


Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.


nCAVED house, Σέριφος © Παναγιώτης ΒουμβάκηςΠαγώνα Λαψάτη09.10.2021 • 14:06
Με δεκαέξι έργα, ιδιωτικές κατοικίες και δημόσια κτίρια, ανάμεσα σε 532 ευρωπαϊκές υποψηφιότητες συμμετέχει η Ελλάδα στο σημαντικότερο Ευρωπαϊκό Βραβείο Αρχιτεκτονικής, το Mies van der Rohe Award, που θεσπίστηκε το 1987 και από το 2001 συνδιοργανώνεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ίδρυμα Mies van der Rohe. null
Ο θεσμός διεξάγεται κάθε δύο χρόνια και τα βραβεία απονέμονται σε Ευρωπαίους αρχιτέκτονες για έργα που έχουν υλοποιηθεί μέσα στη διετία. Προωθεί τον διάλογο μεταξύ νέων αρχιτεκτόνων και τις συνέργειες, δίνοντάς τους την ευκαιρία να αποκαλύψουν τις διαφορετικές όψεις της αρχιτεκτονικής και τον ρόλο της ως εργαλείο πολιτιστικής, κοινωνικής και πολιτικής έκφρασης.
Στόχος άλλωστε του βραβείου είναι να αναδείξει τις κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές αλλαγές που συμβαίνουν σε μια χώρα, τις σύγχρονες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι αρχιτέκτονες, όπως για παράδειγμα τη βιώσιμη ανάπτυξη, αλλά και πώς αντιλαμβάνονται οι δημιουργοί τη σχέση των κτιρίων με τον δημόσιο χώρο.
Τα επιλεγμένα έργα από κάθε χώρα εκτιμά Ομάδα Ανεξάρτητων Ειδικών Συμβούλων και Ειδική Γνωμοδοτική Επιτροπή που συστήνονται ειδικά για κάθε νέο κύκλο βραβείων. Ο διαγωνισμός διεξάγεται φέτος κάτω από ειδικές συνθήκες, συμπεριλαμβάνοντας και τις βραβεύσεις που δεν έγιναν το 2020 λόγω της πανδημίας. Η τελετή απονομής πρόκειται να πραγματοποιηθεί τον Μάιο στο περίπτερο Mies van der Rohe στη Βαρκελώνη.
Δείτε παρακάτω τις 16 ελληνικές υποψηφιότητες:

Ιδιωτική κατοικία στην Κράτηγο, Λέσβος,
B-group
© Παναγιώτης Βουμβάκης
Seaside Hotel, Κουρούτα, Πελοπόννησος
K-Studio
© Claus Brechenmaher & Reiner Bauman
Κτίριο Γραφείων (πρώην ΑΓΕΤ Ηρακλής), Αττική
Georges Batzios Architects
© Γιώργος Σφακιανάκης
Κτίριο Γραφείων στο Τατόι, Αθήνα
Kokkinou Kourkoulas Architects & Associates
Επέκταση της Νότιας Πτέρυγας του Κεντρικού Κτιρίου του Αεροσταθμού του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών “Ελευθέριος Βενιζέλος”, Σπάτα, Aττική
Alexandros N. Tombazis & Associates Architects; AVW Architecture
© Γιώργης Γερόλυμπος
Πολυκατοικία στο Παγκράτι, Aθήνα
D.Issaias-T.Papaioannou, Architects
© Γιώργης Γερόλυμπος
H77 The Diamond House (To Διαμάντι), Βούλα, Αττική
314 Architecture Studio
© Παναγιώτης Βουμβάκης
Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Β&Ε Γουλανδρή, Παγκράτι, Αθήνα
Vikelas Architects
© Χριστόφορος Δουλγέρης
Βιβλιοθήκη Φιλοσοφικής Σχολής Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, Ιλίσια, Αθήνα
Antonis Noukakis & Partners, Theano Fotiou Architect
© Γιώργης Νουκάκης
Voronoi’s Corrals, Μήλος
decaARCHITECTURE
© Γιώργης Γερόλυμπος
nCAVED house, Σέριφος
MOLD architects
© Παναγιώτης Βουμβάκης
THE LAP POOL HOUSE, Τήνος
ARISTIDES DALLAS ARCHITECTS
© Παναγιώτης Βουμβάκης
RESIDENCE IN LIVADIA, CHANIA, Χανιά, Κρήτη
PALY architects
© Γιώργος Αναστασάκης
Petralona House, Πετράλωνα
Point Supreme
© Γιώργης Γερόλυμπος
SALAMIS, Summer house, Σαλαμίνα
AREA Architecture Research Athens
© Γιώργης Γερόλυμπος
Parallel House, Τζια
Εn route architecture
© Γιώργης Γερόλυμπος




Ο Γκάντι έλεγε ότι το μεγαλύτερο μέρος της βίας στο κόσμο ήταν αποτέλεσμα επτά αμαρτήματων της κοινωνίας και συγκεκριμένα :
Πλούτος χωρίς εργασία
απόλαυση χωρίς συνείδηση
Εμπόριο χωρίς ηθική
επιστήμη χωρίς ανθρωπιά
γνώση χωρίς χαρακτήρα
λατρεία χωρίς θυσίες ( υλικών απολαύσεων και πλούτου)
Πολιτική χωρίς αρχές .
και δικαιώματά χωρίς ευθύνες.


Άγγλος δραματουργός, από τους κορυφαίους του 20ου αιώνα. Γεννήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 1930 στο Χάκνεϊ του Ανατολικού Λονδίνου…

Χάρολντ Πίντερ (1930 – 2008)
Άγγλος δραματουργός, από τους κορυφαίους του 20ου αιώνα.
Ο Χάρολντ Πίντερ (Harold Pinter) γεννήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 1930 στο Χάκνεϊ του Ανατολικού Λονδίνου, στους κόλπους μιας εβραϊκής οικογένειας με ανατολικοευρωπαϊκές ρίζες. Ο πατέρας του Τζακ ήταν «ράφτης κυριών» και η μητέρα του Φράνσις «κρατούσε το σπίτι αμόλυντο και μαγείρευε υπέροχα».
Το 1948 ο νεαρός Χάρολντ γράφτηκε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών, αλλά άντεξε μόλις ένα χρόνο και το 1949 τα παράτησε. Την ίδια χρονιά κλήθηκε να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, αλλά ως αντιρρησίας συνείδησης τη γλύτωσε με ένα πρόστιμο.
Άρχισε να δουλεύει ως ηθοποιός σε περιοδεύοντες θιάσους, ενώ άρχισε να γράφει και τα πρώτα του ποιήματα. Το 1956 γνώρισε την πρώτη του σύζυγο, την ηθοποιό Βίβιεν Μέρτσαντ, με την οποία έζησε έως το 1977, οπότε κατέθεσε αίτηση διαζυγίου. Το 1980 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά την ιστορικό Λαίδη Αντωνία Φρέιζερ. Η Μέρτσαντ δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τον χωρισμό της από τον Πίντερ και το έριξε στο ποτό. Πέθανε δύο χρόνια αργότερα, σε ηλικία 52 ετών, παρά την υλική και ηθική υποστήριξη του πρώην συζύγου της.
Το 1957 ο Πίντερ παρουσίασε το πρώτο του θεατρικό έργο με τίτλο Το Δωμάτιο στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ. Τέσσερα χρόνια αργότερα ανέβηκε στη χώρα μας από τον Δημήτρη Κολλάτο, στην πρώτη γνωριμία του Πίντερ με το ελληνικό θεατρόφιλο κοινό. Ακολούθησαν άλλα 28 θεατρικά έργα, που του χάρισαν μία επίζηλη θέση στους μεγάλους της δραματουργίας, με κορυφαία Πάρτι Γενεθλίων (1957), Ο Επιστάτης (1959) και Η Προδοσία (1978). Το λιτό ύφος του, γεμάτο σιωπές, καθιέρωσε το επίθετο «πιντερικός» (Pinteresque) στη θεατρική φρασεολογία. Το έργο του συμπληρώνουν 15 δραματικά σκετς, 26 σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, ένα μυθιστόρημα και μία σειρά από πεζά, ποιήματα και δοκίμια.
Με έντονη παρουσία στα μεγάλα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα, ο Πίντερ έχει συχνά ενοχλήσει με τις απόψεις και τις πρωτοβουλίες του τους ισχυρούς της γης. Πολέμιος της Θάτσερ και του Ρίγκαν και σε διαρκή κόντρα με τον Τόνι Μπλερ, ύψωσε το ανάστημά του ενάντια στην αμερικανική εισβολή στο Ιράκ και τους βομβαρδισμούς στο Αφγανιστάν, μετά το χτύπημα της 11η Σεπτεμβρίου.
Το 1996 αρνήθηκε τον τίτλο του ιππότη που του πρόσφερε ο τότε βρετανός πρωθυπουργός, Τζον Μέιτζορ, λέγοντας: «Αδυνατώ να δεχτώ μία τέτοια τιμή από μία συντηρητική κυβέρνηση». Στις 13 Οκτωβρίου 2005 τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας για την ικανότητά του «να αποκαλύπτει το βάραθρο μέσα από τη μωρολογία της καθημερινότητας και να παραβιάζει τις πύλες για να εισέλθει στους κλειστούς θαλάμους» ή πιο ελεύθερα «να αποκαλύπτει σκοτεινά στοιχεία και δυνάμεις της καθημερινότητας και να φτάνει στα άδυτα της ψυχής».
Ο Χάρολντ Πίντερ επισκέφτηκε επανειλημμένα τη χώρα μας και αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Είναι πολύ γνωστός στους έλληνες θεατρόφιλους από τα διαρκή ανεβάσματα των έργων του και μία σταθερή επιλογή για τους θιασάρχες.
Πέθανε στις 24 Δεκεμβρίου 2008, καταβεβλημένος από τον καρκίνο, από τον οποίο έπασχε τα τελευταία χρόνια.





