Πάρνηθα . Άγιος Δημήτριος /Σκούρτα
Πολιτική
Οι κακοί πολιτικοί εκλέγονται από τους καλούς ανθρώπους που δεν πάνε να ψηφίσουν.
Αν τα λάθη μας διδάσκουν, τότε έχω καταπληκτική μόρφωση!!
Ανώνυμος
Είσαι μια… τρελοκαμπέρω!
Είσαι μια… τρελοκαμπέρω!
Εδώ έχουμε μια λέξη που προέρχεται από κύριο όνομα πραγματικού προσώπου -χωρίς καν να το γνωρίζουν ακόμα και πολλοί από όσους την έχουν χρησιμοποιήσει. Μιλάμε για τον χαρακτηρισμό «τρελοκαμπέρω» που έχει την έννοια της απερίσκεπτης, της γυναίκας που κάνει «τρέλες» χωρίς δεύτερη σκέψη. Από πού βγήκε; Από το όνομα ενός εξαιρετικού ανδρός, ο οποίος έμεινε στην ιστορία για την τόλμη, την επιδεξιότητα και τη γενναιότητά του.
Ο γεννημένος το 1883 Δημήτρης Καμπέρος έγινε το 1912 ο πιλότος που πραγματοποίησε την πρώτη πτήση με στρατιωτικό αεροπλάνο στην Ελλάδα. Απέκτησε φήμη για τις παράτολμες επιδείξεις του και για τις ριψοκίνδυνες αποστολές του. Οι συνάδελφοί του τον φώναζαν «Τρελοκαμπέρο». Πέθανε στην κατοχή το 1942 από διαρροή αερίου στο σπίτι του. Η φήμη από τις «τρέλες» του, όμως, παρέμεινε ζωντανή. Στο πέρασμα των χρόνων, η ιστορία ξεθώριασε και η κλητική σταδιακά παρερμηνεύτηκε σε ονομαστική θηλυκού, οπότε και προέκυψε η «τρελοκαμπέρω».
Μια άλλη περίπτωση κύριου ονόματος που πια χρησιμοποιείται ως ουσιαστικό -εδώ όμως σίγουρα περισσότεροι γνωρίζουν την ιστορία- είναι η λέξη «τόφαλος». Τη χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε κάτι το τεραστίων διαστάσεων, προέρχεται όμως από το όνομα του θρυλικού Πατρινού πρωταθλητή της άρσης βαρών, Δημήτρη Τόφαλου.
Καλό καλοκαίρι στην μαθητιώσα νεολαία !!
Στα ορεινά μονοπάτια της Ρούμελης
Αν θέλεις να είσαι άγιος, δίδαξε καλά τα τέκνα σου. Διότι, σε διαφορετική περίπτωση, οι κακές πράξεις που αυτά θα κάμουν, σε σένα πρόκειται ν’ αποδοθούν μετά
Σαρλ Ντε Μοντεσκιέ
Γάλλος πολιτικός φιλόσοφος
Όταν το χρήμα κυκλοφορεί χωρίς αντίκρισμα!
Έως ποιο επίπεδο ένα κράτος δικαίου μπορεί να εξασφαλίζει την υλική ασφάλεια των πολιτών του με δανεικά;
Ενώ βρισκόμαστε στην αυγή μιας ριζικής οικονομικής αλλά και κοινωνικής ανατροπής, παρόμοια με αυτήν της βιομηχανικής Επανάστασης, οι πολιτικοί, οι άνθρωποι της οικονομίας και οι έμψυχοι συντελεστές της παραγωγής, θα πρέπει να δώσουν απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα.
Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Και οι απαντήσεις αυτές, είναι αναγκαίο να ανταποκρίνονται σε πραγματικότητες. και όχι σε θεωρητικά και ιδεοληπτικά σχήματα τα οποία τελικά εξαπατούν και διχάζουν.
Η πραγματικότητα λοιπόν μας λέει ότι σε μια οικονομία, έχουμε την πλευρά της παραγωγής πλούτου, μέσω αγαθών και υπηρεσιών, η οποία υπάγεται στους νόμους των συναλλαγών.
Στην άλλη πλευρά υπάρχει η μη παραγωγική διάσταση, η οποία αφορά την εκπαίδευση, τη δημόσια υγεία και ασφάλεια και την προστασία αυτών που για ποικίλους λόγους βρίσκονται στο περιθώριο.
Η μέχρι σήμερα εμπειρία στις αναπτυγμένες χώρες, μας αποδεικνύει ότι οι καλύτερες επιδόσεις των συντελεστών της παραγωγής πλούτου, παρατηρούνται σε χώρες όπου επικροτούν οι καλύτερες ανταγωνιστικές συνθήκες και γίνονται σχολαστικά σεβαστοί οι κανόνες των συναλλαγών.
Στις χώρες αυτές, παρατηρείται επίσης και ο σημαντικότερος βαθμός εκδημοκρατισμού της κατανάλωσης, φαινόμενο κορυφαίας σημασίας για τη συνολική επίδοση μιας οικονομίας και του κοινωνικού της περίγυρου.
Ας σημειωθεί ότι στις παραπάνω οικονομίες, σπανίζουν στις αγορές τους οι μονοπωλιακές καταστάσεις και κάθε φορά που αυτές παρουσιάζονται, το κράτος περιλαμβάνει να τις περιορίσει.
Επίσης, στις αναπτυγμένες χώρες, η επαναδιανομή του παραγόμενου πλούτου σε πρώτη φάση αφορά την δικαιότερη κατανομή των εισοδημάτων που προκύπτουν από τη λειτουργία της οικονομίας της αγοράς και για μια μακρά περίοδο, η διαδικασία είχε αφετηρία τη συσσώρευση κεφαλαίου. Στην ουσία έτσι, η αναδιανομή στηριζόταν σε κινήσεις προϊόντων και υπηρεσιών, όπου έχουμε συναλλαγή αξίας έναντι αξίας.
Πλην όμως στις σημερινές κοινωνίες ένα σημαντικό μέρος του παραγόμενου πλούτου προκύπτει από προσόδους και άυλες αξίες, που μεταφέρουν το θέμα της επαναδιανομής σε επίπεδο ανθρώπων.
Με πιο απλά λόγια, είναι πλέον σουρεαλιστικό να γίνεται συζήτηση αναδιανομής εισοδήματος για μια οικονομία που δεν υπάρχει. Πολύ εύστοχα, ο Γάλλος οικονομολόγος και αρθρογράφος Πώλ Φαμπρά, πριν λίγα χρόνια, στο βιβλίο του «Καπιταλισμός χωρίς κεφάλαιο», έκανε λόγο για την ύπαρξη μιας οικονομίας στην οποίαν κυκλοφορεί χρήμα χωρίς αντίκρυσμα.
Πριν εννέα δεκαετίες, ο Τζων Μεϊναρντ Κεϊνς που κάποιοι συνεχώς επικαλούνται σήμερα, είχε αποκαλέσει τα χρήματα «σύνδεσμο του παρόντος με το μέλλον».
Προφανώς δε, αυτό που ήθελε να πει, είναι ότι ο τρόπος με τον οποίον χρησιμοποιούμε τα χρήματα σήμερα αποτελεί μια ένδειξη για το πώς πιστεύουμε ότι θα κινηθούν τα πράγματα τα χρόνια που έρχονται. Αυτό λοιπόν που κάναμε με τα χρήματά μας από την πρώτη χρόνια του 21ου αιώνα έως το 2008 που εκδηλώθηκε η οξύτατη χρηματοπιστωτική κρίση, ήταν να τριπλασιάσουμε την παγκόσμια διαθέσιμη ποσότητα χρημάτων, ασυγκρίτως ταχύτερα από την ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας.
Όταν η ποσότητα των χρημάτων διογκώνεται σε τέτοιο βαθμό, το μήνυμα που εκπέμπουμε είναι πως προσδοκούμε ένα μέλλον μακράν πλουσιότερο του παρόντος. Η κρίση ήταν απλούστατα η απάντηση που λάβαμε από το μέλλον: Κάναμε λάθος.
Από τη στιγμή όμως που ήλθε η κρίση, οι υπεύθυνοι για την έκρηξη της αντί να μελετήσουν τη δομική εξυγίανση του συστήματος, άρχισαν να ρίχνουν στην αγορά ακόμα περισσότερο χρήμα.
Αυτή ήταν, ουσιαστικά, η πολιτική που ακολουθήθηκε παγκοσμίως μετά το 2008. Εκτύπωση μεγάλης ποσότητας χρημάτων με αποτέλεσμα τη μείωση του κόστους δανεισμού για τις τράπεζες, το οποίο πέφτει στο μηδέν ή γίνεται ακόμα και αρνητικό.
Όταν τα επιτόκια στην πραγματική οικονομία γίνονται αρνητικά, οι καταθέτες, για τους οποίους ο μόνος τρόπος διασφάλισης των κεφαλαίων τους είναι η αγορά κρατικών ομολόγων, πρακτικά εξαναγκάζονται να παραιτηθούν από κάθε έσοδο που θα απέδιδαν οι αποταμιεύσεις τους.
Έτσι, επειδή οι καταθέτες αναγκάζονται να επενδύσουν τα χρήματά τους σε τομείς υψηλότερου ρίσκου, ανακάμπτουν και το χρηματιστήριο και οι αγορές στέγης, εμπορευμάτων και χρυσού. Το αποτέλεσμα ήταν μία ισχνή ανάκαμψη, αλλά το στρατηγικό πρόβλημα παρέμενε.
Από το 2011 και μετά οι ρυθμοί ανάπτυξης στον αναπτυγμένο κόσμο ήσαν χαμηλοί και η όποια άνοδος στις Η.Π.Α. οφειλόταν στην κατά 17 τρισ. δολλάρια αύξηση του ομοσπονδιακού χρέους από το 2009 έως το 2016.
Για μια δεκαετία έτσι τρισεκατομμύρια εκτυπωμένων δολαρίων, γιεν, στερλίνων και ευρώ να κυκλοφορούν με αυξανόμενα χρέη των νοικοκυριών να παραμείνουν απλήρωτα.
Παράλληλα, από την Ισπανία έως την Κίνα, ολόκληρες πόλεις – φαντάσματα, αποτέλεσμα της κερδοσκοπίας στην αφορά κατοικίας παραμένουν απούλητες. Έως την εκδήλωση της πανδημίας του κορωνοϊού, μόνον μια εντυπωσιακή νέα παραγωγή πλούτου θα μπορούσε να κάνει το μέλλον βιώσιμο.
Αυτό όχι μόνον δεν συνέβη, αλλά με αφορμή την πανδημία και την παράλυση της παραγωγικής δραστηριότης, στην αγορά κυκλοφορεί νέο χρήμα χωρίς αντίκρυσμα. Πρόκειται για το αποκαλούμενο «παραστατικό χρήμα», το οποίο ναι μεν για μια περίοδο έδωσε τη δυνατότητα σε όλο τον κόσμο να ζει δημιουργώντας χρέη, σήμερα όμως τι γίνεται;
Από μόνο του το ερώτημα αυτό, επειδή για την ώρα δεν έχει ξεκάθαρη απάντηση – πέραν αυτής της μαζικής διαγραφής χρεών – αποτελεί υψηλού κινδύνου ωρολογιακή βόμβα. Με ήδη παράπλευρες συνέπειες, όπως η παγκοσμιοποίηση του αυταρχισμού και του λαϊκιστικού ακτιβισμού
Ποιοί εγχώριοι ενοχλήθηκαν από τις δηλώσεις των αρχηγών ΓΕΕΘΑ
Οι ελληνοτουρκικές διαφορές είναι σε μια φάση επικίνδυνης κλιμάκωσης και μάλλον η απεμπλοκή δεν είναι ορατή στον προβλεπτό χρονικό ορίζοντα. Οι διαφορές απόψεων Αθηνών και Άγκυρας, σε κρίσιμα διμερή ζητήματα, είναι μάλλον αγεφύρωτες με τα σημερινά νομικά και διεθνοπολιτικά δεδομένα. Η Τουρκία απειλεί και απαιτεί και στηρίζει την αναθεωρητική πολιτική της, κυρίως στην στρατιωτική ισχύ και λιγότερο στη διπλωματία.
Η Ελλάδα αμύνεται και προτάσσει τη διπλωματία, το διάλογο και το Διεθνές Δίκαιο, προκείμενου να εκτονωθεί η ένταση τις διμερείς σχέσεις και ως έσχατο μέσο, την στρατιωτική απάντηση στην τουρκική παραβατική συμπεριφορά, προκειμένου να διαφυλάξει αλώβητη την εδαφική της ακεραιότητα και γενικότερα τα εθνικά της συμφέροντα. Η Τουρκία επιχείρησε εισβολή στον Έβρο (υβριδική μορφή πολέμου), στρατιωτικοποιώντας το προσφυγικό. Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη κάνουν υπερπτήσεις πάνω από ελληνικά νησιά και βραχονησίδες, αμφισβητώντας την ελληνική κυριαρχία.
Και όπως δηλώνουν Τούρκοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, η Τουρκία θα προχωρήσει άμεσα στην υλοποίηση του τουρκο-λιβυκού συμφώνου και θα πραγματοποιήσει υποθαλάσσιες έρευνες (γεωτρήσεις για τον εντοπισμό φυσικού αερίου), εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στο τόξο από Ρόδο, Κάσο και νότια της Κρήτης. Τα τουρκικά σχέδια εφόσον υλοποιηθούν, σύμφωνα με το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, προσβάλλουν ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και παραβιάζουν τις λεγόμενες “κόκκινες γραμμές”, που έχει θέσει η κυβέρνηση, οριοθετώντας το πλαίσιο της Εθνικής Στρατηγικής.
Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Κ. Φλώρος, έκανε μια εμπεριστατωμένη διπλωματική και στρατιωτική ανάλυση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, σε συνάντησή του με τους δημοσιογράφους τους διαπιστευμένους στρατιωτικούς συντάκτες. Το σημαντικότερο από όσα είπε ο στρατηγός, είναι ότι ενδεχόμενη στρατιωτική κρίση με την Τουρκία, δεν θα είναι σημειακή. Αν οι Τούρκοι ξεπεράσουν τις “κόκκινες γραμμές” σε κάποια περιοχή του Αιγαίου ή του Έβρου, τότε η φωτιά του πολέμου θα απλωθεί σε ολόκληρη της ελληνοτουρκική μεθόριο.
Δηλαδή, αν οι Τούρκοι προκαλέσουν “θερμό” επεισόδιο στο Καστελόριζο ή προσβάλουν κυριαρχικά ή άλλα δικαιώματα στα νότια της Κρήτης (γεωτρήσεις εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας) ή προκαλέσουν “ατύχημα” σε εικονική αερομαχία, μπορεί η ελληνική αντίδραση, μπορεί να είναι, αεροπορική ή ναυτική προσβολή τουρκικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων ή άλλων ζωτικής σημασίας στόχων, εντός της τουρκικής επικράτειας.
Σε ερώτηση του υπογράφοντος, ο αρχηγός των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων απάντησε και το αυτονόητο ότι «αν τολμήσει ξένη δύναμη να πατήσει πόδι σε Ελληνικό έδαφος (σ.σ. εννοεί απόβαση, κατάληψη εθνικού εδάφους με στρατιωτική ενέργεια), πρώτα θα τους κάψουμε και μετά θα ρωτήσουμε, ποιος και γιατί;».
Πρόκειται για δήλωση παρόμοια με εκείνης του ναυάρχου Ευ. Αποστολάκη που ως αρχηγός ΓΕΕΘΑ, είχε πει, πάλι σε συνάντησή του με τους διαπιστευμένους στρατιωτικούς συντάκτες, ότι, αν οι Τούρκοι καταλάβουν ελληνική βραχονησίδα, θα τους εξαϋλώσουμε. Οι δηλώσεις των Αρχηγών ΓΕΕΘΑ, είναι σαφώς εντός του πλαισίου της Εθνικής Στρατηγικής που εφαρμόζουν οι ελληνικές κυβερνήσεις (Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ), δηλώσεις όμως, που εκφράζονται με λιτό και ρεαλιστικό στρατιωτικό τρόπο και ίσως να “ενοχλούν” την αισθητική, της καλοβολεμένης προοδευτικής διανόησης, τους εθνομηδενιστές, τους πανεπιστημιακούς νέο-ιστορικούς και κάποιους “κοσμοπολίτες” δημοσιογράφους.
Όμως, αυτή ακριβώς είναι, κατά το Σύνταγμα της Χώρας, η Εθνική Αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων. Να διαφυλάσσουν, με την ισχύ των όπλων, την εδαφική ακεραιότητα της χώρας, από κάθε εισβολή–απειλή. Ως γνωστόν, τα σύνορα της χώρας, όταν μάλιστα τα επιβουλεύεται κακόβουλος γείτονας που, με την απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας, εφαρμόζει μια επεκτατική πολιτική, δεν τα φυλάς ρίχνοντας … σερπαντίνες και κομφετί!
Καπούτσης Χρήστος
Κουμμουνιστής είναι εκείνος που δεν έχει τίποτα και θέλει να το μοιραστεί με όλο τον κόσμο.
Ανώνυμος