Συντάκτης: Kostas Bertsias

Η Ute York στο βιβλίο της “Living by the Moon” αναφέρει:

“Οι παλιοί αγρότες λέγανε ότι καθώς το φεγγάρι μεγαλώνει, η γη εκπνέει. Οι χυμοί ανεβαίνουν και ευνοείται η ανάπτυξη των φύλλων και των υπέργειων βλαστών. Θα πρέπει να κάνετε όλες τις ενέργειες με τα φυτά που παράγουν καρπούς πάνω από το έδαφος, καθώς το φεγγάρι μεγαλώνει.
Καθώς το φεγγάρι μικραίνει, η γη εισπνέει. Τότε οι χυμοί πάνε κυρίως κάτω από το έδαφος, στις ρίζες. Η περίοδος που το φεγγάρι μικραίνει, είναι καλή περίοδος για κλάδεμα, λίπανση, πότισμα, συγκομιδή και αποψίλωση αγριόχορτων.”

“ΜΑΝΑ ΚΟΥΡΑΓΙΟ”, ΜΠΕΡΤΟΛΝΤ ΜΠΡΕΧΤ

Η Άννα Φίρλινγκ, γνωστή με το όνομα Μάνα Κουράγιο, είναι μία γυναίκα που για να επιβιώσει περιπλανιέται ως έμπορος με τον αραμπά της κατά τη διάρκεια του τριακονταετούς πολέμου.

Στο αντιπολεμικό δράμα του Μπρεχτ περιγράφεται η πείνα, η κατάπτωση, η ισοπέδωση των αξιών, η εξαθλίωση της ανθρώπινης υπόστασης. Ο δραματουργός δεν καταφεύγει σε φτηνούς μελοδραματισμούς, έχει σκοπό να ερεθίσει και να ενεργοποιήσει τη σκέψη και όχι το συναίσθημα του θεατή…

“Στην ήττα ή στη νίκη

όλοι βγαίνουνε χαμένοι.

Ντυμένοι κουρέλια, τρώγοντας ακαθαρσίες,

λέμε σφίγγοντας τα δόντια:

Ένα θαύμα πρέπει να γίνει,

ας μείνουμε στις γραμμές μας!”

Ο ίδιος ο Μπρεχτ σημειωσε γα το έργο:

“Έγινε πολύ λόγος για το ότι η “Κουράγιο” δεν μαθαίνει τίποτε από την αθλιότητα της, ότι δεν καταλαβαίνει ούτε καν στο τέλος. Λίγοι αντιληφθήκανε ότι ακριβώς αυτό ήταν το πικρότερο και το πιο μοιραίο δίδαγμα του έργου”.

Στη ΦΩΤΟ η ΚΑΤΙΝΑ ΠΑΞΙΝΟΥ στο ρόλο της Μάνας Κουράγιο.

Κατίνα Παξινού: “Το τραγούδι της Μάνας Κουράγιο”:

Όταν ο Βίκτωρ Ουγκώ διηύθυνε ένα φιλολογικό περιοδικό, του έστειλε κάποιος αδέξιος λογοτεχνίσκος ένα άρθρο του για να το δημοσιεύσει. Κάτω από το άρθρο είχε προσθέσει την εξής παράκληση:
– Αν παρέλειψα που και που μερικά κόμματα και τελείες, σας παρακαλώ να τα βάλετε εσείς.
Και ο Ουγκώ του απάντησε:
– Αγαπητέ φίλε, άλλη φορά σας παρακαλώ να μου στέλνετε μονάχα τα κόμματα και τις τελείες. Τα υπόλοιπα θα τα βάζω εγώ.

Ψυχοσάββατο είναι η κοινή ονομασία του Σαββάτου πριν από την Κυριακή της Απόκρεω και του Σαββάτου πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής.

Αν και όλα τα Σάββατα του έτους είναι αφιερωμένα στις ψυχές των χριστιανών, που έχουν αποβιώσει ανά τους αιώνες, με την ελπίδα της ανάστασής τους κατά τη Δευτέρα Παρουσία, σύμφωνα με τις Γραφές, η Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία τιμά και ειδικά τη μνήμη τους τα δύο προαναφερθέντα Σάββατα.

Η Χριστιανική Εκκλησία τιμά το σώμα του ανθρώπου ως «ναόν του εν ημίν Αγίου Πνεύματος» και διδάσκει ότι αυτό θα αναστηθεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, για να ενωθεί με την αθάνατη ψυχή. Γι’ αυτό απορρίπτει την καύση των νεκρών, την οποία θεωρεί ειδωλολατρική συνήθεια, και υιοθετεί την ταφή των νεκρών, ευχόμενη υπέρ αυτών.

Ανάθεμα που δούλεψε τα τρία τα Σάββατα
Της Κρεατινής, της Τυρινής και των Αγιοθοδώρων.

Το Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής λέγεται και του Ρουσαλιού, επειδή έλκει την καταγωγή του από τη ρωμαϊκή γιορτή των Ρουσαλίων ή Ροζαλίων. Είναι η ημέρα, που σύμφωνα με τη λαϊκή δοξασία, οι ψυχές επιστρέφουν στον Κάτω Κόσμο, αφού κατά τη διάρκεια της πασχαλινής περιόδου κυκλοφορούσαν ελεύθερα πάνω στη γη. Τη θλίψη των ψυχών, αλλά και των οικείων τους, εκφράζει το δίστιχο:

Όλα τα Σάββατα να παν, να παν και να γυρίσουν
Το Σάββατο του Ρουσαλιού να πάει, να μην γυρίσει.

Στο Ψυχοσάββατο των Αγίων Θεοδώρων, που όμως δεν αναγνωρίζεται από την Εκκλησία, αναφέρεται και η παλαιότερη συνήθεια των ανύπαντρων κοριτσιών να τοποθετούν τα κόλλυβα κάτω από το μαξιλάρι τους και να παρακαλούν τον Άγιο να φανερώσει στον ύπνο τους τον άνδρα που θα παντρεύονταν.

Πηγή: https://www.sansimera.gr

Οι συγγραφείς δεν μπορούν να γράφουν τόσο γρήγορα όσο γρήγορα οι κυβερνήσεις κάνουν πόλεμο. Επειδή για να γράφεις, πρέπει να σκέφτεσαι….

Μπέρτολτ Μπρεχτ

«Ο άνθρωπος όταν νιώθει πόνο είναι ζωντανός…… Όταν όμως νιώθει τον πόνο του άλλου, τότε, ναι, είναι Άνθρωπος.»

Νίκος Καζαντζάκης.