Συντάκτης: Kostas Bertsias

Η πνευματώδης ιστορία επιτυχίας της γκράπα (grappa) που από ένα ταπεινό απόσταγμα έχει εξελιχθεί στο απόλυτο χωνευτικό του πλανήτη.

Ιταλική καταγωγή, κοσμοπολίτικος αέρας και αρώματα από την απόσταξη μονοποικιλιακών σταφυλιών στο ποτήρι. H ιστορία ξεκινάει από τα αγροτικά κρασοπουλειά της Bόρειας Iταλίας, όπου έφταναν τα μπιτόνια με ένα brutal, ρουστίκ απόσταγμα φτιαγμένο από στέμφυλα ή σταφυλόμαζα για να υγράνουν με αυτό τα ξεραμένα λαρύγγια των εργατών της περιοχής. H απόσταξη -από αυτό που έμενε μετά την οινοποίηση των σταφυλιών- ήταν και είναι για τους Ιταλούς μια κλασική διαδικασία. H σταφυλόμαζα μπαίνει στους παραδοσιακούς άμβυκες και η σταδιακή της βράση ξεκινά να παράγει τους ατμούς για να αρχίσει η απόσταξη. Το τελικό προϊόν αυτής της διαδικασίας είναι μια αλκοόλη με οινόπνευμα 80% – 85%, που περιμένει την προσθήκη νερού για να κατέβει στο 40% – 50% και να εμφιαλωθεί. Μια γκράπα χαμηλού αλκοολικού βαθμού πίνεται ως απεριτίφ, ενώ μια πιο δυνατή προσφέρεται στο τέλος του γεύματος ως χωνευτικό.

Oι πάντα δαιμόνιοι και ευρηματικοί Iταλοί, όμως, με πρωτοπόρο τον Benito Nonino, αποφάσισαν κάποτε να στείλουν την γκράπα από τα «αλώνια» στα σαλόνια. Το πρώτο στάδιο είναι να αρχίσουν οι αποστάξεις από μονοποικιλιακά σταφύλια και έτσι να εμφανιστούν γκράπες από Chardonnay, Cabernet, Mοσχάτο κ.λπ. Eίναι το καθοριστικό βήμα που της προσδίδει ιδιαίτερη φινέτσα. O Nonino, όμως, δεν μένει μόνο εκεί. Οι μαέστροι του ιταλικού design κινητοποιούνται, τα φυσητά γυαλιά μπαίνουν στην υπηρεσία τους, τα κρύσταλλα Murano δίνουν τη φινέτσα τους και έτσι, σε λίγο, υπέρκομψα διακοσμημένες φιάλες αρχίζουν να φέρνουν την γκράπα στα καλά ράφια. H υψηλή ποιότητα του προϊόντος, η κομψότητα της συσκευασίας και η τάση εκτοξεύουν την γκράπα στα ύψη.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, η γκράπα θεωρείται απαραίτητο πια χωνευτικό ύστερα από ένα απολαυστικό γαστρονομικό δείπνο σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υδρογείου. H πορεία της φαίνεται να μην έχει τέλος. Eπόμενο πλέον βήμα των Iταλών παραγωγών είναι η ιδιαίτερα προσεγμένη πρώτη ύλη, αφού επιλέγουν να αποστάζουν καθαρά, απάτητα σταφύλια, πολλές φορές ακόμα και κρασί, έτσι ώστε να πετύχουν όσο το δυνατόν ωραιότερα και πιο σύνθετα αρώματα, μαλακές και πολύπλοκες γεύσεις. Συγχρόνως, μειώνουν όσο το δυνατόν περισσότερο τον χρόνο ανάμεσα στη συλλογή του πρωτογενούς προϊόντος και την έναρξη της απόσταξης, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η απόδοση της υψηλότερης ποιότητας. Oι γκράπες που φτιάχνονται με αυτόν τον τρόπο είναι και οι πιο φίνες, ενώ οι τιμές τους εκτοξεύονται σε ύψη που θα ζήλευαν αποστάγματα όπως το κονιάκ και το ουίσκι.

Δημήτρης Ρουχωτάς:

Η κατά συνθήκη αναγκαία επαγγελματική επικοινωνία μας, μέ πρόσωπα επιφορτισμένα και με διοικητικές ευθύνες, διευθύνοντες,στελέχη αλλά και βοηθητικά γραμματειακής υποστήριξης άτομα της ασφαλιστικής μας αγοράς,
μας έχει «διδάξει» την τεράστια σημασία της ΑΣΤΙΚΗΣ
ΕΥΓΕΝΕΙΑΣ!!!
Κάθε γνώσης,προηγείται και διαμορφώνει την πρώτη εντύπωση,-το ήμισυ του παντός- ο καλός τρόπος,η σεμνότητα και ο σεβασμός .
Αν κάποιος είναι έγκριτος…αναλογιστής ή exper στην αστική ευθύνη ή ακόμα όμορφη και πολύγλωσση γραμματεύς,
δέν διαθέτει όμως αγωγή και τρόπους καλής συμπεριφοράς,
καθίσταται αυτόματα ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΣ/Η για τη θέση που του έχουν εμπιστευθεί.
Έχουμε αντιθέτως συχνάκις συναντήσει Ανθρώπους ευγενείς,προσηνείς,επιδεκτικούς και επιδέξιους στην επικοινωνία,που τα όποια ελλείμματα σε ακαδημαϊκές γνώσεις,ουδόλως τους στερούν
τα Αριστεία !
Και, κάτι ακόμη, που…πάει παντού:
Ουκ επ άρτω ζήσεται άνθρωπος.

Αλιευμένο από το fb

Έχετε δοκιμάσει ελληνικά κρασιά υπάρχει κάποιος που σας έχει αρέσει ιδιαίτερα;

Αγαπώ πολύ την Ελλάδα και τους έλληνες και τον σπουδαίο πολιτισμό σας. Έχω δοκιμάσει αρκετά ελληνικά κρασιά στη διάρκεια των πολλών επισκέψεων μου στη χώρα σας αλλά έχω την αίσθηση ότι τώρα είναι καλύτερα από πότε. Το τελευταίο κρασί που δοκίμασα ήταν το Μούχταρο*. Θα πρέπει όμως να δοκιμάσω πολλά ακόμη προκειμένου να αποφασίσω ποιο είναι το αγαπημένο μου!

Sting

*

Το Μούχταρο από το Κτήμα Μουσών είναι το πρώτο κρασί που σου έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτεσαι σπάνιες ελληνικές ποικιλίες και ζουμερά κόκκινα κρασιά, με χαρακτήρα! Ναι το ξέρουμε, γιατί και σε μας συμβαίνει το ίδιο!

Ο Αθανάσιος Ζαχαρίας ήταν αυτός που, με τις επίμονες προσπάθειές του, έσωσε την εξαιρετικά σπάνια ελληνική ποικιλία από τη φυλλοξήρα του 1955, η οποία κατάστρεψε τον ελληνικό αμπελώνα σχεδόν ολοσχερώς. Το Μούχταρο, του χρωστάει την ύπαρξή του. Καλλιεργείται αποκλειστικά στην Κοιλάδα των Μουσών, στους πρόποδες του όρους Ελικώνα. H τρίτη γενιά του οινοποιείου, ο Νίκος, ο Στέλιος και ο Παναγιώτης Ζαχαρίας, δεν μπορούσαν παρά να ακολουθήσουν το όραμα και τον δρόμο που χάραξε ο παππούς τους. Τα τρία αδέρφια επένδυσαν στη βιολογική καλλιέργειά της, εκμεταλλευόμενοι τις ιδανικές συνθήκες της περιοχής.

Το Μούχταρο είναι μια ποικιλία δύσκολη και δύστροπη τόσο στην καλλιέργεια όσο και στην οινοποίηση. Το υψόμετρο των 450-550μ., οι κλίσεις που βοηθούν την αποστράγγιση και οι ψυχροί άνεμοι από τον Ελικώνα που δημιουργούν μεγάλες διαφορές θερμοκρασίας ανάμεσα σε μέρα και νύχτα, συντελούν σημαντικά στην τέλεια και χωρίς ασθένειες, ωρίμαση του Μούχταρου. Με πολύ χαμηλή στρεμματική απόδοση (450 kgr/στρέμμα) αποκτά μοναδική συμπύκνωση που εκφράζει την ποικιλία σε κάθε γουλιά. Σε αυτή την κλασική πλέον, μονοποικιλιακή οινοποίησή του, το Μούχταρο από το Κτήμα Μουσών δικαιώνει απόλυτα όσους πίστεψαν σε αυτό και αφιερώθηκαν στην καλλιέργειά του.

Δημήτρης Μπουραντάς καθηγητης του management

«Ζούμε τις ζωές των άλλων»

Ερωτηθείς για την αίσθηση πολλών ανθρώπων ότι ζουν τις ζωές των άλλων και ότι «δεν είναι οι επιλογές τους» – κάτι που οδηγεί σε μια αυτολύπηση και σε μια δυστυχισμένη ζωή-ο κ. Μπουραντάς είπε ότι πρέπει να κατανοήσουμε τον όρο «πρόδραση» που χρησιμοποιούν οι Αμερικάνοι.

«Σημαίνει να πιστέψουμε αυτό που λέει η Υπαρξιακή Φιλοσοφία με τη ρήση του Καμί “Η ζωή είναι το άθροισμα των επιλογών μας”. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που κάνουν τα πράγματα να συμβαίνουν. Υπάρχει μια δεύτερη κατηγορία ανθρώπων που παρακολουθεί τα πράγματα να συμβαίνουν. Και μια tρίτη κατηγορία αναρωτιέται τι συνέβη; Εάν θέλουμε να αυτοκαθοριστούμε, να ζήσουμε τη ζωή που εμείς θέλουμε μέσα στους περιορισμούς που υπάρχουν πρέπει να ανήκουμε στην πρώτη κατηγορία. Να πιστέψουμε ότι έχουμε τη δυνατότητα να επηρεάσουμε τα πράγματα στην προσωπική, επαγγελματική και κοινωνική μας ζωή», εξήγησε ο καθηγητής.