1829: Η Μάχη της Πέτρας στη Βοιωτία.

1829: Η Μάχη της Πέτρας στη Βοιωτία.

 

Η Μάχη της Πέτρας υπήρξε η τελευταία μάχη του Αγώνα για την ελληνική ανεξαρτησία. Έλαβε χώρα στις 12 Σεπτεμβρίου 1829 στην Πέτρα της Βοιωτίας, μεταξύ Θήβας και Λιβαδειάς.

Την εποχή εκείνη ήταν μία στενή δίοδος, που σχημάτιζαν οι όχθες της Λίμνης Κωπαΐδας και το βουνό Ζαγαρά (Ελικών). Επικεφαλής των ελληνικών δυνάμεων ήταν ο Δημήτριος Υψηλάντης, που κατά περίεργη συγκυρία έθεσε τέρμα στον Αγώνα, τον οποίον είχε αρχίσει ο αδελφός του, Αλέξανδρος, με τη διάβαση του Προύθου στις 24 Φεβρουαρίου 1821.

Το καλοκαίρι του 1829, η Πελοπόννησος με τα νησιά και μεγάλο μέρος της Στερεάς Ελλάδας είχαν απελευθερωθεί. Τη διακυβέρνηση των περιοχών αυτών είχε αναλάβει με απόφαση της Εθνοσυνέλευσης ο Ιωάννης Καποδίστριας. Πρώτο μέλημα του Κυβερνήτη ήταν η δημιουργία τακτικού στρατού και η εκκαθάριση της Στερεάς Ελλάδας από τα υπολείμματα των Οθωμανών. Ο Καποδίστριας είχε πληροφορίες ότι στο μελλοντικό ελληνικό κράτος θα συμπεριλαμβάνονταν όσες περιοχές θα είχαν απελευθερωθεί δι’ ιδίων δυνάμεων.

Οι Έλληνες ήταν απογοητευμένοι με τη Συνθήκη του Λονδίνου (10/3/1829), που προέβλεπε ελληνικό κράτος με σύνορα τη γραμμή Παγασητικού – Αμβρακικού, υπό την επικυριαρχία του σουλτάνου. Όμως, το ξέσπασμα του ρωσοτουρκικού πολέμου τούς αναπτέρωσε το ηθικό, καθώς πίστευαν ότι η φορά των πραγμάτων θα ήταν διαφορετική και η εθνική ανεξαρτησία δεν θα αργούσε.

Τον Αύγουστο του 1829 ο τουρκαλβανός πολέμαρχος Ασλάν Μπέης Μουχουρδάρης, σταλμένος από τη Λάρισα με 4.000 άνδρες, προέλασε ανενόχλητος και διαμέσου Λαμίας και Θήβας έφθασε στην Αθήνα. Στόχος του, να ανεφοδιάσει τη φρουρά της Ακροπόλεως και στη συνέχεια να οδηγήσει στη Θράκη όλες τις διαθέσιμες δυνάμεις για την αντιμετώπιση του ρωσικού κινδύνου. Αφού συγκέντρωσε περί τους 7.000 άνδρες, άρχισε την προς βορρά πορεία του. Μαζί του ήταν και ο Οσμάναγας Ουτσιάκαγας, επικεφαλής των τουρκικών δυνάμεων της Αττικής.

Ο Υψηλάντης είχε πληροφορηθεί έγκαιρα τις προθέσεις των Τούρκων και επέλεξε τη στενή δίοδο της Πέτρας για να εμποδίσει το πέρασμα του εχθρού, που διέθετε πυροβολικό και ισχυρές δυνάμεις πεζικού και ιππικού. Η ελληνική δύναμη εμφανίσθηκε στην περιοχή στις 28 Αυγούστου. Ανερχόταν σε περίπου 3.000 άνδρες και ήταν χωρισμένη σε 4 χιλιαρχίες. Για πρώτη, ίσως, φορά οι Έλληνες παρουσίασαν τακτικό στρατό, που οφείλεται στις στρατιωτικές μεταρρυθμίσεις του Καποδίστρια, με τη δημιουργία το 1828 του Λόχου των Ευελπίδων. Ο Υψηλάντης είχε σχέδιο για τη μάχη, προχωρώντας σε πρώτη φάση στην κατασκευή οχυρωματικών έργων.

Το απόγευμα της 10ης Σεπτεμβρίου φάνηκε, επιτέλους, ο τουρκικός στρατός, που στρατοπέδευσε σε μικρή απόσταση από τις ελληνικές δυνάμεις. Τα χαράματα της 12ης Σεπτεμβρίου το σύνολο των τουρκικών δυνάμεων κινήθηκε εναντίον των ελληνικών οχυρωματικών θέσεων. Ένα βήμα πριν από την εισπήδηση των οχυρωμάτων, οι Τούρκοι δέχτηκαν καταιγισμό πυρών από τους Έλληνες, οι οποίοι στη συνέχεια βγήκαν από τα χαρακώματα και με τα ξίφη τους επέπεσαν επί των επιτιθεμένων. Οι τουρκαλβανοί άτακτοι γρήγορα υποχώρησαν, παρασύροντας και τους υπόλοιπους Τούρκους, που κινδύνευαν να περικυκλωθούν.

Η Μάχη της Πέτρας, παρότι δεν επέφερε την τελειωτική ήττα του εχθρού, αποτελεί οπωσδήποτε λαμπρή νίκη των ελληνικών όπλων. Το ηθικό των Τούρκών καταρρακώθηκε, ενώ δεν πέτυχαν και τον στόχο τους να διαβούν το στενά. Οι απώλειες και από τις δύο πλευρές δεν ήταν ιδιαίτερα μεγάλες. Οι Έλληνες είχαν 3 νεκρούς και 12 τραυματίες, ενώ οι Τούρκοι άφησαν στο πεδίο της μάχης περίπου 100 νεκρούς και 4 σημαίες.

Την επομένη της μάχης (13 Σεπτεμβρίου) ο τούρκος διοικητής Οσμάναγας Ουτσιάκαγας, που ενδιαφερόταν να εκτελέσει τις διαταγές της Πύλης και να βρεθεί στη Θράκη, προσφέρθηκε να συνθηκολογήσει με τους Έλληνες, προκειμένου να περάσει τα στενά της Πέτρας. Οι Έλληνες δέχθηκαν, υπό τον όρο να παραδώσουν την περιοχή από τη Λιβαδειά ως τις Θερμοπύλες και την Αλαμάνα. Έπειτα από διαπραγματεύσεις που κράτησαν όλη τη μέρα, η συνθήκη υπογράφηκε τη νύχτα της 13ης προς τη 14η Σεπτεμβρίου.

Οι Τούρκοι θα παραχωρούσαν όλη την Ανατολική Στερεά Ελλάδα, εκτός από την Αθήνα και τη Χαλκίδα. Οι Έλληνες, από την πλευρά τους, ανέλαβαν την υποχρέωση να αφήσουν τον εχθρό να διέλθει ακωλύτως από το στενό της Πέτρας. Και εκτέλεσαν στο ακέραιο τα συμφωνηθέντα το πρωί της 14ης Σεπτεμβρίου 1829. Την ίδια ημέρα οι ηττημένοι του ρωσσοτουρκικού πολέμου, Τούρκοι, υπέγραφαν τη συνθήκη της Ανδριανουπόλεως με την οποία ουσιαστικά αναγνώριζαν την ανεξαρτησία της Ελλάδας.

Η Μάχη της Πέτρας έχει ιδιαίτερη αξία, γιατί ήταν η πρώτη και μοναδική φορά κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του ’21, που μία επίλεκτη τουρκική στρατιά συνθηκολόγησε επί του πεδίου της μάχης.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

ΙΤΑΛΙΑ η χώρα που παραμένει στην πρώτη θέση παραγωγής κρασιού

Η χώρα που παραμένει στην πρώτη θέση παραγωγής κρασιού

Ποιες ακολουθούν στη δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα

 

 

Στην πρώτη θέση παγκοσμίως στην παραγωγή κρασιού για το 2019, παρά τη μείωση κατά 16% στη σοδειά θα παραμείνει η Ιταλία, σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις από την ιταλική ένωση οίνων (UIV), την Ένωση οινολόγων της Ιταλίας (Assoenologi ) και την Στατιστική Υπηρεσία του Υπουργείου Αγροτικής Πολιτικής (ISMEA).

Όπως αναφέρει σε ενημερωτικό της σημείωμα η Κεντρική Συνεταιριστική Ένωση Αμπελοοινικών Προϊόντων (ΚΕΟΣΟΕ), επικαλούμενη στοιχεία των ενώσεων αλλά και της Στατιστικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Αγροτικής Πολιτικής, η ιταλική παραγωγή θα φτάσει τους 46,1 εκατομμύρια εκατόλιτρα, έναντι 54,8 εκατομμύρια εκατόλιτρα το 2018.

Σύμφωνα με τους UIV, Assoenologi και ISMEA η μείωση της παραγωγής οφείλεται κυρίως στις δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Όπως εξηγούν, μεταξύ άλλων, όπως αναφέρει το ΑΜΠΕ, μετά από ένα περσινό ξηρό και ζεστό καλοκαίρι, οι ανωμαλίες συνέχισαν με μια κρύα και βροχερή άνοιξη που «καθυστέρησε την ανθοφορία και τον βλαστικό κύκλο της αμπέλου».

Στη δεύτερη θέση προβλέπεται να βρεθεί για ακόμη μια χρονιά η Γαλλία, με την παραγωγή της να φτάνει, σύμφωνα με Υπουργείο Γεωργίας της χώρας στα 43,4 εκατομμυρίων εκατόλιτρων. Στη τρίτη θέση η Ισπανία, με τους συνεταιρισμούς της να κάνουν πρόβλεψη για μια συγκομιδή περίπου 40 εκατομμυρίων εκατόλιτρων κρασιού.

ΜΠΟΥΚΟΦΣΚΙ

Μια προτομή και ένα «αλκοολικό tour» για τον Μπουκόφσκι Η καλιφορνέζικη πόλη Σαν Πέδρο θέλει να τιμήσει τον διάσημο αμερικανό ποιητή που έζησε εκεί για 16 συναπτά χρόνια, γράφοντας πυρετωδώς μέχρι τον θάνατό του από λευχαιμία, το 1994

Ενα τέταρτο του αιώνα μετά τον θάνατό του, ο Τσαρλς Μπουκόφσκι, ο ποιητής των απανταχού περιθωριακών και αλκοολικών αυτού του κόσμου, συνεχίζει να είναι εξαιρετικά δημοφιλής -ειδικά στο Σαν Πέδρο, την πόλη στην Καλιφόρνια όπου έζησε τα τελευταία 16 χρόνια της ζωής του, από το 1978 μέχρι το 1994, όταν και πέθανε από λευχαιμία. Ορδές οπαδών του «Χανκ» (όπως ήταν το παρατσούκλι και λογοτεχνικό του alter ego) συρρέουν στην πόλη και πίνουν τα ποτά τους στα μπαρ και στις καφετέριες που ο ποιητής τιμούσε με την παρουσία του εκεί ενόσω βρισκόταν στην ζωή. Και τώρα, μια ντόπια επιμελήτρια ενός μουσείου επιθυμεί να τον τιμήσει με μια προτομή και ένα «αλκοολικό tour». Η Αντζελα Ρομέρο, επικεφαλής του San Pedro Heritage Museum, έχει ήδη ξεκινήσει, μέσω της ιντερνετικής πλατφόρμας συγκέντρωσης χρημάτων GoFundMe, μια εκστρατεία προκειμένου να συγκεντρωθούν τα 150.000 δολάρια που απαιτούνται προκειμένου να ολοκληρωθεί η προτομή του, διά χειρός του ντόπιου γλύπτη Γιουτζίν Ντάουμπ.

Οπως σημειώνει η Guardian, ταυτόχρονα οργανώνει σιγά σιγά περιπατητικές περιηγήσεις εντός του Σαν Πέδρο σε σημεία της «μπουκοφσκικής μυθολογίας», όπως στο αγαπημένο του καφέ, το Sacred Grounds, στο σούσι μπαρ Senfuku, όπου δειπνούσε σχεδόν κάθε βράδυ μέχρι να πεθάνει και στο αγαπημένο του βιβλιοπωλείο, το Vinegar Hill Books. «Οι οπαδοί του Μπουκόφσκι ταξιδεύουν στο Σαν Πέδρο από όλον τον κόσμο ψάχνοντας έναν τρόπο να νιώσουν κοντά σε έναν άνθρωπο, τα γραπτά του οποίου τους άγγιξαν τόσο βαθιά» λέει η 40χρονη Ρομέρο. «Ψάχνουν να βιώσουν με όλες τους τις αισθήσεις έστω και ένα απειροελάχιστο κομμάτι της πόλης που επέλεξε ως την τελευταία του κατοικία» προσθέτει η Ρομέρο που έχει την υποστήριξη των σημαντικότερων επιχειρηματιών της πόλης, όλης της καλλιτεχνικής κοινότητας αλλά και του δημοτικού συμβουλίου.

Πηγή: Protagon.gr

«Να έχεις επίγνωση της αδράνειας μίας πολυάσχολης ζωής»

«Να έχεις επίγνωση της αδράνειας μίας πολυάσχολης ζωής», έλεγε ο Σωκράτης.

Είναι μια φράση που επικαλείται στο άρθρο του το αμερικανικό site. Αφού αν πας να κάνεις πολλά πράγματα μαζί, δεν έχεις τα επιθυμητά αποτελέσματα και ουσιαστικά παραμένεις στάσιμος. Ενώ έρευνες έχουν δείξει, ότι όταν πας στην λογική του Multitasking και «αναπηδάς» από task σε task, τότε χρειάζεσαι έως και 25% περισσότερο χρόνο για να ολοκληρώσεις μια εργασία, σε σύγκριση με το να την έκανες μόνη της. Όταν προσπαθείς να κάνεις δύο πράγματα ταυτόχρονα, ο εγκέφαλός σου δεν έχει την ικανότητα να εκτελέσει επιτυχώς και τις δύο εργασίες. Σκέψου τι συμβαίνει όταν πας να χωρέσεις ακόμα περισσότερα πράγματα, ταυτόχρονα.

Σε όλο αυτό το σκηνικό, βάλε και τους αντιπερισπασμούς που υπάρχουν στην σύγχρονη εποχή. Με τα τηλέφωνα να χτυπούν, τα emails να έρχονται ασταμάτητα και τις ειδοποιήσεις από τα social media να είναι συνεχείς.

Και τότε, αφού γνωρίζουμε ότι το να είμαστε «υπερβολικά απασχολημένοι» δεν θα μας οδηγήσει στην επιτυχία, γιατί συνεχίζουμε να το κάνουμε; Ερευνητές από το University of Chicago, έχουν την απάντηση. Διαπίστωσαν το εξής: Η πεποίθηση που λέει ότι η μεγάλη απασχολησιμότητα είναι ένα σημάδι επιτυχίας και σκληρής δουλειάς, είναι τόσο διαδεδομένη που πραγματικά φοβόμαστε την αδράνεια. Μάλιστα, πολλοί άνθρωποι με αυτό τον τρόπο προσπαθούν να «καλύψουν» τον φόβο της αποτυχίας. «Καίνε» χρόνο κάνοντας πράγματα που δεν είναι απαραίτητα ή σημαντικά, επειδή αυτή η απασχολησιμότητα τους κάνει να νιώθουν παραγωγικοί. Και άρα, υποτίθεται, πιο κοντά στην επιτυχία.

Πολλές φορές όμως, η πραγματική αδράνεια κρύβεται εκεί όπου γίνονται «πολλές δουλειές» ταυτόχρονα. Όπως έλεγε και ο Σωκράτης. Άρα, αν θέλεις πραγματικά να φτάσεις σε ένα μεγάλο αποτέλεσμα, ίσως πρέπει να ρίξεις λίγο τους ρυθμούς, σε πιο φυσιολογικά πλαίσια.

Η λήθη βλάπτει

Δεν πρέπει να ξεχνάμε παρόλο που στις εκλογές χιλιάδες Έλληνες τον ψήφισαν και τον έστειλαν στην Βουλή των Ελλήνων αντί να τον στείλουμε στη δικαιοσύνη . Ευτυχώς ο Τσίπρας εστω και την τελευταία στιγμή πήρε την σωστή απόφαση και τον απομάκρυνε και γλυτώσαμε τα χειρότερα ….

Ορεινός.

Το παρακάτω κείμενο είναι του Δ Καρατζά

Και κάτι ψιλά γράμματα απο τα Κάπιταλ Κοντρόλ για να μην ξεχνιόμαστε:

Έρχεται το καθεστώς και σου περιορίζει τα λεφτά σου, να τα παίρνεις λίγα λίγα από την τράπεζα.

Κι εσύ που έχεις δάνειο για το σπίτι σου λες “και δεν πάω στην τράπεζα να τους πω πάρτε απο το λογαριασμό μου και ξωφλήστε το δάνειο, αμα γίνει η στραβή και χαθούν οι καταθέσεις τουλάχιστον να μη χρωστάω το σπίτι; (επειδή ο παράφρονας αριθμομπαίχτης που παριστάνει τον υπουργό θέλει εθνικό νόμισμα σε κράτος χωρίς σύνορα)

Οοοοοοοχι φιλαράκο:

Απαγορεύεται η εξόφληση δανείου!

Να χάσεις τα λεφτά σου και μετά να σου γυρεύει η τράπεζα το δάνειο με ρήτρα ευρώ ενώ θα έχεις “δραχμές βενεζουέλας” οπότε να χάσεις ΚΑΙ το σπίτι σου επειδή ο ψυχοπαθής ψευδοεπιστήμονας έγραφε σενάριο για την ταινία του την ώρα που έπρεπε να διαπραγματευτεί με τους δανειστές.

Το 1967 το καθεστώς της χούντας σύμφωνα με όσα έχω διδαχθεί φυλάκιζε και βασάνιζε τους ανθρώπους. Αλλά δεν άκουσα να κατάσχουν κανενός το σπίτι και τα λεφτά του – διορθώστε με αν ξέρετε περιπτώσεις γιατί δεν είχα καν γεννηθεί τότε.

Οι δικτάτορες του “τότε” πέθαναν στις φυλακές.

Ο κύριος υπεύθυνος των κάπιταλ κοντρόλς παραμένει ασύλληπτος και απολαμβάνει της βουλευτικής ασυλίας. Την οποία θα έπρεπε σύσσωμη η Βουλή να έχει άρει και μάλιστα σχεδόν ομόφωνα – Θα βόλευε πολιτικά τα δύο πρώτα κόμματα. Η μήπως ο Γιάνης είναι άνθρωπος κάποιων συμφερόντων υπεράνω των προαναφερθέντων;

Πως στο διάλο ο αποτυχημενος σύμβουλος του ΓΑΠ βρέθηκε Υπουργός του Τσίπρα, άλλοι δεν υπήρχαν να βάλει; Η μηπως κάποιοι τους τον επέβαλαν προκειμένου να κάνουν πειράματα κερδοσκοπίας με εκ των έσω πληροφόρηση τότε, σας θυμίζω, που “διαπραγματευόταν” αυτό το νί και κάτι άλλοι στην κυβέρνηση μίλαγαν για “συσίτια”;

Κάποιοι έπαιζαν μετοχές και αγορές ακινήτων τότε και συμπτωματικά: Εβγαινε το πρωί ο Γλεζος κι έκανε δηλώσεις που οδηγούσαν στο βόθρο το χρηματιστήριο, ξανάβγαινε την επόμενη και ανασκεύαζε αλλά το μεσημέρι κάποιοι είχαν ήδη ψωνίσει περιουσίες ολόκληρες.

Δεν περιγράφω άλλο. Ειναι χρέος της Βουλής να παραπέμψει σε δικαστήριο αυτόν τον άνθρωπο και όποιους κρύβονται απο πίσω του και όταν γίνει αυτό εγώ θα υπερασπιστώ τον Τσιπρα που του έκοψε τη φόρα. Ναι. Τον Τσίπρα, καλά διαβάσατε.

Δημήτρης Καρατζάς

Ετοιμάζουν πάρτι στα ακίνητα

Του Κωνσταντίνου Μαριόλη

Κοσμογονικές αναμένεται να είναι οι εξελίξεις των επόμενων εβδομάδων και μηνών στην πολύπαθη αγορά ακινήτων της χώρας μας με στελέχη του κλάδου να προειδοποιούν για πραγματική αναγέννηση που θα θυμίζει άλλες εποχές και σίγουρα δεν θα έχει καμία σχέση με την εικόνα πλήρους απαξίωσης και κατάρρευσης της τελευταίας δεκαετίας.

Έξι είναι οι βασικοί παράγοντες που θα οδηγήσουν στη ραγδαία ανάκαμψη της αγοράς του real estate:

Πρώτον, η ελληνική αγορά βρίσκεται στα χαμηλότερα επίπεδα που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί και παράλληλα στην αρχή ενός ανοδικού οικονομικού κύκλου και με τις τιμές να έχουν «μηδενίσει», τα περιθώρια ανόδου είναι τεράστια. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι επενδύσεις σε κατοικίες, παρά το γεγονός ότι ανακάμπτουν σταδιακά από το α’ τρίμηνο του 2018, απέχουν… έτη φωτός από τα προ κρίσης επίπεδα. Συγκεκριμένα, οι επενδύσεις στο real estate πραγματικά ισοπεδώθηκαν το 2018 στο 0,7% του ΑΕΠ, όταν το 2007 διαμορφώνονταν στο εντυπωσιακό για τα σημερινά δεδομένα 11% του ΑΕΠ.

Δεύτερον, στο προσεχές διάστημα αναμένεται να ενεργοποιηθούν μεγάλες επενδύσεις από το εξωτερικό. Δεν πρόκειται για… κρατικό μυστικό ότι πολλά ξένα κεφάλαια βλέπουν με διαφορετικό μάτι τη χώρα μας και είναι έτοιμα να επενδύσουν στις προοπτικές της. Αρκεί να σημειωθεί ότι την τελευταία δεκαετία χάθηκαν πάνω από 20 δις. ευρώ επενδύσεων σε κατασκευές, χρήματα δηλαδή που έλειψαν από την πραγματική οικονομία.

Τρίτον, οι τράπεζες είναι υποχρεωμένες να δώσουν δάνεια καθώς στη μάχη για τη μείωση του ποσοστού των «κόκκινων» δανείων δεν πρέπει να μειώσουν μόνο τον αριθμητή αλλά και να αυξήσουν τον παρανομαστή. Πρέπει επίσης να επιστρέψουν σταδιακά στην κανονική τους λειτουργία για να ενισχύσουν την κερδοφορία τους. Η πιο ασφαλής οδός για να δοθούν δάνεια που δεν θα «κοκκινίσουν» είναι μέσω της στεγαστικής πίστης η οποία παραδοσιακά στηρίζει τον τραπεζικό κλάδο. Σε αυτό το πλαίσιο μεγάλη συστημική τράπεζα είναι έτοιμη να… ανοίξει το χορό ρίχνοντας στην αγορά πάνω από 4 δισ. ευρώ για στεγαστικά δάνεια, ενώ αναμένεται να ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι πιστωτικοί όμιλοι.

Τέταρτον, η αγορά του real estate θα δεχθεί ώθηση από τις ποικίλες και εκτεταμένες ενέργειες μάρκετινγκ τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, οι οποίες επιτάσσονται από την ανάγκη των κάθε λογής funds να πουλήσουν τα ακίνητα που έχουν αποκτήσει. Πρόκειται για μία αναγκαιότητα της αγοράς για να διανύσει ταχύτερα το χαμένο έδαφος.

Πέμπτον, το project του Ελληνικού. Θέλουμε δεν θέλουμε, μας αρέσει δεν μας αρέσει, η υλοποίηση της ανάπλασης του πρώην αεροδρομίου αποτελεί ένα έργο-σημείο αναφοράς για τη χώρα, αφού θα έχει σημαντικό αντίκτυπο όχι μόνο για την αγορά ακινήτων αλλά για ολόκληρη την οικονομία. Το μεγαλύτερο project αστικής ανάπτυξης στην Ευρώπη θα δώσει πνοή – που μετριέται σε 2,3% του ΑΕΠ – ικανή να βγάλει από μόνο του την ελληνική αγορά από το λήθαργο.

Έκτον, οι πρωτοβουλίες που αναλαμβάνει η κυβέρνηση, μεταξύ των οποίων η μείωση του ΕΝΦΙΑ και η αναστολή του ΦΠΑ στην οικοδομή. Η μείωση του ΕΝΦΙΑ μεσοσταθμικά κατά 22% από το 2019 έχει ήδη δράσει θετικά στην κατεστραμμένη ψυχολογία της αγοράς ενώ η αναστολή του ΦΠΑ 24% στις νέες οικοδομές για διάστημα 3 ετών αφενός θα αναθερμάνει τις αγοραπωλησίες και αφετέρου θα προσελκύσει ακόμη περισσότερους ξένους που θέλουν να τοποθετηθούν στην ελληνική αγορά. Άλλωστε, η αύξηση των τιμών των οικιστικών ακινήτων οφείλεται και στις αυξημένες προσδοκίες για ελαφρύτερη φορολογική μεταχείριση της ακίνητης περιουσίας.

Βασικές αρχες

Ο Μαρξ είπε: Από τον καθένα σύμφωνα με τις ικανότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του. Διότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι/ίσοι. Μα γιατί πρέπει να περιμένουμε μια ουτοπία, τον απραγματοποίητο κομμουνισμό, προτού εφαρμόσουμε αυτή την αρχή; Ένα αληθινά φιλελεύθερο καθεστώς πραγματοποιεί ακριβώς αυτή τη μαρξιστική ιδέα!

Η πρώτη ανάγκη του κάθε ανθρώπου είναι για χώρο – για να υπάρχει ως ζωντανό ον: χώρο πάνω στη γη για κατοικία και για εργασία που να είναι στην αποκλειστική κατοχή του όπως το σώμα του είναι στην αποκλειστική κατοχή του. Αλλά όπως το ζωντανό σώμα δεν είναι στην απόλυτη ιδιοκτησία κανενός (δεν μπορεί να «μεταβιβαστεί» ή να «κληροδοτηθεί» σε συγγενείς -παρά μόνο υγιή όργανα του), έτσι και ο χώρος στη στέρεη επιφάνεια της γης δεν μπορεί να είναι απόλυτη ιδιοκτησία κανενός – παρότι προσποιούμαστε πως είναι τέτοιος. Ο Μαρξ επέμενε στην κατάργηση αυτής της ιδιοκτησίας που είναι η βάση των αρπαγών και των ολιγοπωλίων.