Tα βιβλία μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους

Tα βιβλία μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους

«Όποιος λέει πως έχουμε μόνο μια ζωή, μάλλον δεν έχει διαβάσει βιβλία», λέει μια γνωστή παροιμία, και αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από τους δέκα τρόπους που τα βιβλία μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους.

Αυξάνουν την συναισθηματική μας νοημοσύνη
Η ανάγνωση μας βάζει στον ψυχικό κόσμο δεκάδων χαρακτήρων, φανταστικών και μη, και σε ακόμη περισσότερους κόσμους, που μας προκαλούν όλων των ειδών τα συναισθήματα και βοηθούν στην ωρίμανση του ψυχικού μας κόσμου.

Μειώνουν το άγχος
Δεν το λέμε εμείς, το λέει η επιστήμη, η οποία μαρτυρά πως η συχνή ανάγνωση μας επιτρέπει να ξεχάσουμε τα άγχη μας και, «τηλεμεταφερόμενοι» στον κόσμο των ιστοριών τους, να ξεφύγουμε από τους ρυθμούς της καθημερινότητας.

Μας κάνουν να αμφισβητούμε την πραγματικότητα
Μας μαθαίνουν με άλλα λόγια να σκεφτόμαστε διαλεκτικά, να δομούμε συλλογισμούς, να βλέπουμε τις διάφορες πτυχές της ζωής και της ύπαρξής μας με άλλο μάτι, να αποκτούμε εναλλακτικούς τρόπους προσέγγισης την καθημερινότητα.

Μας γεμίζουν γνώσεις
Είτε πρόκειται για εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, είτε για πληροφορίες για ξένους τόπους, είτε για βιογραφίες προσωπικοτήτων, είτε για… μικρά και «άχρηστα» πράγματα, καμία γνώση δεν πάει χαμένη. Ίσα-ίσα, αυξάνουν την αναλυτική μας σκέψη και ανοίγουν «πόρτες» για να αναζητάμε και να συγκεντρώνουμε ακόμη περισσότερες γνώσεις.

Επιτρέπουν στην ψυχή μας να ταξιδεύει
Ακόμη κι αν το σώμα δεν μπορεί να ταξιδέψει, μπορούμε να ικανοποιήσουμε την έμφυτη ανάγκη μας για ταξίδι μέσω της ανάγνωσης. Με ένα βιβλίο, μπορούμε να γνωρίσουμε έναν τόπο μέσα από ταξιδιωτικές αφηγήσεις, αλλά και να κάνουμε υπαρξιακά ταξίδια μέσα από τα ψυχογραφήματα των ηρώων, με εισιτήριο τις λέξεις.

Μας μαθαίνουν να γράφουμε καλύτερα
Θέλετε να γράφετε καλύτερα κείμενα, καλύτερα βιβλία, καλύτερα blog posts… ως και καλύτερα SMS; Ο υπ’ αριθμόν ένα τρόπος, μαζί με το να εξασκείστε στο γράψιμο, είναι να διαβάζετε. Όσο περισσότερο γίνεται. Από λογοτεχνία μέχρι άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά.

Μας μαθαίνουν να εκφραζόμαστε καλύτερα
Όσο περισσότερα βιβλία διαβάζουμε, τόσο πλουσιότερο γίνεται το λεξιλόγιό μας και οι επιλογές στην «φαρέτρα» της γλωσσικής μας έκφρασης.

Μας κάνουν πιο ενδιαφέροντες
Παραδεχθείτε το, ένας άνθρωπος που διαβάζει στον δρόμο, στο μετρό, στο αεροπλάνο, στο café, γίνεται αυτόματα και πιο σέξι. Αλλά το διάβασμα δεν μας κάνει μόνο να φαινόμσατε ενδιαφέροντες: Μας κάνει να είμαστε κιόλας, αφού έχουμε πολλά να συζητήσουμε και να αναλύσουμε με τους γύρω μας. 

Μας βοηθούν να κοιμόμαστε καλύτερα
Λίγο διάβασμα πριν τον ύπνο, μας βοηθά να «ξεθολώσουμε» από τις οθόνες των υπολογιστών και των κινητών, να «αποφορτιστούμε» από την ένταση της ημέρας και να κοιμόμαστε καλύτερα και πιο βαθιά.

Μας εμπνέουν
Τα βιβλία, οι γνώσεις, οι απόψεις, τα ιστορικά παραδείγματα, τα πρότυπα μέσα από το συλλογικό ασυνείδητο που μας μεταφέρουν, μας βοηθούν να διαμορφώσουμε και να στηρίξουμε τις δικές μας απόψεις, να χτίσουμε την ιδεολογία μας και να κατανοήσουμε ποιοι πραγματικά είμαστε.

vivlia-0021.png

Πηγή: perierga.gr

ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΣΤΟ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΤΟ 1816: ΕΠΙΣΤΡΕΨΤΕ ΤΑ ΓΛΥΠΤΑ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ!

η άφιξη των κλοπιμαίων στο Λονδίνο δεν τυγχάνει της υποδοχής που αναμένει ο Έλγιν. Τεχνοκριτικοί, γνώστες, εκθειάζουν τα νέα αποκτήματα, πλην όμως στο βρετανικό κοινοβούλιο ανοίγουν οι φαρέτρες… Οι 35.000 χάρτινες λίρες που δαπανώνται από το δημόσιο ταμείο για την εξασφάλιση των γλυπτών, προσφέρουν πεδίο αντιπαράθεσης λαμπρό μεταξύ των αντικρουόμενων παρατάξεων. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που αξιολογούν ως ανάξια του αντιτίμου τα αποκτηθέντα δείγματα της κλασσικής αρχαιότητος! Σατιρικές εφημερίδες στηλιτεύουν και διακωμωδούν τον Έλγιν. Η εφημερίδα «Morning Cronicle» συνοδεύει σκίτσο του με το δίστιχο «Λεπτά ζητούμε δια ψωμί και πέτρες μας πετάτε».

Ύστερα από κάμποσες ζωηρές συζητήσεις, κατά τις οποίες ο Έλγιν κατηγορείται ότι καταχράσθηκε τη διπλωματική του θέση προκειμένου να εμπλουτίσει τη συλλογή του, το βρετανικό κοινοβούλιο συστήνει 18μελή επιτροπή με καθήκον τη διερεύνηση της υπόθεσης και τη σύνταξη σχετικής έκθεσης. Στις 25 Μαρτίου του 1816 η επιτροπή αποφαίνεται υπέρ του Έλγιν και επικυρώνει την αγορά των γλυπτών αντί του ποσού των 35.000 λιρών. Ο προεδρεύων βουλευτής Χένρυ Μπανκς παραδέχεται ότι ο τιτλούχος συμπατριώτης του εκμεταλλεύτηκε την πρεσβευτική του ιδιότητα για την απόκτηση της συλλογής, πλην όμως δεν δέχεται ότι αυτή είναι προϊόν λαφυραγωγίας. Ο βουλευτής της αντιπολίτευσης Χιου Χάμερσλι καταγγέλλει με σθένος ως «άτιμη» τη συμφωνία με τον Έλγιν, σημειώνοντας χαρακτηριστικά «δεν έπρεπε η Βουλή να ερωτευθεί τα κόρας του αετώματος λησμονούσα ετέραν δέσποιναν, την Δικαιοσύνην. Ο Έλγιν έπρεπε να σεβασθή το υψηλόν αξίωμα, με το οποίον τον είχον περιβάλει».

Ο λάβρος λόγος του Χάμερσλι καταλήγει με την πρόταση που θα υπέβαλε κάθε δίκαιος και ευσυνείδητος κριτής ενός εγκλήματος ενορχηστρωμένου από κυβερνητικό αξιωματούχο σε βάρος ενός λαού υπόδουλου, ανήμπορου να αντιδράσει.

«Η συλλογή ώφειλε να αγορασθή και να φυλαχθεί στο Βρεταννικόν Μουσείον με κάθε ασφάλειαν, δια ν΄ αποδοθή εκεί από όπου απρεπώς ελήφθη, όταν εζητείτο από την παρούσαν ή οιανδήποτε στο μέλλον κυβέρνησιν της πόλεως των Αθηνών, χωρίς καμμία άλλην διατύπωσιν ή διαπραγμάτευσιν»…!

Η βρετανική Βουλή απορρίπτει την πρόταση, καταδικάζοντας τον αρχαιοελληνικό πλούτο σε αέναη ομηρεία, μακριά από την εστία του, και τις ελληνικές κυβερνήσεις των επομένων αιώνων σε επίμονα, αγωνιώδη αιτήματα ενός δίκαιου επαναπατρισμού.