Συντάκτης: Kostas Bertsias

Δ´ γυμνάσιο Χαλανδρίου φωτο: ΓΖ

Οι αείμνηστοι:Στέλιος Αυγίκος, Κωστας Ανδρεόπουλος και Δημήτρης Φωτόπουλου.

Και οι εν ζωή επί του «παρόντος»: Κωστας Μπερτσιάς και Κώστας Τσαμπούκος.

Κι αν είναι δω στη γης τόση μιζέρια

είναι από σένανε, αδερφέ μου,

Αν είμαστε ετσι πεινασμένοι κ’ έτσι τσακισμένοι

Αν είμαστε γδαρμένοι ως το μεδούλι

και πατημένοι σαν τσαμπιά να δώσουμε όλο το κρασί μας

Τάχα θα πω πως είναι από δικό σου φταίξιμο; – όχι,

Όμως και συ αδερφέ μου, φταις καμπόσο.

Κέδρος, Α΄ έκδοση 1966

Β΄ έκδοση, 1970

ΠΡΟΛΟΓΟΣ και ΑΠΟΔΟΣΗ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

«Ο Ναζίμ Χικμέτ δεν ήταν διόλου αυτό που αποκαλούμε «διανοούμενος». Δεν κατασπαταλούσε τις αισθήσεις του σε άπειρες κι αόριστες πνευματικές μεταπλάσεις. Τις βίωνε. Αισθανόταν απέραντα και σκεφτόταν με γενικές ιδέες, πάνω σε βασικά, λογικά σχήματα. Δεν ανακάλυπτε, ούτε αποκάλυπτε, αλλά επαλήθευε παραδεγμένες ήδη ιδέες, και στοχαζόταν φυσικά πάνω απ’ το αίσθημά του, κι όχι μέσα απ’ το αίσθημά του. Κι η σύμπτωση του αισθήματος και της ιδέας (και η ισορροπία τους μέσα στο έργο του) είναι φυσική στην περίπτωση του Χικμέτ, κι όχι καταναγκαστική.

Ναι, δεν είναι «διανοούμενος». Δεν κατεχόταν απ’ το συναίσθημα της αμηχανίας μπροστά στους ανθρώπους, στα γεγονότα, το χρόνο  ─ δεν ένιωθε ούτε «ξένος» ούτε «ιδιαίτερος» ούτε «μονάχος». Δε ζούσε μέσα στη σκοτεινή «χιλιοόμματη καχυποψία» που εξαντλείται σε μιαν ανεξάντλητη έρευνα, ψηλαφώντας απίθανες περιοχές διαρκώς επικρεμάμενων «αόρατων απειλών» και δημιουργώντας «απαραβίαστα καταφύγια» μιας καταπληκτικής τεχνικής ευστροφίας. Οι απειλές γι’ αυτόν είχαν οριστεί μέσα στον συγκεκριμένο ιστορικό, κοινωνικό χώρο. Κι ο αγώνας του, ο αγώνας της τέχνης του, είχε ορισμένο, ορατό στόχο. Δεν ένιωθε την ανάγκη μιας εσωτερικής αυτοπροστασίας. Προστατευόταν, προστατεύοντας τους άλλους, και μαχόταν με την πιο γυμνή παρρησία».

(Απόσπασμα από τον πρόλογο του Γιάννη Ρίτσου)
===================================

Το ζώο έχει πρόσωπο – ο άνθρωπος έχει μάσκα. Το ζώο το κοιτάζεις και βλέπεις την ψυχή του ζώου. Αν ξέρεις να βλέπεις, βλέπεις την αλήθεια του. Τον άνθρωπο τον κοιτάζεις και βλέπεις τον τρόπο με τον οποίο προσπαθεί να κρύψει την ψυχή του. Αν ξέρεις να βλέπεις, βλέπεις το ψέμα του.

Γ Μπλάνας /neoplanodion.gr

“Όλα όσα ξέρω για την ηθική
μου τα έμαθε το ποδόσφαιρο”

Αλμπέρ Καμύ

Ο Αλμπέρ Καμύ ήταν Γάλλος φιλόσοφος, λογοτέχνης και συγγραφέας, ένας από τους πιο δημοφιλείς φιλόσοφους του 20ου αιώνα, και ένας από τους ιδρυτές του παραλογισμού, βραβείο Νόμπελ 1957.

Ο Μπάμπης και ο Κώστας είναι συνομήλικοι, είχαν την ευλογία να γεννηθούν και να μεγαλώσουν στις όχθες του ποταμού Μόρνου, σε ένα ειδυλλιακό τοπίο. Τα σπίτια τους, σκεπασμένα σήμερα από τα νερά της λίμνης, ήταν κτισμένα αντικριστά στις δυο όχθες του ποταμού. Στην ανατολική πλευρά του Μπάμπη και στην δυτική του Κώστα, τα νερά του ποταμού τους χώριζαν και συνάμα τους ένωναν .. Μαζί μεγάλωσαν, ψάρευαν και κολυμπούσαν τα καλοκαίρια στα νερά του ποταμού, στο ίδιο θρανίο στα έξι χρόνια των γυμνασιακών χρόνων και μαζί έδωσαν εξετάσεις για το πανεπιστήμιο στην Πάτρα το 1972 που από τότε χώρισαν οι δρόμοι τους ..

Ξανάσμιξαν ύστερα από 50 χρόνια και είχαν πολλά να θυμηθούν! αμοιβαία υπόσχεση να βρίσκονται πλέον τακτικά γιατί οι «ζωντανές αναμνήσεις και τα θαμμένα όνειρα» πρέπει να ιστορηθούν!!

Ορεινός