Kostas Bertsias

Η πορεία για να γίνει κάποιος εκατομμυριούχος ξεκινά από τη νοοτροπία του. Το πώς όμως διαχειρίζεται τις ιδέες του έχει εξίσου μεγάλη σημασία.

Δεν αρκεί να σκέφτεσαι σαν εκατομμυριούχος, πρέπει και να λειτουργείς με τον τρόπο αυτό, εξηγεί ο Keith Cameron Smith στο βιβλίο του «The Top 10 Distinctions Between Millionaires and the Middle Class»…

, στο οποίο μοιράζεται με τους αναγνώστες όλα τα «μυστικά» που έμαθε περνώντας δύο χρόνια, παρατηρώντας και μελετώντας του ζάμπλουτους. Μεταξύ άλλων κατέγραψε τις κινήσεις και τις νοοτροπίες τους που τους διαφοροποιούν από τον μέσο άνθρωπο.

Αυτοί είναι τέσσερις τρόποι να αρχίσει κανείς να συμπεριφέρεται σαν εκατομμυριούχος- ακόμα κι αν τα ψηφία στον τραπεζικό του λογαριασμό δεν τον επιβεβαιώνουν.

Οι εκατομμυριούχοι μιλούν για ιδέες, όχι για πράγματα

Δεν είναι πως οι ταινίες ή τα αυτοκίνητα, για παράδειγμα, δεν ενδιαφέρουν τους πολύ πλούσιους. Αλλά επικεντρώνονται περισσότερο στις μεγαλύτερες ιδέες παρά στο τι συμβαίνει τώρα.

«Οι εκατομμυριούχοι είναι δημιουργικοί» τονίζει ο Smith. «Αφιερώνουν χρόνο στο να σκέφτονται νέες ιδέες. Την ώρα που η μεσαία τάξη μιλά για αυτοκίνητα και ταινίες, οι εκατομμυριούχοι είναι ιδιοκτήτες των αυτοκινητοβιομηχανιών και των εταιρειών παραγωγής των ταινιών. Καταλαβαίνουν πως «οι ιδέες είναι το πιο πολύτιμο ‘κεφάλαιο’ στον κόσμο. Για να γίνεις πιο επιτυχημένος πρέπει να επεκτείνεις τους ορίζοντές σου» γράφει ο Smith. «Σε έναν κόσμο που όλα αλλάζουν με ταχείς ρυθμούς, είναι σοφό να αφιερώνεις χρόνο στο να σκέφτεσαι νέους τρόπους να γίνονται τα πράγματα».

Οι εκατομμυριούχοι παίρνουν υπολογισμένα ρίσκα

Ενώ οι άνθρωποι της μεσαίας τάξης είναι ευχαριστημένοι μένοντας στη θέση τους, οι εκατομμυριούχοι προτιμούν να «μετακινούνται». Με άλλα λόγια, την ώρα που ο άνθρωπος της μεσαίας τάξης φοβάται να ρισκάρει πολλά, ο εκατομμυριούχος ξέρει πότε να το κάνει.

Αυτό συμβαίνει επειδή «οι εκατομμυριούχοι ξεπερνούν τον φόβο ενώ η μεσαία τάξη υποτάσσεται σε αυτόν» εξηγεί ο Smith.

«Οι εκατομμυριούχοι ξεπερνούν τον φόβο με γνώση» συνεχίζει. «Οι εκατομμυριούχοι εκπαιδεύουν τους εαυτούς τους πριν πάρουν ρίσκα και μετά εξετάζουν τις συνέπειες της αποτυχίας». Υπολογίζουν την ένταση του ρίσκου συγκρίνοντάς τον με τη δύναμη της ανταμοιβής. «Αν μπορείς να ζήσεις με το χειρότερο πράγμα που μπορεί να συμβεί και αν το πιο πιθανό να συμβεί θα σε φέρει πιο κοντά στον στόχο σου, κάντο!» γράφει.

Οι εκατομμυριούχοι είναι γενναιόδωροι

Ενώ αρκετές φορές οι άνθρωποι της μεσαίας τάξης πιστεύουν πως δεν αντέχουν οικονομικά να προσφέρουν, οι πλούσιοι θεωρούν τη γενναιοδωρία αναγκαιότητα.

«Οι περισσότεροι εκατομμυριούχοι πιστεύουν στον νόμο πως θερίζεις ό,τι έσπειρες» λέει ο Smith. «Βλέπουν το χρήμα σαν τον σπόρο. Οι εκατομμυριούχοι ξέρουν πως αν είναι γενναιόδωροι θα λάβουν περισσότερα ως ανταμοιβή».

Πολλοί εκατομμυριούχοι και δισεκατομμυριούχοι είναι φιλάνθρωποι, σημειώνει το Yahoo. Το 2010 ο Γουόρεν Μπάφετ και ο Μπιλ Γκέιτς ένωσαν τις δυνάμεις τους σχηματίζοντας το «The Giving Pledge», μια προσπάθεια που ενθαρρύνει τους πολύ πλούσιους να δωρίζουν μεγάλο μέρος του πλούτου τους σε καλούς σκοπούς. Περισσότεροι από 150 δισεκατομμυριούχοι έχουν εγγραφεί στο πρόγραμμα, ανάμεσά τους ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ και ο Ρίτσαρντ Μπράνσον.

«Δεν είναι όλοι οι εκατομμυριούχοι γενναιόδωροι, αλλά οι ευτυχισμένοι είναι!» γράφει ο Smith.

Οι εκατομμυριούχοι φροντίζουν να έχουν πολλές πηγές εσόδων

Όσο περισσότερες πηγές εισοδήματος έχεις, τόσο περισσότερο είναι να συγκεντρώσεις μεγαλύτερα έσοδα. Ο Smith δίνει το παράδειγμα ενός ψαρά που ψαρεύει με μία πετονιά κι ενός άλλου που έχει ρίξει πέντε. Ποιος θα πιάσει τα περισσότερα ψάρια;

Το να ασχολείσαι με πολλές πηγές εισοδήματος σημαίνει πως πρέπει να εγκαταλείψεις μια νοοτροπία που έχουν συχνά οι άνθρωποι της μεσαίας τάξης: Την ιδέα πως πρέπει να τα κάνεις όλα ο ίδιος, κάτι που «περιορίζει σημαντικά την οικονομική δυναμική σου».

«Οι εκατομμυριούχοι έχουν άλλη αντίληψη» γράφει. «Πιστεύουν πως μπορούν να βρουν κάποιον που μπορεί να κάνει κάτι όχι μόνο όσο καλά και οι ίδιοι αλλά ακόμα καλύτερα».

Ο Smith επιμένει πως η δημιουργία πηγών «παθητικών εισοδημάτων» είναι κρίσιμη για την συγκέντρωση πλούτου. Αυτό σημαίνει πως χρειάζεται να προσπαθήσεις στην αρχή αλλά τελικά θα αφήσεις να πορευτούν μπροστά πιο ικανοί άνθρωποι ώστε να προχωρήσουν στο νέο προσοδοφόρο πρότζεκτ. Μην προσπαθείτε να είστε υπεύθυνοι για όλα, αυτό θα σας οδηγήσει στην εξάντληση. Οι εκατομμυριούχοι επικεντρώνονται στη μεγάλη εικόνα χωρίς να κάμπτονται από τις λεπτομέρειες. «Η μεσαία τάξη πιστεύει πως αν επιχειρήσεις να έχεις πολλές πηγές εισοδήματος, γίνεσαι αδύναμος» εξηγεί.

από sarant

Το γκουγκλ μάς πληροφορεί (αν βάλετε “φθινόπωρο”) ότι στο Βόρειο Ημισφαίριο το φθινόπωρο αρχίζει στις 23 Σεπτεμβρίου 2019, δηλαδή σήμερα, ενώ από άλλους ιστοτόπους μαθαίνουμε ειδικότερα πως στην Ελλάδα το φθινόπωρο αρχίζει στις 10.51 το πρωί (ώρα Ελλάδος).

Επομένως, το σημερινό άρθρο κάποιοι θα αρχίσουν να το διαβάζουν καλοκαίρι αλλά… θα το τελειώσουν φθινόπωρο (μα τόσο αργά διαβάζουν;) Και βέβαια, αφού είναι τέτοια η μέρα, δεν θα παραξενευτείτε αν αφιερώσουμε το άρθρο στο φθινόπωρο που αρχίζει. Θα έλεγα μάλιστα πως το παράξενο είναι που ως τώρα δεν είχαμε βάλει άρθρο για το φθινόπωρο, αφού το φετινό είναι το δέκατο ιστολογικό μας φθινόπωρο.

Το φθινόπωρο είναι η τρίτη εποχή του χρόνου, η εποχή ανάμεσα στο καλοκαίρι και στον χειμώνα: η γέφυρα που οδηγεί από το καλοκαίρι προς τον χειμώνα, θα ελεγε κανείς.

Θ’ ακούσετε συχνά να λένε ότι “έτσι οπως κατάντησε το κλίμα, δεν υπάρχουν πια τέσσερις εποχές αλλά δύο: χειμώνας και καλοκαίρι”. Είναι κοινός τόπος της συζήτησης ότι τα τελευταία χρόνια έχουν χαθεί οι ενδιάμεσες εποχές, η άνοιξη και το φθινόπωρο.

Νομίζω όμως ότι οι ενδιάμεσες εποχές ανέκαθεν βρίσκονταν σε υποδεέστερη θέση ως προς το χειμώνα και το καλοκαίρι. Η παροιμία τι λέει; Από Μάρτη καλοκαίρι και από Αύγουστο χειμώνα -παναπεί, η λαϊκή ψυχολογία έχει μια τάση να παραβλέπει τις αποχρώσεις: εστιάζει στο βασικό. Δυο είναι οι εποχές, από αυτή την οπτική γωνία: η καλή και η κακή. Με λίγη καλή θέληση τους ενδιάμεσους μήνες τους βολεύουμε στο ένα ή στο άλλο άκρο.

Εμείς ομως εδώ λεξιλογούμε και δεν αναφερθήκαμε ακόμα στη λέξη φθινόπωρο. Η λέξη είναι αρχαία, από τον 5ο κιόλας αιώνα π.Χ. Θα αναγνωρίσατε τα συνθετικά της, φθίνω (λιγοστεύω, ελαττώνομαι) και οπώρα. Οπώρα είναι σήμερα το φρούτο, το οπωρικό, και οπωρικά εμφανίζονται ολοχρονίς, οπότε χρειάζεται κάποια εξήγηση.

Πηγή : Sarantskos.wordpress