


Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.





Ένα πορτρέτο κρεμασμένο ανάποδα
από dimartblog
—του Ηλία Μαγκλίνη—
Ο Τζον Ντέιβις είναι Βρετανός φωτογράφος. Το 1984 είχε κληθεί από τη Διεθνή Έκθεση Κτιρίων να φωτογραφήσει σειρά κτισμάτων στο τότε Δυτικό Βερολίνο ως δείγματα νέας αρχιτεκτονικής. Την ιστορία του καταγράφει ο δημοσιογράφος Γκάι Χάζαν στους Financial Times του περασμένου Σαββατοκύριακου, με αφορμή τα τριάντα χρόνια από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου (9 Νοεμβρίου 1989).
Όταν, λοιπόν, το 1984 ο Ντέιβις ξεκίνησε τη φωτογραφική αποστολή, μαγνητίστηκε από το Τείχος και πήρε να το φωτογραφίζει από πολλές και διάφορες οπτικές γωνίες. Τριάντα χρόνια μετά, επέστρεψε και τράβηξε ακριβώς τις ίδιες φωτογραφίες από τα ίδια ακριβώς σημεία.

Niederkirchnerstrasse & Wilhelmstrasse, 1984 © John Davies

Niederkirchnerstrasse & Wilhelmstrasse, 2019 © John Davies

Checkpoint Charlie, 1984 © John Davies

Former site of Checkpoint Charlie, 2019 © John Davies

Potsdamer Platz, 1984 © John Davies

Potsdamer Platz, 2019 © John Davies

Site of Gestapo headquarters, Niederkirchnerstrasse, 1984 © John Davies

Topographie des Terrors (Topography of Terror) Museum, Niederkirchnerstrasse, 2019 © John Davies

Fernsehturm Tower II (TV Tower), Axel-Springer-Strasse, 1984 © John Davies

Fernsehturm Tower II (TV Tower), Axel-Springer-Strasse, 2019 © John Davies
Η σύγκριση είναι χαρακτηριστική. Εκεί όπου κυριαρχούσε ακινησία, στατικότητα, σιωπή, ερήμωση και ρήξη, κυρίως εκεί όπου κυριαρχούσε μια παράταιρη διαχωριστική γραμμή που έτεμνε βίαια την πόλη, τώρα εισπράττεις την κίνηση, τη ροή, τη βουή, την ενότητα. Τον βόμβο της ζωής.
Προσοχή: Πολύ συχνά μια εικόνα δεν λέει όλη την αλήθεια. Για παράδειγμα, στις σημερινές φωτογραφίες δεν μπορείς να διακρίνεις αν όλη αυτή η κίνηση ή η βουή μπορεί να έχει μια βία και έναν θόρυβο μέσα της, από την ανισότητα και τον κοινωνικό αποκλεισμό έως το λαχάνιασμα της επιβίωσης. Με άλλα λόγια, δεν είναι όλα ρόδινα. Τίποτα, όμως, δεν συγκρίνεται με ένα τείχος που χωρίζει ανθρώπους, οικογένειες, έθνη. Είναι πολύ απλό και δεν τίθεται ζήτημα συζήτησης. Ως την «απόμακρη ανάμνηση ενός δυσάρεστου ονείρου», σχολίασε ο Ντέιβις το τότε και το τώρα της φωτογραφικής εργασίας του.

Στο ίδιο φύλλο τους, οι Financial Times φιλοξενούσαν συνέντευξη του Βόλφγκανγκ Χίμπνερ, διευθυντή της εφημερίδας Neues Deutschland («German paper that spoke for GDR still fights for socialism»), του επίσημου οργάνου της πρώην Λαoκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

Μπορεί η Ανατολική Γερμανία να είναι παρελθόν, όμως η εν λόγω εφημερίδα κυκλοφορεί ακόμη, τη διαβάζουν περί τις 25.000 άνθρωποι, συμβάλλοντας στο περίφημο Ostalgie (νοσταλγία για την Ανατολική Γερμανία), αλλά χωρίς παρωπίδες και αμετανόητο δογματισμό.
Ο ίδιος ο Χίμπνερ, νεαρός ρεπόρτερ στο έντυπο το 1989, θυμάται γελώντας πως στις 10 Νοεμβρίου, την επομένη της πτώσης του Τείχους, η εφημερίδα είχε απλώς την εξής αναφορά: «Ασυνήθιστη κίνηση χθες στα σύνορα» (!). Δηλώνει πολύ ευτυχής που ως δημοσιογράφος διευθύνει μια εφημερίδα που πλέον μπορεί να γράφει ό,τι θέλει, εστιάζοντας στα θετικά στοιχεία τής προ 1989 εποχής και, βέβαια, σε ορισμένα σοσιαλιστικά ιδεώδη.

Ο Τομπάιας Μπακ, ο δημοσιογράφος των Financial Times που πήρε τη συνέντευξη, αναφέρει πως στα γραφεία της εφημερίδας υπάρχει ακόμη το πορτρέτο του Εριχ Χόνεκερ – κρεμασμένο ανάποδα, όμως, και σχεδόν ασπρισμένο από την πολυκαιρία. Με τα λόγια του Χίμπνερ: «Όταν το πορτρέτο ασπρίσει τόσο που θα είναι αγνώριστο το πρόσωπο, αυτή θα είναι η στιγμή που η ΛΔΓ θα έχει εξαφανιστεί και η γερμανική ενοποίηση θα ολοκληρωθεί»…

Πηγή για το κείμενο: Η Καθημερινή
Πηγή για τις φωτογραφίες του John Davis: Financial Times
* * *





Τέσσερις αλλαγές που μπορείς και εσύ να κάνεις στις συνήθειες σου και να αυξήσεις αποτελεσματικά την αποδοτικότητά σου!
Απόφυγε το multitasking
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η ταυτόχρονη ενασχόληση με δύο ή τρία πράγματα μπορεί να τους βοηθήσει να κάνουν περισσότερα πράγματα πιο σύντομα. Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, το multitasking στην πραγματική του διάσταση δεν είναι καν δυνατό. Ο εγκέφαλός μας εναλλάσσεται από τη μία δουλεία στην άλλη πολύ γρήγορα. Αυτό μειώνει την ικανότητα συγκέντρωσής μας και καταλήγουμε τελικά να δαπανούμε περισσότερο χρόνο για να ολοκληρώσουμε την ίδια δουλειά. Επιπλέον, το multitasking μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες τόσο στη βραχυπρόθεσμη, όσο και στην μακροπρόθεσμη μνήμη μας.
Οπότε, κατάνειμε το χρόνο σου σε μία δουλειά κάθε φορά και απόφυγε το multitasking. Για παράδειγμα έλεγξε τα mail σου μόνο αφού ολοκληρώσεις τη δουλειά σου ή πριν ξεκινήσεις και μην ελέγχεις τις ειδοποιήσεις κατά τη διάρκεια διεκπεραίωσης κάποιας υποχρέωσης.
Μπλόκαρε τις ειδοποιήσεις από τα social media στο κινητό και στον υπολογιστή σου
Με δεδομένο ότι το multitasking μειώνει την αποδοτικότητα, το μπλοκάρισμα των ειδοποιήσεων από τα social media ενώ δουλεύεις είναι υποχρεωτικό. Η ανάγνωση ενός απλού μηνύματος μπορεί να οδηγήσει σε μία πολύωρη συζήτηση ενώ η ανανέωση του Facebook status μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε σπατάλη 2 ωρών. Στα smartphones μας υπάρχουν άπειρες εφαρμογές που διεκδικούν την προσοχή μας. Όλες αυτές μπορούν να διασπάσουν την προσοχή σου και να σπαταλήσουν τον χρόνο σου. Μπλόκαρε τις ειδοποιήσεις ή βάλε το κινητό σου σε λειτουργία πτήσης, όταν θέλεις πραγματικά να συγκεντρωθείς σε κάτι.
Για να ενισχύσεις την αποδοτικότητά σου κάνε μικρά διαλείμματα στο γραφείο και βάλε την κίνηση στην καθημερινότητά σου.
Αύξησε την κίνησή σου
Η δουλειά υποχρεώνει τους περισσότερους από εμάς να καθόμαστε κατά τη διάρκεια της μέρας. Η καθιστική ζωή όμως μειώνει την κυκλοφορία του αίματος στο σώμα και τον εγκέφαλό μας. Η κίνηση λοιπόν είναι απαραίτητη για να διατηρούμε την ιδανική ροή αίματος τόσο στο σώμα όσο και στον εγκέφαλό μας καθώς η αυξημένη κινητικότητα μπορεί να βελτιώσει τη λειτουργία του εγκεφάλου, την προσοχή, ακόμα και την ταχύτητα σκέψης, ο συνδυασμός των οποίων μπορεί να έχει μία σημαντική επίδραση στην αποδοτικότητά μας.
Στην προσπάθειά σου λοιπόν να ενισχύσεις την αποδοτικότητά σου κάνε μικρά διαλείμματα στο γραφείο και βάλε την κίνηση στην καθημερινότητά σου. Κάνε ένα walking meeting αντί για ένα συνηθισμένο, πήγαινε μία ολιγόλεπτη βόλτα γύρω από το γραφείο ή σε ένα κοντινό πάρκο.
Πάρε ρεπό στη μέση της εβδομάδας
Όλοι σχεδιάζουμε να πετύχουμε κάποιους στόχους κάθε εβδομάδα. Αλλά κάπου στην πορεία μπορεί να χάσουμε τον έλεγχο των υποχρεώσεων και των στόχων που είχαμε στο μυαλό μας. Οπότε, αν κάποιες φορές νιώθεις έτσι πάρε ένα ρεπό, κατά προτίμηση την Τετάρτη, για να σκεφτείς τι έκανες και τι θέλεις να κάνεις μέχρι το τέλος της εβδομάδας. Αυτός ο χρόνος αν τον εκμεταλλευτείς σωστά θα σου επιτρέψει να ανακτήσεις τις δυνάμεις σου και να εστιάσεις στην αποδοτικότητά σου. Έτσι, στο τέλος της εβδομάδας, θα είσαι ακόμα συγκεντρωμένος στους στόχους σου.
Αρχική δημοσίευση από Suddan στο www.thriveglobal.gr
Βοιωτία: Νέα σημαντικά ευρήματα στη Μυκηναϊκή Ακρόπολη του Γλα.

Photo
Αεροφωτογραφία της μυκηναϊκής ακρόπολης του Γλα Βοιωτίας
Νέα σημαντικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και κινητά ευρήματα που χρονολογούνται στην περίοδο ακμής του μυκηναϊκού πολιτισμού (περ. 1250 π.Χ.), έφεραν στο φως οι ανασκαφές που διενεργούνται στην ακρόπολη του Γλα στη Βοιωτία, από την εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία, στο πλαίσιο πενταετούς αρχαιολογικού προγράμματος επιφανειακής, γεωφυσικής και ανασκαφικής έρευνας (2018-2022).
—Τάκης Βαρβιτσιώτης—
Κι ο θάνατος; Πώς είναι αλήθεια ο θάνατος
Σε τούτα τα μέρη;
Απλός, χαρούμενος, γιορταστικός,
Σα μια σειρά υψωμένες γαμήλιες λαμπάδες
Που ανάβουν άξαφνα στην κρύπτη ενός χειμώνα.
Απλός, γαλήνιος, σιωπηλός,
Σαν τις αγαπημένες μας που κοιμούνται κάτω απ’ το χιόνι
Με σταυρωμένα χέρια, σώματα σκληρά, παγωμένα,
Με μόνη την αίγλη που τους χαρίζει
Το αθόρυβο πέσιμο ενός φύλλου
Το ήσυχο πέταγμα ενός πουλιού
Με μάτια όπου εμπιστεύεται τα ρόδα της μονάχα η πάχνη
Σαν τις αγαπημένες μας που κοιμούνται κάτω από τη χλόη
Κι όμως τα χείλη τους αποκρίνονται μ’ ένα αδιόρατο τρεμούλιασμα
Πίνουν αδιάκοπα βροχή και σωπαίνουν
Προφέροντας με τη σιωπή τους έναν καλύτερο λόγο.


Ποιός από μας δεν έχει γνωρίσει κάποιον άνθρωπο (ίσως τον ίδιο μας τον εαυτό) που να είναι τόσο στραμμένος προς τα έξω, τόσο απορροφημένος στη συσσώρευση αγαθών ή στο τι σκέφτονται οι άλλοι, ώστε να χάνει κάθε αίσθηση του εαυτού του; Ένας τέτοιος άνθρωπος, όταν του τίθεται κάποιο ερώτημα, αναζητεί την απάντηση προς τα έξω κι όχι προς τα μέσα…..
