Συντάκτης: Kostas Bertsias

«Σκοτάδι εδώ μέσα που πάρκαρα. Και ο χώρος άηχος. Μπήκα για να προστατευτώ, αλλά τώρα δεν θυμάμαι τι με απειλούσε και με ανάγκασε να ψάχνω έναν χώρο κρυμμένο απ’ όλους, όπως νόμιζα αφελώς, διότι δεν ήμουν μόνος μου εδώ μέσα απ’ όσο μπορώ να καταλάβω, μη βλέποντας βεβαίως, ακούγοντας όμως θορύβους διάφορους, διαφορετικούς κάθε φορά, ποτέ όμοιους και πολύ ύπουλους θα μπορούσα να πω, δηλαδή ήχους που έμοιαζαν σαν προειδοποιήσεις απροσδιόριστου επερχόμενου συμβάντος, επικίνδυνου κατά μία πιθανότητα, αλλά δεν είμαι και βέβαιος επ’ αυτού, και λέω πρέπει να βγω από δω μέσα, κάνω λοιπόν ν’ ανάψω πάλι τη μηχανή και μου φωνάζει κάποιος που νόμιζα ότι ήταν ο υπεύθυνος του συνεργείου όπου πήγαινα το αυτοκίνητό μου για σέρβις, έτσι μου φάνηκε, ”μη, θα τιναχτούμε όλοι στον αέρα, μην ανάβεις τη μηχανή!” Αισθάνθηκα τότε ότι έσπρωχναν το αυτοκίνητό μου προς την έξοδο των ματιών μου, πράγμα που δεν ήθελα, αφού όσα συνέβαιναν έξω ήσαν πράγματι τρομερά και φοβερά, αλλιώς γιατί έψαχνα να βρω ένα μέρος για να προστατευτώ απ’ αυτά. Και πατάω με όλη μου τη δύναμη φρένο.»

ΜΑΡΙΟΣ ΠΟΝΤΙΚΑΣ, Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος, πεζογράφος και διαφημιστής. Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1942, πέθανε 16/9/2022.

Τα θαύματα δεν είναι αντίθετα στη φύση, αλλά αντίθετα σε αυτά που γνωρίζουμε εμείς για τη φύση

Αυγουστίνος

Πηγ: Μαρίνα ΑθηναίουInterview Editor, epixeiro.gr

Πόσο εκφραστικές είναι οι μεγάλες γυναίκες όταν συζητούν στην Εγκλουβή της Λευκάδας; Πόσο επιβλητικές μπορεί να είναι οι Καραγκούνες Τρικάλων στο χωριό Γλίνος. Πως είναι να κοιτάς κατάματα έναν δύτη μέσα από το σκάφανδρο στην Κάλυμνο; Και πόσο σύγχρονες μπορεί να μοιάζουν οι παραδοσιακές φορεσιές από τους Ολύμπους της Χίου; 

Γυναίκες συζητούν στο χωριό Εγκλουβή της Λευκάδας

Ο φωτογράφος δημιουργεί εικόνες σχετικές με τις παραδόσεις της Ελλάδας τα τελευταία οκτώ χρόνια. Παρουσιάζει τα παραδοσιακά δρώμενα ανά την Ελλάδα μέσα από τη δική του ματιά και επικεντρώνεται στις γυναικείες παραδοσιακές ενδυμασίες. 

Δύτης με σκάφανδρο, Κάλυμνος.

Η δουλειά του εκτίθεται μεταξύ άλλων στο Μουσείο Μπενάκη στην Αθήνα και στο Μουσείο Fragonard στις Κάννες της Γαλλίας ενώ φωτογραφίες του έχουν δημοσιευθεί στους New York Times και το National Geographic. Στη φωτογραφική του πορεία έχει αποσπάσει δεκαπέντε διεθνή βραβεία και το αρχείο του φυλάσσεται στα φωτογραφικά αρχεία του Μουσείου Μπενάκη.

Από το Ethos στο Caryatis

Ο φωτογράφος συνήθιζε να δημιουργεί εικόνες κατά τη διάρκεια τοπικών παραδοσιακών δρώμενων από στιγμιότυπα. Και ο ίδιος έχει ονομάσει τη συλλογή φωτογραφιών του που έχει τραβήξει με τα συγκεκριμένα δεδομένα, Ethos. 

Παραδοσιακές φορεσιές από τους Ολύμπους της Χίου.

Αργότερα, αφού αποδεμονοποίησε την σκηνοθεσία στη φωτογραφία γεννήθηκε η συνολική ιδέα για το έργο του “Καρυάτις”. Ο φωτογράφος πλέον σκηνοθετεί πλήρως το περιβάλλον της κάθε φωτογραφίας αξιοποιώντας ωστόσο παράλληλα τον υπάρχοντα φωτισμό και τα αντικείμενα που διατίθενται στον εκάστοτε χώρο. 

Τοπικές παραδοσιακές φορεσιές στο χωριό Αγγελοχώρι, στη Μακεδονία.

Τα τελευταία δύο χρόνια, με τη συμβουλευτική υποστήριξη του ΕΚΠΑ, ταξιδεύει σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και φωτογραφίζει τις γυναικείες τοπικές φορεσιές στο φυσικό τους περιβάλλον. 

Μεταφορά προίκας από το σπίτι του γαμπρού στης νύφης, Όλυμπος Καρπάθου.

Μετά από ενδελεχή έρευνα τόσο για τη γνησιότητα ή την πιστή αντιγραφή της φορεσιάς όσο και την εύρεση ενός αυθεντικού χώρου ή ενός χαρακτηριστικού τοπίου, φωτογραφίζει τις γυναίκες της περιοχής με τις φορεσιές τους. 

Μπούλα και Γενίτσαροι, Νάουσα Ημαθίας. Ετήσιο αποκριάτικο έθιμο.

Σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού, σε τροποποιημένη ταμειακή βάση, για την περίοδο του Ιανουαρίου – Αυγούστου 2022, το πρωτογενές αποτέλεσμα διαμορφώθηκε σε πλεόνασμα ύψους 10 εκατ. ευρώ, έναντι στόχου για πρωτογενές έλλειμμα 5.942 εκατ. ευρώ και πρωτογενούς ελλείμματος 6.381 εκατ. ευρώ για την ίδια περίοδο το 2021.

Αύξηση εξαγωγών

Ενισχυμένες κατά 20,8% εμφανίζονται οι εξαγωγές στο β’ τρίμηνο του 2022, έναντι ανόδου 9,8% ένα χρόνο πριν, αναφέρει στο σημερινό «Δελτίο Εξελίξεων στη Βιομηχανία» του ΙΟΒΕ σε συνεργασία με την Πρωτοβουλία «Ελληνική Παραγωγή – Συμβούλιο Βιομηχανιών για την Ανάπτυξη».

Οικονομικό κλίμα

H Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην έκθεση της “Summer 2022 Economic Forecasts”, αναθεώρησε προς τα πάνω την πρόβλεψη της για τον ρυθμό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας το 2022, η οποία προβλέπεται να υποστηριχθεί από την ώθηση των κεφαλαίων του Ταμείου Ανάκαμψης καθώς και τις θετικές προοπτικές για τον τουρισμό ο οποίος εκτιμάται ότι θα επιστρέψει στα προ πανδημίας επίπεδα έως το 2023, σημειώνει η Τράπεζα Πειραιώς στο Δελτίο Οικονομικών Εξελίξεων Αυγούστου – Σεπτεμβρίο

Γράφει ο Πάνος Μπιτσαξής

•Όπως και να το δεις είναι κάτι εντυπωσιακό.Δεν νομίζω ότι διαθέτω επάρκεια για μια πλήρη εξήγηση.Το μόνο που μου έρχεται στο νου είναι η πανάρχαια τάση των κοινωνιών να δημιουργούν είδωλα.

Μάλιστα για την Ελλάδα ο Κ.Καραμανλής είχε πει ότι μας αρέσει να φτιάχνουμε είδωλα.Όχι όμως για να τα λατρεύουμε αλλά για να έχουμε τη χαρά να τα γκρεμίζουμε.

Υποθέτω ότι η πρώτη βιωματική ύλη μένει απαράλλαχτη.Όπως όταν οι Αζτέκοι προσκυνούσαν τον θεό με το δύσκολο όνομα.Τον Χουιτζιλιποχτλι.

•Στο μεταξύ οι αγγλικές φυλλάδες τροφοδοτούν το αδηφαγο κοινό με φλέγοντα θέματα.
Ο Αντριου μετά το συμβιβασμο με 10εκ με την φερόμενη «σκλάβα του σεξ» φόρεσε στρατιωτική στολή.
Πως θα λέγονται τα τέκνα Μεγκαν;σκέτο πρίγκηπες η αυτού/ης βασιλικη υψηλό της;
Πως γίνεται να φορά στρατιωτική στολή ο Αντριου και όχι ο Χαρυ;

Ήρθαν και οι αποκαλύψεις του μπάτλερ.Σεισμός.Μεταξύ των άλλων συνηθειών του βασιλέως ,των πολύ χαριτωμενων,υπάρχει ειδικός αυλικός για να θέτει κάθε πρωί μια ίντσα ακριβως οδοντόκρεμα στην υψηλή του οδοντόβουρτσα.

Πολύ σωστά.Θέλει κόπο να βάζεις την οδοντόπαστα.Εγώ να δείτε τι παθαίνω.Αν έχω τη βρύση πολύ ανοιχτή παίρνει το νερό την οδοντοπαστα και πρέπει να τη ξαναβαλω.Είναι πρόβλημα.

•Παράξενο πράγμα ο ανθρώπινος πολιτισμός.

Ένας άνθρωπος βάζει σκοπό της ζωής του να ζωγραφίσει τον κόσμο. Χρόνια ολόκληρα γεμίζει μια επιφάνεια με εικόνες από επαρχίες, βασίλεια, βουνά, κόλπους, καράβια, νησιά, ψάρια, σπίτια, εργαλεία, άστρα, άλογα κι ανθρώπους. Λίγο πριν πεθάνει, ανακαλύπτει ότι αυτός ο υπομονετικός λαβύρινθος των γραμμών σχηματίζει την εικόνα του προσώπου του.

Χορχε Λουϊς Μπόρχες Αργεντινός συγγραφέας και θεωρείται μία από τις σημαντικότερες λογοτεχνικές μορφές του 20ού αιώνα. Παρόλο που είναι πιο γνωστός για τα διηγήματά του (όπου κυριαρχεί το στοιχείο του φανταστικού), ο Μπόρχες ήταν επίσης δοκιμιογράφος, ποιητής και κριτικός

Μηχανή ατμήλατου σιδηροδρόμου στον Πειραιά

Ο Αστικός Σιδηρόδρομος Πειραιά – Κηφισιάς, γνωστός ως «Ηλεκτρικός», μετράει σχεδόν ενάμισι αιώνα ζωής. Ατμοκίνητος αρχικά και ηλεκτροκίνητος αργότερα, ο σιδηρόδρομος συνέδεσε το 1869 την Αθήνα με τον Πειραιά, που μέχρι τότε οι άμαξες και τα παμφορεία ήταν το μόνο μέσο συγκοινωνίας μεταξύ τους.

Η πρώτη ιδέα για τη δημιουργία του τέθηκε από τον Φρειδερίκο Φεράλδη το 1835, ένα χρόνο αφότου η Αθήνα έγινε πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους, αλλά απορρίφθηκε από την τότε κυβέρνηση. Οκτώ χρόνια αργότερα, το 1843, ο Αλέξανδρος Ραγκαβής επαναλαμβάνει δημόσια την πρόταση, αλλά και πάλι δεν υπήρξε ανταπόκριση.

Το 1855 ο πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, καταθέτει το πρώτο νομοσχέδιο για την ίδρυση σιδηροδρόμου Αθήνας – Πειραιά. Είναι ο Νόμος ΤΖ «περί συστάσεως σιδηροδρόμου Απ’ Αθηνών εις Πειραιά», ο οποίος δίνει το δικαίωμα εκμετάλλευσης στην εταιρία που θ’ αναλάμβανε το έργο για 55 χρόνια. Το 1857 το δικαίωμα αυτό αυξάνεται σε 75 χρόνια.

Έπειτα από ανεπιτυχείς προσπάθειες ανάθεσης του έργου, το 1867 κατακυρώνεται στον άγγλο επιχειρηματία Εδουάρδο Πίκερινγκ, ο οποίος το Νοέμβριο του ίδιου έτους αρχίζει να κατασκευάζει το έργο. Ένα χρόνο μετά, το 1868, ο Πίκερινγκ μεταβιβάζει τις υποχρεώσεις του στην ιδρυθείσα από όμιλο Ανώνυμη Εταιρία του «Απ’ Αθηνών εις Πειραιά Σιδηροδρόμου» – Σ.Α.Π. Α.Ε.

Στις 17 Φεβρουαρίου του 1869 η εταιρία έχει τελειώσει το έργο και γίνεται η πρώτη δοκιμή της διαδρομής. Τα επίσημα εγκαίνια γίνονται μέσα σε ατμόσφαιρα γενικής χαράς, στις 27 Φεβρουαρίου 1869, με επιβάτες στο πρώτο δρομολόγιο τη Βασίλισσα Όλγα, τον Πρωθυπουργό Ζαΐμη, υπουργούς, στρατιωτικούς, διπλωμάτες και άλλους επισήμους. Επιτέλους, το όνειρο γίνεται πραγματικότητα. Η ατμομηχανή με 6 βαγόνια καλύπτει τη διαδρομή των 8 χιλιομέτρων από το Θησείο στον Πειραιά περίπου σε 19 λεπτά. Οι δύο πόλεις, Αθήνα και Πειραιάς, έχουν πλέον συνδεθεί με σιδερένιες γραμμές.

Τα σχόλια του τύπου της εποχής πολλά και καλά. Στις 3 Μαρτίου του 1869 ο «Αιών» γράφει: «Ο σιδηρόδρομος ήρξατο τακτικώς εργαζόμενος από της τελευταίας Παρασκευής. Η συρροή των επιβατών είναι μεγίστη. Οι πάντες δ’ ομολογούσι τας μεγίστας ωφελείας, ας η κάταρξις του έργου τούτου υπισχνείται. Ευχόμεθα και αύθις, ίνα η μικρά αύτη γραμμή υπάρξει η αρχή του καθ’ όλην την επικράτειαν συμπλέγματος σιδηροδρόμων».

Από το πρώτο επίσημο δρομολόγιο, το 1869, έως τις 16 Σεπτεμβρίου του 1904 οπότε πραγματοποιήθηκε η ηλεκτροδότηση του σιδηροδρόμου, μεσολάβησαν η στρώση διπλής γραμμής και η έναρξη κατασκευής σήραγγας το 1889 από το Θησείο μέχρι την Ομόνοια (Λυκούργου και Αθηνάς), όπου δημιουργήθηκε και ο παλιός σταθμός της Ομόνοιας, ο οποίος εγκαινιάστηκε στις 17 Μαΐου του 1895.

Η υπόγεια σήραγγα και η ηλεκτροδότηση προκάλεσε πάλι πολλά και ποικίλα σχόλια του Τύπου της εποχής. Αξίζει να αναφερθούν μερικά που καταδεικνύουν την αντίδραση του κόσμου της εποχής εκείνης σε κάθε καινοτομία. «Τι να σου πω, αδελφέ, λέγει κάποιος εκ των προσκεκλημένων. Νομίζω ότι πρόκειται να μας κλείσουν «κατά βαρβάρων» με τον Υπόγειον. Και κύψας εις το αυτί του πλησίον του ισταμένου ηρώτησε σοβαρώς:
– Έκαμες την διαθήκην σου;
– Όχι.
– Εξωμολογήθης τουλάχιστον;
– Ούτε.
– Εγώ δεν είχα το θάρρος να έλθω απροετοίμαστος. Αυτή η σήραγξ μου φαίνεται σαν καρμανιόλα.»

Σε άλλο δημοσίευμα, στις 18 Σεπτεμβρίου του 1904, ο χρονογράφος των «Καιρών» με το ψευδώνυμο «Φαληριώτης», γράφει για τον ηλεκτρικό, πλέον, σιδηρόδρομο:

– Ένα δια το Φάληρον πρώτης.
– Μετ’ επιστροφής;
– Απλούν, απλούν. Δεν μπορώ να είμαι βέβαιος αν θα φθάσω ζωντανός…

Το 1926 οι ΣΑΠ (Σιδηρόδρομοι Αττικής) που εκμεταλλεύονται το «Θηρίο» της Κηφισιάς, δηλαδή τη Γραμμή από Πλατεία Αττικής μέχρι Κηφισιά, με διακλάδωση από Ν. Ηράκλειο μέχρι Λαύριο, και οι «Τροχιόδρομοι Αθηνών – Πειραιώς» που εκμεταλλεύονται τα Τραμ, συνεργάζονται με τον αγγλικό όμιλο «Πάουερ». Από τη συνεργασία αυτή προκύπτουν δύο Εταιρίες: Η «Ηλεκτρική Εταιρία Μεταφορών» (ΗΕΜ) που αναλαμβάνει την εκμετάλλευση των Τραμ και της Γραμμής της Κηφισιάς και οι «Ελληνικοί Ηλεκτρικοί Σιδηρόδρομοι» (ΕΗΣ).

Οι ΕΗΣ αναλαμβάνουν τις υποχρεώσεις της πρώην ΣΑΠ και ταυτόχρονα τη δέσμευση να βελτιώσουν την υπάρχουσα γραμμή και να επεκτείνουν την υπόγεια σήραγγα ως το σταθμό «Αττική» με διπλή γραμμή για να ενωθεί ο Ηλεκτρικός με την Κηφισιά, με υπόγειο σταθμό κάτω από την «Ομόνοια». Τα έργα ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 1928 και στις 21 Ιουλίου του 1930 εγκαινιάζεται από τον Ελευθέριο Βενιζέλο ο υπόγειος σταθμός «Ομόνοια». Αργότερα, το 1948 και το 1949 εγκαινιάζονται αντίστοιχα οι σταθμοί «Βικτώρια» και «Αττική».

Το 1937 η ΗΕΜ αναλαμβάνει την Ηλεκτροκίνηση του σιδηροδρόμου Κηφισιάς και το 1938 καταργεί το Θηρίο για την πραγματοποίηση του έργου. Τα έργα, όμως, λόγω της κρίσιμης περιόδου, δεν ολοκληρώνονται και φτάνουμε έτσι στο 1950, οπότε παραχωρείται από την ΗΕΜ στην ΕΗΣ η ολοκλήρωση του έργου Ηλεκτροκίνησης και η εκμετάλλευση του σιδηροδρόμου Αθηνών – Κηφισιάς. Οι ΕΗΣ συνεχίζουν τα έργα που καταλήγουν σταδιακά το 1957 με τη λειτουργία του σταθμού της Κηφισιάς. Έτσι, η συγκοινωνία από Πειραιά μέχρι Κηφισιά με τον Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο είναι πλέον πραγματικότητα.

Την 1 Ιανουαρίου του 1976 οι ΕΗΣ περιέρχονται στο Ελληνικό Δημόσιο και μετονομάζονται σε ΗΣΑΠ. Α.Ε. (Ηλεκτρικοί Σιδηρόδρομοι Αθηνών – Πειραιώς).

Σε όλη αυτή τη διαδρομή του, από το 1869 έως σήμερα, ο σιδηρόδρομος έζησε στιγμές μεγαλείου και συμφορές. Μετέφερε βασιλείς, υψηλούς επισκέπτες, έδωσε το παρών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896, μετέφερε στρατιώτες του πολέμου 1912 – 1913. Βομβαρδίστηκε και επέζησε, πραγματοποιώντας εκατομμύρια δρομολόγια, που εξυπηρέτησαν δισεκατομμύρια επιβάτες.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/