Συντάκτης: Kostas Bertsias

Δημοσιεύτηκε στισ

Να ζητάς συγγνώμη όταν φταις, είναι δείγμα γενναίου ανθρώπου…

Οι πράξεις μας πολλές φορές μέσα στην πορεία της ζωής μας, μπορεί να πληγώσουν συναισθηματικά άλλους ανθρώπους. Τότε η συνείδησή μας στην προσπάθειά της να διορθώσει την τόσο λυπηρή κατάσταση, αποζητά τη συγχώρεση από τον άνθρωπο που πλήγωσε ώστε να μπορέσει και η ίδια να λυτρωθεί.

Γράφοντας και διαβάζοντας διαρκώς για το πώς μπορούμε να συγχωρέσουμε τους άλλους, είναι σημαντικό να μάθουμε να αναγνωρίζουμε και τα δικά μας λάθη και να ζητάμε συγγνώμη όταν αυτό είναι απαραίτητο. Το να ζητάς συγγνώμη από πολλούς αντιμετωπίζεται ως μία ένδειξη αδυναμίας, αφού δείχνεις στον άλλο την τρωτή πλευρά σου. Αρκετοί μάλιστα τη χαρακτηρίζουν και ως μία μάταιη ενέργεια, αφού το κακό έχει γίνει και δε διορθώνεται.

Όμως, η αλήθεια είναι πως αυτός που ζητάει συγγνώμη, έχει πράξει έναν σπουδαίο άθλο: έχει υπολογίσει περισσότερο εκείνη τη στιγμή έναν άλλο άνθρωπο και έχει νικήσει τον εγωισμό του. Δε διστάζει να ταπεινωθεί και δείξει την έμπρακτη μεταμέλειά του. Ακόμα και αν δεν μπορούμε να φέρουμε το χρόνο πίσω ώστε να μην μπορούσαμε να προκαλέσουμε καθόλου τη συναισθηματική πληγή, με το να ζητήσουμε συγγνώμη δείχνουμε στον άλλο πως έχουμε μετανιώσει για αυτό που συνέβη και επιθυμούμε να διορθώσουμε το κακό.

Αν ο άλλος άνθρωπος δεν αποδεχτεί τη συγγνώμη, τότε αυτό αφορά τον ίδιο, εμείς καταβάλλαμε την προσπάθεια και είχαμε το θάρρος να παραδεχτούμε ότι σφάλλαμε. Και εκείνη τη στιγμή, αυτή η συνειδητοποίηση, μας βοηθάει να ωριμάσουμε περισσότερο πνευματικά και να φτάσουμε ένα βήμα πιο κοντά στην αυτογνωσία.

Να ζητάμε συγγνώμη όταν σφάλλουμε και έχουμε βλάψει πραγματικά κάποιον. Δεν είναι ντροπή, δεν είναι αδυναμία, δεν είναι έλλειψη αυτοσεβασμού. Είναι δείγμα ενός γενναίου ανθρώπου που υπολογίζει περισσότερο έναν άνθρωπο από τον δικό του εγωισμό.

Μαρία Σκαμπαρδώνη – Πηγή: enallaktikidrasi.com

Δημοσιεύτηκε στισ

Ένας άνθρωπος έχει γενικά δύο λόγους για να κάνει ένα πράγμα:
έναν που φαίνεται καλός και έναν…πραγματικό.
J. Pierpoint Morgan, αμερικανός τραπεζίτης

Δημοσιεύτηκε στισ

Άγχος!

Λένε ότι το άγχος σκοτώνει, σκοτώνει το παθολογικό άγχος, ο πιλότος που έχει το άγχος να προσγειωθει, ο γιατρός που έχει το άγχος να χειρουργήσει, ακόμη και ο επιχειρηματίας που θέλει να αυξήσει τις δουλειές του, αυτά είναι άγχη με εκτόνωση, το άγχος που έχω δει ότι είναι εντελώς παθολογικό είναι αυτό του αγχώδη τύπου, αυτός ο οποίος πριν ξυπνήσει μέχρι το βράδυ τρώει τα νύχια του γιατί το τίποτα για πράγματα ανύπαρκτα ή άνευ ουσίας, αυτός είναι αγχωμένος, αυτό το άγχος είναι παθολογικό, είναι εσωστρέφεια αυτό το άγχος σκοτώνει….

Στρατής Παττακός

Δημοσιεύτηκε στισ

Ευλογείτε! Το «ιερό σκάφος» στρίβει, έστω και αργά

Οι δεσποτάδες που αρθρογράφησαν κατά των αρνητών, η απόφαση κάποιων από αυτούς να απομακρύνουν από τα καθήκοντα τους ανεμβολίαστους παπάδες, οι δυο-τρεις τελευταίες αποφάσεις της ΔΙΣ που αναγνώστηκαν στους ναούς, με αποκορύφωμα αυτήν με το rapid που ήταν πιο προωθημένη από τις κρατικές εντολές, είναι ενδείξεις μιας Εκκλησίας που επιτέλους αλλάζει ρότα.

Δημήτρης Ευθυμάκης/protagon

Δημοσιεύτηκε στισ

Σε μια απόπειρα εξαπάτησης στην Ελλάδα αρνητών του εμβολίου με ενδιαφέρουσες προεκτάσεις και συμπεράσματα αναφέρεται άρθρο του γνωστού σλοβένου φιλοσόφου Σλάβοϊ Ζίζεκ στην Neue Zürcher Zeitung με τίτλο: «Οι εξαπατημένοι απατεώνες», το οποίο αναδημοσιεύεται από την Deutsche Welle

«Πριν από μερικές εβδομάδες ελληνικά ΜΜΕ αναφέρθηκαν στην αποκάλυψη υπόθεσης, στην οποία εμπλέκονται 100.000 αρνητές και 200 με 300 γιατροί και νοσηλευτές. Οι αρνητές έδωσαν από 400 ευρώ για να κάνουν εμβόλιο με ακίνδυνο αλατούχο διάλυμα αντί του κανονικού εμβολίου. Οι γιατροί όμως τους εξαπάτησαν κάνοντάς τους πραγματικό εμβόλιο κρατώντας όμως το ‘φακελάκι‘. Έδρασαν από την μια πλευρά ηθικά, από την άλλη όμως δωροδοκήθηκαν, αναφέρει το δημοσίευμα.

Σύμφωνα με την Neue Zürcher Zeitung ενδιαφέρουσα τροπή πήρε η απόπειρα εξαπάτησης για τους αντιεμβολιαστές. Θεώρησαν ότι ξεγέλασαν το σύστημα. Διαπίστωσαν ωστόσο ότι αντιμετώπιζαν τις ίδιες παρενέργειες όπως εκείνοι που έκαναν το κανονικό εμβόλιο. Και δεν ήταν σε θέση να εξηγήσουν πως έφθασαν εκεί αφού ήταν βέβαιοι ότι έκαναν εμβόλιo «μαϊμού».

«Ακόμα και αν καταδικάζω την απάτη εκ μέρους των γιατρών», συνεχίζει ο Σλάβοϊ Ζίζεκ, «δεν μπορώ να είμαι ιδιαίτερα αυστηρός μαζί τους. Όταν εξέδωσαν πιστοποιητικό εμβολιασμού ήταν καθ΄ όλα σωστοί. Εξαπατήθηκαν μόνο εκείνοι που ήθελαν να ξεγελάσουν το σύστημα και να διασφαλίσουν τα πλεονεκτήματα των εμβολιασμένων δίχως να έχουν εμβολιαστεί. Δεν φαντάζονταν ότι εν τέλει ήταν πράγματι αυτό που απλά ήθελαν να φαίνεται ότι ήταν: Εμβολιασμένοι!»

Δημοσιεύτηκε στισ

Μπαλζάκ: “Ευγενία Γκραντέ”

 

“Κάθε ανθρώπινη δύναμη είναι μια σύνθεση υπομονής και καιρού. Οι δυνατοί άνθρωποι θέλουν κι αγρυπνούν. Η ζωή του φιλάργυρου είναι μια ακατάπαυστη άσκηση της ανθρώπινης δύναμης υποταγμένη στην προσωπικότητα. Στηρίζεται σε δύο μόνο αισθήματα στη φιλαυτία και το συμφέρον’ μα επειδή το συμφέρον είναι κατά κάποιον τρόπο η σταθερή και καλώς νοούμεμη φιλαυτία, η διαρκής διαπίστωση μιας πραγματικής υπεροχής, η φιλαυτία και το συμφέρον είναι δυο μέρη ενός και του αυτού συνόλου: του εγωισμού. Απ’αυτό ίσως προέρχεται η τρομερή περιέργεια που κινούν οι φιλάργυροι, όταν τοποθετούνται μ’ επιτηδειότητα στη σκηνή. Ο καθένας μας συνδέεται με μια κλωστή με τα πρόσωπα αυτά, που έρχονται σε σύγκρουση με όλα τα ανθρώπινα αισθήματα, συνοψίζοντάς τα όλα. Ποιός άνθρωπος είναι χωρίς επιθυμία και ποιά κοινωνική επιθυμία θα εκπληρωθεί χωρίς χρήμα; (…) Το να επιβάλλεσαι στον άλλον δεν είναι μια άσκηση εξουσίας, δεν είναι συνεχής απόκτηση του δικαιώματος να περιφρονείς τους πολύ ασθενείς, εκείνους που αφήνουν να καταβροχθησθούν εδώ στον κάτω κόσμο; Ω! ποιός κατάλαβε καλά το αρνί το πλαγιασμένο ήσυχα στα πόδια του Θεού, το πιο συγκινητικό έμβλημα του όλων των επίγειων θυμάτων, το σύμβολο του μέλλοντός τους, το δοξαστό τέλος του πόνου και της ανημπόρειας. Αυτό το αρνί ο φιλάργυρος το αφήνει να παχύνει, το μαντρώνει το σκοτώνει, το ψήνει, το τρώει και το περιφρονεί. Η βοσκή των φιλάργυρων είναι το χρήμα κι η περιφρόνηση.“

Δημοσιεύτηκε στισ

Πώς μπορούμε να απολαύσουμε το τσίπουρο και με τι συνδυάζεται;

 

Σίγουρα παραμένει ένας πολύ καλός συνοδός μεζέδων. Καταρχήν θα διαχωρίσω τα λευκά από τα παλαιωμένα τα οποία είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση. Τα λευκά τσίπουρα με γλυκάνισο τα συνοδεύουμε κυρίως με θαλασσινά και ψάρι, με μεζεδάκια που έχουν έντονη γεύση όπως είναι το σκόρδο γιατί μας δίνουν έναν καλό γευστικό συνδυασμό. Χωρίς γλυκάνισο ταιριάζουν περισσότερο με κρέας και πικάντικες γεύσεις και καλό είναι το τσίπουρο να είναι αρκετά κρύο. Όπως ανέφερα τα παλαιωμένα είναι μια ξεχωριστή κατηγορία και ταιριάζουν πάρα πολύ με ξερά φρούτα, με καπνιστά τυριά και αλλαντικά, με πικρή σοκολάτα και είναι τέλειος συνδυασμός με εσπεριδοειδή. Μια άλλη πρόταση είναι στο κλείσιμο ενός δείπνου να το σερβίρεις μαζί με γλυκό. Βέβαια υπάρχει πάντα η επιλογή να το απολαύσεις σκέτο όπως θα έπινες ένα πολύ καλό ουίσκι, κονιάκ.

Θάνος Καραθάνος, χημικός- οινολόγος διεθνής κριτής διαγωνισμών οίνων- αποσταγμάτων και πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Οινολόγων.