Συντάκτης: Kostas Bertsias

Κατά το έτος 1669, ο Καπουκίνος Robert de Dreux, που συνοδεύει το Γάλλο Πρέσβη ως πνευματικός του, περνώντας από τα Τέμπη μαζί με τη διπλωματική ακολουθία περιγράφει πως βρέθηκαν εν μέσω πολεμικής ατμόσφαιρας.

Ετοιμάζονταν οι παγάνες για το κυνήγι του σουλτάνου, που αποτελούσε πραγματική εκστρατεία και φοβερή μάστιγα για τους Έλληνες της περιοχής. Για τις παγάνες έπρεπε να κινητοποιηθούν δεκάδες χιλιάδες ραγιάδων και ο φόνος των εγκλωβισμένων θηραμάτων έπαιρνε μορφή θεατρικής επιδείξεως.

Ο πρεσβευτής σταμάτησε με τη συνοδεία του στο χωριό Μπαμπά και μαθαίνοντας τις προετοιμασίες έστειλε στη Λάρισα μήνυμα παρακαλώντας τον σουλτάνο να τον δεχθεί πριν ξεκινήσει για το κυνήγι. Περιμένοντας την απάντηση η διπλωματική αντιπροσωπία παρακολούθησε τα συμβαίνοντα στα ριζά του κάμπου:

«Μέτρησα διακόσιους άντρες που οδηγούσαν καθένας από δυο πανέμορφα λαγωνικά. Τα περισσότερα είχαν μακριά, πεσμένα αυτιά και ήταν σημαδεμένα με διάφορα χρώματα, όπως γαλάζιο, κόκκινο και πράσινο. Είναι τόσο ρωμαλέα, που ένας άντρας μόλις και μετά βίας μπορεί να χειραγωγήσει δύο, κρατώντας τα με αλυσίδες περασμένες στο χαλκά του λαιμού.

»Είδα να περνούν κάπου τέσσερις χιλιάδες χωρικοί, βαδίζοντας σε τετράδες ενώ ηχούσαν ζουρνάδες και τουμπελέκια. Ήταν οπλισμένοι μονάχα μ’ ένα μεγάλο κοντάρι. Μερικοί όμως είχαν στο ζουνάρι τους κι ένα μικρό τσεκούρι.»

Στο Μπαμπά ο Καπουκίνος γνώρισε ένα χωρικό που τον είχαν αρπάξει μικρόν οι Οθωμανοί και τον ανάγκασαν να τουρκέψει. Μιλούσε ιταλικά κι έτσι ο Γάλλος κληρικός είχε την ευκαιρία να μάθει όλες τις λεπτομέρειες του σουλτανικού κυνηγιού.

«Ο σουλτάνος υποχρέωνε τις γύρω περιοχές να του στείλουν για το κυνήγι του είκοσι χιλιάδες άντρες. Η στρατολογία γίνεται ανάλογα με τον πληθυσμό του χωριού. Φθάνοντας αυτό το πλήθος στο προκαθορισμένο σημείο αρχίζει την παγάνα, περικυκλώνει τα δάση, όπου κρύβονται τα αγρίμια και αφήνει μόνο ένα άνοιγμα ελεύθερο ώστε ν’ αναγκασθούν να ξεχυθούν απ’ αυτό το πέρασμα στον κάμπο. Εκεί είχε στηθεί ένα είδος θεάτρου με ψηλούς φράχτες για να εμποδίζεται η είσοδος των θηρίων. Ο σουλτάνος ανεβασμένος σε μια εξέδρα παρακολουθεί με τη συντροφιά του να περνούν και να ξαναπερνούν μπροστά του κυνηγημένα τα θηράματα. Κι ο κλοιός όλο στενεύει στον κάμπο καθώς προχωρούν οι άντρες της παγάνας, πολλές φορές σε τριπλές γραμμές. Ο σουλτάνος απολαμβάνει από το θεωρείο του τη μάχη των λαγωνικών με τ’ αγρίμια που σε κατάσταση απελπισίας ορμούν εναντίον των ανδρών της παγάνας σκοτώνοντας και πληγώνοντας πλήθος.

»Έμαθα ότι λίγο πριν την άφιξή μας στη Λάρισα είχε οργανωθεί ένα τέτοιο σουλτανικό κυνήγι με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τετρακόσιοι ως πεντακόσιοι Θεσσαλοί.

»Ο καϊμακάμης που ήταν γνωστός για την ανθρωπιά του αναστατώθηκε από εκείνη τη σφαγή και πρόσταξε να σκορπίσουν τα πτώματα πλάι στο δρόμο από όπου θα περνούσε ο σουλτάνος για να ιδεί τα φονικά αποτελέσματα αυτού του κυνηγιού που αποδεκατίζει το λαό και να μη το επαναλάβει. Αλλά ο σουλτάνος έμεινε ασυγκίνητος. Κι όταν έμαθε από τον καϊμακάμη ότι εκτός από αυτούς τους νεκρούς που είδε υπήρχαν και άλλοι πολλοί του είπε:

-Δεν πειράζει! Θα πέθαιναν που θα πέθαιναν! Τι εδώ, τι αλλού!»

Πηγή:

Κυριάκου Σιμόπουλου “Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα”, 

Greekcivilwar.wordpress.com

Οι Έλληνες ανταγωνίζονται τους Εβραίους για το ποια από τις δύο φυλές είναι η πιο πολιτικοποιημένη στον κόσμο. Ανεξάρτητα από το πόσο άθλιες είναι οι συνθήκες της ζωής τους ή το πόσο κινδυνεύει η χώρα τους, αυτοί είναι πάντα χωρισμένοι σε πολλά κόμματα, με πολλούς αρχηγούς, οι οποίοι μάχονται μεταξύ τους με ένα απεγνωσμένο πάθος.

Η παρατήρηση ότι όπου υπάρχουν τρεις Εβραίοι υπάρχουν δύο Πρωθυπουργοί και ένας αρχηγός της αντιπολίτευσης είναι πράγματι πολύ εύστοχη. Το ίδιο ισχύει και για την άλλη περίφημη αρχαία φυλή, που από τις απαρχές της ανθρώπινης σκέψης δίνει σκληρούς και διαρκείς αγώνες για την επιβίωσή της.

Καμία άλλη φυλή δεν έχει αφήσει τόσο έντονα τα σημάδια της στον κόσμο όσο αυτές οι δύο. Η ικανότητά τους για επιβίωση είναι μοναδική, παρά τους ατελείωτους κινδύνους και τα δεινά που έχουν υποστεί από εξωτερικούς εχθρούς και που μπορούν να συγκριθούν μόνο με τις δικές τους ακατάπαυστες διενέξεις, φιλονικίες και βίαιες αναταραχές.

Παρά το πέρασμα αρκετών χιλιάδων ετών τα χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα παραμένουν αναλλοίωτα, το ίδιο και οι δοκιμασίες τους ή το σφρίγος τους. Έχουν επιβιώσει παρόλα έχει κάνει ο κόσμος εναντίον τους και παρόλα όσα έχουν κάνει στους εαυτούς τους, και καθένας από αυτούς, από πολύ διαφορετικές απόψεις, μας έχει κληροδοτήσει την ευφυΐα και τη σοφία του.

Καμία άλλη πόλη δεν υπήρξε τόσο σημαντική για την ανθρωπότητα όσο η Αθήνα και η Ιερουσαλήμ. Τα θρησκευτικά, φιλοσοφικά  και καλλιτεχνικά τους μηνύματα υπήρξαν οι κύριοι φωτεινοί φάροι για τη σύγχρονη πίστη και το σύγχρονο πολιτισμό. Πέρασαν ολόκληροι αιώνες ξένης κυριαρχίας και διαρκούς καταπίεσης και όμως παρέμειναν ζωντανές, δραστήριες κοινότητες και δυνάμεις στο σύγχρονο κόσμο, συνεχίζοντας τις εσωτερικές διενέξεις τους με μια ακόρεστη ένταση.

Προσωπικά, ανέκαθεν υποστήριζα και τους δύο λαούς, και πίστευα στην ακαταμάχητη δύναμή τους να επιβιώνουν από τους εσωτερικούς ανταγωνισμούς και τις παγκόσμιες παλίρροιες που απειλούσαν την ύπαρξή τους.

Ουίνστον Τσόρτσιλ, Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, Εκδόσεις Γκοβόστη, Τόμος Β, σελ. 1172-3.

 Αν πιστέψεις τους γιατρούς τίποτα δεν είναι υγιεινό.

Αν πιστέψεις τους θεολόγους τίποτα δεν είναι αθώο.

Αν πιστέψεις τους στρατιωτικούς τίποτα δεν είναι ασφαλές.

Robert Salisbury

εκπαιδευτικός και «κορυφαίος εμπειρογνώμονας» στη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης. Έχει διεθνή φήμη για τις ιδέες του σχετικά με το στυλ ηγεσίας και για το motivation του προσωπικού.

Οτιδήποτε βλέπουμε μας βλέπει

οτιδήποτε ακουμπάμε μας ακουμπάει

το αλλάζουμε και μας αλλάζει

για πάντα ,

R Angler

Η ζωή είναι σαν το ταξί. Το ταξίμετρο γράφει είτε πας κάπου είτε μένεις στάσιμος !!

Lou Erickson

Δεν κατάφερα να βρω το αυτοκίνητο των ονείρων μου, οπότε το κατασκεύασα μόνος μου…

Ferdinand Porsche

Ο ενστικτώδης νους είναι ένα ιερό δώρο και ο λογικός νους ένας πιστός υπηρέτης. Δημιουργήσαμε μια κοινωνία που τιμά τις υπηρεσίες και αγνοεί τα δώρα.

Άλμπερτ Αϊνστάιν

Ο ζορισμένος και ο καπνιστής
 
Η πολιτική μας ζωή είναι ένας ιδιότυπος αγώνας δρόμου δύο ανθρώπων. Βρίσκονται στον δρόμο και πρέπει να ανέβουν μαζί με τα πράγματα τους στο διαμέρισμα του εβδόμου. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που αλλιώς είχε φανταστεί την πρωθυπουργική του θητεία, μοιάζει με χαμάλη. Ο Αλέξης Τσίπρας όμως δεν ξέρει ούτε πού πρέπει να πάει

Δημήτρης Ευθυμάκης

Πηγη:protagon