Συντάκτης: Kostas Bertsias

Δημοσιεύτηκε στισ

Μηηηη!!! Μη το σκοτώσεις!!!

Μας φώναζαν οι μανάδες και οι γιαγιάδες, όταν βλέπανε εμάς, τα χαιρέκακα παιδιά του παλιού καιρού (που χαρά είχαμε μα κακία όχι) να καραδοκούμε με κανένα ματσούκι ή καμιά παντόφλα στο χέρι, για να πετύχουμε το σαμιαμίδι (το «γουστεράκι» όπως αλλιώς το λέγαμε) που περπατούσε στον τοίχο ή στο πάτωμα ή στο ταβάνι του παλιού μας σπιτιού.

-Αυτό είναι η τύχη του σπιτιού! Φυλάει το σπίτι!

Γιατί, ναι! Αυτό είχε αποθησαυρίσει η σοφία «των παλαιών των ημερών»: Πως το σαμιαμίδι φέρνει τύχη στο σπιτικό και στους ανθρώπους του!….

Δημοσιεύτηκε στισ

το μαγικό φάρμακο!

Αν θα θέλαμε να δώσουμε ένα χαρακτηρισμό στο περπάτημα, αυτός θα ήταν «το μαγικό φάρμακο».

Γιατί μαγικό; Διότι αποτελεί τον πλέον φυσικό και οικονομικό τρόπο για να βελτιώσουμε τη σωματική και ψυχική μας υγεία. Τα οφέλη στον οργανισμό μας είναι λίγο πολύ γνωστά σε όλους, άσχετα αν επιλέγουμε ακόμα και για πολύ κοντινές αποστάσεις να μην περπατήσουμε αλλά να χρησιμοποιήσουμε το αυτοκίνητο.

Το περπάτημα μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης εμφράγματος, βοηθά στην απώλεια κιλών, προλαμβάνει το εγκεφαλικό, μειώνει τον κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη τύπου 2, της νόσου Αλτσχάιμερ, της άνοιας και πολλών άλλων ασθενειών.

Εκτός όμως από τα οφέλη στη σωματική υγεία του ανθρώπου, συμβάλλει τα μέγιστα και στην ψυχική υγεία. Το ανθρώπινο σώμα είναι μαγικό και ακόμα πιο μαγικές οι λειτουργίες του. Έτσι με περπάτημα 30 λεπτά ημερησίως, αυξάνεται η παραγωγή ενδορφινών στον οργανισμό και μειώνονται τα επίπεδα του στρες, του θυμού και της κόπωσης. Δημιουργεί γενικά μια αίσθηση ευεξίας και χαλάρωσης σε σημείο που μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της ήπιας κατάθλιψης.

Ειδικά αν η άσκηση γίνεται σε ανοιχτό χώρο, σε πάρκο, κοντά σε θάλασσα ή γενικά στη φύση, τα οφέλη στην υγεία μας είναι ανεκτίμητα, καθώς επαναφορτίζουμε τις μπαταρίες μας με επιπλέον ενέργεια, την οποία χρειαζόμαστε για να ανταπεξέλθουμε στους αγχώδεις και πιεστικούς ρυθμούς της καθημερινότητάς μας.

Δυστυχώς στις μέρες μας ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αισθάνονται μόνοι. Το αίσθημα της μοναξιάς ενοχοποιείται για σοβαρές βλάβες στην υγεία μας. Μάλιστα συγκρίνεται με άλλους παράγοντες που την υποσκάπτουν όπως το κάπνισμα και η παχυσαρκία. Επομένως η αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος είναι υψίστης σημασίας και προτεραιότητας, τόσο για τη σωματική όσο και για την ψυχική μας υγεία.

Κάθε φορά που περπατάμε θωρακίζουμε τον εαυτό μας από την κατάθλιψη μέσω φυσικών μηχανισμών. Επιπρόσθετα το περπάτημα μας βοηθά να βελτιώσουμε την αυτοεικόνα μας αφού μέσω της άσκησης γυμναζόμαστε και ταυτόχρονα έχουμε το αίσθημα της επίτευξης και ολοκλήρωσης ενός στόχου. Κατά τη διάρκεια του περπατήματος δίνουμε χρόνο στον εαυτό μας να διαλογιστεί και να επαναπροσδιορίσει πολλά πράγματα και καταστάσεις γύρω του καθώς και τη σχέση του με τους ανθρώπους του περιβάλλοντός του. Αποτελεί δηλαδή μια συναρμογή σώματος και ψυχής.

Από όποια οπτική και να το δεί κανείς, το περπάτημα διώχνει τη μοναξιά και την κατάθλιψη μακριά μας!

Γράφει: Αρβανιτάκης Α. Εμμανουήλ

Ποδολόγος – Ποδοθεραπευτής

Δημοσιεύτηκε στισ

Υδραυλικός τηλέγραφος του Αινεία

Ο υδραυλικός τηλέγραφος σε αναπαράσταση από χαλκογραφία του 19ου αιώνα.

Ο ιστορικός Πολύβιος περιγράφει τον υδραυλικό τηλέγραφο του Αινεία του Τακτικού ως εξής:

Στους σταθμούς υπήρχαν πανομοιότυποι κάδοι κυλινδρικής μορφής που γέμιζαν μέχρι το ίδιο σημείο με νερό. Στη βάση τους είχαν ίδιες βρύσες. Στην επιφάνεια του νερού επέπλεε φελλός στον οποίο στηρίζονταν κάθετα ξύλινο ραβδί που χωρίζονταν με παράλληλους κύκλους σε απόσταση 6 περίπου εκατοστά μεταξύ τους. Μεταξύ των κύκλων ήταν σημειωμένες οι πληροφορίες.

Από το σταθμό πομπού υψώνονταν πυρσός που σήμαινε το ταυτόχρονο άνοιγμα στις βρύσες. Όταν το ραβδί έφτανε σε ύψος όπου το χείλος του κάδου ευθυγραμμίζονταν με το επιθυμητό μήνυμα, κατέβαινε ο πυρσός και ο δέκτης έκλεινε τη βρύση και διάβαζε το μήνυμα.

Δημοσιεύτηκε στισ
Και όταν μιλώ για το δικαίωμα στη ζωή, μιλώ και για το δικαίωμα εκείνων που δεν έχουν ακόμα γεννηθεί, που δεν θα μπορέσουν να γεννηθούν αν συμβεί το πυρηνικό ολοκαύτωμα. Δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες, αλλά ούτε και να αποδεχόμαστε υποτακτικά ένα πεπρωμένο θανάτου. Πριν από λίγο καιρό, στο τέλος ενός συμποσίου για την ποινή του θανάτου, σε έναν συνομιλητή μου που μου είπε ότι όσοι ζητούν την κατάργηση αυτής της ποινής είναι μια μειονότητα λογίων πολύ απομακρυσμένων από τον λεγόμενο «κοινό νου» των ανθρώπων, απάντησα αναφέροντας την αφήγηση για τον αιμοσταγή τύραννο που αναταράζεται πάνω στο κρεβάτι του θανάτου και στους αυλικούς του, που τον ρωτούν γιατί είναι τόσο αναστατωμένος, απαντάει:

«Υπάρχουν στο βασίλειό μου τριάντα δίκαιοι που δεν μ’ αφήνουν να κοιμηθώ».

Εμείς είμαστε περισσότεροι από τριάντα. Ακόμα και αν ο ύπνος των τυράννων είναι σκληρός σαν την πέτρα, δεν πρέπει να απελπιζόμαστε. Κάποιος από αυτούς ίσως να μας ακούει. Άλλωστε τι άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε;

ΝΟΡΜΕΡΤΟ ΜΠΟΜΠΙΟ

Ιταλός φιλόσοφος