Συντάκτης: Kostas Bertsias

Στην ερημιά της εγκατάλειψής του, ο λαός περιορίζεται μοιρολατρικά στην κατασκευή χρυσών μόσχων. Υπάρχει πλέον εθισμός.
Αλλά το είδωλο είναι πάντοτε θέμα του νου.

Το είδωλο είναι ένα σύμβολο, ένας εξορκισμός: ακόμη και αληθινό πάθος που καταλήγει να είναι εμμονή για ένα ψεύτικο θεό. Και είναι αυτά είδωλα του “νου”. Τέσσερις είναι οι μορφές της μετανεωτερικής πολιτισμικής ειδωλολατρίας, η διεξάρτηση των οποίων δρα πολλαπλασιαστικά υπέρ ενός ευρύτατου φάσματος δεισιδαιμονίας: η προσκόλληση στην νεότητα, η εμμονή για την ανάπτυξη, ο ολοκληρωτισμός της επικοινωνίας, η α-θρησκία της εκκοσμίκευσης.
Προφανώς, σε τούτες τις μορφές υπάρχουν όροι που ανακαλούν άμεσα αντικείμενα και γεγονότα που καθαυτά δεν έχουν τίποτε δαιμονικό ή ειδωλολατρικό. Και αυτή ακριβώς είναι η σοβαρότητα της παγίδας.
Η επιτυχέστερη ειδωλολατρία προωθείται ακριβώς χάρη στην φαινομενική εξύψωση του οτιδήποτε υπόσχεται μια καλή πραγμάτωση της συλλογική επιθυμίας.

(Απόσπασμα από το βιβλίο: ενάντια στα μετασύγχονα είδωλα)

Π. Σεκουέρι. Ο Pierangelo Sequeri είναι πρύτανης του Ποντιφικού Θεολογικού Ινστιτούτου John Paul II.

Τον Γενάρη συμπληρώνονται 100 χρόνια από το θάνατο του Μαξ Νορντάου. Αφορμή να θυμηθούμε ένα από τα σπουδαιότερα έργα πολιτικής φιλοσοφίας όλων των εποχών. «Τα κατά συνθήκη ψεύδη».
Η δημόσια ζωή είναι υπέρ πλήρης κατά συνθήκη ψευδών. Το ψεύδος αυτό κυριαρχεί απόλυτα. Εγώ το θεωρώ αθώο ψεύδος. Είναι αυτό που όποιος το διατυπώνει ξέρει ότι δεν τον πιστεύει κανείς. Κι αυτός που το ακούει ξέρει ότι αυτός που το λέει ξέρει ότι δεν τον πιστεύει. Έτσι όλοι μένουν ευχαριστημένοι. Το ψευδές κυκλοφορεί χωρίς εμφανή αντίλογο. Με ένα κούνημα του κεφαλιού και ένα νεύμα όλοι δείχνουν ότι αυτά είναι για να περνάμε την ώρα μας.
•Έτσι λοιπόν η «επάνοδος της Δικαιοσύνης» του κ.Τσίπρα.
Έτσι η τετραετία αύξησης των μισθών του κ.Μητσοτάκη. Ποιοι μισθοί θα ανέβουν με 10% πληθωρισμό. Θα ανέβουν ονομαστικά και θα πέφτουν στην αγοραστική δύναμη.
•Έτσι και ο απεγκλωβισμός της δημοκρατικής παράταξης από την «ομηρεία» με προγραμματικές συμφωνίες. Τα «προγράμματα» δεν ξέρει κανείς ποιος τα έγραψε ,δεν τα έχει διαβάσει ούτε ο συντάκτης τους, δεν εφαρμόζονται ποτέ και είναι τα πιο ανιαρά κείμενα στην ιστορία του γραπτού λόγου.
•Γι αυτό κανείς δεν ασχολείται με τα κατά συνθήκη ψεύδη. Δεν έχει σημασία τι λένε αλλά ποιος το λέει. Τίποτα άλλο. Ποιος έχει την καλύτερη η τη λιγότερο κακή ομάδα διακυβέρνησης.
•Άλλα είναι τα ένοχα ψέμματα .Αυτά που παρασύρουν έναν λαό στη πλάνη, την αυταπάτη και τα καίρια ιστορικά λάθη-εγκλήματα.

Πάνος Μπιτσαξής

Με εξαφάνιση απειλείται ο αττικός αμπελώνας, ο ιστορικότερος της χώρας. Το 1985 τα αμπέλια στην Αττική απλώνονταν σε 138.000 στρέμματα, αλλά σήμερα έχουν μείνει λιγότερα από τα μισά (61.886 στρέμματα). 

Ελάχιστοι νέοι αμπελουργοί δραστηριοποιούνται στην Αττική λόγω του υψηλού κόστους παραγωγής και των χαμηλών τιμών του προϊόντος, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Κεντρικής Συνεταιριστικής Ενωσης Αμπελοοινικών Προϊόντων, Χρήστο Μάρκου.

  

Μαγική εικόνα ο αττικός αμπελώνας: η έκτασή του ολοένα και μειώνεται, αλλά παράγει διπλάσια ποσότητα κρασιού απ’ ό,τι οινοστάφυλα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία. Παράλληλα προμηθεύει 193 οινοποιεία, τα περισσότερα από τα οποία βρίσκονται εκτός της παραγωγικής ζώνης του νομού. Την ίδια στιγμή οι αμπελουργοί πληρώνονται 0,30 ευρώ το κιλό την πρώτη ύλη, ενώ το κρασί φθάνει στους καταναλωτές στα 10 ευρώ το λίτρο χύμα.

Τα στοιχεία για όλα τα παράξενα του αττικού αμπελώνα παρουσίασε ο Χρήστος Μάρκου, πρόεδρος της ΚΕΟΣΟΕ (Κεντρική Συνεταιριστική Ενωση Αμπελοοινικών Προϊόντων) στην ημερίδα για την «Ανάγκη διατήρησης του αττικού αμπελώνα, η παραγωγική και περιβαλλοντική του αξία», που πραγματοποιήθηκε χθες στο Κορωπί. Αν συνεχιστεί η κατάσταση ως έχει και δεν ληφθούν μέτρα, τότε «μέσα στην επόμενη δεκαετία ο αττικός αμπελώνας κινδυνεύει να εξαφανιστεί». Εις επίρρωσιν της φθίνουσας πορείας του, το γεγονός ότι το 2022 υποβλήθηκαν αιτήματα νέων αδειών φύτευσης αμπελώνα στην Αττική μόνο για 411 στρέμματα σε σύνολο άνω των 6.000 στρεμμάτων σε όλη την Ελλάδα, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε ο Δ. Γραμματικός από το τμήμα Αμπέλου και Οίνου του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης.

Ο αττικός αμπελώνας βαίνει μειούμενος όλα τα τελευταία χρόνια: το 1985 τα αμπέλια στην Αττική απλώνονταν σε 138.000 στρέμματα, αλλά σήμερα έχουν μείνει λιγότερα από τα μισά (61.886 στρέμματα). Οι άνθρωποι που τα καλλιεργούν, περίπου 7.340, στην πλειονότητά τους είναι μεγάλοι σε ηλικία, με το 43,30% να βρίσκεται στην ηλικία των 50-67 ετών.

Το «θαύμα της Κανά»

Ομως τα νούμερα όπως τα παρουσίασε ο κ. Μάρκου δεν βγαίνουν. Ενώ το 2021 δηλώθηκαν ότι καλλιεργήθηκαν 48.307 στρέμματα αμπελιών, αυτά φαίνεται ότι έδωσαν πολύ μικρή παραγωγή, μόλις 13.608 τόνους. Την ίδια στιγμή το κρασί που πουλήθηκε ως παραγωγή του αττικού αμπελώνα ήταν 22.296 τόνοι!

«Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική», τόνισε ο κ. Μάρκου. Από τα 61.886 στρέμματα παράγονται 35.000-40.000 κιλά σταφύλια, τα οποία με τη σειρά τους δίνουν το λιγότερο 330.000 τόνους κρασί. Αυτές οι ποσότητες αυξάνονται αν προστεθούν και τα σταφύλια από άλλες περιοχές που οινοποιούνται παράτυπα στα οινοποιεία της Αττικής».

Το πώς λειτουργεί η βιομηχανία οίνου στην Αττική, η οποία δεν συνδέεται με την παραγωγική βάση, είναι ολοφάνερο από το γεγονός ότι από τα 193 οινοποιεία της Αττικής, τα 111 λειτουργούν στη Δυτική Αττική όπου καλλιεργούνται τα 11.000 στρέμματα από το σύνολο των περίπου 60.000 στρεμμάτων του αττικού αμπελώνα.

Ο κ. Μάρκου δίνοντας συγκεκριμένα στοιχεία για το κόστος καλλιέργειας (εργατικά για κλάδεμα, όργωμα, συλλογή, κόστος λειτουργίας αγροτικού μηχανήματος, λίπανση, μεταφορικά) απέδειξε ότι ο αμπελουργός της Αττικής δεν έχει λόγο να παράγει εφόσον η τιμή που πουλάει την παραγωγή του δεν ξεπερνάει τα 0,30 ευρώ το κιλό. «Η βασικότερη αιτία συρρίκνωσης του αττικού αμπελώνα είναι οι απαράδεκτα χαμηλές τιμές της σταφυλικής παραγωγής», σημείωσε.

Οι χαμηλές τιμές για τους παραγωγούς προκύπτουν ακριβώς από τις παραδοξότητες που υπάρχουν στην αγορά οίνου στην περιοχή και οι οποίες δεν ελέγχονται. «Δεν λειτουργεί ο ανταγωνισμός ή αναπτύσσονται αθέμιτες πρακτικές με την εισαγωγή σταφυλιών», τονίζει ο κ. Μάρκου.

«Την ίδια στιγμή οι ελεγκτικοί μηχανισμοί στο πεδίο κατά τη διαδικασία της οινοποίησης είναι ανύπαρκτοι», με αποτέλεσμα το κρασί να πολλαπλασιάζεται σαν το θαύμα του γάμου στην Κανά. Το πρόβλημα επιτείνεται από τα δομικά προβλήματα που υπάρχουν στον αττικό αμπελώνα. Ακριβώς λόγω της θέσης του δίπλα στην Αθήνα, δέχεται πιέσεις για την οικοπεδοποίηση μεγάλων εκτάσεων. Παράλληλα η έλλειψη νερού φέρνει μικρές αποδόσεις και το κόστος παραγωγής είναι πολύ υψηλό λόγω του πολυτεμαχισμένου και μικρού κλήρου.

Τα αμπέλια σε αριθμούς

138.000 στρ. αμπελοκαλλιεργειών υπήρχαν το 1985 στην περιοχή της Αττικής.

61.886 στρ. αμπελοκαλλιεργειών είχαν απομείνει το 2021 στην ίδια περιοχή.

43,30% των αμπελουργών που δραστηριοποιούνται στην Αττική είναι 50-67 ετών. 

193 οινοποιεία λειτουργούν στην Αττική.

Πηγή: Τάνια Γεωργιοπούλου/Εφημερίδα Καθημερινή

μια ακόμη μέρα στον παράδεισο !

Μπορείτε να μάθετε λίγα πράγματα από μια επιτυχία. Μπορείτε να μάθετε τα πάντα από μια αποτυχία.

Christy Mathewson παίκτης του baseball.

 

 

οι περισσότεροι «σοφοί» που πέρασαν από αυτό τον πλανήτη, δεν έγιναν σοφοί από τις γνώσεις που έλαβαν σε σχολεία και πανεπιστήμια, ούτε και απέδειξαν την αξία τους μέσω ενός χαρτιού αλλά μέσα από τα βιώματά τους, αφήνοντας ένα θετικό αποτύπωμα και δίνοντας το καλό παράδειγμα στους υπολοίπους…

το ελληνικό κράτος θεωρεί τους πολίτες του αναξιόπιστους και οι πολίτες δεν τρέφουν κανένα αίσθημα εμπιστοσύνης προς την κρατική διοίκηση….

Όρος της αστρονομίας που χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει μία συγκεκριμένη στιγμή του έτους, όταν ο ήλιος βρίσκεται στη μεγαλύτερη δυνατή απόσταση νοτίως του ισημερινού.

Το Χειμερινό Ηλιοστάσιο (Winter Solstice στα αγγλικά) είναι όρος της αστρονομίας που χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει μια συγκεκριμένη στιγμή του έτους, όταν ο ήλιος βρίσκεται στη μεγαλύτερη δυνατή απόσταση νοτίως του ισημερινού. Ο ίδιος όρος χρησιμοποιείται και για να χαρακτηρίσει το αντίστοιχο σημείο από τη μεγαλύτερη δυνατή απόκλιση της εκλειπτικής (εκλειπτική= ο μεγάλος κύκλος που γράφει η Γη κατά την περιφορα της γύρω από τον Ήλιο) από τον ουράνιο ισημερινό.

Το χειμερινό ηλιοστάσιο συμβαίνει κάθε χρόνο στο Βόρειο Ημισφαίριο της Γης στις 21 ή 22 Δεκεμβρίου, οπότε παρατηρείται η μικρότερη ημέρα του χρόνου και ορίζεται ως η επίσημη έναρξη του χειμώνα. Αντίστροφα, στο Νότιο Ημισφαίριο παρατηρείται η μεγαλύτερη ημέρα του χρόνου και ορίζεται ως η επίσημη έναρξη του καλοκαιριού.

Λαογραφία

• Οι Ρωμαίοι στις 25 Δεκεμβρίου γιόρταζαν τα Βρουμάλια (Brumalia < bruma = η τροπή του Ηλίου), που ήταν αφιερωμένα στη μικρότερη ημέρα του χρόνου και στα γενέθλια του Μίθρα, του ανίκητου Ήλιου (Dies Natalis Solis Invicti), που είχε καθιερωθεί επί αυτοκράτορα Αυρηλιανού το 275. Νωρίτερα, οι Ρωμαίοι γιόρταζαν τα Σατουρνάλια (17-23 Δεκεμβρίου), όπου επικρατούσε κλίμα γενικής ευφορίας και ανταλλάσσονταν δώρα. Και οι δύο αυτές γιορτές είχαν αναφορές στα αρχαιοελληνικά Κρόνια. Στα βυζαντινά χρόνια τα Βρουμάλια διαρκούσαν από τις 24 Δεκεμβρίου έως τις 17 Ιανουαρίου. Τις ημέρες αυτές οι αυτοκράτορες προσέφεραν δώρα στους συγγενείς τους φίλους και στο προσωπικό των ανακτόρων. Η Σύνοδος της Ρώμης το 743 κατάργησε τις γιορτές, θεωρώντας τες ειδωλολατρικές. Οι Χριστιανοί ήδη από τον έκτο αιώνα γιόρταζαν στις 25 Δεκεμβρίου αντί του Μίθρα τον «Ήλιο της Δικαιοσύνης» Ιησού Χριστό και τη γέννησή του.
• Οι αγγλοσαξωνικοί λαοί τιμούσαν τo χειμερινό ηλιοστάσιο με παγανιστικές ηλιολατρικές γιορτές, όπως το άναμμα φωτιάς (Yule Log), για να χαιρετίσουν την επάνοδο του ήλιου στο βόρειο ημισφαίριο.
• Ένα ενδιαφέρον εθιμικό δρώμενο του χειμερινού ηλιοστασίου τηρείται μέχρι σήμερα στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Οι συμμετέχοντες χωρίζονται σε δύο ομάδες, στους Καθαρούς και τους Ακάθαρτους. Οι Καθαροί, ντυμένοι με την τοπική ενδυμασία -σκουροπράσινο σακάκι και μαύρο δερμάτινο παντελόνι- φορούν στο κεφάλι ένα είδος ψεύτικης κόμμωσης σε διάφορα σχήματα, που πολλές φορές φτάνει σε ύψος τα τρία μέτρα και σε βάρος τα είκοσι πέντε κιλά! Οι Ακάθαρτοι φορούν προβιές και στα πρόσωπά έχουν άγριες μάσκες. Η γιορτή αυτή, κατά την παράδοση, έλκει την καταγωγή της από τη λατρεία της τευτονικής θεάς της γονιμότητας Πέρτχα ή Πέρχθα.
• Στην Κίνα γιορτάζουν την μικρότερη μέρα του χρόνου με οικογενειακές συγκεντρώσεις και μνημόσυνα στους προγόνους (Dongzhi). Το πιάτο που κυριαρχεί είναι το τανγκγιάν ένα είδος κεφτέ από ρύζι.
• Στο Ιράν γιορτάζουν την μεγαλύτερη και πιο σκοτεινή νύχτα του χρόνου με οικογενειακές συνάξεις και συγκεντρώσεις σε φιλικά σπίτια, όπου κυριαρχεί το φαγητό, το ποτό και η απαγγελία ποίησης (Shab-e Yalda). Το έθιμο με ζωροαστρική προέλευση, γιορτάζεται επίσης από την Ιρανική διασπορά. Τα φρούτα που έχουν την τιμητική τους στο γιορτινό τραπέζι είναι το ρόδι και το καρπούζι, που συμβολίζουν την επερχόμενη αυγή μετά την μακριά σκοτεινή νύχτα και την απαρχή μιας νέας ζωής.
• Παλαιότερα στην Ελλάδα συνηθιζόταν την ημέρα του χειμερινού ηλιοστασίου να τοποθετείται στο αναμμένο τζάκι ένα αρκετά μεγάλο ξύλο, που ονομαζόταν μαμμή ή μπάμπω.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

Δυο φωνές μέσα μου παλεύουν. O νους: “Γιατί να χανόμαστε κυνηγώντας το αδύνατο; Μέσα στον ιερό περίβολο των πέντε αιστήσεων χρέος μας ν΄ αναγνωρίσουμε τα σύνορα του ανθρώπου…
Μα μια άλλη μέσα μου φωνή, ας την πούμε έχτη δύναμη, ας την πούμε καρδιά, αντιστέκεται και φωνάζει: “Όχι! Όχι! Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Ν΄αρνιέσαι ό,τι θωρούν τα μάτια σου! Να πεθαίνεις και να λες: Θάνατος δεν υπάρχει!” […]
Δε ζυγιάζω, δε μετρώ, δε βολεύουμαι! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι…

Απόσπασμα από την Ασκητική
Νίκος Καζαντζάκης

Ζωή στο αγρόκτημα