Συντάκτης: Kostas Bertsias

Ένας πατέρας ζήτησε από τον Αρίστιππο να διδάξει τον γιό του. Ο φιλόσοφος ζήτησε ως αμοιβή 500 δραχμές. Ο πατέρας θεώρησε υπερβολικό το ποσό.
“Με τόσα χρήματα”, είπε,”θα μπορούσα να αγοράσω ένα ζώο”.
“Αγόρασε”, είπε ο Αρίστιππος, “κι έτσι θα έχεις δύο”.

Η πληρότητα είναι η ισορροπία. Η ευτυχία είναι έξαρση μικρού χρόνου. Αν και η λέξη «ευτυχία» μου φαίνεται «ψευδομεσοαστική», ελαφρώς Άρλεκιν, πιστεύω ότι η φωτεινή ισορροπία που εμπεριέχει μικρές εξάρσεις είναι η απόλυτη ευτυχία. Την ίδια στιγμή μια βαθιά πληγή μπορεί να αποδειχτεί και αυταπάτη. Η ζωή με έχει μάθει ότι πρέπει να πιστεύεις στις μεγάλες ιδέες και στα μεγάλα οράματα. Να αγαπάς τη γλώσσα και τη χώρα σου.

Να είσαι αφοσιωμένος σε ό,τι κι αν κάνεις. Να βυθίζεσαι με έναν πυρετικό τρόπο σε πράγματα που έχεις επιλέξει κι αγαπάς. Τότε κάπου θα φτάσεις. Αντίθετα, αν αλλάζεις ρότα και κατευθύνεσαι στην επιπολαιότητα, είναι βέβαιο ότι δεν θα πας πουθενά. Επομένως, μόνο αφοσίωση. Διότι η λέξη ελπίδα δεν σημαίνει για μένα τίποτα. Είναι ένας συνδυασμός παραγόντων και ενεργειών που έχει σχέση με τη βουλησιαρχία. Η βούληση αντλεί από τα δεδομένα και το πάθος συνδυάζει αυτά τα δεδομένα και δημιουργεί το ρήγμα της ελπίδας.

Γιωργος Σκαμπαρδώνης συγγραφέας

Πηγή: www.lifo.gr