“Πώς; Είναι ο άνθρωπος απλώς μια εσφαλμένη επιλογή του Θεού; ‘Η ο Θεός απλώς μια εσφαλμένη επιλογή του ανθρώπου;”

Είναι γνωστό τοις πάσι ότι το περίτεχνο ύφος του φιλοσοφικού έργου και των ποιημάτων του Γερμανού φιλοσόφου, επηρέασαν την εξέλιξη της δυτικοευρωπαϊκής σκέψης, καθιστώντας τον έναν από τους πιο επιδραστικούς στοχαστές στην ιστορία.

Ο Φρίντριχ Νίτσε, δημιουργός του “υπερανθρώπου”, που διακήρυττε το “Θάνατο του Θεού” δυο αιώνες πριν, επικρίνοντας ανηλεώς κάθε μορφή ηθικής και “αντικειμενικής αλήθειας”, έγραψε το Λυκόφως των Ειδώλων το 1888, το οποίο εκδόθηκε ένα χρόνο αργότερα, μετά την κατάρρευσή του. Ο τίτλος αυτού του εμβληματικού έργου βασίστηκε σε μια λεκτική παραλλαγή της όπερας “Λυκόφως των Θεών” του Βάγκνερ, με τον οποίο είναι γνωστό πως διατηρούσε μια σχέση αγάπης-μίσους.

Ο Φρίντριχ Νίτσε και η «αιώνια επιστροφή»

Στο δοκίμιο αυτό, ο Νίτσε μας εισάγει στην περίφημη φιλοσοφία «με το σφυρί», βάζοντας στο στόχαστρο καινούρια και παλιά είδωλα. Τα είδωλα, στα οποία επιτίθεται ο φιλόσοφος, θρησκεία, μεταφυσική, πολιτισμός και επιστήμη, δε νοούνται, όμως, ως απλά είδωλα της εποχής και κυρίαρχοι δυνάστες του δυτικού πολιτισμού. Η κριτική του, όπως κάθε φορά, πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα και επιχειρεί να “γκρεμίσει” όλα είδωλα, αντιμετωπίζοντάς τα ως “αιώνια είδωλα”, παλιά και επηρμένα, τα οποία έχουμε χρέος να χτυπήσουμε “με το σφυρί”.

“Για να ζεις μόνος, πρέπει να είσαι ζώο ή θεός – λέει ο Αριστοτέλης. Λείπει η τρίτη περίπτωση: πρέπει να είναι κανείς και τα δυο – φιλόσοφος”

Πηγή: Κοραλία Ξεπαπαδέα/ neolaia.gr

Ουδέν κακόν αμιγές καλού!

Το 2020 μπορεί να ήταν ταραχώδες για την ανθρωπότητα, για τη Γη όμως ήταν η πιο ήσυχη χρονιά εδώ και δεκαετίες.

Διεθνής σεισμολογική έρευνα σε 33 χώρες κατέγραψε μείωση έως και κατά 50% στον λεγόμενο περιβαλλοντικό θόρυβο που οφείλεται στα μεταφορικά μέσα, τα εργοστάσια και άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες.

Μείωση του σεισμικού θορύβου καταγράφηκε σε 185 από τους 268 σταθμούς μέτρησης που εξετάστηκαν σε όλο τον κόσμο, αναφέρει η ερευνητική ομάδα στο Science.

Στα αστικά κέντρα, ο περιβαλλοντικός θόρυβος περιορίστηκε στο μισό στη διάρκεια των σκληρότερων lockdown, καθώς λεωφορεία και τρένα τράβηξαν χειρόφρενο, τα αεροπλάνα καθηλώθηκαν και η βιομηχανική παραγωγή σταμάτησε.

Τις εβδομάδες των lockdown ο πλανήτης ήταν πιο ήσυχος ακόμα και από ό,τι τα Χριστούγεννα, που κανονικά είναι η πιο ήσυχη εποχή του έτους.

«Οι εβδομάδες του lockdown ήταν η πιο ήσυχη περίοδος που έχουμε καταγράψει ποτέ, δήλωσε στο Reuters ο Τζον Κλίντοβ, αναφερόμενος σε αρχεία δεδομένων που καλύπτουν τα τελευταία 20 χρόνια.

Ένα σπάνιο νυχτολούλουδο ( Cactus Selenicereus wittii) άνθισε στον βοτανικό κήπο του πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, με τους βοτανολόγους να πιστεύουν πως είναι το πρώτο που ανθίζει στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Παναγιώτης Ν. Κρητικός

Γρηγόρης: Πρόεδρε, οι Τούρκοι πότε θα βγάλουν το σκασμό και πότε θα πάψουν να επιβουλεύονται την εθνική μας ακεραιότητα και κυριαρχία μας;

Κρητικός: Δεν θα πάψουν ποτέ να την επιβουλεύονται και να την διεκδικούν. Τους λέμε μπουνταλάδες, αλλά δεν είναι μπουνταλάδες. Βάζουν μακροπρόθεσμους επεκτατικούς στόχους, ομονοούν όλα τα κόμματα σ’ αυτούς, τους επαναλαμβάνουν κάθε τόσο, ώστε να εμπεδωθούν στην διεθνή κοινή γνώμη. Και έχε υπόψη σου, ότι δεν βιάζονται. Περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να τους πραγματοποιήσουν.
Γρηγόρης: Αυτό βλέπω και εγώ.
Κρητικός: Σου έχω πει και άλλοτε ότι από την επομένη της υπογραφής της συνθήκης της Λωζάνης, οι Τούρκοι δεν έπαψαν να εποφθαλμιούν τα νησιά του Αιγαίου. Είναι «αγκάθια» στα μάτια τους. 
Γρηγόρης: Γι’ αυτό ζητάνε την αποστρατιωτικοποίησή τους;
Κρητικός: Γι’ αυτό. Νομίζεις ότι «φοβούνται» μήπως τα χρησιμοποιήσουμε εμείς για επεκτατικούς σκοπούς; Μην είσαι αφελής. Θέλουν τον αφοπλισμό τους, ώστε την κατάλληλη στιγμή να κάνουν το ρεσάλτο τους. Στο επαναλαμβάνω. Μην είσαι αφελής. Οι Τούρκοι δεν βιάζονται. Περιμένουν την κατάλληλη στιγμή. 
Γρηγόρης: Όπως έκαναν και στην Κύπρο το 1974. 
Κρητικός: Α΄ μπράβο που μου το θύμησες. Σε πληροφορώ ότι την Κύπρο ο Γεώργιος Παπανδρέου την είχε καταστήσει απόρθητο φρούριο, με την αποστολή ολόκληρης μεραρχίας, το 1965. Την είχε μετατρέψει σε αστακό. 
Γρηγόρης: Έτσι ε; Δεν το ήξερα αυτό.
Κρητικός: Μάθε το λοιπόν τώρα. Αλλά μάθε και τούτο: Η χούντα του Παπαδόπουλου υπό την πίεση των Αμερικανών, σε σύσκεψη που έγινε στην Κεσσάνη της Ανατολικής Θράκης τον Σεπτέμβριο του 1967, μεταξύ εκπροσώπων της χούντας (Μακαρέζος κ.α) και εκπροσώπων της Κυβέρνησης Ντεμιρέλ, αποφασίστηκε να αποσυρθεί η ελληνική μεραρχία από την Κύπρο. Μετά από λίγο η μεραρχία αποσύρθηκε από τη χούντα. Έτσι έμεινε η Κύπρος ανοχύρωτη. Ήταν η προπαρασκευαστική προδοτική πράξη της χούντας σε βάρος της Κύπρου.
Γρηγόρης: Πρόεδρε εμείς οι νεότεροι δεν τα ξέρουμε αυτά τα πράγματα. 
Κρητικός: Μάθετέ τα τώρα. Από τον Σεπτέμβριο του 1967 (Κεσσάνη), πέρασαν 7 χρόνια για να κάνουν οι Τούρκοι το 1974, την εισβολή στην Κύπρο, με αφορμή το πραξικόπημα της χούντας σε βάρος του Μακαρίου. Αυτή ήταν η δεύτερη φάση της προδοσίας από τη χούντα. Γι’ αυτό σου είπα: Οι Τούρκοι δεν βιάζονται. Βάζουν τους μεσοπρόθεσμους και τους μακροπρόθεσμους στόχους τους, προγραμματίζουν, μεθοδεύουν και περιμένουν την κατάλληλη στιγμή. Ο Ερντογάν, είναι φανερό ότι έχει δρομολογήσει την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Πότε, επιτέλους, θα το καταλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση;
Τους λέμε μπουνταλάδες, αλλά δεν είναι. Μπουνταλάδες είμαστε εμείς.
Γρηγόρης: Έτσι φαίνεται.
Κρητικός: Όχι φαίνεται. Έτσι είναι. Και να έχεις υπόψη σου και τούτο: Ότι στις σχέσεις μας με την Τουρκία, η Γερμανία δεν είναι μαζί μας. Είναι εναντίον μας, για χίλιους λόγους, ιστορικούς, οικονομικούς κ.α.

*Ο Παναγιώτης Ν. Κρητικός υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑ.ΣΟ.Κ και πρώην Αντιπρόεδρος της Βουλής.

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 

Στις 9 Φεβρουαρίου συμπληρώθηκαν 140 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Είναι φέτος και τα διακόσια χρόνια από τη γέννησή του, στις 11 Νοεμβρίου 1821. Ο Ντοστογιέφσκι πριν από την παρισινή επανάσταση του 1848 δέχθηκε την επίδραση των αθεϊστικών σοσιαλιστικών ιδεών. Όπως γράφει στο Ημερολόγιό του* από το 1846 μυήθηκε από τον Μπελίνσκι στην αλήθεια του επερχόμενου «αναζωογονημένου κόσμου» και «στην ιερότητα της μελλοντικής κομμουνιστικής κοινωνίας».

Τότε ο Ντοστογιέφσκι πρόβλεψε το πώς θα κινηθεί το  αθεϊστικό κίνημα και στις ημέρες μας! Έγραψε ότι θα κτυπήσει τον χριστιανισμό, την οικογένεια, την ιδιοκτησία, την πατρίδα, ως τροχοπέδη στην πρόοδο. Θα κτυπήσει επίσης τις εθνότητες εν ονόματι της γενικής αδελφοσύνης των ανθρώπων. Ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας σημειώνει ότι αρνήθηκε οριστικά αυτό το ονειροπόλο παραλήρημα – όλο αυτό το σκοτάδι και τον τρόμο, που προορίζεται για την ανθρωπότητα με τη μορφή της αναζωογόνησής της…

Πρόβλεψε ακόμη ο Ντοστογιέφσκι ότι μπορεί οι στόχοι «των καθοδηγητών της ευρωπαϊκής προοδευτικής σκέψης» να θεωρηθούν υψηλόφρονες και ανθρωπιστικοί. Ένα όμως είναι αναμφισβήτητο: Αν δοθεί σε όλους αυτούς τους μεγάλους σύγχρονους διανοητές η πλήρης δυνατότητα να καταστρέψουν την παλιά κοινωνία και να την οικοδομήσουν από την αρχή, ως αποτέλεσμα θα προκύψει τέτοιο σκότος και τόσο χάος, κάτι το τόσο χυδαίο, τυφλό και απάνθρωπο, ώστε όλο το οικοδόμημα θα πέσει κάτω από τις κατάρες της ανθρωπότητας, προτού καν προλάβει να ολοκληρωθεί.

Τονίζει κάτι ακόμη ο Ντοστογιέφσκι για τους Ρώσους, που ισχύει και για εμάς, τους Έλληνες: Οι μεγάλοι εκπρόσωποι της σκέψης της Ευρώπης αρνιούνται τον Χριστό κι εμείς, όπως είναι γνωστό, είμαστε υποχρεωμένοι να μιμούμαστε την Ευρώπη… Υπάρχουν, όπως γράφει, ιστορικές στιγμές στη ζωή των ανθρώπων, στις οποίες το καταφανές, η αναίδεια, το χειρότερο ανοσιούργημα μπορεί να θεωρηθεί  απλώς ως μεγαλείο της ψυχής, απλώς ως ευγενική ανδρεία της ανθρωπότητας, που απελευθερώνεται από τα δεσμά της.

Εκτός από την πρόβλεψη του για την σημερινή κατάσταση της Ευρώπης ο Ντοστογιέφσκι πρόβλεψε και την ρωσική κομμουνιστική επανάσταση, ως κάτι αναπότρεπτο, λόγω της πνευματικής και όχι μόνο κατάστασης, στην οποία βρισκόταν η Ρωσία. Όπως σημειώνει ο Νικολάι Μπερδιάγιεφ στο βιβλίο του «Το πνεύμα του Ντοστογιέφσκι»  γνώριζε ότι η Ρωσική Επανάσταση θα προερχόταν από τις υποχθόνιες καταστροφικές δυνάμεις, που ενώ θα επιχειρούσαν  να θεραπεύσουν συμπτώματα της επιφανειακής ζωής θα επέβαλαν την πιο οδυνηρή δουλεία του ανθρωπίνου πνεύματος.

Ο σύγχρονος Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) υπογραμμίζει πως ο Ντοστογιέφσκι πίστεψε στον Χριστό αφού διήλθε την κόλαση του σκεπτικισμού, της αμφιβολίας, της άρνησης και της απιστίας. Πίστεψε ότι ελευθερία υπάρχει μόνο κοντά στον Χριστό και ότι στην άθεη κατάσταση η απεριόριστη ελευθερία οδηγεί στον απεριόριστο δεσποτισμό, όπως λέγει και ο Σιγκάλεφ στους «Δαιμονισμένους».-

*Τα όσα γράφονται από «Το Ημερολόγιο του συγγραφέα» είναι στις εκδόσεις «Αρμός» (Α΄ και Β΄ Μέρος) στις σελ. 246-250.

Αγαπητοί φίλοι ,

Ο Ορεινός συμπλήρωσε σήμερα εννιά χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στην μπλογκόσφαιρα της σύγχρονης επικοινωνιακής πλατφόρμας.

Το ιστολόγιο μας, που ξεκίνησε πειραματικά στις 22/2/2012 και συνεχίζει πειραματικά και «πειρατικά» να εκπέμπει σε καθημερινή βάση και να διαβάζεται και να ακούγεται μέσα σε αυτή την ζούγκλα των κοινωνικών αμφίδρομων ή μονόδρομων επικοινωνιακών διαύλων.
Στα εννιά χρόνια αποκτήσαμε φίλους , συνεργάτες και συνοδοιπόρους, που και μόνο , η αίσθηση ότι μας παρακολουθούν, με την βροντερή σιωπή τους ή με την αιχμηρή απουσία τους ή ακόμη και με την φανερή επιδοκιμασία τους, έδωσαν την απαραίτητη δύναμη στα πτερύγια του σύγχρονου επικοινωνιακού μύλου ώστε οι μυλόπετρες του να παράγουν ή να αναπαράγουν αναρτήσεις και να τις μεταφέρουν στο ωκεανό του Διαδικτύου μνήμες καταχωνιασμένες στα χρονομπαούλα για να είναι φανερές και να «κλέβουν» και να σταματούν τον χρόνο το άχρονο….

Ο ΟΡΕΙΝΟΣ ευχαριστεί θερμά τους 700.000 χιλιάδες αναγνώστες του, που κλικάρισαν στις σχεδόν 37.000 χιλιάδες αναρτήσεις, οι περισσότερες πρωτοδημοσίευτες, και πιστεύει και αισιοδοξεί ότι θα κρατά αλλά και θα του κρατούν συντροφιά οι φίλοι του και στα επόμενα ταξίδια του ………

Καλή δύναμη σε όλους.

Τα δερβενοχώρια έχουν γίνει ο αγαπημένος τόπος των σκηνοθετών για το γύρισμα των ταινιών τους!

Αυτή βδομάδα δυο κινηματογραφικά συνεργεία στην Στεφάνη και στα Σκουρτα με φυσικό σκηνικό τα πλούσια χιόνια κινηματογράφησαν σκηνές για τις ταινίες : πίσω από τις θημωνιές και η ζωή του Αγίου Παΐσίου.

Το σχέδιο της πρώτης ταινίας της Ασημίνας Προέδρου «Πίσω από τις θημωνιές, που έχει ως συμπαραγωγό της και το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, έχει ήδη μπει στην πιο συναρπαστική του φάση, αυτή των γυρισμάτων. Η Αττική, τα Δερβενοχώρια Βοιωτίας, η λίμνη Δοϊράνη (όπου βρίσκεται το συνεργείο αυτές τις ημέρες) και η Βόρεια Μακεδονία συνθέτουν το φυσικό ντεκόρ.

Το 2013 η Ασημίνα Προέδρου εμφανίστηκε ορμητική στο προσκήνιο του ελληνικού σινεμά με τη μικρού μήκους ταινία της «Red Hulk», γύρω από την εκκόλαψη του αυγού του φιδιού και το καρκίνωμα του νεοναζισμού στη σημερινή Ελλάδα (τραγική σύμπτωση το γεγονός ότι η ταινία αυτή έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Δράμας, κερδίζοντας τον Χρυσό Διόνυσο, τις μέρες που η Χρυσή Αυγή δολοφονούσε τον Παύλο Φύσσα).

Σήμερα, η Ελληνίδα δημιουργός αφηγείται την ιστορία ενός άντρα, ο οποίος, κυνηγημένος από το παρελθόν του και πιεσμένος από τα χρέη του, διακινεί παράνομα μετανάστες με τη βάρκα του. Αυτό δράμα, που έχει ως ομφαλό του το θρίλερ, εκτυλίσσεται σ’ ένα παραλίμνιο ελληνικό χωριό στα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία.

Το «Πίσω από τις θημωνιές» αποτελεί συμπαραγωγή Ελλάδος, Γερμανίας και Βορείου Μακεδονίας. Ακολουθούν οι συντελεστές της ταινίας:

Σενάριο / Σκηνοθεσία: Ασημίνα Προέδρου

Παραγωγοί: Ιωάννα Μπολομύτη, Markus Halberschmidt, Vladimir Anastasov, Angela Nestorovska

Executive Producer: Πάνος Παπαχατζής

Διεύθυνση Φωτογραφίας: Σίμος Σαρκετζής

Μοντάζ: Ηλέκτρα Βενάκη

Ήχος: Νίκος Παπαδημητρίου

Μουσική: Μάριος Στρόφαλης

Σκηνογραφία: Εδουάρδος Γεωργίου

Κοστούμια: Κική Μήλιου

Μακιγιάζ: Δώρα Νάζου

Casting: Σωτηρία Μαρίνη, Σοφία Δημοπούλου, Φραγκίσκος Ξιδιανός, Άκης Γουρζουλίδης

Ηθοποιοί: Στάθης Σταμουλακάτος, Λένα Ουζουνίδου, Ευγενία Λάβδα, Χρήστος Κοντογεώργης, Πασχάλης Τσαρούχας και Ντίνα Μιχαηλίδου

Στα φωτογραφικά στιγμιότυπα που συνοδεύουν αυτή την ανάρτηση ό,τι αφορά εξωτερικά γυρίσματα είναι στην λίμνη Δοϊράνη και ό,τι εσωτερικά στα Δερβενοχώρια της Βοιωτίας.