Τα ρεβίθια ωριμάζουν 
Παρασκευή ξινού τραχανά
Δερβενοχώρια 2020
Το να πηγαίνεις στην εκκλησία δε σε κάνει χριστιανό, όπως το να πηγαίνεις σε γκαράζ δε σε κάνει αυτοκίνητο!!!
Αγελάδα είναι μια μηχανή που κάνει το γρασίδι κατάλληλο να το φάμε εμείς οι άνθρωποι!!!
μουσαφίρηδες….
«Είναι αξιοσημείωτο πάντως ότι σε όλους τους Τούρκους συγγραφείς που ασχολήθηκαν με την Πόλη, διακρίνεται μια αίσθηση υποταγής ή προσκυνήματος στη σαγηνευτική ιστορία της Πόλης, αλλά κι ένας φόβος, θα ’λεγα, σαν να μην είναι εντελώς σίγουροι ότι είναι δικιά τους -σαν να είναι μουσαφίρηδες- και τρομάζουν μην τη χάσουν»!
ΘΩΜΑΣ ΚΟΡΟΒΙΝΗΣ
Αυτό που κάνει ιδιαίτερη εντύπωση σ’ ένα βιβλίο του Άγιου Παΐσιου είναι ότι ο Αγιορείτης (1924-1994) αναφέρει πως οι Τούρκοι, όταν συναντήσουν Έλληνες, νιώθουν άβολα γιατί γνωρίζουν πως τα μέρη αυτά δεν είναι δικά τους. Για να πω την αλήθεια, όταν διάβασα τα λόγια του γέροντα, τα θεώρησα ως υπερβολή. Δεν μπορούσα να πιστέψω πως μετά από τόσους αιώνες συνεχούς τουρκικής παρουσίας στα μέρη αυτά θα μπορούσαν να νιώθουν έτσι. Κάτι αντίστοιχο, όμως, έγραψε και σχετικά πρόσφατα ο πολυδιαβασμένος Τούρκος συγγραφέας Αχμέτ Ουμίτ στο βιβλίο του «Μνήμες της Κωνσταντινούπολης» (εκδόσεις Πατάκης), ο οποίος βάζει στο στόμα δύο μεθυσμένων συμπατριωτών του τα λόγια πως αυτά τα μέρη είναι των Ελλήνων και μια μέρα θα ’ρθουν να τα πάρουν……
Πάτερ Κλεόπα, εδώ καθημερινά καταφθάνουν άνθρωποι απ΄όλο τον κόσμο για να σας δουν. Ποιες είναι οι εμπειρίες κι οι εντυπώσεις σας.
-To ότι εμείς οι Χριστιανοί έχουμε μέσα μας μπερδέψει τα πράγματα. Αν κι είμαστε βαφτισμένοι, ωστόσο συχνά δεν ξέρουμε τι πιστεύουμε.
Με πόνο και θλίψη βλέπω καθημερινά ότι εμείς οι άνθρωποι έχουμε φτιάξει για τον Θεό μια εικόνα περίεργη κι απαράδεκτη. Μια εικόνα που δεν συμβιβάζεται με τα Ευαγγέλια και τα βιβλία τα ιερά που τον Θεό τον προσδιορίζουν ως άβυσσο ευσπλαχνίας και αγάπης.
Σχεδόν το 99% όσων έρχονται εδώ φαντάζονται τον Θεό σαν ένα ανώτερο ον που επιφυλάσσει στον άνθρωπο μόνο θυμούς, οργές, ποινές αλλά σπάνια καλωσύνες.
Εγώ δεν είμαι γιατρός αλλά τσοπάνος, πιστεύω όμως πως η αιτία του καρκίνου εκεί βρίσκεται: στη λαθεμένη εικόνα που ο άνθρωπος έφτιαξε μέσα του για τον Θεό.
Δηλαδή αν εμείς οι άνθρωποι μετασχηματίσουμε την αντίληψη που έχουμε σήμερα για τον θεό, αν αλλάξουμε την εικόνα που φτιάξαμε μέσα μας για τον Δημιουργό, τότε βρέθηκε το φάρμακο και θεραπεύτηκε ο καρκίνος
• Ναι .Τον καρκίνο τον δημιουργούν οι τύψεις, τα άγχη και οι φοβίες, οι ανησυχίες και οι αποστασίες , οι αμφιβολίες, οι θλίψεις κι οι στενοχώριες.
Ο καρκίνος μπήκε στον άνθρωπο γιατί ο άνθρωπος δεν άφησε μέσα του χώρο για να μπει ο Θεός.
Αν νοιώσεις μέσα στις φλέβες σου τον Θεό, τότε ηρέμησες. Αυτό είναι το φάρμακο τού καρκίνου.
Αρκεί να πιστέψει πως είναι πλασμένος απ τον Θεό με αγάπη κι ότι ο Θεός έχει για τον καθένα μας ένα σχέδιο.
Άραγε ποιος ξέρει τι σχέση να έχουν οι ανθρώπινες πτώσεις μ΄αυτό το σχέδιο του Θεού…
Άλλωστε μη ξεχνάμε , όλοι μας είμαστε παραβάτες κι εγκληματίες , αφού δεν υπάρχει άνθρωπος που να τηρεί στ΄αλήθεια τούς όρους τού Νόμου.Αν ο πόρνος, ο μοιχός, ο εγκληματίας πιστέψει και πει στον Θεό «Θεέ μου, Συ που μ΄έφτιαξες μ΄ένα τόσο φτηνό υλικό.Κάνε με τούτο να το χωνέψω», το πρόβλημα λύθηκε.
Ο άνθρωπος ο αμαρτωλός θα συνειδητοποιήσει ότι είναι πάροικος πάνω στη γη κι ότι γι αλλού είναι ο προορισμός του.
Το άσχημο είναι ότι δεν μάθαμε να δεχόμαστε τον εαυτό μας έτσι όπως ακριβώς είναι, και το χειρότερο ότι δεν συνηθίσαμε αυτό τον αμαρτωλό εαυτό να τον διατηρούμε σε επαφή με τον Ουρανό.
Γι αυτό και ο καρκίνος θερίζει
από το βιβλίο του Τάσου Μιχαλά «Η Ορθοδοξία στη χώρα τού Τσαουσέσκου» εκδ.Επτάλοφος , Αθήνα 1982
Σαν σήμερα..
Ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος
Ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος ξεκίνησε στις 17 Ιουλίου 1936 και ολοκληρώθηκε την 1η Απριλίου 1939, με τη νίκη των εθνικιστών του στρατηγού Φρανθίσκο Φράνκο, που επέβαλε δικτατορία.
northern boulevard
φύλλου φ
Μισογύνης
Το ότι είσαι σε σχέση με κάποιον και νιώθεις ότι είσαι ερωτευμένη, δεν αναιρεί ότι εκείνος είναι κακός χαρακτήρας ανθρώπου. Δεν αναιρεί ότι είναι μισογύνης…
Φανερά μισογύνης
Εκείνος ο άντρας, που μιλάει σεξιστικά και μισογυνίστικα χωρίς καν να βάζει κάποιο όριο στον εαυτό του. Τυπικά, ένας τέτοιος άντρας εμφανίζει μια συγκεκριμένη συμπεριφορά απέναντι στη γυναίκα με την οποία είναι σε σχέση.
• Της απαγορεύει να βγαίνει με τις φίλες της γιατί θεωρεί ότι θα την παρασύρουν στο να τον κερατώσει
• Της απαγορεύει να ντύνεται όπως θέλει γιατί θεωρεί ότι μια γυναίκα δεν πρέπει να φοράει κοντά αν «σέβεται» τον εαυτό της.
• Της κάνει έλεγχο στα προσωπικά της αντικείμενα.
• Της απαγορεύει να κάνει παρέα με άντρες γιατί θεωρεί ότι όλοι οι άντρες και όλες οι γυναίκες θέλουν σεξ μεταξύ τους.
• Της λέει να μη βάφεται όπως εκείνη θέλει γιατί όπως και το ντύσιμο είναι «προκλητικό».
• Θεωρεί ότι η θέση της είναι στο σπίτι και πιο συγκεκριμένα στην κουζίνα.
• Τη βρίζει.
• Τη χτυπά.
Αυτά φυσικά και είναι μισογυνίστικες συμπεριφορές και σχεδόν πάντα συνοδεύονται και από άλλου είδους «τοξικά» συναισθήματα, όπως αυτό της ζήλιας, της έντονης κτητικότητας και των παρανοϊκών σεναρίων περί απιστίας.
«Κρυφά» μισογύνης
Εκείνος που θα παριστάνει ότι είναι «κύριος» επειδή σου πληρώνει το ποτό σου. Που νομίζει ότι επειδή σου ανοίγει την πόρτα στο αμάξι κλπ εσύ πρέπει αντίστοιχα να ακολουθείς συγκεκριμένα μοτίβα συμπεριφοράς.
Το ότι κάνει τα δύο προαναφερθέντα δε σημαίνει ότι δεν είναι ευγενικός, ούτε όμως απαραίτητα ότι είναι επειδή ακριβώς τα κάνει.
Αν τα κάνει με κριτήριο ότι είσαι γυναίκα λες και η ίδια δεν μπορείς να ανοίξεις ή να κλείσεις μια πόρτα, αν σε «κερνάει» συνέχεια ή αν σου λέει να μη δουλεύεις για να σε φροντίζει αυτός, είναι ξεκάθαρα μια μισογυνίστικη συμπεριφορά, γιατί έχει το στερεότυπο ότι εσύ είσαι μη ικανή για να δουλέψεις, ότι πρέπει μόνο να κάθεσαι σπίτι, να μην είσαι αυτάρκης κλπ.
Συνεπώς δε χρειάζεται ο άλλος να έχει την πιο ακραία συμπεριφορά για να είναι μισογύνης. Να είσαι αυτάρκης, να είσαι ανεξάρτητη, να είσαι χειραφετημένη και έτσι θα σε θέλει κάποιος που πραγματικά αξίζει, ακριβώς για αυτό που είσαι.