Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.
Ο Βασίλης Κουρτάκης δεν ήταν απλώς και μόνο «βασιλιάς της ρετσίνας»
Με αυτήν ταυτίστηκε το όνομά του αλλά ο τρίτης γενιάς οινοποιός που εξέλιπε στις αρχές της εβδομάδας, αφού εκτίναξε στα ύψη την παραγωγή της οικογενειακής του επιχείρησης, ήταν στην ουσία ένας από τους πρωτεργάτες του εμφιαλωμένου, ποιοτικού ελληνικού κρασιού αλλά και της προώθησης του ευρωπαϊκού κρασιού
Κική Τριανταφύλλη/protagon
Διακόσιοι Αμερικανοί αξιωματούχοι, κυρίως σε πρεσβείες, αλλά ακόμη και μέσα στον Λευκό Οίκο, έχουν βιώσει τα συμπτώματα μιας μυστηριώδους επίθεσης που τους αφήνει με εγκεφαλικές κακώσεις, ζαλισμένους και με δυσκολία συγκέντρωσης για μήνες.Χρόνος ανάγνωσης: 8′
Το εξαώροφο κτίριο που φιλοξενεί την αμερικανική πρεσβεία στην Αβάνα από το 1953, το 2015. [YAMIL LAGE / AFP]Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2021ΚείμενοΜαργαρίτα Μιχελάκου
Στις αρχές του 2017 μια διπλωμάτισσα καριέρας που υπηρετούσε στην αμερικανική πρεσβεία στην Κούβα επέστρεψε στην Αβάνα μετά από διακοπές για να ανακαλύψει ότι κάποιος είχε μπει στο σπίτι της. Το κατάλαβε επειδή το ψυγείο ήταν εκτός πρίζας και όλα τα φαγητά είχαν χαλάσει, αλλά κατά τα άλλα δεν έλειπε τίποτα. Δεν έδωσε σημασία. Όλοι οι Αμερικανοί διπλωμάτες στην Αβάνα παρακολουθούνταν προκειμένου να καταλάβει η πολύ ικανή κουβανική αντικατασκοπεία αν είχε να κάνει με πιθανό πράκτορα της CIA ή συνεργάτη αντιφρονούντων. Συχνά οι μυστικές υπηρεσίες ήθελαν να γνωρίζουν τα αντικείμενα του ενδιαφέροντος τους ότι βρίσκονταν στο στόχαστρο της – υπάλληλοι της πρεσβείας είχαν ξυπνήσει κάποιο πρωί για να βρουν αποτσίγαρα στο σαλόνι τους ή περιττώματα στη λεκάνη της τουαλέτας.
Τα ίδια συμπτώματα είχαν και μέλη της πρεσβείας του Καναδά που στην αρχή πίστεψαν ότι οφείλονταν σε μια απολύμανση για τα κουνούπια που είχε γίνει εκεί κοντά. Οι Αμερικανοί πίστευαν ότι επρόκειτο για επίθεση με κάποιο ηχητικό ή ακουστικό όπλο. Ειδοποιήθηκε η Ουάσιγκτον. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έστειλε τα θύματα σε έναν καθηγητή ωτολαρυγγολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι που επιβεβαίωσε ότι είχαν υποστεί τραύματα, παρόμοια με της διάσεισης, του είδους που πάθαιναν οι στρατιώτες από βόμβες στους δρόμους του Ιράκ και του Αφγανιστάν. Όμως δεν υπήρχαν ίχνη σύγκρουσης. Ήταν σαν «διάσειση χωρίς τη διάσειση». Τότε κι άλλοι άρχισαν να αναφέρουν παρόμοια συμπτώματα, σύνολο 16 υπάλληλοι της πρεσβείας.
Στην Αβάνα έφτασε κλιμάκιο του FBI με άπειρες βαλίτσες με τεχνολογικό εξοπλισμό που επισκέφτηκαν τα σπίτια και τα ξενοδοχεία των θυμάτων. Εξέτασαν τα πάντα, από τα ταβάνια έως τους Wi-Fi routers που κρέμονταν στους διαδρόμους των ξενοδοχείων. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ συγκέντρωσε μια ομάδα ακαδημαϊκών και κυβερνητικών στελεχών για να μελετήσουν τις εξετάσεις των θυμάτων. Βρήκαν ότι, παρόλο που τα συμπτώματα τους ποικίλαν πολύ (ζάλη, πονοκέφαλος, κόπωση, ναυτία, άγχος, γνωστικές δυσκολίες, απώλεια μνήμης, απώλεια ακοής κ.λπ.), όλα τα θύματα είχαν υποστεί εγκεφαλικές κακώσεις. Μέχρι τότε, για τη χαώδη κυβέρνηση Τραμπ, που μόλις είχε αναλάβει, τα προβλήματα κάποιων διπλωματών και κατασκόπων στη μισητή Κούβα δεν ήταν προτεραιότητα, ενώ η CIA είχε αποφασίσει να κρατήσει το όλο θέμα μυστικό μέχρι να διαλευκανθεί. Τότε μια ανώτερη αξιωματούχος της CIA που επισκέφτηκε την Αβάνα τον Αύγουστο του 2017 ξύπνησε στο δωμάτιο της στον όγδοο όροφο του Hotel Nacional από ένα μουρμουρητό και αίσθημα έντονης πίεσης στο κεφάλι. Όταν επέστρεψε στα κεντρικά στο Λάνγκλεϊ, δεν μπορούσε να διαβάσει ούτε να οδηγήσει.
Ο τότε διευθυντής της CIA Μάικ Πομπέο έκλεισε το παράρτημα της υπηρεσίας στην Αβάνα και ο υπουργός Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον ανακάλεσε σχεδόν όλο το προσωπικό του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ενώ απελάθηκαν 15 Κουβανοί διπλωμάτες από την Ουάσιγκτον.
Υπήρχε όμως ένα πρόβλημα με τη θεωρία της ενοχής της Κούβας. Ο Καναδάς διατηρούσε άριστες σχέσεις με τη χώρα και δεν μπορούσε να πιστέψει ότι εκείνη ήταν υπεύθυνη για τις επιθέσεις στους 14 διπλωμάτες της.
Ήδη μετά το τρίτο περιστατικό, στις αρχές του 2017, o Αμερικανός πρέσβης είχε συναντηθεί με Κουβανούς αξιωματούχους για να παραπονεθεί. Εκείνοι ήταν κατηγορηματικοί. Η Κούβα σεβόταν τη Συνθήκη της Βιέννης και ποτέ δεν θα επιτίθετο σε διπλωμάτες. Ο ίδιος ο Ραούλ Κάστρο συνάντησε τον πρέσβη, κάτι ιδιαίτερα ασυνήθιστο, επιμένοντας: Μήπως «μια τρίτη χώρα» ήταν πίσω από τις επιθέσεις;
Από το 2015 ο Μπαράκ Ομπάμα είχε αποκαταστήσει τις διπλωματικές σχέσεις των ΗΠΑ με την Κούβα μετά από 53 χρόνια και φαινόταν ότι είχε βρει ένα πεδίο συνεννόησης με τον Ραούλ Κάστρο. Οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες ήθελαν διακαώς να συνεργαστούν με τις πολύ ικανές κουβανικές στον πόλεμο κατά των καρτέλ των ναρκωτικών της Νοτίου Αμερικής. Οι Αμερικανοί ήταν σίγουροι ότι η Ρωσία δεν ήταν χαρούμενη που είχαν μπει στα χωράφια της. Οι Ρώσοι είχαν και τα μέσα να κάνουν κάτι τέτοιο σε κουβανικό έδαφος, ίσως με τη βοήθεια των σκληροπυρηνικών του ντόπιου κομουνιστικού κόμματος που παρακολουθούσαν με φρίκη «τη νέα αμερικανική απόβαση» στο νησί. Όπως και να είχε, όποιος ήθελε να βάλει τέλος στο love story ΗΠΑ-Κούβας, το είχε καταφέρει. Η αμερικανική πρεσβεία πια περιτριγυριζόταν από κίτρινη αστυνομική ταινία «Απαγορεύεται η είσοδος» και οι Κουβανοί πολίτες που ήθελαν βίζα έπρεπε να κάνουν την αίτηση στην Γκουϊάνα, δύο χιλιάδες μίλια μακριά.
Τότε, διαλύοντας κάθε υποψία, άρχισαν να εμφανίζονται περιστατικά και σε άλλα μέρη του κόσμου.
Τον Μάρτιο του 2016 ο Μπαράκ Ομπάμα επικέφτηκε την Αβάνα για να εορταστεί η αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων των δύο χωρών έναν χρόνο πριν.
Στα τέλη του 2017 ο πράκτορας των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών Μάρκ Πολυμερόπουλος ξύπνησε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του στη Μόσχα με φοβερό ίλιγγο. «Τα αυτιά μου κουδούνιζαν, το κεφάλι μου γύριζε. Ένιωθα πως θα κάνω εμετό και δεν μπορούσα να σταθώ όρθιος». Οι γιατροί του είπαν ότι τα συμπτώματα δεν ταίριαζαν με αυτά των υπολοίπων στην Αβάνα. Όμως οι πονοκέφαλοι δεν σταμάτησαν – και τελικά το 2019 παραιτήθηκε, νιώθοντας προδομένος από τη CΙA (τα καταγράφει όλα στο βιβλίο του Clarity in Crisis: Leadership Lessons from the CIA για το οποίο μίλησε πρόσφατα σε πόντκαστ).
O Mαρκ Πολυμερόπουλος στη Μόσχα, τον Δεκέμβριο του 2017.
Ακολούθησε μια εμπορική ακόλουθος στο αμερικανικό προξενείο στην Κουανγκτσόου. Κινέζοι γιατροί που εξέτασαν 300 άτομα προσωπικό, αναγνώρισαν αρκετές περιπτώσεις που στάλθηκαν στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια (τελικά το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναγνώρισε μόλις μία, προκαλώντας κύμα διαμαρτυριών). Μήπως τελικά η Κίνα ήταν υπεύθυνη, όπως είχε αφήσει να εννοηθεί σε ιδιωτικές συζητήσεις ο Ραούλ Κάστρο; Ο Ρεξ Τίλερσον δεν το πίστευε, εξάλλου η Κίνα είχε προσφέρει την αμέριστη βοήθεια της στη διερεύνηση του φαινομένου.
Επειδή είχαν ήδη αρχίσει να ακούγονται θεωρίες περί μαζικής υστερίας, κάποια από τα θύματα στην Κίνα απευθύνθηκαν στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο που έχει πείρα στην έρευνα των ιατρικών επιπτώσεων των μικροκυμάτων. Βρέθηκε ότι είχαν υψηλά ποσοστά ραδιενέργειας, στοιχείο που το Στέιτ Ντιπάρτμεντ είχε καταστήσει απόρρητο.
Το μυστήριο βέβαια παρέμενε: Ποιος ήταν υπεύθυνος; Κάποιοι πιστεύουν ότι η λύση βρίσκεται στις σκοτεινές γωνίες του Ψυχρού Πολέμου, «εκεί όπου συναντιούνται η επιστήμη, η ιατρική, η κατασκοπεία και η γεωπολιτική».
Από τότε που ανακαλύφθηκαν τα ραντάρ, τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, άνθρωποι λένε ότι μπορούν να ακούσουν κάτι όταν ένα κοντινό ραντάρ ανάψει και αρχίσει να στέλνει μικροκύματα στον ουρανό, παρόλο που δεν βγάζει κάποιο ήχο. Τη δεκαετία του 1970, ένας καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον κατάλαβε ότι μπορούσε να ακούσει στο κεφάλι του έναν ήχο σαν φερμουάρ ή δάχτυλα που χτυπούν όποτε ο βοηθός του του έστελνε παλμούς ραδιοκυμάτων. Συμπέρανε ότι η ενέργεια απορροφιόταν από τον μαλακό ιστό του εγκεφάλου και μετατρεπόταν σε κύμα πίεσης μέσα στο κεφάλι, το οποίο ο εγκέφαλος ερμήνευε ως ήχο. Αυτό συνέβαινε όταν τα μικροκύματα υψηλής ισχύος στέλνονταν ως παλμοί και όχι σε συνεχή μορφή χαμηλής ισχύος που έχει π.χ. ένας σύγχρονος φούρνος μικροκυμάτων.
Οι Αμερικανοί ανακάλυψαν ότι και οι Ρώσοι έκαναν τα δικά τους πειράματα, συγκεκριμένα έστελναν μικροκύματα στον λαιμό βατραχιών μέχρι να σταματήσει η καρδιά τους.
Την ίδια στιγμή, η δεκαώροφη αμερικανική πρεσβεία στη Μόσχα λουζόταν σε χαμηλά μικροκύματα που έστελνε μια κεραία σε κοντινή πολυκατοικία. Το γεγονός, γνωστό ως «το σήμα της Μόσχας», ήταν γνωστό στους Αμερικανούς που απλώς το παρακολουθούσαν από το ’50. Όταν το 1974 ο νέος πρέσβης εμφάνισε μια σειρά από συμπτώματα, όπως αίμα από τα μάτια, οι Αμερικανοί τοποθέτησαν προστατευτικά πάνελ γύρω από το κτίριο (ο πρέσβης τελικά πέθανε από λευχαιμία to 1986 σε ηλικία 66 ετών).
Η αμερικανική πρεσβεία στη Μόσχα, 1964.
Ποιος ήταν ο σκοπός του «Σήματος της Μόσχας»; Οι Αμερικανοί υπέθεταν ότι τα μικροκύματα ενίσχυαν τις προσπάθειες υποκλοπής συνομιλιών, όπως ενεργοποιώντας άλλες συσκευές παρακολούθησης.
Θεωρείται πάντως ότι το ενδιαφέρον για μετατροπή των μικροκυμάτων σε όπλο δεν σταμάτησε με τον Ψυχρό Πόλεμο. Τη δεκαετία του ’90 οι HΠΑ υποτίθεται ότι έκαναν τα (ανεπιτυχή) πειράματα Hello, που σκοπό είχε να διαπιστώσει αν μικροκύματα μπορούσαν να παράξουν ήχους στο κεφάλι ανθρώπων, Goodbye για χειραγώγηση του πλήθους και Goodnight για να δουν αν μπορούσαν να σκοτώσουν κάποιον. O δικηγόρος των θυμάτων του συνδρόμου πιστεύει ότι τόσο η Κίνα όσο και η Ρωσία κάνουν ανάλογα πειράματα εδώ και χρόνια.
Τον Δεκέμβριο του 2020, έρευνα της Εθνικής Ακαδημίας των Επιστημών κατέληξε ότι ο πιθανότερος υπεύθυνος για τα συμπτώματα του συνδρόμου της Αβάνας ήταν η «κατευθυνόμενη, παλμική ενέργεια ραδιοσυχνοτήτων».
Καθώς περνούν τα χρόνια, το σύνδρομο παραμένει το μεγαλύτερο μυστήριο της σύγχρονης κατασκοπείας. Περίπου 200 Αμερικανοί σε όλον τον κόσμο έχουν πια προσβληθεί, από το Κιργιζστάν έως το Bερολίνο και τη Βιέννη. Τον Νοέμβριο του 2020, ένας αξιωματούχος είχε τόσο έντονα συμπτώματα στο νότιο γρασίδι του Λευκού Οίκου που πήγε κατευθείαν στο νοσοκομείο σίγουρος ότι πεθαίνει. Κάποιοι κατάσκοποι και διπλωμάτες είχαν τόσο επίμονες παρενέργειες, που αναγκάστηκαν να παραιτηθούν από τα πόστα τους. Καναδοί διπλωμάτες κατηγορούν την κυβέρνηση τους ότι αποκρύπτει στοιχεία για νέες περιπτώσεις εγκεφαλικών κακώσεων στην Κούβα. 21 Αμερικανοί αξιωματούχοι διαμαρτύρονται ότι δεν έχουν λάβει την κατάλληλη ιατρική παρακολούθηση – o δικηγόρος κάποιων θυμάτων λέει ότι ένας από τους πελάτες του προσβλήθηκε από το σύνδρομο το 1996.
Τον Αύγουστο του 2021, όταν ένα ταξίδι της Κάμαλα Χάρις στο Βιετνάμ καθυστέρησε κάποιες ώρες, κυκλοφόρησε στα μέσα ότι η αντιπρόεδρος είχε συμπτώματα του συνδρόμου.
Aπό τον Ιούλιο την έρευνα για να διαλευκανθεί η υπόθεση έχει αναλάβει ένας βετεράνος της CIA από την ομάδα που είχε επιφορτιστεί με τον εντοπισμό του κρησφύγετου του Οσάμα μπιν Λάντεν.
Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα, οι πιο ενδιαφέρουσες πληροφορίες προέρχονται από το άρθρο ‘Havana syndrome ’ and the mystery of the microwaves του BBC και το πόντκαστ The mystery of Havana syndrome.
Μαργαρίτα ΜιχελάκουΑρχισυντάκτρια του inside story. Εργάζεται στα περιοδικά εδώ και 25 χρόνια. Ήταν στην αρχική ομάδα της Athens Voice και διευθύντρια του Marie Claire. Τα τελευταία χρόνια δούλεψε κυρίως σε apps και περιοδικά για τους ξένους επισκέπτες της χώρας. Ένα ήταν στα κινέζικα.
Ζορζ Ντε Παρί (1934 – 2015)
Ελληνοαμερικανός ράφτης, με μεγάλη καριέρα στην Ουάσιγκτον. Από άστεγος στις αρχές της δεκαετίας του ‘60 βρέθηκε να ράβει τα κοστούμια εννέα αμερικανών προέδρων, από τον Λίντον Τζόνσον έως τον Μπαράκ Ομπάμα.
Ο Γεώργιος Χριστόπουλος, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1934 στην Καλαμάτα. Σε ηλικία 12 ετών έμαθε να ράβει και στις αρχές της δεκαετίας του ‘50 μετακόμισε στη Μασσαλία, όπου δούλεψε ως ράφτης.
Στα τέλη της δεκαετίας του ‘50 γνώρισε δι’ αλληλογραφίας μία Γαλλοαμερικανίδα, η οποία έμοιαζε με την Μπριζίτ Μπαρντό και ζούσε στην Ουάσινγκτον. Τον προσκάλεσε στην Αμερική να εργαστούν μαζί και να παντρευτούν. Όταν, όμως, αντίκρυσε τη μελλοντική σύζυγό του και διαπίστωσε ότι απείχε παρασάγγας από το να είναι η Μπριζίτ Μπαρντό, την εγκατέλειψε, έχοντας χάσει και τις λιγοστές του οικονομίες. Για αρκετό διάστημα ήταν άστεγος και κοιμόταν στα πάρκα της αμερικανικής πρωτεύουσας.
Γρήγορα, όμως, πήρε την τύχη στα χέρια του. Αγόρασε μία ραπτομηχανή και άρχισε να ράβει τα πρώτα κοστούμια. Άνοιξε ραφείο κοντά στο Λευκό Οίκο και άρχισε να γίνεται γνωστός, όταν έγινε πελάτης του ο αμερικανός πρόεδρος Λίντον Τζόνσον. Τότε υιοθέτησε και το επαγγελματικό ψευδώνυμο Ζορζ ντε Παρί (Georges de Paris) και διέδιδε ότι είναι Γάλλος. Σύντομα η φήμη του εκτοξεύτηκε, με δεδομένη την «τρέλα» των Αμερικανών για κάθε τι γαλλικό, και άρχισε να ντύνει ανώτερα στελέχη της γραφειοκρατίας των ΗΠΑ, επιχειρηματίες και τους λοιπούς αμερικανούς προέδρους μέχρι τον Ομπάμα.
Ο Ζορζ ντε Παρί ή Γεώργιος Χριστόπουλος πέθανε στην Ουάσιγκτον στις 13 Σεπτεμβρίου 2015, μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο και τάφηκε στη γενέτειρά του στις 20 Οκτωβρίου 2015.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/
Βουργουνδία 2009
Βουργουνδία 2009
Οι περισσότεροι από εμάς έχει τύχει να παραιτηθούμε από μία δουλειά, κατά τη διάρκεια της διαδρομής μας. Και αυτή η κίνηση δεν γίνεται πάντα… με τον πιο ομαλό τρόπο.
Ζούμε σε μια εποχή όπου οι παραιτήσεις δείχνουν να είναι πιο συχνές. Πρόσφατη έρευνα της Microsoft αποκάλυψε ότι το 54% της Generation Z και το 41% όλων των εργαζομένων παγκοσμίως, σκέφτονται να παραιτηθούν. Με τις εσωτερικές εντάσεις να αυξάνονται καθώς οι άνθρωποι επιστρέφουν στα γραφεία, είναι φυσικό να φοβόμαστε τις αντιδράσεις που μπορεί να επιφέρει μια πιθανή παραίτηση.
Υποθέτοντας ότι έχετε σκεφτεί τις επιλογές σας και δεν βλέπετε… φως στον ορίζοντα εντός της παρούσας εργασιακής στέγης, αυτό που απομένει είναι να κάνετε το μεγάλο άλμα. Η μεγάλη έξοδος. Αυτό θα είναι πολύ πιο εύκολο αν έχετε την επόμενη δουλειά σας έτοιμη, αλλά ακόμα κι αν δεν την έχετε, η ψυχική σας υγεία και ευεξία μπορεί να διατηρηθούν καλύτερα με την επιλογή σας να παραιτηθείτε από μια δουλειά ή ένα αφεντικό που δεν σας αρέσει.
Ενώ δεν μπορείτε να ελέγξετε τον τρόπο με τον οποίο το αφεντικό ή οι συνάδελφοί σας θα αντιδράσουν στην απόφασή σας, από την άλλη μπορείτε να ελέγξετε τις κινήσεις που θα κάνετε από τη μεριά σας έτσι ώστε να περιορίσετε τις πιθανότητες για εσωτερικές αρνητικές αντιδράσεις. Το Harvard Business Review παραθέτει σε άρθρο του 6 συγκεκριμένες κινήσεις για να παραιτηθείς από μία δουλειά χωρίς να «κάψεις» τις γέφυρες. Χωρίς να καταστρέψεις τις σχέσεις που έχεις χτίσει τόσο καιρό.
Μην καθυστερείς να το πεις στο αφεντικό σου. Σε τέτοιες περιπτώσεις, πολλές φορές πέφτουμε στην παγίδα να… καθυστερούμε τις ανακοινώσεις. Αυτό δεν είναι καλό για καμία πλευρά. Εάν αποφασίσατε ότι το καλύτερο για εσάς είναι να παραιτηθείτε, τότε η καθυστέρηση της ανακοίνωσης σας θέτει σε κίνδυνο την ψυχική και συναισθηματική σας υγεία. Ο κίνδυνος εδώ είναι να αρχίσετε να αισθάνεστε ενοχές και να εκλογικεύετε λόγους για να μείνετε, επινοώντας σενάρια στα οποία “επιμένοντας λίγο περισσότερο” μπορεί να οδηγήσει στη βελτίωση της κατάστασής σας. Αλλά αυτό που είναι πιο πιθανό να συμβεί είναι μια συσσώρευση δυσαρέσκειας απέναντι στην εταιρεία, το αφεντικό και τους συναδέλφους σας – κάτι που τελικά οι άλλοι θα νιώσουν. Εάν το κίνητρό σας έχει μειωθεί και το μυαλό σας απομακρύνεται από εκεί που είστε, το αφεντικό και η ομάδα σας μπορεί να μπερδευτούν από την αίσθηση της απόσπασης της προσοχής ή της χαμηλότερης αποδοτικότητας. Οι περισσότεροι εργοδότες/ managers προτιμούν να ξέρουν όσο πιο νωρίς γίνεται ότι θα παραιτηθείς.
Να είσαι ευγενικός, όχι θυμωμένος. Αυτοί οι τελευταίοι απρόβλεπτοι μήνες έχουν αποκαλύψει σίγουρα τους καλύτερους και χειρότερους ηγέτες/ οργανισμούς, και ίσως έχει τύχει να είστε το χειρότερο άκρο. Αισθάνεστε εξωθημένοι, οτι σας εκμεταλλεύονται και δεν σας εκτιμούν. Σκέφτεστε ότι έχετε κάνει ό, τι καλύτερο μπορείτε για να εκφράσετε τις ανάγκες σας αλλά δεν είδατε κάποια αλλαγή. Τώρα πρέπει να παραμείνετε ήρεμοι και συγκεντρωμένοι καθώς ενημερώνετε το αφεντικό σας. Ιδανικά, κάντε αυτήν τη συζήτηση αυτοπροσώπως, αλλά αν αυτό δεν γίνεται τότε κάντε το τουλάχιστον με video-call, ώστε να βλέπει ο ένας το πρόσωπο του άλλου. Ξεκινήστε με κάτι σαν: «Μετά από πολλή σκέψη, αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα να προχωρήσω στο επόμενο κεφάλαιο της καριέρας μου. Ο στόχος μου σε αυτήν τη συνομιλία είναι να συζητήσουμε πώς να κάνουμε τη μετάβαση όσο το δυνατόν πιο ομαλή και για τους δύο». Αντισταθείτε στην παρόρμηση να εκφράσετε θυμό ή απογοήτευση. Να είσαι ήρεμος και να παρουσιάσεις την απόφαση σου ως οριστική, χωρίς να αφήνεις περιθώρια για παρερμηνείες.
Προετοιμάσου για ένα… προδομένο αφεντικό. Ορισμένα αφεντικά αντιμετωπίζουν την παραίτηση ως πράξη απιστίας. Εάν αισθανθείτε ότι το αφεντικό σας μπορεί να βλέπει την αποχώρησή σας ως προδοσία ή θεωρεί ότι είστε αχάριστοι για την «ευκαιρία που σας έδωσαν», τότε είναι χρήσιμο να εξηγήσεις λίγο πιο αναλυτικά τα δεδομένα από τη μεριά σου. Να είσαι ξεκάθαρος ότι πρόκειται για τις μεταβαλλόμενες ανάγκες και τους στόχους της καριέρας σου. Απέφυγε την αποστολή μηνυμάτων που σηματοδοτούν ότι το αφεντικό σου είναι ο λόγος που φεύγεις (ακόμα κι αν είναι). Όταν κατηγορείς το άτομο με το οποίο προσπαθείς να διαπραγματευτείς ένα ειρηνικό τέλος, κινδυνεύεις να «κάψεις» τη γέφυρα. Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να εκφράσετε την εκτίμησή σας για την ευκαιρία που σας δόθηκε και όσα μάθατε. Και μετά να αποχωρήσετε για τον επόμενο σταθμό της καριέρας σας.
Μην αφήνεις τους συναδέλφους σου σε δύσκολη θέση. Ενδέχεται να υπάρχουν μερικές εργασίες που δεν μπορείτε να ολοκληρώσετε πριν από την αναχώρησή σας. Προσφερθείτε να κάνετε ό, τι μπορείτε για να περάσετε τη σκυτάλη στον επόμενο/ ους. Είναι καλό να υπάρχει μια περίοδος τουλάχιστον 2 εβδομάδων για να γίνει η μετάβαση. Με αυτόν τον τρόπο θα έχετε περισσότερο χρόνο για να κάνετε μια σταδιακή μετάβαση και να ολοκληρώσετε τυχόν εκκρεμή έργα στον τρέχοντα εργοδότη σας.
Δεν χρειάζεται να ελέγξεις όλες τις αντιδράσεις. Αποφύγετε να προσπαθήσετε να ελέγξετε όλες τις αντιδράσεις κατά την αποχώρηση σας. Το αφεντικό σας μπορεί να είναι θυμωμένο ή πληγωμένο. Οι συνάδελφοι σας μπορεί να αισθάνονται ότι τους εγκαταλείπετε. Μπορεί να κάνουν ενοχλητικά σχόλια που σας κάνουν να αισθάνεστε ένοχοι. Παραμείνετε σταθεροί στην απόφασή σας και να είστε πάντα ευγενικοί. Αν κάποιος αντιδρά αρνητικά στην απόφαση σας, πείτε κάτι σαν: «Καταλαβαίνω ότι είσαι αναστατωμένος και λυπάμαι που νιώθεις έτσι. Ελπίζω όμως ότι θα αποδεχτείς ότι πρέπει να κάνω αυτό που μου ταιριάζει καλύτερα».
Θυμήσου, η φήμη σου δεν βασίζεται σε μία απόφαση. Όταν παραιτούμαστε από μια δουλειά, πολλές φορές έχουμε το άγχος ότι αυτή η κίνηση μας θα πλήξει την φήμη μας. Ότι οι πρώην συνάδελφοι και ο πρώην εργοδότης μας ίσως μιλήσουν αρνητικά για εμάς στην αγορά. Ωστόσο, οι μελλοντικοί εργοδότες μάλλον δεν θα στηριχθούν σε… κουτσομπολιά για να σχηματίσουν γνώμη για εσένα. Η φήμη σου ως επαγγελματίας – όσο νωρίς και αν είσαι στην καριέρα σου- γεννιέται από την ποιότητα δουλειάς και τις γενικότερες επιλογές που έχεις κάνει. Οι άνθρωποι επιλέγουν να εγκαταλείπουν τις δουλειές τους συνεχώς για πολλούς λόγους- και αυτή την περίοδο είναι ακόμα πιο έντονο το φαινόμενο. Αν θεωρείς ότι η παραίτηση και η μετάβαση σε άλλη επαγγελματική στέγη είναι το καλύτερο για εσένα τώρα, κάνε το!
Πηγή: ΑΠΌ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΊΟΥ 202100
ἀποκριθεὶς δὲ ᾿Ιούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν εἶπε· μήτι ἐγώ εἰμι, ῥαββί; λέγει αὐτῷ, σὺ εἶπας.
ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς ἐσιώπα. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἀρχιερεὺς εἶπεν αὐτῷ· ἐξορκίζω σε κατὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος ἵνα ἡμῖν εἴπῃς εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ. λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· σὺ εἶπας·
Το φιλί του Ιούδα: Παροιμιώδης έκφραση που παραπέμπει στην προδοσία του Ιούδα, η οποία επισφραγίστηκε με το φιλί που έδωσε στον Ιησού. (Λουκά, κβ΄, 47) ῎Ετι δὲ αὐτοῦ λαλοῦντος ἰδοὺ ὄχλος, καὶ ὁ λεγόμενος ᾿Ιούδας, εἷς τῶν δώδεκα, προῆγεν αὐτούς, καὶ ἤγγισε τῷ ᾿Ιησοῦ φιλῆσαι αὐτόν· τοῦτο γὰρ σημεῖον δεδώκει αὐτοῖς· ὃν ἂν φιλήσω, αὐτός ἐστιν.
Πριν αλέκτωρ λαλήσει: Φράση που λέγεται όταν κάποιος ξεχνάει πολύ γρήγορα τις υποσχέσεις του ή αυτά που έχει πει. Έχει να κάνει με την άρνηση του Πέτρου την οποία είχε προφητεύσει ο Χριστός. (Λουκά, κβ΄, 61 και Ματθ., κστ΄, 34)
καὶ στραφεὶς ὁ Κύριος ἐνέβλεψε τῷ Πέτρῳ, καὶ ὑπεμνήσθη ὁ Πέτρος τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου, ὡς εἶπεν αὐτῷ ὅτι πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι ἀπαρνήσῃ με τρίς·
ὁ δὲ εἶπε· λέγω σοι, Πέτρε, οὐ φωνήσει σήμερον ἀλέκτωρ πρὶν ἢ τρὶς ἀπαρνήσῃ μὴ εἰδέναι με.
Κεκλεισμένων των θυρών: Η έκφραση “κεκλεισμένων των θυρών” που χρησιμοποιείται στα δικαστήρια αλλά και αλλού, απαντάται στο κατά Ιωάννην ευαγγέλιο, όταν οι μαθητές, μετά την σταύρωση του Χριστού, συναθροίστηκαν “κεκλεισμένων των θυρών” για “τον φόβο των Ιουδαίων” (Ιωάν., κ΄, 19.) Οὔσης οὖν ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταὶ συνηγμένοι διὰ τὸν φόβον τῶν ᾿Ιουδαίων, ἦλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον, καὶ λέγει αὐτοῖς· εἰρήνη ὑμῖν.
Σημ.: Στο εδάφιο αυτό του Ιωάννη έχουμε τρεις φράσεις που έχουν γίνει παροιμιώδεις, το “κεκλεισμένων των θυρών” το “δια τον φόβον των Ιουδαίων” και το “ειρήνη υμίν”
Ιησούς Χριστός νικά κι όλα τα κακά σκορπά! Φράση που λέγεται ως εκδήλωση μεγάλης έκπληξης και απορίας για κάτι πολύ περίεργο ή αφύσικο που βλέπουμε ή ακούμε. Συνήθως συνοδεύεται από σταυροκόπημα. Είναι μία από τις ευχές της εκκλησίας για τη βασκανία.
Πηγή: Sarantakos.wordpress.com
Μας αποχαιρέτησε και ο «Εθνικάρας», η δυνατότερη φωνή των ελληνικών γηπέδων σίγησε για πάντα…
Το «Πάμε Εθνικάαααααρα» δεν θ’ ακουστεί ξανά.
Ο Γιάννης Ματζουράνης, γνωστός σε όλους μας ως «Εθνικάρας» έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών.
Από 10 ετών αγάπησε τον Εθνικό, τον ακολουθούσε παντού και μέχρι το 2014, όταν άρχισαν τα προβλήματα υγείας, έλεγε ότι είχε χάσει μόλις 12 ματς της αγαπημένης του ομάδας.
Λάτρευε και την Εθνική μας ομάδα και η δυνατή του φωνή ακουγόταν πάντα σε όλα τα ματς που μπορούσε να είναι εκεί.
Εθνικάαααααααααααρα
Στην φωτο από το γήπεδο των Σκούρτων το 2019.
