«Τι είναι ο άνθρωπος!/ πράγμα ζυμωμένο με νερό / σημείο τρόμου / κάθε κομμάτι της σάρκας του / και παροιμία για τις επόμενες γενιές./ — «Ώστε όταν πια δεν είμαι τίποτα / τότε γίνομαι πραγματικά άνθρωπος;» / Κτίσμα από χώμα και νερό σημείο τρόμου / σε μένα δόθηκε η γλώσσα των παροιμιών σου / για να ζωογονήσω το πνεύμα των ταραγμένων / σύμφωνα με το μέτρο της γνώσης / των επιγόνων του μικρού καιρού / και τη δικαίωση του δημιουργήματος της λάσπης —/ (πράγμα ζυμωμένο με νερό / πες μου έχεις απλώσει χέρι στα μυστήρια;)»

Νίκος Παναγιωτόπουλος (στο Σύσσημον ή Τα Κεφάλαια, Βιβλίο Δεύτερο, σ. 67)

7 πράγματα που μας έμαθε ο Καβάφης – Σαν σήμερα γεννήθηκε & πέθανε

 

Ήταν 29 Απριλίου του 1868, σαν σήμερα, όταν ο μεγάλος μας ποιητής Κώστας Καβάφης γεννιόταν στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Επίσης, 29 Απριλίου, 65 χρόνια μετά, η ζωή του ολοκλήρωνε τον κύκλο της. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το βιογραφικό του, όπως το έγραψε ο ίδιος

«Είμαι Κωνσταντινουπολίτης την καταγωγήν, αλλά εγεννήθηκα στην Αλεξάνδρεια – σ’ ένα σπίτι της οδού Σερίφ – μικρός πολύ έφυγα, και αρκετό μέρος της παιδικής μου ηλικίας το πέρασα στην Αγγλία. Κατόπιν επισκέφθην την χώραν αυτήν μεγάλος, αλλά για μικρόν χρονικόν διάστημα. Διέμεινα και στη Γαλλία. Στην εφηβικήν μου ηλικίαν κατοίκησα υπέρ τα δύο έτη στην Κωνσταντινούπολη. Στην Ελλάδα είναι πολλά χρόνια που δεν επήγα. Η τελευταία μου εργασία ήταν υπαλλήλου εις ένα κυβερνητικόν γραφείον εξαρτώμενον από το υπουργείον των Δημοσίων Έργων της Αιγύπτου. Ξέρω Αγγλικά, Γαλλικά και ολίγα Ιταλικά».

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές της σύγχρονης εποχής. Γεννήθηκε και έζησε στην Αλεξάνδρεια και σε ποιήματά του μιλά για αυτήν, γι’ αυτό και αναφέρεται συχνά ως «ο Αλεξανδρινός». Δημοσίευσε ποιήματα, ενώ δεκάδες άλλα παρέμειναν ως προσχέδια. Τα σημαντικότερα έργα του τα δημιούργησε μετά τα 40ά γενέθλιά του.

Το σώμα των Καβαφικών ποιημάτων περιλαμβάνει:

Τα 154 ποιήματα που αναγνώρισε ο ίδιος (τα λεγόμενα «Αναγνωρισμένα»), τα 37 «Αποκηρυγμένα»ποιήματά του, τα περισσότερα νεανικά, σε ρομαντική καθαρεύουσα, τα οποία αργότερα αποκήρυξε, τα «Κρυμμένα» , δηλαδή 75 ποιήματα που βρέθηκαν τελειωμένα στα χαρτιά του, καθώς και τα 30 «Ατελή», που βρέθηκαν στα χαρτιά του χωρίς να έχουν πάρει την οριστική τους μορφή. Ο ίδιος είχε κατατάξει τα ποιήματά του σε τρεις κατηγορίες: τα ιστορικά, τα φιλοσοφικά και τα ηδονικά ή αισθησιακά.

7 πράγματα που μας έμαθε ο Καβάφης για τη ζωή

1. Τον φόβο σου μόνο εσύ μπορείς να τον θρέψεις

και μόνο εσύ μπορείς να τον καταστρέψεις. Τα τέρατα ζουν μέσα σου και στο χέρι σου είναι μόνο αν θα τα αφήσεις να μεγαλώσουν ή όχι. Ή, όπως λέει και ο Καβάφης, «Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου».

2. Οι άνθρωποι που έχεις δίπλα σου να είναι λίγοι και καλοί

Μην αναλώνεσαι με ανθρώπους που σε κάνουν να νιώθεις άσχημα, που σε μειώνουν, που δεν θέλουν το καλό σου, που δεν ξέρουν να δίνουν. Μην εξαντλείσαι «μέσα στην πολλή συνάφεια του κόσμου».

3. Αυτά που δεν λες, αυτά που δεν ζεις

Aυτά που δεν θες να παραδεχθείς ούτε στον εαυτό σου, τα απωθημένα και τα καταπιεσμένα σου ένστικτα είναι αυτά που θα έρθουν μια μέρα και θα σε εκδικηθούν, θα σε πνίξουν.Μην καταπιέζεις τον εαυτό σου, μην δημιουργείς αδιέξοδα εκεί που δεν υπάρχουν. Ζήσε.

4. Πόθος. Έρωτας. Σεξ. Αγάπη.

Οι μεγαλύτερες κινητήριες δυνάμεις. Απόλαυσέ τες.

5. Δεν έχουν σημασία μόνο αυτά που ζήσαμε

Ίσως μεγαλύτερη σημασία έχουν αυτά που δεν ζήσαμε. Οι έρωτες οι ανεκπλήρωτοι, όλα τα «σ αγαπώ» που τσιγκουνευτήκαμε, όλα τα σώματα που αγγίξαμε μόνο νοητά, όλα τα χείλη που ονειρευτήκαμε αλλά φοβηθήκαμε να φιλήσουμε. Ίσως τα «όχι» μας μας έκαναν αυτό που είμαστε, όχι τα «ναι» μας. Ίσως.

6. Ό,τι αρχίζει, θα τελειώσει

Ό,τι δεν αρχίσει δεν θα τελειώσει και ποτέ. Έρωτας δεν είναι μόνο ό,τι εκπληρώθηκε- είναι και ό,τι πόθησες. Ίσως γι’ αυτό μας τρώνε για πάντα οι ανεκπλήρωτοι έρωτες. Δεν πεθαίνουν γιατί δεν κατάφεραν να γεννηθούν.

7. Το να παραδεχθούμε ότι κάτι πέθανε

Ότι έκανε τον κύκλο του, ότι δεν είναι πια ό,τι ήταν, ότι το χάσαμε για πάντα, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η μόνη λύση είναι, όμως, να αποχαιρετήσεις αυτό που φεύγει «σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος». Τουλάχιστον «σαν». Μέχρι να γίνεις θαρραλέος.

Ήταν γνωστό στην Ελλάδα από την Αρχαιότητα μια και οι αρχαίοι Έλληνες το θεωρούσαν δώρο της Αφροδίτης, το χρησιμοποιούσαν ως λιβάνι στους ναούς, γι’ αυτό λεγόταν και λιβανόδενδρο.

Από το 500 μ.Χ. αποτελούσε μέρος της Ελληνικής και της Ρωμαϊκής διατροφής, παράλληλα θεωρούνταν σπουδαίο φαρμακευτικό φυτό, το αφέψημα δενδρολίβανου ήταν ένα ελιξίριο νεότητας. Ευρήματα αποδεικνύουν ότι οι ιδιότητές του ήταν γνωστές κατά την εποχή των Αιγυπτίων και ότι το χρησιμοποιούσαν για τις θεραπευτικές και τις αισθητικές του ιδιότητες.

Ηρεμεί το δέρμα και βοηθά στην ενυδάτωση των κυττάρων του δέρματος.
Ειναι αποχρεμπτικό και βοηθάει στο βήχα στο άσμα σε βρογχίτιδες και στη γρίπη.

Το δεντρολίβανο περιέχει πτητικό έλαιο, φλαβονοειδή, ταννίνες, ροζμαρινικό οξύ, ροζμαρικίνη, διτερπένια, είναι θερμαντικό και διεγείρει την κυκλοφορία του αίματος προς τον εγκέφαλο και βελτιώνει τη συγκέντρωση και τη μνήμη, ενώ βοηθά στους νευρικούς πονοκεφάλους και τις ημικρανίες.

Για το τριχωτό της κεφαλής
Ενισχύει την κυκλοφορία του αίματος στο τριχωτό της κεφαλής με αποτέλεσμα την ανάπτυξη της τριχοφυΐας, εντριβές με έλαιο δεντρολίβανου βοηθούν σε πόνους από ρευματισμούς στις αρθρώσεις.

Αντενδείξεις του ελαίου δεντρολίβανου
Το έλαιο δεντρολίβανου τονώνει το νευρικό σύστημα και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από άτομα που πάσχουν από υπέρταση ή επιληψία.
Σε περίπτωση που δεν διαλυθεί καλά το μίγμα κάποιας συνταγής μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό στο δέρμα, φαγούρα, κάψιμο και φλεγμονές, ιδικά αν υπάρχει κάποια ευαισθησία.
Να ζητάτε πάντα την γνώμη ενός γιατρού, του φαρμακοποιού σας ή εναλλακτικού θεραπευτή.

Του Μιχάλη Μπάκα*
efsyn.gr

Οι πελαργοί είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά, μεταναστευτικά πουλιά της ελληνικής υπαίθρου, που ζουν τους 6 μήνες της άνοιξης και του καλοκαιριού στον βορρά, όπου κάνουν και τις φωλιές τους, ενώ το φθινόπωρο και τον χειμώνα πετάνε πολύ μακριά, στα νότια, στην Αφρική. Αυτές τις ημέρες θα τους συναντήσουμε στην κεντρική και βόρεια Ελλάδα, ενώ η Λέσβος είναι το μοναδικό νησί της Μεσογείου που έχουμε τη δυνατότητα να βλέπουμε να φωλιάζουν και τα δύο είδη πελαργών που υπάρχουν, ο λευκός και ο μαύρος.

Στην Ελλάδα, αλλά και σε όλη την Ευρώπη, τα εντυπωσιακά αυτά πουλιά έχουν συνδεθεί με πλήθος θρύλων και ιστοριών, από τον μύθο του Αισώπου για την αλεπού και τον πελαργό, τον μύθο για τα παιδιά που τα φέρνει ο πελαργός ή την «αντιπελάργηση», όπως ονομαζόταν στην αρχαία Ελλάδα, η φροντίδα των νέων προς τους γηραιότερους, ακολουθώντας το παράδειγμα των πελαργών. Σύμφωνα με την παράδοση, όταν οι γέρικοι πελαργοί εξασθενίσουν και αρχίσουν να χάνουν τα φτερά τους, οι νεαρότεροι τους φροντίζουν και τους σκεπάζουν με τα δικά τους φτερά.

Χαρακτηριστικές είναι οι φωλιές των πελαργών που φτιάχνονται σε ψηλά σημεία, όπως καμινάδες, καμπαναριά, κολώνες ή μεγάλα δέντρα. Τα αρσενικά φτάνουν πρώτα, ετοιμάζουν τη φωλιά (που συνήθως είναι η ίδια με αυτή της προηγούμενης χρονιάς) και περιμένουν τα θηλυκά για να ζευγαρώσουν.

Αλλά δεν είναι μόνο στην Ελλάδα πολύ σημαντική η σχέση των ανθρώπων με τους πελαργούς, αλλά και σε άλλες χώρες, όπως για παράδειγμα η Ουκρανία. Για τη χώρα αυτή, οι πελαργοί είναι από τα πιο χαρακτηριστικά και ιερά πουλιά της παράδοσης της. Στα ουκρανικά τον αποκαλούν «μπούζκο» ή «λελέκα», όπως και στην Ελλάδα αποκαλούν τους πελαργούς «λελέκια».

Παλαιότερα, οι Ουκρανοί πίστευαν ότι η οικογενειακή γαλήνη και η ευημερία θα βασίλευαν πάντα σε ένα σπίτι όπου εγκαθίσταται και κάνει τη φωλιά του ένας πελαργός. Πολλές πεποιθήσεις τους μάλιστα συνδέονται με τους πελαργούς. Μια οικογένεια με μια φωλιά πελαργού στο αγρόκτημά της θα ζήσει με ειρήνη και καλή υγεία. Ένα χωριό με πολλούς πελαργούς θα έχει μια πλούσια σοδειά. Οι Ουκρανοί μάλιστα πίστευαν ότι αν ο πελαργός φύγει από τη φωλιά του, θα έρθει καταστροφή στην οικογένεια, ενώ εάν καταστρέψει κανείς τη φωλιά του, μπορεί να πάρει και εκδίκηση. Οι Ουκρανοί πίστευαν ότι την άνοιξη, αυτά τα πουλιά δεν προέρχονται από τις ζεστές χώρες, αλλά από τον παράδεισο, οπότε είχαν ιερές ιδιότητες.

2022. Ο Απρίλιος έφτασε, οι πελαργοί έχουν ξεκινήσει να φτάνουν στην Ουκρανία, όπως το έκαναν όλα τα προηγούμενα χρόνια, αλλά φέτος δύσκολα θα συναντήσουν στην Ουκρανική ύπαιθρο την ησυχία που έβρισκαν, για να κάνουν τη φωλιά τους, να ζευγαρώσουν και να κάνουν τα αυγά τους.

H εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει φέρει χιλιάδες νεκρούς, έχουν εκτοπιστεί όχι μόνο οι πελαργοί, αλλά πάνω από 4,2 εκατομμύρια πρόσφυγες στις γειτονικές χώρες. Διαβάζουμε για βιασμούς, για σφαγές αμάχων, για εγκλήματα πολέμου. Ελπίζουμε να διερευνηθούν αυτά τα εγκλήματα και οι δολοφονίες αμάχων και να αποδοθούν ευθύνες. Απίστευτης σκληρότητας εικόνες φτάνουν από την Ουκρανία, από έναν πόλεμο, όπου όπως κάθε πόλεμος, φέρνει μόνο πόνο και φρίκη. Μας αρέσει να διχαζόμαστε στην Ελλάδα, αλλά όποια θέση και να έχει κανείς, η μεγάλη πλειοψηφία είμαστε κατά του πολέμου, είμαστε κατά του επιτιθέμενου, όπως τώρα η Ρωσία του Πούτιν. Είμαστε ενάντια σε ένα απολυταρχικό καθεστώς που, ενώ είναι πολέμιο εσωτερικά της ελεύθερης διακίνησης ιδεών και με εκατοντάδες διώξεις αντιφρονούντων, με στρατιωτικά μέσα πλέον προσπαθεί να καταλάβει μια άλλη χώρα. Η ξεκάθαρη καταδίκη και η ανάγκη απομόνωσης του καθεστώτος Πούτιν δεν αφορά μόνο σε αυτόν τον ίδιο, αλλά και σε κάθε άλλον ηγέτη, κάθε άλλη χώρα που σκέφτεται να τον «αντιγράψει».

Κακή τύχη και δυστυχία φέρνει ο διωγμός των πελαργών, λέει η λαϊκή παράδοση στην Ουκρανία….

Ας ενώσουμε όλοι τις φωνές μας, σε ένα παγκόσμιο, νέο φιλειρηνικό κίνημα, που στηρίζεται στη δημοκρατία και στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλ@, ζητώντας ειρήνη ΣΗΜΕΡΑ. Ελπίζοντας αυτό το κακό να σταματήσει σύντομα…

*Συνεκπρόσωπος των Οικολόγων ΠΡΑΣΙΝΩΝ στο Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα

Πηγή: efsyn.gr

Την Παρασκευήη του Πάσχα, γιορτάζει η Εκκλησία μας την Ζωοδόχο Πηγή.
Η εορτή είναι αφιερωμένη ουσιαστικά στην Υπεραγία Θεοτόκο, η οποία, ενώ είναι δημιούργημα του Θεού, όπως όλοι οι άνθρωποι, εντούτοις κυοφόρησε υπερφυσικά και συνέβαλε με την υπακοή της στο θέλημα Του, στην ενανθρώπηση του Υιού του Θεού.
Γέννησε τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, τη ζωή και την ανάσταση της ανθρωπότητας, τον ελευθερωτή των ανθρώπων από τα πάθη.
Τα ονόματα που γιορτάζουν κάθε χρόνο την Παρασκευή του Πάσχα, είναι:
Ζώης, Ζήσης, Ζήσιμος, Ζωή, Ζησούλα, Ζωΐτσα, Ζωζώ, Πηγή, Κρήνη, Κρηνιώ.

Ζωοδόχος Πηγή: Θρύλοι και παραδόσεις Ήταν γύρω στα 450μΧ, όταν ένας βυζαντινός στρατιώτης,

Λέοντας στο όνομα, έκοβε βόλτες σ’ ένα δασάκι στα μέρη της βασιλεύουσας, όταν ξάφνου βλέπει μπροστά του έναν τυφλό άνθρωπο να του ζητάει λίγο νερό για να σβήσει τη δίψα του.
Ο Λέοντας προθυμοποιήθηκε να του βρει και να του φέρει νερό. Έψαξε λοιπόν, στο δάσος για να βρει νερό αλλά μάταια και έτσι, επέστρεφε λυπημένος.
Τότε όμως, άκουσε μια γυναικεία φωνή να του λέει:
«Ου χρεών σε, Λέων, αγωνιάν, το γαρ ύδωρ εγγύς», δηλαδή, «Δεν χρειάζεται Λέων να αγωνιάς, να άγχεσαι, να στεναχωριέσαι, το νερό είναι δίπλα σου».
Και πάλι ακούει τη φωνή την άγνωστη να τον προστάζει: «Λέων βασιλιά, πάρε απ’ το νερό αυτό και δώσε να πιει να ξεδιψάσει ο τυφλός άνθρωπος και κάτι ακόμα, άλειψε μ’ αυτό τα μάτια του και αμέσως θα καταλάβεις ποια είμαι εγώ που σου μιλώ».
Έτσι πράγματι έπραξε ο Λέοντας και παρευθύς ο τυφλός ανέβλεψε.
Αλλά ταυτόχρονα άνοιξαν και τα μάτια του Λέοντα
ο οποίος τώρα, κατάλαβε πως εκείνη η φωνή που του μιλούσε ήταν της Παναγίας που έκανε αυτό το θαύμα και του μίλησε και πως επίσης, σ’ Εκείνην τη Μεγαλόχαρη, οφείλεται και το μεγάλο θαύμα της θεραπείας του τυφλού.
Ακόμη, θαύμα αξιοθαύμαστο ήταν και η εύρεση της πηγής του σωτήριου αυτού νερού. Αλλά θαύμα ήταν και η επαλήθευση της προσφώνησης από την Παναγία,
του Λέοντα , ως βασιλιά.

Διότι πράγματι ο Λέων, το 486 μ.Χ, ανέβηκε στον θρόνο της Βυζαντινής αυτοκρατορίας ως Λέων ο Α ́ ο Θράξ, ο επονομαζόμενος και Μακέλλης (457-474), και τον οποίο η Αγία Εκκλησία μας ως Άγιο τον τιμά στις 20 του Ιανουρίου.