Συντάκτης: Kostas Bertsias

«Όσο πιο υποανάπτυκτη είναι μία χώρα, τόσο πιο ανώριμοι και οι άνθρωποί της. Έξω είχα δει πολλά ζευγάρια να αγαπιούνται πραγματικά, εδώ πολύ λιγότερα. Εδώ μιλάμε γι’ αγάπη, όλα τα τραγούδια είναι γι’ αγάπη, και κανένας δεν αγαπάει τον άλλον».

«Είμαστε εγωκεντρικός λαός, ο καθένας κοιτάει τον εαυτό του, δεν μπορούμε να δουλέψουμε ομαδικά»

Ματθαίος Γιωσαφάτ

– Από το βιβλίο του Μεγαλώνοντας μέσα στην ελληνική οικογένεια.

«Το φίδι που δεν μπορεί να αλλάξει το δέρμα του πεθαίνει. Έτσι συμβαίνει και με τον νου που δεν μπορεί να αλλάξει άποψη, παύει να είναι νους».
― Friedrich Nietzsche

• Η ζωή μας είναι δύο ειδών: η συνειδητή και η ασυνείδητη. Είναι σύντομη, μία και μοναδική. Ευτυχία δεν υπάρχει, παρά μόνο στιγμές ευδαιμονίας. Καλό, λοιπόν, θα ήταν οι άνθρωποι να στρέφονται στις πραγματικές αιτίες της δυστυχίας τους. Είναι πρώτιστο να ξέρουμε τι συμβαίνει μέσα μας. Να έχουμε το γνώθι σαυτόν αλλά και να ακολουθούμε το γνωμικό που λέει «βίος μη γνωτός, ου βιωτός», δηλαδή είναι σαν να μη ζεις αν δεν καταλαβαίνεις τον εαυτό σου και τον κόσμο γύρω σου. Γι’ αυτό και η ζωή με έχει διδάξει ότι αν δεν αγαπήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό, δεν πρόκειται ποτέ να αγαπήσεις τους άλλους γύρω σου.

Το τελευταίο βιβλίο του Ματθαίου Γιωσαφάτ «Να παντρευτεί κανείς ή να μην παντρευτεί» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

Η διάθεση μας παίζει σημαντικό ρόλο στο πως αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα γύρω μας. Για παράδειγμα, αν είστε λυπημένοι, θα παρατηρήσετε περισσότερες λεπτομέρειες που σχετίζετε με την θλίψη. Αν η διάθεση σας δεν είναι πολύ καλή, το μυαλό σας θα αντιληφθεί λεπτομέρειες που ενισχύουν αυτή την υπόθεση. Όταν έχετε θετική διάθεση τείνετε να αγνοείτε αυτές τις αρνητικές λεπτομέρειες ακόμα και όταν εξακολουθούν να βρίσκονται γύρω σα

Ο πρόεδρος μου είπε ότι η ΑΕΚ θα είναι πρωταθλήτρια το 2023!

Αγία Παρασκευή 2008

Σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας, αυτό που πραγματικά έχουμε μέσα μας είναι το παρόν και μόνο αυτό.

Η μόνη διαφορά είναι ότι στην αρχή της ζωής μας περιμένουμε ένα μεγάλο μέλλον, ενώ προς το τέλος της ζωής μας αναπολούμε ένα μεγάλο παρελθόν, επίσης ότι η ιδιοσυγκρασία μας, αλλά όχι ο χαρακτήρας μας, υφίσταται κάποιες γνωστές και μη εξαιρετέες αλλαγές, μέσα απ’ τις οποίες το παρόν παίρνει κάθε φορά διαφορετική απόχρωση.

Σε κάθε περιστατικό της ζωής μας, μόνο για μια στιγμή μπορούμε να πούμε ότι Είναι- μετά απ’ αυτό θα λέμε επ’ άπειρον ότι Ήταν. Κάθε βράδυ μας κάνει φτωχότερους κατά μία μέρα. Θα έπρεπε ίσως να θυμώνουμε βλέποντας αυτόν τον ελάχιστο χρόνο που έχουμε να εξαντλείται σιγά-σιγά, αν δεν ήμασταν βαθιά μέσα μας σίγουροι, ότι η πηγή της αιωνιότητας μας ανήκει κι ότι απ’ αυτήν θα μπορούμε πάντα να ανανεώνουμε το χρόνο της ζωής.

Σκέψεις όπως οι παραπάνω μπορούν πράγματι να εδραιώσουν την άποψη ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη σοφία από την απόλαυση του παρόντος κι από την αναγόρευση αυτής της απόλαυσης σε σκοπό της ζωής· αφού μόνο το παρόν είναι πραγματικό, όλα τα άλλα δεν είναι παρά ένα παιχνίδι του μυαλού. Όμως αυτός ο στόχος θα μπορούσε επίσης να θεωρηθεί και μέγιστη ανοησία, γιατί για κάτι που την επόμενη κιόλας στιγμή εξαφανίζεται σαν όνειρο δεν αξίζει τον κόπο να καταβάλλουμε την οποιαδήποτε προσπάθεια.

Οι σκηνές της ζωής μας μοιάζουν με χοντροφτιαγμένα ψηφιδωτά, που από κοντά δεν κάνουν καμιά εντύπωση, ενώ από μακριά αναδεικνύουν όλη την ομορφιά τους. Έτσι, όταν αποκτήσουμε κάτι που επιθυμούσαμε πολύ, μπορεί ν’ ανακαλύψουμε ότι δεν αξίζει τον κόπο- ζούμε πάντα με την προσδοκία του καλύτερου, ενώ ταυτόχρονα μετανιώνουμε για πράξεις και νοσταλγούμε πράγματα που ανήκουν στο παρελθόν.

Αποδεχόμαστε το παρόν σαν κάτι προσωρινό και το βλέπουμε μόνο σαν μέσο επίτευξης του σκοπού μας.Συνήθως λοιπόν οι άνθρωποι, όταν η ζωή τους πλησιάζει στο τέλος της, ανακαλύπτουν ότι έζησαν τη ζωή τους σε μια παρένθεση, και με έκπληξή τους διαπιστώνουν ότι κάτι που άφησαν να περάσει απαρατήρητο κι ανεκμετάλλευτο ήταν η ίδια τους η ζωή, κι ότι αυτήν ακριβώς περίμεναν όσο ζούσαν.

Μπορούμε λοιπόν να πούμε γενικά για τον άνθρωπο ότι, παραπλανημένος απ’ την ελπίδα, πέφτει αμαχητί στα χέρια του θανάτου.(Πάρεργα και παραλειπόμενα)

Άρθουρ Σοπενχάουερ – Η τέχνη να επιβιώνεις, εκδόσεις Γνώση

•Η νέα περσονα της ιταλικής πολιτικής ετοιμάζεται για εκλογικό θρίαμβο.Σας έγραψα γι αυτήν.Τζορτζια Μελονι Ακροδεξιά,ευρωσκεπτικιστρια,αρχηγός του ιστορικού κόμματος του Μουσολινι,θαυμάστρια και φίλη του Ορμπαν.Την ίδια στιγμή μια μαζική ενθουσιώδης συγκέντρωση στη Ρώμη,Οι οπαδοί της Ρόμα.Υποδέχθηκαν τον αυτοκράτορα ποδοσφαιριστή Καμπαλά.Ave Caesar. Εναποθέτουν τις ελπίδες επιστροφής της Ρόμα στη Serie 1.Στα μεγάλα σαλόνια όπου θεωρούν ότι ανήκει οι Ρωμαίοι οπαδοί.
•Οι κυρώσεις βλάπτουν περισσότερο την Ευρώπη από ότι τη Ρωσία απεφάνθη το Δ.Ν.Τ.
•Η Λιζ Τρας είναι η μέλλουσα πρωθυπουργός της Αγγλίας.Κατά τον αντίπαλο της Ρισι Σουνακ μεταξύ άλλων θέλει να χτίσει μια στερεά και μακρά σινοβρεττανικη φιλία.
•Ο πριγκηψ διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας ενδιαφέρεται για τις ελληνικές αρχαιότητες. Απήλαυσε την Ακρόπολη σε φεγγαρόφωτη θερμή νύχτα. Όνειρο θερινής νυκτός.
•Όλα αλλάζουν..αλλάζω κι εγώ λέει το τραγούδι.

Πάνος Μπιτσαξής

“Τα ενδύματα μισοανοίχθηκαν
-πολλά δεν ήσαν- γιατί επύρωνε
θείος Ιούλιος μήνας.”

*Κ. Π. Καβάφης*

Το πολυτιμότερο πράγμα που έχεις στη ζωή σου είναι ο χρόνος και η ενέργεια σου καθώς και τα δύο είναι περιορισμένα.