
άντε και σε ανώτερα!

Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.

άντε και σε ανώτερα!



Ας είναι ευλογημένη η σιωπή!
Γιατί μέσα σ’ αυτήν θα μ’ ακούσεις να μιλώ.
Χαλίλ Γκιμπράν





Μια εμβληματική προσωπικότητα των Σκούρτων συνοδέψαμε σήμερα στην τελευταία κατοικία …
Ο Λευτέρης ο Κατσιφής πάλεψε λεβέντικα τους τελευταίους μήνες, δεν νίκησε στον άνισο τελευταίο του αγώνα αλλά έφυγε με αξιοπρέπεια και με το κεφάλι ψηλά όπως άρμοζε άλλωστε σε έναν μαχητή της ζωής.
Πάλεψε σκληρά και νίκησε σε δίσεκτους καιρούς και με απαράμιλλο θάρρος προχωρούσε μπροστά εκεί που άλλοι δείλιαζαν!
Καλό κατευόδιο κύριε Λευτέρη θα σε θυμόμαστε πάντα με αγάπη, θα μας λείψουν οι ωραίες ιστορίες, που τόσο όμορφα μας εξιστορούσες για τόπους και ανθρώπους που είχες γνωρίσει ταξιδεύοντας ως τσαμπάσης σε αρκετά μέρη της πατρίδας μας ..


•Πρέπει να το ομολογήσω. Αυτές οι σπείρες των επιφανών στις Βρυξέλλες, με τις ιταλικές ρίζες, έχουν μια χάρη, μια καλαισθησία μια λεπτότητα.
Γλυκομίλητοι, ευγενείς άνθρωποι. Με λεπτότητα, τρόπους και σικ συνήθειες. Δεν σου προκαλούν τον τρόμο που προκαλούν οι πιο νότιοι ομόλογοι τους στη Σικελία Δεν έχουν αυτή την αψάδα,την αγριάδα. Δεν σκορπούν πτώματα. Δεν έχουν όπλα. Έχουν επιχειρήματα. Είναι καλοί οικογενειάρχες με συζύγους καλοσπουδασμένες κόρες, καλές σχέσεις με τους γείτονες τους.
•Είναι φυσικό να επιλέγουν το Καταρ και το Μαρόκο. Το ξενοδοχείο Μαμουνια στο Μαρακές όπου διέμεναν έχει λάμψη και γοητεία.Κρήνες,λιμνούλες,νούφαρα. Εκμαυλιστική περιποίηση. Ότι βάζει ο νους.
Ανάμεσα στις κορυφές του Άτλαντα,που προσφέρεται για σκι και τα θαλασσινά θέρετρα του Μαρακές. Δεν έχεις επαφή με τους ταλαίπωρους φτωχούς που κυκλοφορούν στο πολύβουο, γεμάτο χρώματα και οσμές τοπικό παζάρι. Στο Μαμουνια δεν είσαι VIP. Σιγά.VIP είναι ο κάθε πικραμένος. Είσαι άλλη κατηγορία. VVI P.Very,very important person.A person with especially high requirements. Κι όλα αυτά τζαμπατζηλικι.
•Θα μου πείτε αφού είναι σοσιαλιστές γιατί δεν κάναν λόμπυ για τη Δυτική Σαχαρα; Το θέμα δεν είναι ιδεολογικό. Είναι πρακτικό.Πως να πληρωθούν;με Σαχαριανες Πεσετες;ένα ευρώ είναι 360000 σαχαριανες πεσετες υπάρχει μεταφορικό πρόβλημα και που να βρεις ανταλλακτήριο στις Βρυξέλλες. Άσε που τα οικόπεδα στη Σαχαρα είναι αμμώδη. Οι Σαχραουι δεν είναι ανταγωνιστικοί αυτό ήταν το πρόβλημα. Με τους Μαυριτανους είναι κάπως καλύτερα. Με τρία λεπτά του Ευρώ παίρνεις 10 ανγκουιγιας. Γι αυτό κάποια συνεργασία είχε αρχίσει. Η Νουακσοτ σιγά σιγά βελτιώνεται ως πόλη.Το μέλλον της ανήκει.
Πάνος Μπιτσαξής



Στην ερημιά της εγκατάλειψής του, ο λαός περιορίζεται μοιρολατρικά στην κατασκευή χρυσών μόσχων. Υπάρχει πλέον εθισμός.
Αλλά το είδωλο είναι πάντοτε θέμα του νου.
Το είδωλο είναι ένα σύμβολο, ένας εξορκισμός: ακόμη και αληθινό πάθος που καταλήγει να είναι εμμονή για ένα ψεύτικο θεό. Και είναι αυτά είδωλα του “νου”. Τέσσερις είναι οι μορφές της μετανεωτερικής πολιτισμικής ειδωλολατρίας, η διεξάρτηση των οποίων δρα πολλαπλασιαστικά υπέρ ενός ευρύτατου φάσματος δεισιδαιμονίας: η προσκόλληση στην νεότητα, η εμμονή για την ανάπτυξη, ο ολοκληρωτισμός της επικοινωνίας, η α-θρησκία της εκκοσμίκευσης.
Προφανώς, σε τούτες τις μορφές υπάρχουν όροι που ανακαλούν άμεσα αντικείμενα και γεγονότα που καθαυτά δεν έχουν τίποτε δαιμονικό ή ειδωλολατρικό. Και αυτή ακριβώς είναι η σοβαρότητα της παγίδας.
Η επιτυχέστερη ειδωλολατρία προωθείται ακριβώς χάρη στην φαινομενική εξύψωση του οτιδήποτε υπόσχεται μια καλή πραγμάτωση της συλλογική επιθυμίας.
(Απόσπασμα από το βιβλίο: ενάντια στα μετασύγχονα είδωλα)
Π. Σεκουέρι. Ο Pierangelo Sequeri είναι πρύτανης του Ποντιφικού Θεολογικού Ινστιτούτου John Paul II.
Τον Γενάρη συμπληρώνονται 100 χρόνια από το θάνατο του Μαξ Νορντάου. Αφορμή να θυμηθούμε ένα από τα σπουδαιότερα έργα πολιτικής φιλοσοφίας όλων των εποχών. «Τα κατά συνθήκη ψεύδη».
Η δημόσια ζωή είναι υπέρ πλήρης κατά συνθήκη ψευδών. Το ψεύδος αυτό κυριαρχεί απόλυτα. Εγώ το θεωρώ αθώο ψεύδος. Είναι αυτό που όποιος το διατυπώνει ξέρει ότι δεν τον πιστεύει κανείς. Κι αυτός που το ακούει ξέρει ότι αυτός που το λέει ξέρει ότι δεν τον πιστεύει. Έτσι όλοι μένουν ευχαριστημένοι. Το ψευδές κυκλοφορεί χωρίς εμφανή αντίλογο. Με ένα κούνημα του κεφαλιού και ένα νεύμα όλοι δείχνουν ότι αυτά είναι για να περνάμε την ώρα μας.
•Έτσι λοιπόν η «επάνοδος της Δικαιοσύνης» του κ.Τσίπρα.
Έτσι η τετραετία αύξησης των μισθών του κ.Μητσοτάκη. Ποιοι μισθοί θα ανέβουν με 10% πληθωρισμό. Θα ανέβουν ονομαστικά και θα πέφτουν στην αγοραστική δύναμη.
•Έτσι και ο απεγκλωβισμός της δημοκρατικής παράταξης από την «ομηρεία» με προγραμματικές συμφωνίες. Τα «προγράμματα» δεν ξέρει κανείς ποιος τα έγραψε ,δεν τα έχει διαβάσει ούτε ο συντάκτης τους, δεν εφαρμόζονται ποτέ και είναι τα πιο ανιαρά κείμενα στην ιστορία του γραπτού λόγου.
•Γι αυτό κανείς δεν ασχολείται με τα κατά συνθήκη ψεύδη. Δεν έχει σημασία τι λένε αλλά ποιος το λέει. Τίποτα άλλο. Ποιος έχει την καλύτερη η τη λιγότερο κακή ομάδα διακυβέρνησης.
•Άλλα είναι τα ένοχα ψέμματα .Αυτά που παρασύρουν έναν λαό στη πλάνη, την αυταπάτη και τα καίρια ιστορικά λάθη-εγκλήματα.
Πάνος Μπιτσαξής