Φρανκ Λεντίνι: ο άνθρωπος με τρία πόδια, τρισήμισυ πατούσες και διπλά γεννητικά όργανα!

Φρανκ Λεντίνι (1889 – 1966) 

Ο Ιταλοαμερικανός Φρανκ Λεντίνι ήταν μια σπάνια περίπτωση ανθρώπου, με τρία πόδια, τρισήμισυ πατούσες και διπλά γεννητικά όργανα. Έκανε μεγάλη καριέρα στο τσίρκο ως αξιοπερίεργο φαινόμενο.

Ο Φραντσέσκο Λεντίνι γεννήθηκε στις 18 Μαΐου 1889 στο Ροσολίνι της Σικελίας και ήταν πέμπτο από τα δώδεκα παιδιά μιας ευκατάστατης αγροτικής φαμίλιας. Στιγματισμένος από μικρός στάλθηκε στις Συρακούσες για να μεγαλώσει με ένα θείο του. Οι γονείς του όμως δεν τον εγκατέλειψαν. Σε ηλικία τεσσάρων ετών εξετάσθηκε από γιατρούς στην Νάπολη, οι οποίοι διέγνωσαν ότι είχε γεννηθεί με ένα παρασιτικό δίδυμο, από το οποίο είχε πάρει κάποια από τα όργανα του σώματός του. Μπορούσε πάντως να περπατά με τα δύο πόδια, να παίζει μπάλα και να ισιώνει το τρίτο, που ήταν κοντύτερο από τα άλλα δύο.

Σε ηλικία 8 ετών υποβλήθηκε σε εγχείριση για την σωματική του αποκατάσταση στην Μάλτα, η οποία όμως απέτυχε. Ο ιδιοκτήτης ενός περιοδεύοντος θιάσου έπεισε τους γονείς του να μεταναστεύσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου θα υπήρχαν συνθήκες για αξιοπρεπή ζωή και δυνατότητες απασχόλησης για το νεαρό παιδί.

Έτσι μέσω Λίβερπουλ η οικογένεια Λεντίνι έκανε το μεγάλο ταξίδι και έφθασε στην Νέα Υόρκη το 1898. Ο νεαρός Φραντσέσκο – Φρανκ έκτοτε- εντοπίστηκε αμέσως από τους ατζέντηδες και βρήκε δουλειά στο ονομαστό τσίρκο Ρίνγκλινγκ. Μαζί με άλλα δύσμορφα πλάσματα (νάνους, γίγαντες, μαλλιαρές γυναίκες, «ανθρώπους-ελέφαντες») έπαιζαν σε διάφορα νούμερα διασκεδάζοντας το κοινό. Αρκετά γρήγορα ο νεαρός Ιταλός έγινε ο πρωταγωνιστής της ομάδας. Αποκλήθηκε «Βασιλιάς», «Μέγας Λεντίνι» και «Τρίποδος Ποδοσφαιριστής», επειδή γοήτευε τους θεατές με τα απίθανα κόλπα του με την μπάλα.

Σε ηλικία 30 ετών, ως μεγάλο όνομα στο χώρο του, απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα. Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε και με άλλους θιάσους ποικιλιών, όπως οι «Barnum and Bailey» και «Buffalo Bill’s Wild West Show».

Το σωματικό του πρόβλημα δεν το εμπόδισε να ζήσει μια φυσιολογική ζωή και να τελέσει δύο γάμους: Το 1907, με την ηθοποιό Τερέζα Μάρεϊ με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά και το 1935 με την Έλεν Σούπε με την οποία πορεύτηκε για το υπόλοιπο του βίου του.

Ο Φρανκ Λεντίνι πέθανε στις 22 Σεπτεμβρίου 1966 στο Τζάκσον του Τενεσί, σε ηλικία 77 ετών.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

Τα μικρά κορίτσια αγαπούν τις κούκλες, τα μικρά αγόρια αγαπούν τα στρατιωτάκια. Τα μεγάλα κορίτσια αγαπούν τα στρατιωτάκια, τα μεγάλα αγόρια αγαπούν τις κούκλες.

Ο αιπόλος της Πάρνηθας ρωτά και απάντηση δεν περιμένει:

Φαντάσου μόλις πεθάνεις, να συναντήσεις τον Θεό και να σε ρωτήσει:
«Λοιπόν, πώς σου φάνηκε ο Παράδεισος;»

Αν εχει δεύτερη ζωή
ο θάνατος χαλάλι
αφού θα ξαναγεννηθώ
να σαγαπησω πάλι

Λ.Καλομοίρης

Fire officer/firefighter  στο οροπέδιο!

Καλές δουλειές στην Gikas Co.

Ο Σωκράτης, στην αρχαία Ελλάδα, είχε σε μεγάλη υπόληψη τη σωφροσύνη. Μια μέρα, κάποιος πήγε και βρήκε τον μεγάλο φιλόσοφο και του είπε:

– «Ξέρεις τι έμαθα για τον φίλο σου;»
– «Μια στιγμή» απάντησε ο Σωκράτης. «Πριν μου πεις, θα ήθελα να περάσεις από τα τρία κόσκινα».
– «Τα τρία κόσκινα;»
– «Μα ναι!» απάντησε ο Σωκράτης. «Πριν πούμε οτιδήποτε για τους άλλους, είναι καλό να περάσουμε από τα κόσκινα αυτό που θα θέλαμε να πούμε. Το πρώτο κόσκινο είναι αυτό της αλήθειας. Σιγουρεύτηκες ότι αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια;»
– «Όχι, απλώς άκουσα να λένε…»
– «Πολύ καλά, δεν ξέρεις λοιπόν αν είναι η αλήθεια. Ας δοκιμάζουμε το δεύτερο κόσκινο, αυτό της καλοσύνης. Αυτό που θέλεις να μου πεις για τον φίλο μου είναι κάτι καλό;»
– «Α όχι! Αντίθετα».
– «Άρα», συνέχισε ο Σωκράτης, «θέλεις να μου πεις κακά πράγματα γι’ αυτόν και δεν είσαι καν σίγουρος ότι είναι αλήθεια. Ίσως μπορείς να περάσεις το τρίτο κόσκινο, αυτό της χρησιμότητας. Είναι χρήσιμο να μάθω αυτό που έκανε ο φίλος μου;»
– «Όχι, δεν νομίζω».
– «Λοιπόν», κατέληξε ο Σωκράτης, «αν αυτό που έχεις να μου πεις δεν είναι ούτε αληθινό, ούτε καλό, ούτε χρήσιμο, γιατί θέλεις να μου το πεις;».

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

Η υγεία του επιδεινώθηκε τις τελευταίες εβδομάδες μετά τη νόσηση με COVID-19 σύμφωνα με την οικογένειά του 

Ο Frank Mawer γιορτάζοντας πέρυσι τα γενέθλιά του (109α) στις 15 Αυγούστου, 2021. Φώτο: AAP/Supplied by HammondCare

Ο γηραιότερος άντρας της Αυστραλίας απεβίωσε στα 110 του χρόνια, καθώς η υγεία του επιδεινώθηκε τις τελευταίες εβδομάδες μετά τη νόσηση με COVID-19, σύμφωνα με την οικογένειά του.

Ο Frank Mawer είχε γεννηθεί στις 15 Αυγούστου 1912 και ζούσε με τον γιο του Philip στο Central Tilba της Νέας Νότιας Ουαλίας.

Γυμναζόταν κάθε μέρα, δεν κάπνιζε, δεν έπινε και δεν τζόγαρε.

Όπως έγινε γνωστό έπεσε για έναν απογευματινό υπνάκο το περασμένο Σάββατο το απόγευμα και δεν ξύπνησε.

Ένας άλλος γιος του, ο Barry, ανέφερε ότι η υγεία του πατέρα του δεν ήταν η ίδια από την ημέρα που κόλλησε COVID-19.

«Έζησε τη ζωή του στον μέγιστο βαθμό μέχρι τους τελευταίους μήνες. Επέμενε να σηκώνεται για τα γεύματα, έκανε τις ασκήσεις του κάθε μέρα και είχε πολλούς επισκέπτες», επεσήμανε.

Μέχρι τον περασμένο Νοέμβριο ο Frank ζούσε ανεξάρτητα, στο διαμέρισμά του στο Σίδνεϊ, με υποστήριξη από προσωπικό της HammondCare και μετακόμισε με τον έναν από τους γιους του και τη σύντροφο αυτού, μετά από μία πτώση που είχε.

Ο πρώην πρωθυπουργός της Νέας Νότιας Ουαλίας και πλέον διευθύνων σύμβουλος της HammondCare, Mike Baird, δήλωσε ότι ο Fank Mawer είχε μία «καταπληκτική ζωή».

«Ήταν ένας άνθρωπος που σε ενέπνεε, με χάρη και πίστη», είπε.

Ο Frank κατέστη ο γηραιότερος άντρας της Αυστραλίας τον Ιούλιο μετά το θάνατο του Dexter Kruger από το Κουίνσλαντ.

Το 2020 είχε μιλήσει για το μυστικό της μακροζωίας του: Όχι στο κάπνισμα, όχι στο ποτό, όχι στον τζόγο.

«Αυτά είναι τρία πράγματα τα οποία μπορείς να επιλέξεις. Ο τρόπος που ζεις κάνει τη διαφορά», είχε πει.

Ομολόγησε πάντως ότι είχε πάθος σε ένα γλυκό: τις τάρτες Πορτογαλίας.

Είχε παντρευτεί την αγαπημένη του Elizabeth το 1939 και μαζί μεγάλωσαν 6 παιδιά.

Η σύζυγός του πέθανε 11 χρόνια πριν, στα 92 της.

Πηγή: https://neoskosmos.com/

Όταν είμαστε νέοι, ό,τι και να μας λένε οι άλλοι θεωρούμε πως η ζωή είναι ατέλειωτη και χρησιμοποιούμε το χρόνο μας απερίσκεπτα.Όσο μεγαλώνουμε όμως, αρχίζουμε να κάνουμε οικονομία.

Γιατί προς τα τέλη της ζωής μας, κάθε μέρα που ζούμε μας προκαλεί μια αίσθηση που μοιάζει μ’ αυτήν που έχει σε κάθε του βήμα ο εγκληματίας, όταν τον πάνε στο ικρίωμα.Από τη σκοπιά της νιότης, η ζωή φαίνεται να εκτείνεται στο άπειρο μέλλον.Απ’ τη σκοπιά των γηρατειών όμως, φαίνεται ότι δεν είναι παρά ένα σύντομο παρελθόν.Άρα στην αρχή η ζωή μάς δίνει την εντύπωση ότι τα πράγματα είναι πολύ μακριά, σαν να κοιτάζουμε τον κόσμο ανάποδα μέσα από τον αντικειμενικό φακό του τηλεσκοπίου, ενώ προς το τέλος της ζωής είναι σαν να την κοιτάζουμε απ’ τον προσοφθάλμιο

.Για να καταλάβουμε πόσο μικρή είναι η ζωή, πρέπει να έχουμε χρόνια στην πλάτη μας, πρέπει δηλαδή να έχουμε ζήσει πολύ.Όταν είμαστε νέοι, ο ίδιος ο χρόνος φαίνεται να κυλάει πολύ πιο αργά, γι’ αυτό και το πρώτο τέταρτο της ζωής μας δεν είναι μόνο το ευτυχέστερο αλλά και το πιο παρατεταμένο.Αφήνει πίσω του πιο πολλές αναμνήσεις.Κάθε άνθρωπος έχει να σου πει πολύ περισσότερα πράγματα για το πρώτο τέταρτο της ζωής του παρά για τις δύο επόμενες περιόδους

μαζί.Μάλιστα, όπως συμβαίνει στην άνοιξη του έτους, έτσι και στην άνοιξη της ζωής, οι μέρες είναι κουραστικά μεγάλες.Το φθινόπωρο όμως, είτε του έτους είτε της ζωής, αν και οι μέρες είναι μικρές, είναι πιο χαρούμενες και πιο ομοιόμορφες.Όταν η ζωή φτάσει στο τέλος της, δεν ξέρουμε καν πού έχουμε μείνει.

Άρθουρ Σοπενχάουερ, «Πάρεργα και παραλειπόμενα»

Πηγη:ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ/it’s possible.gr

Πολλοί γνωστοί επιχειρηματίες, συμφωνούν σε ένα πράγμα: Για να φτάσεις στην επιτυχία και να μείνεις πρέπει να λαμβάνεις νέες γνώσεις συνεχώς. Ένας ιδανικός τρόπος για να το πετύχεις αυτό, είναι η ανάγνωση βιβλίων. Εδώ όμως υπάρχει ένας προβληματισμός που έχουν αρκετοί άνθρωποι: Πως μπορείς να βρεις χρόνο για να διαβάσεις βιβλία, μέσα στην γρήγορη καθημερινότητα που ζούμε;

Ο γνωστός επιχειρηματίας και επενδυτής, Tai Lopez, έχει βρει τον τρόπο, έτσι ώστε να διαβάζεις ένα βιβλίο την εβδομάδα. Αυτό μπορεί να σε κάνει πετυχημένο. Ακόμα κι αν δεν διαβάζεις όλο το βιβλίο κάθε φορά.

«Ορισμένα βιβλία έχουν μόνο μία ή δύο βασικές ιδέες που είναι πολύτιμες», λέει ο Lopez στο CNBC.

«Σκεφτείτε τον εαυτό σας ως έναν ανθρακωρύχο που ψάχνει για χρυσό. Ψάχνετε για μια πολύτιμη πέτρα, για να μετακινήσετε τη ζωή ή την επιχείρησή σας προς τα εμπρός», τονίζει ο Lopez. Κάπως έτσι, πρέπει να κάνεις την αναζήτηση σου και στο εσωτερικό ενός βιβλίου.

Ποια είναι η τακτική που εφαρμόζει ο ίδιος: Διαβάζει μια φορά τον πίνακα περιεχομένων, και αναζητά τα κεφάλια εκείνα με το υψηλότερο ενδιαφέρον. Στη συνέχεια, θα διαβάσει το πρώτο και τελευταίο τμήμα του βιβλίου, συν μερικά άλλα κεφάλαια που έχουν ενδιαφέρον. Τέλος, θα επικεντρωθεί στο κεφάλαιο που τον ενδιαφέρει περισσότερο και θα το διαβάσει προσεκτικά.