


Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.


Ήτανε, λοιπόν που λέτε, ένας που ήθελε να αποκτήσει ένα παπαγάλο. Έτσι, πήγε σ’ ένα κατάστημα ωδικών πτηνών κι εξέφρασε την πρόθεσή του. Ο υπάλληλος άρχισε αμέσως να του εκθέτει πρόθυμα την πραμάτεια του, περιγράφοντας τα προσόντα και τα χαρίσματα του ενός και του άλλου παπαγάλου. Όσο αυξάνονταν αυτά, τόσο ανέβαινε και η τιμή, βέβαια. Ξεκινώντας από τα χαμηλά και τα προσιτά, το εμπόρευμα άρχισε να ξεπερνάει το δικό του βαλάντιο και ανέβαινε μέχρι απαγορευτικά ύψη για κάθε πορτοφόλι.
Μέσα σε λίγη ώρα, ο υποψήφιος αγοραστής είχε πια δει παπαγάλους και παπαγάλους: ταπεινούς, απλούς και μετά πιο θροφαντούς, πιο εξωτικούς και μετά πολύχρωμους, πλουμιστούς, πολύγλωσσους, με λοφίο κ.τ.λ. κ.τ.λ.
Κάποια στιγμή, η περιέργειά του δεν άντεξε και ρωτάει τον πωλητή: «Πόσο κάνει ο πιο ακριβός, μα ο πιο ακριβός παπαγάλος που έχετε;». «Α!», του λέει ο πωλητής «διαθέτουμε, κύριε, εδώ παπαγάλο που κάνει…» και του ανέφερε ένα αστρονομικό ποσό. Ακούγοντας την τιμή, δικός μας τάχασε. «Θα μπορούσα να τον δω;» ρώτησε. «Ασφαλώς όχι», του λέει αυστηρά ο πωλητής, «διότι απουσιάζει ο ιδιοκτήτης κι εγώ που είμαι ένας απλός υπάλληλος δεν μπορώ να πάρω τέτοια ευθύνη να σας δείξω ένα τόσο πολύτιμο εμπόρευμα, που το φυλάμε για ασφάλεια στο πίσω μέρος του καταστήματος.»
Μετά από πολλά παρακάλια, όμως, τον κατάφερε τον πωλητή, τον τουμπάρισε, που λέμε, κι έτσι πήγανε μαζί στο άδυτο, στο πίσω μέρος του καταστήματος, όπου φυλάσσετο ο σπουδαίος αυτός, σπανιότατος και πανάκριβος παπαγάλος. Και τι να δει; Ένα ξεπουπουλιασμένο, φουκαριάρικο πουλάκι, που τέτοια κακομοιριά δεν είχαν ξαναδεί ανθρώπου μάτια. Μονόχρωμο, μ’ ένα στραβό πεσμένο τσουλούφι, αρρωστημένο πλάσμα. Άστα! Μαύρη θλίψη! «Καλά», λέει με ύφος δίκαιης διαμαρτυρίας, «οι άλλοι παπαγάλοι ήταν θροφαντοί, πλουμιστοί, πολύχρωμοι, πολύγλωσσοι και κόστιζαν πολύ λιγότερα χρήματα, ο καθένας στην κλίμακα και τη βαθμίδα του. Αυτό εδώ το πράμα, γιατί παπαγάλο δεν το λες, για ποιο λόγο, τι είναι αυτό που το κάνει να κοστίζει τόσο πολύ ακριβά; Για να τον αγοράσεις δεν φτάνει όλο το PSI!..»
Ο υπάλληλος προβληματίστηκε, έσμιξε τα φρύδια κι άρχισε να δαγκώνεται και να στραβομουτσουνιάζει, πέφτοντας σε περισυλλογή, γιατί σε μια τέτοια ερώτηση δεν μπορούσε να απαντήσει, αλλά έπρεπε. Και λέει: «Κοίτα φιλαράκο! Κι εγώ, εδώ που τα λέμε, δεν ξέρω να σου πω το γιατί. Να ξέρεις, όμως· όλοι οι άλλοι παπαγάλοι εδώ μέσα κύριε πρόεδρε τόνε φωνάζουνε.»

«Ο άνθρωπος που δεν είναι ικανός να αντλεί διαρκώς από μέσα του νέους πόθους, μαζί κι έναν καινούργιο εαυτό, να γυρίζει ως επιβεβαίωση την πλάτη στο παρωχημένο και σαπισμένο, αυτός δεν είναι άνθρωπος: είναι ένας μπουρζουάς, ένας φαρμακοτρίφτης, ένας ουτιδανός.»
Αμεντέο Μοντιλιάνι (http://www.modigliani-foundation.org)








Πηγή : Εστία
ΟΠΟΙΑ ἄποψη καί ἄν ἔχει κανείς γιά τόν τέως ὑπουργό Ἐξωτερικῶν Νῖκο Κοτζιᾶ –ἡ ΝΔ πού τόν σφυροκοποῦσε ἐξέφρασε τήν ἀπορία της γιά τήν ἀποχώρηση τοῦ ἀρχιτέκτονα τῶν Πρεσπῶν ἀπό τήν Κυβέρνηση– δέν μπορεῖ παρά νά ἀναγνωρίσει ὅτι ἄφησε ἀποτύπωμα ἀπό τό πέρασμά του στό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν.
Θετικό ἤ ἀρνητικό, θά τό κρίνει ἡ ἱστορία. Ἀποτύπωμα πάντως. «Κίνησε» τά πράγματα μετά ἀπό χρόνια ἀκινησίας. Στό Σκοπιανό, μέ μιά συμφωνία πού ἀφήνει πικρή γεύση στόν Ἑλληνισμό. Στό Κυπριακό, μέ τήν ἀνάδειξη τῆς ἀποχώρησης τοῦ Ἀττίλα καί τῆς κατάργησης τοῦ ἀναχρονιστικοῦ καθεστῶτος τῶν ἐγγυήσεων, ἀφήνει θετική γεύση στόν Ἑλληνισμό. Γιά τήν Θράκη δέ θέλω νά μιλήσω, στήν Κυβέρνηση ὑπῆρχαν δύο γραμμές. Μία τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καί μία τοῦ Μαξίμου. Ἕνα ἀπό τά θέματα πού ἀνακίνησε ὁ Κοτζιᾶς ἦταν ἡ ἐπέκταση τῶν 12 μιλίων στό Αἰγαῖο καί στήν Κρήτη, μέ τελικό στόχο τήν διαπραγμάτευση μέ τήν Τουρκία. Ἐπρόκειτο γιά μία –θεωρητικά– κυκλωτική κίνηση ἐξωτερικῆς πολιτικῆς ἡ ὁποία ὡς τελικό στόχο εἶχε τήν δημιουργία τετελεσμένων ὑπέρ ἡμῶν.
Ἡ «Ἑστία» εἶχε τό προνόμιο τῆς ἐνημέρωσης γιά τήν πολιτική αὐτή τοῦ κ. Κοτζιᾶ –ὁ ἴδιος τόν εἶχα ρωτήσει εὐθέως σέ μιά τηλεοπτική συνέντευξη τόν Ἰανουάριο τοῦ 2018 καί ἀπάντησε ξεκάθαρα. Μέ ἄλλη εὐκαιρία εἶχα νά μάθω περισσότερα, off the record. Ἡ ἐφημερίδα μας πάντως ἔκανε τά 12 μίλια πρῶτο θέμα της δύο φορές σέ ἀνύποπτη περίοδο. Χωρίς νά γνωρίζω σέ βάθος τά τεχνικά θέματα, μέ τήν ἀφορμή τῆς ἀναφορᾶς τοῦ κ. Κοτζιᾶ στήν τελετή παράδοσης-παραλαβῆς τοῦ ΥΠΕΞ, ἔχω νά ἐπισημάνω τά ἑξῆς:
• Ἡ ἐπέκταση τῶν 12 μιλίων σέ Ἰόνιο – Κρήτη εἶναι σωστή, ἀρκεῖ νά μήν ὑποκρύπτεται ὄπισθεν αὐτῆς ἡ σκέψη νά χρησιμοποιηθεῖ ὡς ἄλλοθι γιά τόν συμβιβασμό στό Αἰγαῖο. Καί βεβαίως ὀφείλουμε νά τήν ἀντιπαραβάλουμε (πρός ἐξαγωγή συμπερασμάτων) μέ τήν ἄγνωστη ἕως σήμερα νέα συμφωνία πού ἔχει συνάψει ἡ Ἑλλάς μέ τήν Ἀλβανία γιά τήν ΑΟΖ τοῦ Ἰονίου. Γι’ αὐτήν ὁ κ. Κοτζιᾶς δέν ἔδωσε πληροφορίες.
• Ἡ τακτική τῆς κυκλωτικῆς ἐπέκτασης τῶν 12 μιλίων ὅπου μποροῦμε –ἀπό τό Ἰόνιο ἕως τήν Κρήτη καί ἀπό τήν Κρήτη ἕως τό Αἰγαῖο, εἰ δυνατόν– εἶναι ἐθνική πολιτική ἀλλά ἔν τινι μέτρω εἶναι καί συμμαχική πολιτική. Εἶναι ἐπίσης καί «Γεωργοπαπανδρεϊκή πολιτική»: Ὁ Δημήτρης Δρούτσας ὡς ὑπουργός Ἐξωτερικῶν ἐπέκρινε τήν «μόδα τῆς ΑΟΖ» καί ἐπέμενε στήν ἔννοια τῆς ὑφαλοκρηπίδας. Ἀληθινά ἐθνική πολιτική χωρίς συμμάχους εἶναι αὐτό πού προσπάθησαν ὑπό ἀντίξοες πολιτικές συνθῆκες ὁ πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλῆς καί ὁ πρώην ὑφυπουργός Ἐξωτερικῶν Γιάννης Βαληνάκης: ἡ κυκλωτική ἐπέκταση τῆς ΑΟΖ (ὄχι τῆς ὑφαλοκρηπίδας μόνο) πρῶτα μέ συμφωνία μέ τήν Ἀλβανία τό 2009 καί ἔπειτα μέ συμφωνίες μέ τήν Λιβύη καί τήν Αἴγυπτο (ὥστε νά ἔχει ἐπήρεια τό Καστελλόριζο στήν ἕνωση τῶν ΑΟΖ Ἑλλάδος – Κύπρου).
• Δυστυχῶς ἡ πατρίδα μας εἶναι δεσμευμένη στήν βάση ἀπόρρητων τηλεγραφημάτων καί ἠχογραφημένων συνομιλιῶν τήν βραδυά τῶν Ἰμίων νά μήν ἐπεκτείνει ποτέ τά χωρικά της ὕδατα στά 12 μίλια. Ἀναφέρομαι σέ ἐπίσημα δημοσιευμένα ἀμερικανικά ἔγγραφα τῆς πρεσβείας τῶν ΗΠΑ στήν Ἀθήνα –τά ἀποκάλυψε ὁ Μιχάλης Ἰγνατίου– σύμφωνα μέ τά ὁποῖα οἱ κ. Σημίτης καί Πάγκαλος ἀνέλαβαν ἐκείνη τήν μοιραία βραδιά γιά τό ἔθνος τήν δέσμευση νά μήν ἐπεκτείνει ποτέ ἡ Ἑλλάς τά χωρικά της ὕδατα στά 12 μίλια. Καί τήν δέσμευση αὐτή τήν ἀνέλαβαν προφορικῶς ἔναντι τῶν ΗΠΑ καί ὄχι ἔναντι τῶν Τούρκων, καθόλου τυχαῖα. Ἡ ἐπέκταση τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων στά 12 μίλια ἐνοχλεῖ κυρίως τίς ΗΠΑ, διότι ἡ Ἑλλάς καθίσταται τό ἀπόλυτο ἀφεντικό τοῦ Αἰγαίου καί κατ’ ἐπέκτασιν τῆς Μεσογείου, ἡ ὁποία εἶναι κρίσιμο ἐμπορικό καί γεωπολιτικό σταυροδρόμι. Ἄν τυχόν ἐπεκτείναμε τά ὕδατά μας στά 12 μίλια, οἱ Τοῦρκοι θά αὔξαναν καί ἐκεῖνοι τό ποσοστό τῶν χωρικῶν τους ὑδάτων στό Αἰγαῖο. Θά μειώνονταν ὅμως –ἰδού τό μυστικό– τά διεθνῆ ὕδατα πού ἐνδιαφέρουν τίς ΗΠΑ.
Νά τό κάνω ἀκόμα πιό σαφές; Νά τό κάνω! Ὅπως τό Σκοπιανό εἶναι κατ’ οὐσίαν περιφερειακό πρόβλημα ἀσφαλείας καί λιγότερο διμερής διαφορά, ἔτσι καί τό Αἰγαῖο-12 μίλια εἶναι στρατηγικό θέμα Βαλκανίων – Μέσης Ἀνατολῆς καί λιγότερο ἑλληνοτουρκικό. Τί δέν καταλαβαίνουμε; Ἄν λοιπόν ἐπεκτείνουμε τά 12 μίλια γιά νά ἀνατρέψουμε τίς δεσμεύσεις Σημίτη – Πάγκαλου, ἔχει καλῶς. Ἄν ὅμως τά ἐπεκτείνουμε γιά νά γίνουν ὁ φερετζές τοῦ συμβιβασμοῦ, λυπούμαστε, ἀλλά ὄχι. Διαφωνοῦμε.



– Ancient Black Sea Shipwreck Is Unprecedented Discovery | National Geographic / Kristin Romey. Η ανακάλυψη ενός πιθανότατα αρχαιοελληνικού ναυαγίου 2.400 χρόνων στα ανοιχτά των βουλγαρικών ακτών έχει εντυπωσιάσει, καθώς πολλά κομμάτια του πλοίου παραμένουν σε εξαιρετική κατάσταση – η ποιότητα του νερού της Μαύρης Θάλασσας, σε συνδυασμό με το λιγοστό οξυγόνο των μεγάλων βαθών, επέτρεψαν στο πλοίο να διατηρηθεί σχεδόν άθικτο. Τα τελευταία τρία χρόνια, το Black Sea Maritime Archaeology Project έχει φέρει στο φως 60 ναυάγια στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Όσο για τους τίτλους που κατέκλυσαν το διαδίκτυο με αναφορές σε ανακάλυψη του “πλοίου του Οδυσσέα” βασίζονταιστην ομοιότητα του ναυαγίου με το πλοίο που απεικονίζεται στο διάσημο αγγείο “Ο Οδυσσέας και οι Σειρήνες” που εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο.