Από τον εκλιπόντα καθηγητή κο Μαργαρη μια ψύχραιμη άποψη, ένα κείμενο του 2007.

1.Οι φωτιές στα δάση είναι φυσιολογικά φαινόμενα.
Η φωτιά είναι ομαλά ενταγμένη στα μεσογειακού τύπου οικοσυστήματα. Σε όλες τις χώρες γύρω από τη Μεσόγειο, στην Καλιφόρνια, στο Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας, στη Νότια Αφρική, στην Αυστραλία, στη Χιλή είναι σύνηθες φαινόμενο. Την προηγούμενη μόλις εβδομάδα φωτιά στην Καλιφόρνια έκανε στάχτη 2.000 σπίτια. Η Ελλάδα δεν είναι ειδική περίπτωση. Ακόμα και τα ζώα της χώρας μας είναι προσαρμοσμένα σε αυτήν. Υπάρχουν πουλιά που πάνε μόνο στις καμένες εκτάσεις γιατί εκεί βρίσκουν πολλά έντομα. Και τα έντομα είναι πολλά, γιατί τα φυτά που βγαίνουν στις καμένες περιοχές ανθίζουν γρηγορότερα. Είναι, όσο και αν δεν το πιστεύουμε, αυτός ο κύκλος της ζωής των μεσογειακών οικοσυστημάτων. Μια καμένη περιοχή, την πρώτη χρονιά μετά τη φωτιά είναι κήπος.
2. Δεν αντιμετωπίζονται σωστά οι πυρκαγιές.
Η πυρκαγιά των δασών θέλει ειδική αντιμετώπιση. Στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ έχουν καταγράψει όλες τις προηγούμενες φωτιές, από το 1985 έως σήμερα. Υπάρχουν σε εξειδικευμένα προγράμματα ανά πάσα στιγμή δεδομένα, όπως οι άνεμοι που φυσούν, μετεωρολογικά και κλιματικά στοιχεία, τα είδη των φυτών που έχουν φυτρώσει, η ηλικία τους, οι εκτάσεις που έχουν ξανακαεί, και ο χρόνος που συνέβη αυτό. Έχοντας διαθέσιμα όλα τα στοιχεία μπορούν να αντιμετωπίσουν τις φλόγες κάθε φορά με τον τρόπο που χρειάζεται. Η σύγκριση με την Ελλάδα είναι καταλυτική. Εδώ ο καθένας λειτουργεί περίπου ως μαθητευόμενος μάγος.
3. Ποιοι είναι οι εμπρηστές.
Εμπρηστές στην Ελλάδα είναι η ΔΕΗ, οι ανεξέλεγκτες χωματερές και όσοι έχουν κοπάδια. Δεν υπάρχουν σατανικοί εμπρηστές με κουκούλες και μηχανές που καίνε τα δάση. Υπάρχει και ένα μεγάλο ποσοστό πυρκαγιών που προκαλούνται από άλλες αιτίες. Στη Χαλκιδική η φωτιά ξεκίνησε πέρσι από κεραυνό. Τώρα έλεγε κάποιος ραδιοφωνικός σταθμός ότι υπήρχε εμπρηστικός μηχανισμός στην Πάρνηθα. Είναι λάθος. Βρίσκουν μια παλιά οβίδα και λένε μετά ότι πρόκειται για εμπρηστικό μηχανισμό.
4. Τα πεύκα είναι οι μεγάλοι ένοχοι.
Έχουμε μια μανία με τα πεύκα. Τα φυτεύουμε παντού. Στα στρατόπεδα τα βάζουν δίπλα στις πυριτιδαποθήκες. Τα πεύκα όμως έχουν ένα… μειονέκτημα. Χρειάζονται, προκαλούν, τη φωτιά. Ανήκει στο DΝΑ τους. Στο Πήλιο που δεν έχει πεύκα, πήγαν οι δασολόγοι και φύτεψαν. Τα πεύκα αυτά έχουν καεί έως τώρα τρεις φορές. Στην Πάρνηθα τα πεύκα έκαψαν τα έλατα. Από τη ρητίνη βγαίνει το εύφλεκτο νέφτι.
5. Ο Εθνικός Δρυμός της Πάρνηθας.
Υποτίθεται ότι είχαν κάνει Εθνικό Δρυμό και μιλούσαν για τα κρι- κρι που τα έφεραν από την Κρήτη. Είχαν μαντρώσει μια περιοχή και είχαν βάλει μέσα ελάφια. Για να δουλέψει πραγματικά ένα οικοσύστημα με ζαρκάδια και ελάφια έπρεπε να υπήρχαν και λύκοι. Τα ελάφια είχαν γίνει τόσο πολλά που τρώγανε συνεχώς τους φλοιούς των ελάτων.
6. Δεν θα λιγοστέψει το οξυγόνο των Αθηναίων.
Άκουσα ότι θα λιγοστέψει το οξυγόνο στην Αθήνα. Το οξυγόνο, τα τελευταία εκατομμύρια χρόνια, δεν έχει ελαττωθεί. Το οξυγόνο παράγεται κατά ενενήντα τοις εκατό από τους ωκεανούς. Πιστεύει κανείς ότι στη Σαχάρα δεν έχουν οξυγόνο; Στους πόλους που δεν έχουν δέντρα δεν έχουν οξυγόνο άραγε; Άκουσα επίσης να λένε και να ξαναλένε εξαφανίστηκε ο τελευταίος πνεύμονας πρασίνου. Δεν ήταν ο τελευταίος πνεύμονας πρασίνου στο Λεκανοπέδιο. Υπάρχει η άλλη πλευρά της Πάρνηθας, η Πεντέλη, ο Υμηττός που ξαναπρασίνισε.
7. Δεν χρειάζονται αντιπλημμυρικά έργα, ούτε αναδασώσεις.
Στο Άγιον Όρος, πριν από δέκα χρόνια, μια φωτιά είχε κατακάψει τα πάντα. Καθηγητές και οικολόγοι λέγανε ότι έπρεπε να γίνουν αναδασώσεις. Οι καλόγεροι δεν άφησαν κανέναν να μπει μέσα. Οι καλόγεροι ευτυχώς δεν έχουν γίδια. Το δάσος έγινε καλύτερο απ΄ ό,τι ήταν πριν.
Στην Πάρνηθα σήμερα υπάρχει ένας υποόροφος. Είναι ο σχίνος, η κουμαριά, το πουρνάρι. Σε αυτά τα φυτά καίγεται μόνο το από πάνω μέρος. Καίγεται δηλαδή το 40%. Το 60% το αποτελούν οι ρίζες τους. Αυτά τα φυτά «ξαναπετάνε» αμέσως με τις πρώτες φωτιές. Αυτά που ακούμε περί πλημμυρών κ.λπ. είναι ανοησίες. Το έδαφος και το νερό συγκρατούνται από τον υποόροφο, γιατί οι ρίζες είναι ζωντανές. Δεν πρέπει να πατήσει κανείς μέσα στην καμένη έκταση, να κόψει κορμούς, να τους σέρνει. Στην Πεντέλη, σε εκείνες τις φοβερές αναδασώσεις, μικρών τμημάτων ευτυχώς, σκάβανε και φύτευαν ασθενικά δεντράκια και συγχρόνως καταστρέφανε γύρω στα 100 μικρά φυτά που είχαν φυτρώσει από μόνα τους.»
***

Καθηγητής Νίκος Μάργαρης,
Διετέλεσε ακαδημαϊκός δάσκαλος στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης όπου εξελέγη Διευθυντής Τομέα Οικολογίας στα 35 του. Στο πανεπιστήμιο Αιγαίου έβαλε τα θεμέλια για την ίδρυση του Τμήματος Περιβάλλοντος.
Από το facebook του κ.Αντώνη Δαρζέντα

Νικηφόρος Βρεττάκος

4 Αυγούστου 1991- 4 Αυγούστου 2021: 30 χρόνια από το θάνατο του Νικηφόρου Βρεττάκου…

Νικηφόρος Βρεττάκος, ο ποιητής που προτάθηκε 4 φορές για Νόμπελ. Η δικτατορία Μεταξά έκαψε ένα βιβλίο του και το ΚΚΕ τον διέγραψε.

Ο Νικηφόρος Βρεττάκος γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου του 1912 στις Κροκεές του νομού Λακωνίας. Έμενε σε ένα κτήμα μαζί με τους γονείς του, τα πέντε αδέρφια του και τους θείους του. Ο πατέρας του ήταν φτωχός και παρά τις προσπάθειες του να κερδίσει χρήματα, ποτέ δεν ήταν αρκετά για να συντηρήσει ολόκληρη την οικογένεια του. Έτσι, ο Νικηφόρος μετακόμισε στο σπίτι του θείου του, Νίκου Παντελεάκη, ο οποίος τον στήριξε οικονομικά στις πιο δύσκολες στιγμές του. Τα χρόνια που πέρασε ο Βρεττάκος στο κτήμα, απομονωμένος από τον υλικό πολιτισμό και κοντά στη φύση, έδρασαν καταλυτικά στον χαρακτήρα του αλλά και στην ποίησή του. Τελείωσε το δημοτικό στις Κροκεές το 1923 και γράφτηκε στο γυμνάσιο του Γυθείου. Μαζί με τον Βρεττάκο στο γυμνάσιο φοιτούσε και ο Γιάννης Ρίτσος…. 

Θά περίμενες , θάλασσα, πρίν
ἐγκαταλείψω τήν ὄχθη σου, ν’ ἀκούσεις
τίς δυό τελευταῖες γκρίζες μου
λέξεις: «Καληνύχτα. Τετέλεσται».
Ὄχι, δέν θά τίς πῶ χωριστά
στό καθένα σας, ἀλλά σέ ὅλα μαζί.
Στόν ἄνθρωπο, θάλασσα, πού βάδιζε
πάνω σου, στόν ἥλιο, σέ σένα,
στά βουνά, στά λουλούδια, σέ ὅλον
ἐδῶ τόν φίλο μου Κόσμο.

Θ’ αποχαιρετίσω, αὔριο, μεθαύριο
δέν ξέρω, τήν Ποίηση μόνο. Γιατί
ἡ ποίηση ὑπήρξατε ὅλα μαζί.

Από την τελευταία συλλογή του ποιητή” ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ”, που κυκλοφόρησε λίγο πριν το θάνατό του

Ποια “κλιματική αλλαγή” και κολοκύθια μάντολες;

Της Ιωάννας Υψηλάντη

Ποια “κλιματική αλλαγή” και κολοκύθια μάντολες, βρε πληρωμένα φερέφωνα;;
Και πριν 35 χρόνια και πριν… 100 χρόνια και πριν 2.000 χρόνια, οι φωτιές έκαιγαν σε όλον τον πλανήτη!
Και θα εξακολουθήσουν να καίνε, όσο υπάρχει αυτός ο πλανήτης!
Αντί να επικαλείστε το κλίμα, που το ρυθμίζει η ίδια η Φύση, χωρίς να ζητεί την γνώμη σας, αρχίστε να μετράτε την αδιαφορία, την ανευθυνότητα, τις άχρηστες επιλογές σας σε μέσα και ανθρώπους, που καταστρέφουν και την Φύση και την ίδια την χώρα!
– Αντι-πυρικες ζώνες ανύπαρκτες!
– Δασικοί δρόμοι, για πυροσβεστικά οχήματα, ανύπαρκτοι!
– Πυροσβεστικοί κρουνοί, σε δασικές κατοικημένες συνοικίες, ανύπαρκτοι!
– Πυροσβέστες ελάχιστοι, ή με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Απαραίτητο εμβολιαστικό πασαπόρτι, αλλιώς σε υπηρεσίες γραφείου!
– Δάση, οικόπεδα, κατοικίες, γεμάτες ξεραμένα χόρτα. Οι Δήμοι απόντες από καθαρισμούς.
– Ελεύθερες χωματερές ΠΑΝΤΟΥ, στη χώρα!
– Φύλαξη δασών, ούτε γι΄αστείο!
– Οργάνωση και σχεδιασμός αντιμετώπισης πυρκαγιών, στο πόδι και ό,τι ήθελε προκύψει!
Και σας φταίει το… κλίμα;;
Όταν γεμίζετε τα βουνά και τα δάση με τόνους τσιμέντου, που δεν θα βγουν ποτέ, από τα σπλάχνα τους, για να στήσετε τις “οικολογικές” σας ανεμογεννήτριες, που αυταναφλέγονται, ώστε να πλουτίσουν οι κολλητοί σας “εταίροι” με τα δικά μας λεφτά, δεν σκεφτήκατε το… κλίμα;;
Δεν είστε μόνο πολιτικοί Νέρωνες με τις “φωτιές”, που ανάβετε στην κοινωνία, είστε και συνειδητοί Νέρωνες, που εκ των υστέρων, προσπαθούν να βρουν χίλιες δικαιολογίες, για την ανικανότητα και την αδιαφορία τους!
Θαυμάστε τα έργα σας!

Πηγή: press24.gr

Γιατί η μετριότητα κυριαρχεί;

 

Αγαπητή Lucy 

Πριν δύο χρόνια αποφοίτησα από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης με άριστους βαθμούς στην φιλοσοφία, την πολιτική και την οικονομία. Αφού έψαχνα ένα χρόνο για δουλειά, με προσέλαβε μια μεγάλη και πολύ γνωστή επιχείρηση. Στην αρχή με είχε καταλάβει δέος, αλλά πλέον έχω ανακαλύψει κάτι που μου προκαλεί έκπληξη και δυσφορία.

Οι περισσότεροι συνάδελφοί μου δεν είναι ούτε φοβερά ευφυείς ούτε φοβερά εργατικοί. Καθώς αυτή είναι η πρώτη εμπειρία μου στην εταιρική ζωή, είμαι προβληματισμένος και θέλω να ξέρω: Μήπως φταίω εγώ; Μήπως κάτι δεν πιάνω; Γιατί, δεν το καταλαβαίνω: Αν είναι τόσο δύσκολο να μπεις σε τέτοιες εταιρίες, πώς γίνεται οι περισσότεροι εργαζόμενοί τους να είναι μετριότητες;

Η απάντηση της Lucy

Ναι, υπάρχει κάτι που δεν πιάνεις. Αλλά είναι κάτι που κανείς δεν περιμένει να καταλάβεις στην ηλικία των 24 ετών. Εγώ δεν το κατάλαβα μέχρι τα 45 μου, οπότε και κάποιος με πήρε σε μια άκρη και μου το ψιθύρισε στο αυτί.

Εκείνος ο κάποιος είχε μόλις παραιτηθεί από διευθύνων σύμβουλος μιας τεράστιας επιχείρησης η οποία πάντα προσλάμβανε απόφοιτους επιπέδου Οξφόρδης, όπως ακριβως κι εσύ. Μου είπε ότι ένα από τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ήταν ότι είχε να διαχειριστεί υπερβολικά μεγάλο αριθμό εξαιρετικά ευφυών ανθρώπων. 

Στην αρχή νόμιζα ότι έκανε πλάκα, αλλά μου εξήγησε ότι οι έξυπνοι άνθρωποι έχουν την τάση να προκαλούν προβλήματα σε μεγάλες εταιρίες. Νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα. Αντιμετωπίζουν με απαξίωση όσους θεωρούν ότι δεν είναι εξίσου καλοί με τους ίδιους. Απογοητεύονται και τα παρατάνε. Και πάνω από όλα, θεωρούν ότι το μπέρδεμα είναι συναρπαστικό πράγμα και τίποτα δεν τους αρέσει περισσότερο από το να το δημιουργούν. Η πληθώρα ευφυών ανθρώπων τείνει να δημιουργεί πνευματική σκλήρυνση.

Αυτό που χρειάζεται, αντίθετα, είναι ένας μικρός αριθμός από μεγάλα μυαλά, και ένας οποιοσδήποτε αριθμός ανθρώπων από κάτω τους, που να ενθουσιάζονται και να κάνουν την δουλειά.

Αν προτιμάς να βρεθείς με τους ομοίους σου, θα τους βρεις να συναθροίζονται προκαλώντας δυσκολίες στο investment banking, την παροχή συμβούλων, το BBC, την MI5 και την Google.

Βέβαια, αν πέρασες έναν χρόνο γυρεύοντας δουλειά, υποπτεύομαι ότι σε έχουν απορρίψει ήδη οι περισσότεροι από αυτούς τους εργοδότες. Αν σε παρηγορεί, φαντάζομαι ότι όσοι πήραν εκείνες τις δουλειές, νοιώθουν κάπως σαν κι εσένα τώρα. Υπάρχει ένας χρυσός κανόνας που λέει ότι οι οργανισμοί δείχνουν λιγότερο εντυπωσιακοί όταν τους βλέπεις από μένα.

Για την ώρα, δεν έχεις και πολλές επιλογές, παρά να προσπαθήσεις να κάνεις καλά αυτό που ανέλαβες να κάνεις. Λες ότι οι συνάδελφοί σου είναι βραδύνοες και τεμπέληδες. Ε, τότε, δεν θα είναι δύσκολο να πετύχεις, δουλεύοντας σκληρότερα από αυτούς.

Πρώτα όμως, πρέπει να ανακαλύψεις περισσότερα για την δουλειά που κάνεις και πώς μπορείς να την κάνεις καλύτερα. Το γεγονός ότι οι συνάδελφοί σου δεν μπορούν να αναπτύξουν μια εργασία για την ατομική γλώσσα του Wittgenstein, δεν σημαίνει ότι είναι άχρηστοι.

Ένα πράγμα στο οποίο θα διαπρέψουν οι καλύτεροι εξ αυτών, είναι να συνεργαστούν με άλλους ανθρώπους. Κι αυτό είναι κάτι που πράγματι μετράει σε μια μεγάλη επιχείρηση. Αν θέλεις κι εσύ να γίνεις καλός σε αυτό, η χειρότερη αρχή που μπορείς να κάνεις είναι να τους περιφρονείς επειδή είναι βραδύνοες και τεμπέληδες.

   By Lucy Kellaway (από την στήλη Dear Lucy) 

   Πηγή: FT.com και  euro2day.gr

 

Το να υπερνικάτε την περηφάνια είναι καλό. Το να ξεπερνάτε τον θυμό, σάς κάνει χαρούμενους. Το να ξεπερνάτε ένα πάθος, σάς κάνει επιτυχημένους. Το να ξεπερνάτε την απληστία, σάς κάνει ευτυχισμένους.

αραβική παροιμία

Αίσχος !

Η ανάρτηση του Νίκου Πέππα στο fb:

Αλήτες που πήγαν τα δεκάδες εκατομμύρια από το ΕΣΠΑ για Πρόληψη δασών και δασικών εκτάσεων από πυρκαγιές και άλλες φυσικές καταστροφές και καταστροφικά συμβάντα, όπως: Δασικές πυρκαγιές, παθογόνοι οργανισμοί, πλημμυρικά φαινόμενα. Ενδεικτικά: Έργα αποτροπής της διάβρωσης και συγκράτησης των επιφανειακών ρεόντων υδάτων, κατασκευή και βελτίωση προστατευτικών υποδομών, κατασκευή υποδομών παρακολούθησης των δασών, ειδικοί δασοκομικοί χειρισμοί που απαιτούνται κατά περίπτωση για τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης των ανωτέρω απειλών.

Jeff bezos:

Μάθηση, μάθηση, μάθηση: Το πρόβλημα με τις ομάδες των experts, είναι ότι νομίζουν… πως έχουν όλες τις απαντήσεις. Και δεν είναι εύκολο να μάθουν νέα πράγματα. Για αυτό ο Bezos λέει ότι χρειάζεσαι «μυαλό αρχάριου». Λάβε νέες γνώσεις παντού και πάντα. Σαν να είναι πάντα η Day 1.