Μοναξιά…

Yalom:

«Για να δυναμώσεις πρέπει πρώτα να μάθεις ν’ αντιμετωπίζεις την πιο μοναχική μοναξιά σου…»

Θριαμβολογία και καταστροφολογία!

 

•Από μια άποψη είναι φυσικό. Η κυβέρνηση να προβάλει το έργο της και η αντιπολίτευση να το απαξιώνει. Αμφότερες όμως αδυνατούν να κατανοήσουν ότι ο λόγος αυτός δεν είναι πειστικός για την πλειονότητα των σκεπτόμενων πολιτών.


•Η κυβέρνηση θριαμβολογεί. Επαίρεται. Οι μεγάλες επενδύσεις, ο ψηφιακός μετασχηματισμός, ο τουρισμός, η στήριξη των ευάλωτων, η επιτάχυνση των συντάξεων, βελτίωση της πολιτικής προστασίας, εθνικά θέματα .

Δεν θα πει όμως λέξη για το χάλι της δημόσιας υγείας και την ανεπάρκεια που δείχνει. Επείγοντα, εντατικές, ΕΚΑΒ, εγχειρήσεις που δεν γίνονται. Θα κρύψει ότι η ασφάλεια του πολίτη δεν είναι μόνο θέμα Αστυνομίας αλλά ένα τρίπτυχο Αστυνομία, Δικαιοσύνη,  Σωφρονιστικό σύστημα, για το οποίο δεν έχει κάνει τίποτα. Θα κρύψει την διαιώνιση της γραφειοκρατίας και το υπερτροφικό αναποτελεσματικό κράτος με τα δικά μας τα παιδιά πανταχού παρόντα και απόντα. Θα κρύψει το χάλι της Δικαιοσύνης και την διατήρηση μιας παιδείας που υπολείπεται των αναγκών. Θα κρύψει ότι η Αθήνα είναι στα χάλια της μια ανοχύρωτη πόλη εχθρική προς τους πολίτες.


•Ο ΣΥΡΙΖΑ καταστροφολογεί. Τίποτα καλό δεν έχει γίνει. Για όλα φταίει ο Μητσοτάκης. Για την ακρίβεια, για την πανδημία, για το πόλεμο, για την ενεργειακή κρίση, το κράτος δικαίου.  Η μόνη λύση είναι να φύγει ο Μητσοτάκης. Επαρκής προσέγγιση για όσους βλέπουν Κυριάκο και βγάζουν φλύκταινες. Ελάχιστα ως καθόλου επαρκής για τη χώρα. Ακόμα τουλάχιστον.


•Το ΠΑΣΟΚ; ο λόγος του είναι πολύ πιο ισορροπημένος και σαφής. Όμως ακόμα θέλει Πυθία για να καταλάβεις τι θα κάνει αν.


•Οι Έλληνες είμαστε έξυπνος λαός. Πολύ πιο ευφυής και πολιτικά σκεπτόμενος από άλλους που έχουν το όνομα αλλά έχουν χάσει τη χάρη. Τα εκλογικά αποτελέσματα έχουν τις περισσότερες φορές μια συλλογική σοφία που γίνεται κατανοητή πολύ καιρό μετά. Κάθε πολίτης θα σταθμίσει τις προτεραιότητες του.  Προς το παρόν οι δημοσκοπήσεις έχουν πολύ σχετική αξία. Από δω και κάτω θα φανούν οι τάσεις.

Πάνος Μπιτσαξής

Σοφός της Ομάχα συμβουλεύει.

Γουόρεν Μπάφετ: Οι τέσσερις λέξεις που φέρνουν την πραγματική ευτυχία

Γουόρεν Μπάφετ: Οι τέσσερις λέξεις που φέρνουν την πραγματική ευτυχία

φωτ.: Reuters

  

Ενδεχομένως η καλύτερη ομιλία που έχει δώσει ποτέ ο Γουόρεν Μπάφετ έλαβε χώρα πριν από δύο περίπου δεκαετίες, όταν απευθυνόταν σε φοιτητές του Business School στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα. Μεταξύ άλλων, είχε πει ότι καλύτερος τρόπος για να είναι κανείς ευτυχισμένος και να κάνει τις καλύτερες επιλογές σε ό,τι αφορά τους επαγγελματικούς του στόχους, τη διαχείριση των οικονομικών του, την υγεία του και τις σχέσεις με άλλους ανθρώπους πρέπει να ασχολείται με κάτι που απολαμβάνει για το υπόλοιπο της ζωής του. «Συνδεθείτε με άτομα που σας αρέσουν. Εγώ δουλεύω μόνο με άτομα που μου αρέσουν. Εάν μπορούσα να κάνω βγάλω 100 εκατ. δολάρια με τον τύπο που με ενοχλεί, θα έλεγα όχι», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο δισεκατομμυριούχος, γνωστός και ως Σοφός της Ομάχα.

Το μήνυμα από αυτή την ιστορική ομιλία μπορεί να συνοψιστεί σε τέσσερις μόλις λέξεις «κάντε αυτό που αγαπάτε». «Νομίζω ότι δεν έχετε τα λογικά σας εάν κάνετε μια δουλειά που δεν σας αρέσει, επειδή πιστεύετε ότι θα φανεί καλή στο βιογραφικό σας», είχε τονίσει και πρόκειται για μία συμβουλή την οποία ακολουθεί πιστά και ο ίδιος. Για όσους σπεύδουν να διαφωνήσουν, υπάρχουν τουλάχιστον πέντε λόγοι για τους οποίους θα έπρεπε κανείς να κάνει μόνο αυτό που αγαπά.

Σύμφωνα με το Inc, δεν θα πρέπει να συμβιβαστείτε ποτέ, καθώς όταν ασχολείστε με αυτό που σας αρέσει:

1. Κάνετε πράγματα για τα οποία πραγματικά ενδιαφέρεστε

Όταν κάνετε αυτό που αγαπάτε, δημιουργούνται σύνδεσμοι μεταξύ της δουλειάς σας και των αξιών σας, των πραγμάτων που δίνουν σκοπό στη ζωή σας.

2. Έχετε την αίσθηση του ανήκειν

Όταν κάνετε αυτό που αγαπάτε, υπάρχει μία καλή περίπτωση και οι άλλοι γύρω σας να αισθάνονται το ίδιο. Γίνεστε μέρος μίας ομάδας που εκτιμά τα καλά αποτελέσματα και τα οφέλη, ενώ συνεργάζεστε κάνοντας σημαντική δουλειά εντός ομάδων που ενδιαφέρονται για έναν κοινό σκοπό.

3. Ασχολείστε με αυτό στο οποίο είστε καλοί

Η επιτυχία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πόσο γνωρίζουμε τα δυνατά και τα τρωτά μας σημεία. Όταν αντιλαμβανόμαστε τις γνώσεις μας, τις δυνάμεις μας και τις δεξιότητάς μας, μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τις ευκαιρίες και να αποφύγουμε τα μεγάλα ρίσκα.

4. Είστε πιο αισιόδοξοι

Οι πιο παραγωγικοί επαγγελματίες που αγαπούν το αντικείμενο της δουλειάς τους, εντάσσουν την ελπίδα και την αισιοδοξία στην καθημερινότητά τους, ενόσω παραμένουν ρεαλιστές για το αποτέλεσμα.

5. Έχετε κίνητρο

Εάν αγαπάτε αυτό που κάνετε, έχετε κίνητρο να αφιερώσετε περισσότερο χρόνο, ώστε να κάνετε αυτό που θέλετε, όχι αυτό που πρέπει. Εν τέλει μερικές φορές, εάν λατρεύετε το αντικείμενό σας, δεν το αισθάνεστε ως δουλειά, απλώς προσπαθείτε να προχωρήσετε σε κάτι που σας κάνει πραγματικά χαρούμενους.

moneyreview.gr με πληροφορίες από Inc

Μην κάνεις παιδιά…

Μην κάνεις παιδιά μέχρι να είσαι έτοιμος να γίνεις δημιουργός και να γεμίσεις τον κόσμο δημιουργούς. Είναι λάθος να γεννήσεις παιδιά από ανάγκη, λάθος να χρησιμοποιήσεις ένα παιδί για να ανακουφίσεις τη μοναξιά σου, λάθος να δώσεις σκοπό στη ζωή σου φτιάχνοντας άλλο ένα αντίγραφο του εαυτού σου….

Irvin D. Yalom – Όταν έκλαψε ο Νίτσε

Το σφάλμα της επαγωγής, του Πάνου Μπιτσαξή

Το σφάλμα της επαγωγής, του Πάνου Μπιτσαξή

Ο Πάνος Μπιτσαξής είναι ποινικολόγος και συγγραφέας του αυτοβιογραφικού-ιστορικού βιβλίου “΄Οταν το μέλλον έπαιζε κρυφτό..”

• Η αρθρογραφία για την Τουρκία είναι εκτενής. Το «πού το πάει ο Ερντογάν» είναι το κοινό μοτίβο διερώτησης. Στην βάση της συντριπτικής πλειονότητας των συλλογισμών λανθάνει μια «επαγωγή». Αφού στο παρελθόν αντιμετωπίσαμε ένταση και κρίση, αφού είχαμε φτάσει στο παραπέντε μιας θερμής σύγκρουσης και πάντα αυτό εκτονωνόταν, το ίδιο θα συμβεί, με κάποιο τρόπο και τώρα. Ο πόλεμος δεν συμφέρει κανέναν και η Τουρκία ξέρει ότι θα έχει μεγάλο κόστος, είναι οι ελάσσονες συλλογισμοί όπως λέμε στις δικαστικές αποφάσεις.

•Αυτό όμως ίσως αποτελεί  το περίφημο «σφάλμα της επαγωγής», όπως το χαρακτηρίζει ο Ταλεμπ. Τα κρισιμότερα γεγονότα έρχονται όταν διαψεύδεται ο επαγωγικός συλλογισμός. Την παραμονή του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου υπήρχε εκτενής αρθρογραφία επί του γιατί η Γερμανία δεν θα κάνει πόλεμο. Στις 20 Απριλίου 1967 η Αυγή δημοσίευσε άρθρο υπό το τίτλο «γιατί δεν θα γίνει πραξικόπημα».
Τα παραδείγματα είναι πολλά.

•Η αίσθηση μου είναι ότι οι Τούρκοι θα προκαλέσουν θερμό επεισόδιο. Σε ακατοίκητο νησί; Στο Καστελλόριζο; Δεν ξέρω. Θα το κάνουν γιατί για τους ιθύνοντες απώλεια των εκλογών ισοδυναμεί με υπαρξιακό θέμα. Θα τους “ξεσκίσουν”. Όταν το κάνουν με νομικό πρόσχημα το τρέχον εμπρηστικό αφήγημα, θα περιμένουν την απάντηση. Την ανάπτυξη της ελληνικής δύναμης πυρός που θα γενικεύσει την εμπλοκή. Έτσι ώστε να μιλούν για επίθεση και να συρθούμε σε διαπραγματεύσεις.

•Είμαστε έτοιμοι γι’ αυτή τη περιπέτεια; Ελπίζω στρατιωτικά να έχουν γνώση οι φύλακες, με σωστές εκτιμήσεις και σχέδιο. Ελπίζω η πολιτική ηγεσία να έχει απολύτως ακριβή και λεπτομερή εικόνα. Ελπίζω ότι έχει γίνει η κατάλληλη απόρρητη διπλωματική και άλλη προεργασία με  τη Γαλλία και τις ΗΠΑ. Είμαι απόλυτα σίγουρος, σε κάθε περίπτωση, ότι πολιτική ηγεσία και Ένοπλες Δυνάμεις κάνουν ό, τι μπορούν για να είμαστε έτοιμοι. Αυτό το νιώθουμε κάθε μέρα. Δεν έχω τη παραμικρή αμφιβολία γι’ αυτό. Η ανησυχία μου είναι η τυχόν υπερεκτίμηση των δυνάμεών μας και η επιβεβαίωση των συμμαχιών μας. Είναι οι παράμετροι που μας κυνηγούν ιστορικά ως ερινύες, Αόριστη Ανησυχία, δεν έχω κάτι συγκεκριμένο στο νου. Μόνο το ένστικτο.

•Οι καινοφανείς αυτές καταστάσεις απαιτούν ετοιμότητα και των πολιτών. Σε αυτό το θέμα είμαστε εντελώς απροετοίμαστοι. Ζούμε τον ύπνο του δικαίου. Ίσως γιατί δεν πιστεύουμε στο βάθος ότι θα συμβεί το κακό. Μακάρι. Αλλά όταν ένα πουλί κολυμπάει σαν πάπια, κράζει σαν πάπια και πετάει σαν πάπια, τότε μάλλον είναι πάπια. Αυτό είναι το κακό.

γουρνοτσάρουχα

Τα γουρνοτσάρουχα, γουρουνοτσάρουχα, τα τσαρούχια με θηλιές, λουρουτσάρουχα

Το τσαρούχι με τις θηλιές (από το τουρκικό Garik) ήταν ένα είδος παπούτσι, χαμηλό, ελαφρύ από δέρμα γουρουνιού, των χωρικών και των βοσκών της ηπειρωτικής Ελλάδας.