φονικότερη μάχη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου: η Μάχη του Στάλινγκραντ.

Η μεγαλύτερη και φονικότερη μάχη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και της παγκόσμιας ιστορίας γενικότερα. Υπολογίζεται ότι πάνω από 1.500.000 άνθρωποι (στρατιώτες και πολίτες) έχασαν τη ζωή τους.

. Όταν κάνουμε λόγο για «Μάχη του Στάλινγκραντ», εννοούμε μια σειρά πολεμικών συγκρούσεων μεταξύ Γερμανών και Σοβιετικών, που έλαβαν χώρα από τις 23 Αυγούστου 1942 έως τις 2 Φεβρουαρίου 1943 στα περίχωρα και στο κέντρο της πόλης του Στάλινγκραντ (νυν Βόλγκογκραντ).

Μετά την καταστροφική επιχείρηση του 1941 για την κατάληψη της Μόσχας, οι Γερμανοί σταθεροποίησαν τις θέσεις τους στην Ουκρανία και την άνοιξη του 1942 ήταν έτοιμοι να εξαπολύσουν νέα επίθεση κατά της Νότιας Ρωσίας. Ο Χίτλερ, με την παρότρυνση των οικονομολόγων του Τρίτου Ράιχ, επιδίωκε να θέσει υπό τον έλεγχό του τις πετρελαιοφόρες περιοχές του Καυκάσου, προκειμένου να εξασφαλίσει τις αναγκαίες ποσότητες πετρελαίου, που θα του επέτρεπαν να συνεχίσει τον πόλεμο.

Το Στάλινγκραντ θεωρήθηκε στρατηγικής σημασίας περιοχή για πολλούς λόγους. Ήταν ένα μεγάλο βιομηχανικό κέντρο στις όχθες του ποταμού Βόλγα (ζωτικής σημασίας θαλάσσιου δρόμου μεταξύ Κασπίας Θάλασσας και της βόρειας ρωσικής ενδοχώρας), η κατοχή του οποίου θα εξασφάλιζε τα νώτα των γερμανικών δυνάμεων που θα εξορμούσαν στον Καύκασο. Αλλά και σε συμβολικό επίπεδο ήταν σπουδαίο το Στάλινγκραντ. Και μόνο ότι έφερε το όνομα του μισητού του αντιπάλου Στάλιν, αποτελούσε ένα καλό ιδεολογικό και προπαγανδιστικό εργαλείο στα χέρια του Χίτλερ. Η ίδια διαπίστωση ίσχυε και για τον σοβιετικό ηγέτη, που ήθελε να μην αφήσει την πόλη στα χέρια του εχθρού. Γι’ αυτό και οι εντολές και των δύο προς τους στρατηγούς τους ήταν: «κρατήστε τις θέσεις σας πάσει θυσία και με οποιοδήποτε κόστος».

Η επιθετική ενέργεια των Γερμανών κατά της Νότιας Ρωσίας είχε την κωδική ονομασία «Υπόθεση Μπλε» και θα την έφερναν σε πέρας η Ομάδα Στρατιών Α υπό τον στρατάρχη Πάουλ φον Κλάιστ, η οποία θα αναλάμβανε την επιχείρηση στον Καύκασο και η Ομάδα Στρατιών Β υπό τον στρατηγό Μαξιμίλιαν φον Βάιχς, που θα επιχειρούσε στο Στάλιγκραντ. Την ομάδα Στρατιών Β αποτελούσαν η 6η Στρατιά υπό τον στρατηγό Φρίντριχ φον Πάουλους και η 4η Στρατιά Τεθωρακισμένων υπό τον στρατηγό Χέρμαν Χοτ.

Η επίθεση εκδηλώθηκε στις 28 Ιουνίου 1942 με τη γρήγορη προέλαση του γερμανικού στρατού (850.000 άνδρες) και ιδιαίτερα της 6ης Στρατιάς του Πάουλους, που απώθησε τους Σοβιετικούς στις όχθες του ποταμού Δον, στο τέλος του Ιουλίου. Η σχετικά εύκολη προέλαση των δυνάμεών του έκανε τον Χίτλερ να πιστέψει ότι επρόκειτο για μια επιχείρηση περιπάτου. Έτσι, έλαβε την λανθασμένη απόφαση, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, να αποσύρει την 4η Στρατιά Τεθωρακισμένων από το μέτωπο του Στάλινγκραντ και να την ενσωματώσει στην Ομάδα Στρατιών Α, που επιχειρούσε στον Καύκασο.

Μετά την εξέλιξη αυτή, το βάρος της επίθεσης στο Στάλινγκραντ ανέλαβε η 6η Στρατιά του Φον Πάουλους. Την πόλη και την γύρω περιοχή υπερασπιζόταν η 62η Στρατιά του Κόκκινου Στρατού υπό τον στρατηγό Βασίλι Τσούικοφ. Ήταν σαφώς χαμηλότερων προδιαγραφών από την αντίστοιχη γερμανική, αλλά αντιστάθμιζε τις αδυναμίες της από το γεγονός ότι μάχες θα διεξάγονταν σε κατοικημένες περιοχές και όχι σε ανοικτό πεδίο. Γρήγορα ήλθε σε βοήθειά της η 64η Στρατιά. Συνολικά, οι στρατιωτικές δυνάμεις των Σοβιετικών καθ’ όλο το διάστημα των μαχών ανήλθαν γύρω στους 1.700.000 άνδρες.

Η Μάχη του Στάλινγκραντ άρχισε στις 23 Αυγούστου 1942 με καταιγιστικό βομβαρδισμό από την «Λουφτβάφε». Μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα το 80% της κτιριακής υποδομής της πόλης καταστράφηκε, λαμβανομένης υπ’ όψη και της ανεπαρκούς αντιεροπορικής άμυνας, στην οποία υπηρετούσαν νεαρές εθελόντριες. Τις πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου τα χερσαία τμήματα της «Βέρμαχτ» είχαν σχεδόν περικυκλώσει την πόλη. Η μόνη γραμμή ανεφοδιασμού που απέμενε ήταν από τη θαλάσσια οδό του Βόλγα.

Στα μέσα Σεπτεμβρίου οι Γερμανοί είχαν συμπιέσει τους Σοβιετικούς σε μια ζώνη μήκους 14 χιλιομέτρων και πλάτους 5 χιλιομέτρων. Οι σοβιετικοί επέλεξαν να αμυνθούν μέσα στην πόλη και τους επόμενους τρεις μήνες το κατεστραμμένο Στάλινγκραντ έγινε θέατρο σκληρών συγκρούσεων, πρωτοφανούς αγριότητας, αλλά και ανείπωτου ηρωισμού. Δρόμοι, οικοδομικά τετράγωνα, ακόμη και μεμονωμένα κτίρια διεκδικούνταν πόντο με πόντο και με το μεγαλύτερο πείσμα από τους εμπόλεμους, σε μάχες εκ του συστάδην. Όσο και να φαίνεται παράξενο, η κατάληψη μιας κουζίνας σε ένα από τα λιγοστά άθικτα κτίρια του Στάλινγκραντ κόστιζε δεκάδες νεκρούς.

Στα μέσα Οκτωβρίου η κατάσταση για αμυνομένους ήταν απελπιστική, καθώς δυσκόλεψε ο ανεφοδιασμός από τον Βόλγα, αφού γινόταν κάτω από τα πυρά των γερμανικών όπλων. Όμως, και το ηθικό των επιτιθεμένων είχε καταπέσει, εξαιτίας της κόπωσης, του επερχόμενου χειμώνα, αλλά και των βαρύτατων απωλειών. Θραύση έκαναν οι ελεύθεροι σκοπευτές του Κόκκινου Στρατού, που υπό την κάλυψη των ερειπίων, προκαλούσαν ανυπολόγιστη φθορά στους γερμανούς στρατιώτες. Πρωταθλητής στον μακάβριο κατάλογο, ο στρατιώτης Ιβάν Σιντορένκο του 1122ου Συντάγματος Τυφεκιοφόρων, ο οποίος σκότωσε πάνω από 500 γερμανούς στρατιώτες. Ακολούθησε ο Βασίλι Ζάιτσεφ από την ίδια μονάδα με 242 σκοτωμούς. Αυτός είναι πιο γνωστός στις μέρες μας, λόγω της ταινίας του Ζαν Ζακ Ανό «Ο εχθρός προ των πυλών» (2001), που εξιστορεί το κατόρθωμά του.

Τον Νοέμβριο του 1942, το 90% του Στάλινγκραντ ήταν ένας σωρός ερειπίων και βρισκόταν υπό τον έλεγχο των Γερμανών. Τα μόνα κτίρια που απέμεναν όρθια ήταν κάποια εργοστάσια που τα κρατούσαν με νύχια και δόντια οι αμυνόμενοι για τις ανάγκες του ανεφοδιασμού τους. Ο Στάλιν, όμως, δεν είχε πει την τελευταία του λέξη. Στις 19 Νοεμβρίου 1942, οι Σοβιετικοί εκδήλωσαν αντεπίθεση με την κωδική ονομασία «Ουρανός». Το σχέδιο είχε εκπονηθεί από τους στρατηγούς Γκιόργκι Ζούκοφ και Αλεξάντρ Βασιλιέφσκι και προέβλεπε την προσβολή των εφεδρικών δυνάμεων της 6ης Στρατιάς, που τη συγκροτούσαν κακοεκπαιδευμένοι στρατιώτες των συμμαχικών χωρών των Άξονα (Ιταλοί, Κροάτες, Ρουμάνοι, Ούγγροι, αλλά και ντόπιοι συνεργάτες των Γερμανών).

Σοβιετική αντεπίθεση, Νοέμβριος 1942 Η σοβιετική αντεπίθεση εκδηλώθηκε με τρεις στρατιές υπό τον στρατηγό Νικολάι Βατούτιν και σημείωσε απόλυτη επιτυχία. Οι Γερμανοί σύντομα εγκλωβίστηκαν και μέσα σε μια περιοχή ολίγων τετραγωνικών χιλιομέτρων βρέθηκαν περικυκλωμένοι 250.000 στρατιώτες. Οι Σοβιετικοί ζήτησαν από τους Γερμανούς να παραδοθούν, προσφέροντάς τους ευνοϊκούς όρους. Όμως η διαταγή του Χίτλερ ήταν επίθεση μέχρις εσχάτων. Μια αερογέφυρα που στήθηκε για τον ανεφοδιασμό των εγκλωβισμένων γερμανικών δυνάμεων κατέληξε σε οικτρά αποτυχία. Η σοβιετική αντιαεροπορική άμυνα κατέρριψε 490 αεροπλάνα της «Λουφτβάφε».

Στις 16 Δεκεμβρίου 1942 οι σοβιετικοί εξαπέλυσαν και νέα επίθεση με την κωδική ονομασία «Κρόνος», με στόχο να εγκλωβίσουν αυτή τη φορά την Ομάδα Στρατιών Α, που είχε σταθεροποιήσει τις θέσεις της στον Καύκασο. Δεν τα κατάφεραν, αφού η αντίσταση της εγκλωβισμένης 6ης Στρατιάς στο Στάλινγκραντ έδωσε την ευκαιρία στον Φον Κλάιστ σε μια συντεταγμένη υποχώρηση. Μάλιστα, ο Χίτλερ προβίβασε τον φον Πάουλους στον βαθμό του στρατάρχη για τον ηρωισμό και την αυταπάρνησή του.

Όμως, τρεις μέρες αργότερα και συγκεκριμένα στις 2 Φεβρουαρίου 1943 ο στρατάρχης πλέον Φον Πάουλους αναγκάστηκε να παραδοθεί, όταν οι Σοβιετικοί πολιόρκησαν το αρχηγείο του και κάθε αντίσταση ήταν μάταιη. Ήταν ο πιο υψηλόβαθμος αξιωματικός που αναγκάστηκε να παραδοθεί στην ιστορία του γερμανικού στρατού. Μαζί του παραδόθηκαν 22 στρατηγοί και οι εναπομείναντες 91.000 στρατιώτες της 6ης Στρατιάς. Τελικά και από αυτούς μόνο οι 5.000 επέζησαν από τις κακουχίες της αιχμαλωσίας και επέστρεψαν στη Γερμανία αρκετά χρόνια μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Συνολικά, οι απώλειες για τους Γερμανούς και τους συμμάχους τους ανήλθαν σε 800.000 νεκρούς και τραυματίες. Οι Σοβιετικοί από την πλευρά τους είχαν ασυγκρίτως μεγαλύτερες απώλειες: 478.741 νεκρούς και 650.000 τραυματίες, στρατιώτες και πολίτες. H Μάχη του Στάλινγκραντ αποτέλεσε σημείο καμπής στην πολεμική αναμέτρηση μεταξύ Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης. Εξολόθρευσε πολύτιμες στρατιωτικές δυνάμεις για τον Χίτλερ και ταπείνωσε τη γερμανική πολεμική μηχανή.


Πηγή: https://www.sansimera.gr/

Ζήλεια και θυμός

Το σημαντικότερο ερώτημα δεν είναι το «από πού” αλλά το «προς τα πού». Όταν ξέρουμε τον ενεργό στόχο ενός ανθρώπου μπορούμε τότε να καταλάβουμε τι κρύβεται πίσω από τις κινήσεις του.

Ο τρόπος που κινείται ο άνθρωπος στη ζωή του είναι η απόδειξη του ποιος είναι. Πιστεύω ακράδαντα ενστερνιζόμενη την άποψη του Άντλερ πως ο άνθρωπος ξέρει περισσότερα από όσα καταλαβαίνει.

Σύμφωνα με αυτή την άποψη, το να αντιλαμβάνεται κάποιος ένα λάθος του καθώς και τις αρνητικές συνέπειες που απορρέουν από αυτό, και να μην προσπαθεί να το διορθώσει αυτό είναι αντιφατικό με την ανθρώπινη φύση και την αρχή της αυτοσυντήρησης.

Συχνά γνωρίζω ενήλικες που λειτουργούν σαν παραχαϊδεμένα παιδιά.

Αυτοί οι ενήλικες εξαρτώνται μονίμως από τρίτα άτομα, χρησιμοποιούν τους άλλους σαν πατερίτσες. Κι ύστερα αρχίζουν να κάνουν ζηλότυπες συγκρίσεις.

Αυτό με τη σειρά του, τους οδηγεί σε πολλαπλά αισθήματα κατωτερότητας.

Αν δεν αντιληφθούν την επαφή με αυτά τα αισθήματα κατωτερότητας τότε αυτά θα πάρουν μια μόνιμη ροπή και θα οδηγήσουν τον άνθρωπο στο να θέλει να ρουφάει την δύναμη των άλλων.

Να θέλει δηλαδή να ελέγχει και να κυριαρχεί στους άλλους.

Η δύναμη των συσσωρευμένων αισθημάτων κατωτερότητας θα οδηγήσουν τον άνθρωπο στο να κάνει αντισταθμιστικές κινήσεις προς τα αισθήματα ψευδο-ανωτερότητας.

Αυτά τα αισθήματα ψευδο-ανωτερότητας θα δηλητηριάζουν τις συνεργασίες, καθότι ο άνθρωπος με ψευδο-ανωτερότητα υπερηφανεύεται, καυχιέται, καταφρονεί τους άλλους και θέλει να κυριαρχεί.

Αυτός ο τρόπος επικοινωνίας που έχει τον κάνει να έρχεται σε σύγκρουση με τους άλλους και τον φέρνει σε επαφή με την αρνητική πλευρά της ζωής.

Ο ψευδο-ανώτερος άνθρωπος δεν μπορεί να νιώσει ευτυχισμένος, αδυνατεί να αισθανθεί χαρά.

Είναι καταδικασμένοι να παραμείνουν εγκλωβισμένοι στην ψευδο-ανωτερότητα τους αυτοί οι άνθρωποι;

Ο ζηλιάρης άνθρωπος είναι πάντα ένας θυμωμένος άνθρωπος.

Ένας άνθρωπος που αισθάνεται υποβιβασμένος στη ζωή.

Όταν βρίσκεται σε παροξυσμό ζήλιας νιώθει αποστερημένος και μεμψιμοιρεί.

Δεν θυμάται καμιά του επιτυχία. Γι’ αυτό το λόγο συγκρίνει μονίμως τον εαυτό του με άλλους και αυτό που κάνει τον φθείρει.

Στην ουσία αυτοπαγιδεύεται στις κακόβουλες του σκέψεις.

Ένας τέτοιος άνθρωπος έχει την τάση να κηρύσσει τον πόλεμο στους άλλους ώστε να φανεί σπουδαιότερος από αυτούς.

Δεν καταλαβαίνει γιατί συμπεριφέρεται έτσι καθότι δεν έχει επίγνωση της ζήλιας του αλλά και της στάσης που δείχνει στη ζωή.

Ένας ζηλόφθονος άνθρωπος μπορεί να μετατρέψει το πιο αθώο πράγμα σε μέσο κήρυξης πολέμου.

Η έντονη ζήλια μπορεί εύκολα να γίνει αντιληπτή.

Για να μπορέσει κανείς να αναγνωρίσει πως ασθενεί χρειάζεται να μπορεί να αναγνωρίζει πως είναι το υγιές.

Ο υγιής άνθρωπος συμπεριφέρεται σαν να έχει το κέντρο βάρους μέσα του γι’ αυτό το λόγο δεν χρειάζεται να στηρίζεται σε άλλους.

Η ζήλια καταστρέφει τον άνθρωπο, τον αποδυναμώνει και τον κάνει να χάνει την πρωτοβουλία, τη δημιουργικότητα και την παρόρμηση του!

Πηγή:Penni Syggrou Newsitamea

Λεπτολόγος…

τηρῶν ἄνεμον οὐ σπερεῖ, καὶ βλέπων ἐν ταῖς νεφέλαις οὐ θερίσει.

Εκείνος που προσέχει πολύ τους ανέμους και λεπτολογεί, ποτέ δεν θα σπείρη. Και εκείνος ο οποίος συνεχώς παρατηρεί τα σύννεφα, ποτέ δεν θα θερίση.

Εκκλησιαστής.

Οινοποιείο χρησιμοποιεί δέρας προβάτων για την ωρίμανση των σταφυλιών!

Το Gwinllan Conwy Vineyard στην Ουαλία τοποθετεί δέρας προβάτων ανάμεσα στα αμπέλια του για να καταπολεμήσει τα ζιζάνια και να αντανακλά το φως του ήλιου στα σταφύλια που ωριμάζουν.

ByWinetrails

Sheep graze among the rows of the McNab Ranch vineyard. It’s owned by Bonterra Organic Estates, the U.S. wine group of Vina Concha y Toro formerly known as Fetzer Vineyards. (Sara Sanger photo) 2015

Επιμέλεια: Ζήσης Πανάγος

Αρχικά, η συγκεκριμένη τεχνική αποτελεί μία μέθοδο, που θα μπορούσε να αποδειχθεί ως μια σημαντική «πράσινη» ανακάλυψη, ο αμπελώνας Gwinllan Conwy στο Llangwstenin της Ουαλίας, άρχισε να τοποθετεί δέρας προβάτων στο έδαφος μέσα και γύρω από δύο σειρές αμπέλων τον Οκτώβριο του 2021. Αυτή την εβδομάδα, χρειάστηκαν να παραδώσουν περισσότερα από 3.000 πρόβατα fleeces για να προχωρήσουμε με τη βιώσιμη μέθοδο σε μόνιμη βάση, με βάση τα συντριπτικά θετικά αποτελέσματα της δοκιμής.

Το εγκεφαλικό κύμα προήλθε από τον τοπικό αγρότη Llangwstenin Gareth Wyn Jones και τον γιο του Sion Jones αφού επισκέφτηκαν τον αμπελώνα το 2021 και παρατήρησαν ότι το ζιζανιοκτόνο glyphosate (πιθανόν να απαγορευτεί σύντομα στο Ηνωμένο Βασίλειο) χρησιμοποιούνταν γύρω από τα αμπέλια.

Επιπλέον, ο συνιδιοκτήτης του οινοποιείου Colin Bennett έψαχνε για μια εναλλακτική μέθοδο για να κρατήσει μακριά τα ζιζάνια, με σκοπό να μετατρέψει τελικά τον αμπελώνα σε βιολογική αμπελοκαλλιέργεια.

«Είχα βάλει φλις γύρω από τα αμπέλια», είπε ο Wyn Jones. «Η ιδέα ήταν να συγκρατηθεί η υγρασία και να τροφοδοτηθούν θρεπτικά συστατικά στο έδαφος. Η λανολίνη στο φλις αποτρέπει επίσης τους γυμνοσάλιαγκες και τα σαλιγκάρια. Πέρυσι, τα χρησιμοποίησα γύρω από φυτά φράουλας και τα αποτελέσματα ήταν απολύτως φανταστικά.»

Το ανέφερε αυτό στον Bennet, στον οποίο άρεσε η ιδέα και συμφώνησε να τη δοκιμάσει, χρησιμοποιώντας τα δέρας προβάτων για να περιφράξουν ένα τμήμα αμπέλων ίδιας ποικιλίας. Δεν χρησιμοποιήθηκε ζιζανιοκτόνο κατά τη διάρκεια της δοκιμής και λήφθηκαν δείγματα εδάφους και φύλλων για να συγκριθούν με αυτά από αμπέλια που δεν είχαν δέρας κοντά τους, όταν έρθει η ώρα της συγκομιδής.

«Όταν αναλύσαμε τα δείγματα εδάφους και φύλλων, τα θρεπτικά συστατικά τους ήταν σε τέλεια ισορροπία», είπε ο Bennet σε πρόσφατη δήλωση του. «Φαίνεται ότι καθώς τα δέρας υποβαθμίζονται, απελευθερώνουν θρεπτικά συστατικά στο έδαφος, τροφοδοτώντας έτσι τα αμπέλια. Τα οφέλη ήταν θαυματουργά».

Η λευκότητα των φλις αντανακλούσε επίσης τον ήλιο στα αμπέλια, γεγονός που βοήθησε στην πληρέστερη ωρίμανση των σταφυλιών.

«Περισσότερη ζάχαρη σημαίνει περισσότερο αλκοόλ και ενώ ένα-δυο τοις εκατό μπορεί να μην ακούγεται πολύ, τα ώριμα με φλις σταφύλια μας θα παράγουν ένα κρασί από κλασικές ποικιλίες με πολύ πιο γεμάτο σώμα», είπε ο Bennett.

Μάλιστα, ο Gareth και ο Sion Wyn Jones δημιούργησαν έκτοτε την επιχείρηση Wool & Vine, η οποία στοχεύει να παρέχει ουαλικά φλις απευθείας σε οινοποιεία για να ακολουθήσουν μια παρόμοια μεθοδολογία.

«Πρόκειται για μια κορυφαία εξέλιξη παγκοσμίως», είπε ο Gareth. «Ο Gwinllan Conwy είναι ο πρώτος αμπελώνας στον κόσμο που το κάνει αυτό. Είναι ένα win-win που είναι καλό για την άγρια ​​ζωή, καλό για το έδαφος και καλό για το περιβάλλον».

Η Wool & Vine αποκάλυψε ότι έχει προσεγγιστεί από επαφές στη Νέα Ζηλανδία για να μιλήσει για τις επιχειρήσεις. Οι ιδρυτές της έχουν επίσης συνεργαστεί με τη British Wool, τον οργανισμό μάρκετινγκ για τους εκτροφείς προβάτων της Βρετανίας, για να χρησιμοποιήσουν το δίκτυό της. Εάν αυτή η ιδέα για τη βιώσιμη αμπελοκαλλιέργεια απογειωθεί, θα μπορούσε να προσφέρει διέξοδο για εκατομμύρια προβάτους που διαφορετικά θα ήταν άχρηστα ή θα άξιζαν πολύ λίγα.

«Όντας πιο χοντρό και παραδοσιακά χρησιμοποιείται για χαλιά, το Welsh Wool είναι πιο ανθεκτικό, επομένως θα διαρκέσει στο ύπαιθρο για 12 έως 24 μήνες, δήλωσε ο Gareth Wyn Jones. «Είναι φανταστικά νέα για τους αμπελώνες και άλλες επιχειρήσεις κηπευτικών. Ίσως σύντομα, θα στείλουμε ουαλικά δέρας σε όλη την ήπειρο στη Γαλλία και την Ισπανία».

Τέλος, το Gwinllan Conwy δεν είναι το πρώτο οινοποιείο που χρησιμοποιεί φυσικούς τοπικούς πόρους για να βοηθήσει στην ωρίμανση των σταφυλιών. Στη Χιλή, το Montes καλύπτει τα πατώματα του αμπελώνα του με κοχύλια στρειδιών και μυδιών για να ζεστάνει τα αμπέλια του στο νησί Mechuque.

ΠΗΓΗ: thedrinksbusiness.com

ὅτι ἐν πλήθει σοφίας πλῆθος γνώσεως, καὶ ὁ προστιθεὶς γνῶσιν προσθήσει ἄλγημα. Εκκλησιαστής

Εἰς τὴν πολλὴν σοφίαν ὑπάρχει καὶ πολλὴ γνῶσις, καὶ ὅποιος θέλει νὰ πλουτίσῃ τὰς γνώσεις του, θὰ προσθέσῃ εἰς τὸν ἑαυτόν του κόπον, ταλαιπωρίαν καὶ ἀπογοήτευσιν.

Οποιος έρχεται να μας προσθέσει γνώση, θα μας προσθέσει πόνο. Η μάθηση που σκοπεύει και υπόσχεται να δώσει την ελευθερία στο πνεύμα μας, να το αποδεσμεύσει απο τις προλήψεις, τις δεισιδαιμονίες, τις έτοιμες αλήθειες και αξιοθεσίες, ποτέ δεν είναι ευχάριστη. Και γίνεται δεκτή (όταν και όσο γίνεται δεκτή) με έκπληξη και αμηχανία, φόβο και οδύνη. Απέναντί της έχει ο ανύποπτος άνθρωπος το αίσθημα οτι εγκαταλείπεται και υποχρεώνεται να κολυμπήσει μόνος σε βαθιά νερά. Εως την ώρα εκείνη είχε το σωσίβιο που τον διευκόλυνε να στέκεται στην επιφάνεια άνετα και σίγουρα : τη γλώσσα που μιλούν “ολοι”. Τώρα του το απέσπασαν και είναι αναγκασμένος να κινήσει τα μέλη του, που ήσαν δεμένα και απο την αδράνεια ναρκωμένα, και να κολυμπήσει με τις δικές του δυνάμεις και με την ευθύνη των δικών του αντιλήψεων, της δικής του ευαισθησίας , της δικής του αρετής. Πώς να μην τον πιάσει τρόμος, αγωνία, απόγνωση ;

Ελευσίς Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης

ΜΥΣΤΗΡΙΟ 0 ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣΤΕΛΕΤΗ ΕΝΑΡΞΗΣΣΑΒΒΑΤΟ 4 & ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Έφτασε η στιγμή της επίσημης έναρξης του καλλιτεχνικού προγράμματος της 2023 Ελευσίς Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης. Το Σάββατο 4 & την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου η Ελευσίνα θα βρεθεί στο επίκεντρο του ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος με τέσσερις πομπές να φθάνουν στην πόλη από ξηρά και θάλασσα, κι ένα διήμερο καλλιτεχνικό πρόγραμμα με εκθέσεις, συναυλίες, περφόρμανς, DJ πάρτι και παράλληλες εκδηλώσεις. Η δράση στο παράκτιο μέτωπο, στις 19:00 θα μεταδοθεί ζωντανά στην Ελλάδα και όλον τον κόσμο αποκλειστικά από το τηλεοπτικό δίκτυο της ΕΡΤ (ΕΡΤ2, ΕΡΤ World και ERTFLIX). 

Τα δελτία εισόδου για τις δυο εκδηλώσεις του Σαββάτου, για το παράκτιο μέτωπο (19:00) και τη συναυλία των Στέρεο Νόβα (21:30) έχουν εξαντληθεί. Σε όλες τις υπόλοιπες εκδηλώσεις του διημέρου, η πρόσβαση είναι ελεύθερη.