Η εποχή μας συγχέει συχνά την κατοχή με την αγάπη. Νομίζουμε ότι επειδή μπορούμε να αποκτήσουμε κάτι, μπορούμε και να το κατέχουμε. Μα η εμπιστοσύνη, η φιλία, η αφοσίωση είναι δωρεές. Δεν πωλούνται. Δεν αγοράζονται
Νίκος Μαντζαρης στον Ψηλορείτη
«Το Κυνήγι των “Ευ” και η Μεγάλη Πλάνη»
Πόσες φορές ως τώρα έχεις θέσει ερωτήματα στον εαυτό σου όπως: «Γιατί σε μένα;», «Γιατί αυτό;», «Γιατί τόση ατυχία;». Πόσες φορές, επίσης, έχεις καταλήξει σε συμπεράσματα όπως: «Είμαι πολύ άτυχος», «Μόνο σε μένα συμβαίνει αυτή η συμφορά», «Η ζωή μου είναι μια κόλαση», «Αν είχα την τύχη του…», «Αν μπορούσα να ζω σαν τον…», «Αν ο σύντροφός μου ήταν σαν τον άνδρα της…».
Νομίζω πως όλοι μας έχουμε ξεστομίσει τέτοια «αποφθέγματα», ιδιαίτερα όταν περνάμε μια κρίση, μια «καταθλιψούλα» ή μια δοκιμασία. Είναι γεγονός πως ο άνθρωπος, βιώνοντας τη ζωή του, αποζητά όλες εκείνες τις ποιότητες που ξεκινούν από το πρόθεμα «ευ-»: ευτυχία, ευλογία, ευκολία, εύνοια, ευρυθμία, ευπορία, ευστροφία, ευτολμία, ευφυΐα, ευχέρεια, ευφράδεια, ευψυχία.
Από πολύ νωρίς —ήδη μέχρι τα επτά του χρόνια— διαμορφώνει μια εξάρτηση από όλα αυτά τα «ευ». Καθώς ο χρόνος κυλά και το παιδί μεγαλώνει, παρατηρεί ως δεινός παρατηρητής τους πάντες γύρω του να πασχίζουν να κατακτήσουν αυτές τις έννοιες και εστιάζει και το ίδιο στο «κυνήγι του θησαυρού» των «ευ».
Μέσα στην πρώτη κιόλας δεκαετία της ζωής του, έχει καταλήξει στο συμπέρασμα πως ο θησαυρός αυτός είναι ανέφικτος. Τότε, ως κακός ερμηνευτής, αρχίζει να πιστεύει πως όλοι οι άλλοι καταφέρνουν να κερδίσουν το μερίδιό τους, εκτός από εκείνο. Τι πλάνη! Πόσο η κοινωνία μας διαστρεβλώνει την πραγματικότητα! Πόσο τα μέσα υποβοηθούν ή και διαμορφώνουν αυτή την ψευδαίσθηση! Και πόσο οι γονείς συντηρούν αυτό το συμπέρασμα, διατηρώντας και οι ίδιοι τη λανθασμένη πεποίθηση που υιοθέτησαν όταν ήταν παιδιά!
Πρωτογενές πλεόνασμα €10,3 δισ
Οι φθινοπωρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σκιαγραφούν μια εικόνα σταθερότητας για την ελληνική οικονομία την τριετία 2025-2027, με την ανάπτυξη να κινείται σε ικανοποιητικά επίπεδα, το χρέος να συνεχίζει την πτωτική του πορεία και τον πληθωρισμό να αποκλιμακώνεται, παρά τις πιέσεις – Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Οι φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις 2025 δείχνουν ότι το απαιτητικό περιβάλλον δεν εμποδίζει την ανάπτυξη – Πρωτογενές πλεόνασμα €10,3 δισ. στο 10μηνο – στα 6,6 δισ. ευρώ τα φορολογικά έσοδα Οκτωβρίου.
Βυθίστηκα στη ρομαντική λογοτεχνία, που είχα αποκηρύξει όταν η μητέρα μου θέλησε να μου την επιβάλει με το ζόρι, και από εκεί συνειδητοποίησα πως η ακατανίκητη δύναμη που κάνει τη Γη να γυρίζει δεν είναι οι ευτυχισμένοι έρωτες, αλλά όσοι συναντούν εμπόδια.
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες
Ιδού τα μυστικά μακροζωίας ενός 97χρονου
Είναι 97 ετών ο Μανώλης Δαμβακεράκης, από τα Ακούμια Αγίου Βασιλείου της Κρήτης. Περπατάει χιλιόμετρα κάθε μέρα, φυτεύει όλο το χρόνο το περιβόλι του, πίνει την τσικουδιά του και το κρασάκι απαραιτήτως, κερδίζει στο τάβλι στο καφενείο, και μπαίνει μόνος του στο λεωφορείο της γραμμής για να φτάσει στην πόλη του Ρεθύμνου.
Είναι ο γηραιότερος ευρύτερα στην περιοχή και στέλνει μήνυμα στους νέους για να ζήσουν πολλά χρόνια: «Να μην κάνουν καταχρήσεις, να δουλεύουν, να μην καπνίζουν και να πηγαίνουν με τσι γυναίκες κανονικά».
Στη γειτονιά του τα «Γουμενιανά» των Ακουμίων, ο γέροντας, ο γενναίος της ζωής που ανακάτεψε τα επαγγέλματα σαν τα… πουκάμισα, κατάφερε και αυτό είναι το μεγάλο του κέρδος, εξομολογείται, που «διάθεσε τη ζωή του στη μόρφωση των πέντε του παιδιών» και δεν τα «άφησε να γίνουν γεωργοί», αλλά να φύγουν και να προκόψουν.
Ηταν αγρότης, ήταν κυνηγός «με 61 άδειες κυνηγιού», ήταν φούρναρης στο χωριό του, ήταν τσαγκάρης, ήταν καφετζής, ήταν και έμπορος και ζωέμπορος. «Είμαι βίος και πολιτεία, ούλα τα επαγγέλματα τα ‘χω κάμει στο χωριό», θα πει χαριτολογώντας στο madeincreta.gr.
«Εγώ εγεννήθηκα το ’16», λέει «Σηκώνομαι το πρωί στις 7.30-8.00, τρώγω μέλι με ψωμί, πίνω πορτοκαλάδα και καφέ και φεύγω για το περβόλι που το φυτεύω όλο το χρόνο, για να το ποτίσω και να το περιποιηθώ. Ερχομαι στις 12 το μεσημέρι και τρώγω ότι βρω, πατάτες, ψάρι, κρέας, ότι υπάρχει στο τραπέζι! Είμαι καλόφαγος και δεν θέλω ιδιαίτερα.
Κοιμούμαι μια-δυο ώρες το μεσημέρι, και ύστερα θα σηκωθώ και θα πάω πάλι στο περβόλι για να περβολαρέψω! Θα γυρίσω στο σπίτι και θα κατεβώ στο καφενείο για να παίξω τάβλι. Δεν με πιάνει κανείς στο τάβλι και είμαι ο καλύτερος ταβλαδόρος! Θα γυρίσω στο σπίτι στις 7.30-8.00 το βράδυ και θα φάω πάλι. Κάθε μέρα θα πιω ένα μικρό μπουκαλάκι ρακή και τέσσερα ποτηράκια κρασί, δυο το μεσημέρι και δυο το βράδυ, στο φαγητό. Μου δίνει δύναμη…».
πηγή
πίσω στα παλιά
ΚΥΠΡΟΣ 