Οι μισοί βρίζουν τους άλλους μισούς ως «γερμανοτσολιάδες», «προδότες» ή «ξεπουλημένους». Πάντα είχαμε διχόνοια. Είμαστε λίγο παρανοϊκός λαός, όχι με την έννοια της τρέλας, αλλά με εκείνη της καχυποψίας. Παραδείγματος χάριν, η οδηγική συμπεριφορά μας είναι ενδεικτική των διαθέσεών μας. Ένα νταηλίκι ακατανόητο. Πιστεύω ότι υπάρχουν θαυμάσιοι Έλληνες, αλλά και πολλά κ.θίκια

Ματθαίος Γιωσαφάτ.

Έλληνας ψυχαναλυτής, εβραϊκής καταγωγής. Ήταν ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους του είδους του στην Ελλάδα.

Καπιταλισμός είναι η εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο, ενώ σοσιαλισμός είναι ακριβώς το αντίθετο.

Henri Jeanson, 1900-1970, Γάλλος συγγραφέας

Η θρησκεία θεωρείται από το λαό αληθινή, από τους σοφούς ψεύτικη και από τους ηγεμόνες χρήσιμη.

Σενέκας, 4 μ.Χ-65 μ.Χ., Ρωμαίος φιλόσοφος

•Δεν ξέρω πόσοι είναι οι δικαιούχοι.Υποθέτω πως είναι παρά πολλοί διαβάζοντας τα κριτήρια που έχουν τεθεί. Ήδη έχουν εγγραφεί στη πλατφόρμα 1000000 συμπολίτες.

Πρόκειται για μια μικρή ενίσχυση για την ακρίβεια.Περιμένω να δω τον τελικό αριθμό των εγγραφομένων. Η πληροφορία αυτή θα είναι απολύτως ουσιώδης σε κάθε μελλοντική ανάλυση.Θα δείξει ,σε αριθμό ,πόσοι Έλληνες ,ανεξάρτητα από το τι δηλώνουν ,αισθάνονται την ανάγκη να δεχτούν μια ενίσχυση ισοδύναμη με 2 κιλά κρέας το μήνα. Θα δείξει ,με αριθμούς ,την ανάγκη ισχυροποίησης της κοινωνικής συνοχής.
•Μάλιστα θα έλεγα ότι αν υπάρξουν δικαιούχοι που θα αισθανθούν ότι δεν χρειάζονται την ενίσχυση αυτή ας φυλαχθει το πόσο προς αναδιανομή στους πιο αδύναμους μεταξύ των αδύναμων.
•Ασφαλώς αντιλαμβάνομαι τον προεκλογικό χαρακτήρα του μέτρου. Εξ ίσου όμως το αντιλαμβάνονται όσοι θα επωφεληθούν. Όσοι όμως στη κυβέρνηση έχουν την ιδιοτέλεια να πιστεύουν ότι κερδίζουν ψήφους κάνουν λάθος Κανείς δεν πρόκειται να αλλάξει γνώμη λόγω υου market pass. Το λέω με βεβαιότητα κανείς.
•Προσωπικά είμαι υπέρ του μέτρου.Το super market βαράει στο σταυρό πολλά νοικοκυριά. Μαζί με τα επιτόκια το χαρμάνι είναι ασήκωτο. Δεν είναι βέβαια λύση. Η λύση ακούει σε μια λέξη. Μισθοί. Αυτός είναι ο γρίφος.Ένας γρίφος που επεκτείνεται στο «μη μισθολογικό κόστος» που καθηλώνει τους μισθούς. Ένα κόστος που αγοράζει πανάκριβα μέτριες ως κακές υπηρεσίες.Τις διατηρεί η δεξιά ατολμία ,σε πλήρη συνένωση με τον αριστερό φετιχισμό. Άλλη φορά θα τα πούμε. Η πιάτσα δεν γίνεται αντιληπτή από το γυάλινο κόσμο των υπουργικών γραφείων και από ανεπάγγελτους φιλοσόφους.

Πάνος Μπιτσαξής

Το σύνδρομο του «ευεργετηθέντος αχάριστου». Όσο πιο πολύ βοηθάς κάποιον τόσο πιο πιθανό είναι να τον βρεις απέναντί σου…

Γιατί συχνά ξεχνάμε στα εύκολα ποιος μας στήριξε στα δύσκολα. Γιατί συχνά στηρίζουμε κάποιον μόνο και μόνο για το συμφέρον μας.

 

Γιατί συχνά βοηθάμε και η αναμονή της ανταπόδοσης γίνεται εμμονή μας.

Οπότε η ευθύνη της αχαριστίας ανήκει και στους δυο. Και στον ευεργέτη και στον ευεργετηθέντα.

Παρατήρησέ το όλο αυτό που συμβαίνει και δες τι χρειάστηκε να μάθεις.

Και αν είσαι στη θέση του ευεργέτη, θα καταλάβεις ότι ευεργέτες δεν υπάρχουν χωρίς εσωτερική εξέλιξη.

Και αν είσαι στη θέση του ευεργετηθέντος, θα καταλάβεις γιατί θα γίνεις ευεργέτης κάποιου άλλου προσώπου, που θα σου αποδώσει τα δέοντα για να έρθεις στα ίσα σου.

 

Η μοναδική μου περιουσία είναι οι φίλοι μου. Φίλους μου θεωρώ και τους συγγενείς μου, τα παιδιά μου, τους συνεργάτες μου.

Όταν από τον φίλο σου εκμαιεύεις τον καλύτερό του εαυτό, τότε είσαι ευλογημένος, γιατί είδες μέσα του τον δικό σου καλύτερο εαυτό.

Δεν με αφορούν οι συμπεριφορές που βγάζουν οι φίλοι μου σε κάποιον τρίτο, γιατί την ευθύνη την έχουν οι τρίτοι. Όπως και αντίστροφα.

 

Εμένα με ενδιαφέρει η συμπεριφορά τους προς εμένα. Και όταν δεν με ικανοποιεί, ψάχνω να βρω τι λάθος συμπεριφορά έχω εγώ και πώς να την αλλάξω ή τι έχω να μάθω από αυτό.

Κι αν αυτό που χρειάζεται να μάθω είναι ακόμα και το να αγνοήσω κάποιους που θεωρούσα φίλους. Ό,τι δίνεις σε φίλο σαν φίλος, ανιδιοτελώς, με αγάπη, είναι μια κατάθεση στην τράπεζα της αφθονίας με πολλαπλάσιο επιτόκιο.

Με αγαπώ πολύ μέσα από την αμύθητη φιλική περιουσία που μου προσφέρεται!

Ο χειρότερος σύμβουλος είναι οι σκέψεις μας.

Το μεγαλύτερο λάθος που μπορείς να κάνεις στον εαυτό σου είναι να μη μοιράζεσαι τις σκέψεις σου.

Να ακούσεις και κάτι άλλο πέρα από το ανασφαλές «εγώ» σου.

Η μια σκέψη φέρνει την άλλη και πλάθεις ιστορίες στο μυαλό σου, που κάθε σου αρρωστημένη σκέψη τις επιβεβαιώνει και τις κάνει υπέρογκες.

Και νομίζεις πως η φούσκα των ψευδαισθήσεών σου δεν θα σπάσει ποτέ.

Όλες οι σκέψεις σου εξαρτώνται από το υποσυνείδητό σου, που φαντάζεται ανεμόμυλους.

Το σύμπαν σου έχει στείλει γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο αμέτρητους καθρέφτες.

Συγγενείς, φίλους, άγνωστους, για να μοιραστείς μαζί τους σκέψεις και συμπεριφορές και να επαναπροσδιορίζεσαι κάθε στιγμή.

Εσύ όμως επιλέγεις να παίζεις κρυφτό. Μόνο μαζί σου! Μα δεν σε βρίσκεις ποτέ!

 

Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο “Το Ημερολόγιο ενός Πρίγκιπα” του Ερωτόκριτου Κυμιωνή που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα

Ως προς τις ελληνικές επιλογές του, ο Ασίμοφ ξεχώρισε αρχικά τη ρετσίνα Gaia Ritinitis, με τιμή στα 16.99 δολάρια. 

«Η ρετσίνα είναι ένα είδος που παρασκευάζεται από την αρχαιότητα, στο οποίο το κρασί αναμειγνύεται με τη ρητίνη της Χαλέπιου πεύκης. Οι σοβαρές ρετσίνες, όπως αυτή εδώ, είναι εξαιρετικές. Η Gaia χρησιμοποιεί ροδίτη ορεινής καλλιέργειας και φρέσκο ρετσίνι για να παράξει αυτό το φρέσκο, έντονο και ευωδιαστό κρασί. Δοκιμάστε το με οποιοδήποτε είδος ελληνικού ή μεσανατολικού φαγητού ή απλά πειραματιστείτε» γράφει ο ίδιος για την ελληνική ετικέτα.

Τελευταίο στη λίστα του βρίσκεται το ξινόμαυρο-νεγκόστα των αδερφών Τάτση.

«Οι αδερφοί Τάτση, ο Περικλής κι ο Στέργιος, καλλιεργούν βιοδυναμικά στην Μακεδονία, την επαρχία στα βόρεια της Ελλάδας, φτιάχνοντας κρασιά με την ελάχιστη επεξεργασία. Το κρασί αυτό, φτιαγμένο από μείγμα ποικιλιών ξινόμαυρου και νεγκόσκα, είναι μια υπέροχη σύσταση. Είναι αρωματικό με αρώματα μενθόλης και γλυκόριζας και, παρότι από νεαρά αμπέλια, είναι αρκούντως δομημένο για αρνίσια παϊδάκια ή ψητά κρέατα» γράφει ο ίδιος.

«Η ρετσίνα μού αρέσει πολύ» 

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στον Γαστρονόμο, ο Ασίμοφ είχε αποκαλύψει πόσο του αρέσει η ρετσίνα στη νέα εποχή της. «Η ρετσίνα μού αρέσει πολύ. Νομίζω ότι είναι το τέλειο δείγμα κρασιού και πολιτισμού. Και, δυστυχώς, ήταν υποβαθμισμένη για καιρό. Ίσως τώρα περισσότεροι αρχίσουν να την πλησιάζουν ξανά. Έχει το κοινό της. Δεν νομίζω ότι πρόκειται να αποκτήσει πολύ μεγάλη δημοφιλία, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι θα περίμενε κανείς να συμβεί αυτό. Πιστεύω πως, αν φτάσει σε ένα σημείο όπου οι άνθρωποι θα εκτιμούν αυτό που είναι και αυτό που προσφέρει και δεν θα θεωρείται πλέον ένα αστείο ή ένα κρασί που πρέπει να αποφεύγεται, θα είναι μεγάλο βήμα». 

Πηγή: New York Times

“Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας..
Σπέρνουνται , γεννιούνται σαν τα βρέφη..
ριζώνουν, θρέφουνται με το αίμα…
…τα ίδια τα λόγια
φυλάγουν τη μορφή του ανθρώπου
κι ο άνθρωπος έφυγε,
δεν είναι εκεί…”
Γ.Σεφέρης

Είμαστε οι μόνοι σε όλη την Ευρώπη που έχουμε το προνόμιο
να λέμε τον ουρανό ”ουρανό” και τη θάλασσα ”θάλασσα”,
όπως την έλεγαν ο Όμηρος και ο Πλάτωνας πριν 2.500 χρόνια.
Δεν είναι λίγο αυτό..

Ελύτης