Συντάκτης: Kostas Bertsias

Ο μικρός Σοφοκλής έγραψε …

ΣΚΟΡΤΑ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

Περιβαλλοντικό παρατηρητήριο στο Πενταμόδι

Ο Δήμος Ηρακλείου σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Πενταμοδίου και την υποστήριξη του Πανεπιστημίου Κρήτης, του Ιατρικού Συλλόγου Ηρακλείου, του Εργαστηρίου Τοξικολογίας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Κρήτης, σας προσκαλεί να συμμετέχετε ενεργά στην ίδρυση του Παρατηρητηρίου Περιβάλλοντος και Υγείας (ΠΠΥ).

Ο φορέας αυτός θα είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και θα έχει στόχο την εκτίμηση κινδύνων από περιβαλλοντικούς ανθρωπογενείς ρύπους σε σχέση με την αύξηση νοσηρότητας και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος.

Σκοπός του ΠΠΥ είναι η αξιολόγηση των περιβαλλοντικών κινδύνων, η ανταλλαγή απόψεων και η διάχυση της εμπειρίας και της γνώσης των ειδικών επιστημόνων ιατρικής, βιολογίας, τοξικολογίας, τεχνολογίας, χημείας, διατροφής κ.ά..

Το περιεχόμενο της δράσης του ΠΠΥ θα είναι η καταγραφή της υπάρχουσας κατάστασης και η αξιολόγηση των κινδύνων της μακροχρόνιας έκθεσης σε ρύπους με βάση τα στατιστικά δεδομένα και τις υπάρχουσες μετρήσεις. Η συνεργασία με τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, πανεπιστήμιο, ερευνητικά κέντρα, οργανισμούς, εκπροσώπους θεσμικών, παραγωγικών, αυτοδιοικητικών, πολιτιστικών και περιβαλλοντικών φορέων. Η συμμετοχή σε ενημερωτικές, επιστημονικές, συνεδριακές εκδηλώσεις άλλων φορέων προστασίας υγείας και περιβάλλοντος. Οι επιδημιολογικές μελέτες συσχέτισης έκθεσης και αύξησης νοσηρότητας, υπογονιμότητας, διαταραχών σε ατμόσφαιρα, υδροφορέα, έδαφος, κλίμα και περιβάλλον. Τέλος, το ετήσιο πρόγραμμα δράσης και η αξιοποίηση εθελοντισμού στις προγραμματισμένες εκδηλώσεις, αλλά και σε παράλληλες δράσεις που θα σχετίζονται με την αγροτική παραγωγή, διατροφή, πολιτιστικές εκδηλώσεις, φυσιολατρικές διαδρομές και σεβασμό περιβάλλοντος

Έδρα του ΠΠΥ έχει ορισθεί το παλιό Δημοτικό Σχολείο Πενταμοδίου, που στεγάζει το Πολιτιστικό Σύλλογο, με την ενθάρρυνση και ενεργό πρακτική του Δήμου Ηρακλείου για αξιοποίηση της υποδομής σε εκδηλώσεις του ΠΠΥ. Η συμβολή του Δήμου Ηρακλείου θα καθορίζεται σύμφωνα με τις προτάσεις του ΠΠΥ, τις

αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Ηρακλείου και του ΔΣ της ΔΕΠΑΝΑΛ ΑΕ. Η συμβολή του Εργαστηρίου Τοξικολογίας θα ορίζεται δια του Διευθυντού και των συνεργατών του, σύμφωνα με την υπάρχουσα εμπειρία και δυνατότητες αξιολόγησης κινδύνων και τις προσφερόμενες υπηρεσίες βιοπαρακολούθησης και λήψης διορθωτικών μέτρων.

Για την ίδρυση του ΠΠΥ παρακαλείσθε να δηλώσετε συμμετοχή στη 1η συνάντηση όσων υποστηρίζουν την αναγκαιότητα του ΠΠΥ και ενδιαφέρονται μέσα από διάλογο και συμμετοχή να συμβάλλουν στη συγκρότηση και τη λειτουργία του.

Η συνάντηση αυτή θα πραγματοποιηθεί στο Δήμο Ηρακλείου, Αίθουσα Ανδρόγεω, –τη Τετάρτη 11 Απριλίου 2018 και ώρα 18.30

ΔΗΜΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

Ινιωτάκης Πέτρος, Αντιδήμαρχος Ηρακλείου

ΔΗΜΟΣ ΜΑΛΕΒΙΖΙΟΥ

Μαμουλάκης Κωνσταντίνος, Δήμαρχος

Αντωνογιαννάκης Εμμανουήλ ,Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου

ΔΗΜΟΣ ΦΑΙΣΤΟΥ

Αρμουτάκης Γεώργιος, Δήμαρχος Φαιστού

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΕΝΤΑΜΟΔΙΟΥ

Γιαμνιαδάκης Γιάννης, Πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου Πενταμοδίου,

ΕΝΙΑΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΚΡΗΤΗΣ – ΕΣΔΑΚ

Μαμουλάκης Χάρης, Πρόεδρος Ε.Σ.Δ.Α.Κ.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΞΙΚΟΛΟΓΙΑΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ

Τσατσάκης Αριστείδης, Καθηγητής Τοξικολογίας Ιατρικής Σχολής, Πανεπιστήμιου Κρήτης

ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

Πετράκης Δημήτριος, Εκπρόσωπος Ιατρικού Συλλόγου Ηρακλείου

Ιώ Πατριανάκου: «Αποφάσισα να φέρω το χωριό στην πόλη»

Η 31χρονη άρτι αποφοιτήσασα της Γαλακτοκοµικής Σχολής Ιωαννίνων, ξεκίνησε τη λειτουργία κτηνοτροφικής εκμετάλλευσης στην Αττική

Πηγή : agrotypos Νίκος Γαργαλάκος

Για την Ιώ Πατριανάκου, η πορεία προς το σταυροδρόμι της Γαλακτοκοµικής ΕΠΑΣ Ιωαννίνων διαφέρει σημαντικά από την προδιαγεγραμμένη τροχιά που συνήθως ακολουθεί ένα νεαρό παιδί της αγροτικής υπαίθρου στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Άλλωστε, η ίδια δεν ήταν ποτέ προβλέψιμη. Στο κλεινόν άστυ της αθηναϊκής πρωτεύουσας, σπανίως θα συναντήσει κανείς μια 31χρονη μητέρα που να ασχολείται με την εκτροφή ζωικού κεφαλαίου και την παραγωγή κτηνοτροφικών προϊόντων. Ωστόσο, η ίδια δεν αμφιταλαντεύτηκε καθόλου στο να πραγματοποιήσει το φιλόδοξο ξεκίνημά της, με ζωικό κεφάλαιο μερικές δεκάδες αιγοπρόβατα, που συνεχώς αβγατίζει. Φέτος, έχοντας πλέον αποφοιτήσει από τη σχολή που την οδήγησε στα Ιωάννινα για μια διετία σπουδών, η Ιώ νιώθει δικαιωμένη, καθώς οι ορίζοντές της έχουν διευρυνθεί και η ίδια γίνεται συνεχώς καλύτερη σε αυτό που κάνει.

«ΕΊΧΑ ΠΆΝΤΑ ΜΈΣΑ ΜΟΥ ΤΟ “ΜΙΚΡΌΒΙΟ” ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΎ»

«Λίγο πριν από τη γέννηση της κόρης μου, είχε αναπτυχθεί μέσα μου η επιθυμία να φύγω από την Αθήνα και να μετακομίσω στο χωριό. Κατάγομαι από την Πετρίνα Λακωνίας, έναν τόπο ο οποίος θα αποτελεί πάντα στόχο και όνειρο για εμένα. Ωστόσο, οι πιθανότητες ώστε να πραγματοποιούσα τότε αυτό το βήμα ήταν μηδαμινές, καθώς τα περιθώρια για βιοπορισμό στο χωριό είναι ελάχιστα. Αποφάσισα λοιπόν να φέρω το χωριό στην πόλη!», αναφέρει στην «ΥΧ» η Ιώ.

Κάπως έτσι γεννήθηκε, πριν από μία πενταετία, στην περιοχή των Άνω Λιοσίων, η οικογενειακή εκμετάλλευση της Ιούς, με αρχικό ζωικό κεφάλαιο 20 αιγοπροβάτων. «Σήμερα δραστηριοποιούμαστε με τους γονείς μου στα όρια του δήμου, με διάφορες γραφειοκρατικές δυσκολίες. Παρ’ όλα αυτά, τα ζώα μας είναι αυξημένα σε σχέση με το ξεκίνημα, τόσο από τις γέννες όσο και με αγορά νέων. Χάρη σε αυτή μου την ενασχόληση, έχω πειραματιστεί πάνω σε διάφορα γαλακτοκομικά προϊόντα. Παρότι δεν διέθετα αγροτικές παραστάσεις, είχα πάντα μέσα μου το “μικρόβιο” του χωριού, κι έτσι πήρε σάρκα και οστά αυτή η πρωτοβουλία. Πιστεύω ότι για να ασχοληθεί κάποιος με τα ζώα πρέπει να διαθέτει αυτή την “τρέλα”».

Στο μεταξύ, η ύπαρξη της Γαλακτοκοµικής Σχολής Ιωαννίνων υπέπεσε τυχαία στην αντίληψη της Ιούς. «Εφόσον πληροφορήθηκα για την σχολή, σκέφτηκα να πάω, ώστε να διευρύνω τις γνώσεις μου πάνω στα γαλακτοκομικά. Αμέσως έκανα την αίτησή μου και κάπως έτσι βρέθηκα στις τάξεις της. Ευτυχώς, η σχολή παρέχει τη δυνατότητα στέγασης και διατροφής στους σπουδαστές της, καθιστώντας για μένα εφικτό να βρεθώ μακριά από τη “βάση” μου, την Αθήνα. Όσο σπούδαζα στην σχολή, οι γονείς μου ανέλαβαν όλη την φροντίδα των ζώων».

«ΟΙ ΓΝΏΣΕΙΣ ΚΛΕΙΔΊ ΓΙΑ ΝΑ ΕΜΠΛΟΥΤΊΣΩ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΉ ΜΟΥ»

Χάρη στα μαθήματα που παρακολούθησε, η 31χρονη παραδέχεται ότι έχει ενσωματώσει πρακτικές καίριας σημασίας στο γνωστικό της υπόβαθρο. «Η σχολή με βοήθησε να ξεφύγω από τα κλασικά προϊόντα ζωικής προέλευσης, δηλαδή τη φέτα –που παράγω κυρίως– και τη μυζήθρα, και να εντάξω στην παραγωγή μου το κασέρι και διάφορα άλλα υποπροϊόντα γάλακτος. Γενικότερα, οι γνώσεις που πήρα με βοήθησαν να κατανοήσω τη δομή του γάλακτος και πώς αυτό αντιδρά σε διάφορες θερμοκρασίες, ή ακόμα και σε εργαστηριακή καλλιέργεια μικροοργανισμών. Έμαθα δηλαδή ότι δεν είναι όλα τα μικρόβια κακά… Υπάρχουν και καλά! Επίσης η χημική ανάλυση του γάλακτος με βοήθησε να καταλάβω πότε ένα γάλα θεωρείται υγιές και θρεπτικό για τον άνθρωπο. Τέλος, θα ήθελα να μνημονεύσω τους υπομονετικούς καθηγητές μας, οι οποίοι ήταν αρκετά επεξηγηματικοί ώστε να δώσουν σε όλους μας να καταλάβουμε πώς λειτουργεί το γάλα στην τυροκόμηση και γενικότερα στα ζυμούμενα»

«ΓΙΑ ΤΗΝ ΏΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΏ ΝΑ ΔΙΟΧΕΤΕΎΣΩ ΤΑ ΠΡΟΪΌΝΤΑ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΆ, ΚΑΘΏΣ ΔΕΝ ΜΕ ΒΟΗΘΆ Ο ΑΡΙΘΜΌΣ ΤΩΝ ΖΏΩΝ»

Το μέλλον ίσως κρύβει ακόμα περισσότερες εκπλήξεις, αφού η Ιώ δεν λέει «όχι» στην πιθανότητα μελλοντικής διεύρυνσης της κλίμακας παραγωγής της κτηνοτροφικής εκμετάλλευσης. «Για την ώρα δεν μπορώ να διοχετεύσω τα προϊόντα μου στην αγορά, καθώς δεν με βοηθά ο αριθμός των ζώων. Όμως η εξέλιξη είναι πάντα μέσα στο πρόγραμμα, καθώς η πρωτογενής παραγωγή είναι το μέλλον. Προς το παρόν, όλες αυτές οι σκέψεις περιορίζονται σε θεωρητικό και πειραματικό επίπεδο, δεδομένου ότι η γραφειοκρατία δεν βοηθάει ιδιαίτερα. Πραγματικά δεν ξέρω για ποιο λόγο κάποιοι επιχειρούν να εκμηδενίσουν την πρωτογενή παραγωγή σε όλους τους κλάδους. Ζητάνε τόσα χαρτιά, που για έναν άνθρωπο ο οποίος για παράδειγμα θέλει να ξεκινήσει μια εγκατάσταση αιγοπροβάτων, είναι αποθαρρυντικό και στο τέλος τα παρατάει. Για την ακρίβεια, ή θα αφήσει τα ζώα του να πεινάσουν, διότι εκτός από χρόνο χρειάζεται και χρήμα, ή θα ξεκινήσει δειλά δειλά και όπου φτάσει».

Σε αυξητική πορεία οι πωλήσεις χάρη στις εξαγωγές

κύκλος εργασιών ανήλθε σε 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ

Να επεκτείνει τους αμπελώνες του κατά σχεδόν 35.000 στρέμματα, πέρα από τα 750.000 που διαθέτει σήμερα η ονομασία προέλευσης, θέλει για την επόμενη χρονιά το γαλλικό κονιάκ, οι πωλήσεις του οποίου καταγράφουν τα τελευταία τέσσερα χρόνια αύξηση χάρη στις εξαγωγές.

Το Συμβούλιο της αμπελουργικής περιοχής Σαράντ-Κονιάκ στη Γαλλία, μέλη του οποίου είναι εκπρόσωποι των δημοσίων αρχών και του κλάδου, κατέθεσε το αίτημα για να αποκτήσει 34.740 στρέμματα

Κάθε χρόνο, οι αμπελώνες της Γαλλίας έχουν δυνατότητα επέκτασης σε εθνική εμβέλεια κατά 1% της συνολικής τους επιφάνειας, δηλαδή περίπου 80.000 στρέμματα επί των 8.000.000 και πλέον στρεμμάτων της χώρας, όπως εξηγεί το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, επικαλούμενο τον εξήγησε πρόεδρο του Εθνικού Διεπαγγελματικού Γραφείου του Κονιάκ Πατρίκ Ραγκενό.

«Πέρσι, το κονιάκ ζήτησε και έλαβε 15.000 στρέμματα» πρόσθεσε υπογραμμίζοντας ότι ακόμη και διατηρώντας «πολύ λογικές και πολύ επιφυλακτικές εκτιμήσεις, η ονομασία προέλευσης έχει καλές προοπτικές», αιτιολογώντας τη φύτευση νέων αμπελώνων.

Μεταξύ της φύτευσης, του χρόνου ανάπτυξης και στη συνέχεια της ωρίμανσης στο βαρέλι «πρέπει να υπολογίζουμε έξι με επτά χρόνια για τις πρώτες φιάλες» τόνισε.

Οι πωλήσεις του κονιάκ, το 98% των οποίων αντιπροσωπεύουν εξαγωγές, γνώρισαν για την περίοδο εμπορίας 2017-2018 (1η Αυγούστου έως 31η Ιουλίου) και τέταρτη συνεχή χρονιά ανάπτυξης, με +8,2% σε όγκο και 5,4% σε αξία, συνεχίζοντας να ενισχύονται από τη βορειοαμερικανική αγορά, με την Ασία να είναι η περιοχή με τη μεγαλύτερη αύξηση.

Το ρεκόρ των 200 εκατομμυρίων φιαλών ξεπεράστηκε φθάνοντας τα 205,9 εκατομμύρια φιάλες και ο κύκλος εργασιών ανήλθε σε 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με το BNIC.

Και παρά τον περονόσπορο και το χαλάζι, η δυναμική της σοδειάς είναι καλή φέτος χάρη σε ένα εξαιρετικά καλό, ξηρό και ζεστό καλοκαίρι, σύμφωνα με το Συμβούλιο.

Πηγή : newsbeast

«Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως τα σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε με την ίδια γλώσσα»! Γιώργος Σεφέρης.

Στο σημερινό μας λεξιλόγιο χρησιμοποιούμε πάνω από 5.000 Ομηρικές λέξεις όπως : αλήθεια, αρετή, γελώ, θρηνώ, νεότης, πατρίς, πέλαγος, δίκαιος, σκέπτομαι, όπλο, όρκος, βουλή, πόλεμος κ.λπ.

Ποια Ελληνική λέξη είναι αρχαία και ποια νέα; Γιατί μια Ομηρική λέξη μας φαίνεται δύσκολη και ακαταλαβίστικη;

Οι Έλληνες σήμερα ασχέτως μορφώσεως μιλάμε ομηρικά, αλλά δεν το ξέρουμε επειδή αγνοούμε την έννοια των λέξεων που χρησιμοποιούμε.

Για του λόγου το αληθές θα αναφέρουμε μερικά παραδείγματα για να δούμε ότι η Ομηρική γλώσσα όχι μόνο δεν είναι νεκρή, αλλά είναι ολοζώντανη.

Ένας πολύ μεγάλος αριθμός ομηρικών λέξεων κρύβεται μέσα σε σύνθετα ή διάφορα παράγωγα π.χ. :

Την φωνή δεν την ονομάζουμε αυδή, λέμε όμως έμεινα άναυδος ή απηύδησα.

Η γη δεν λέγεται σήμερα άρουρα ή χθών, παρ’ όλα αυτά έχουμε και αρουραίους και υποχθόνιους θορύβους.

Το ιμάτιο δεν ονομάζεται λώπη υπάρχουν όμως αρκετοί λωποδύτες γύρω μας.

Δεν λέμε κυνώ το φιλώ, ούτε κύσα το εφίλησα. Λέμε όμως προσκυνώ το εικόνισμα, ενώ το φιλώ αγγλικά λέγεται kiss και γερμανικά küssen.

Το κρεβάτι δεν λέγεται λέχος, εμείς αποκαλούμε λεχώνα την γυναίκα που μόλις γέννησε και μένει στο κρεβάτι. Οι Ισπανοί το ονομάζουν lecho, letto οι Ιταλοί, lit οι Γάλλοι, Lager οι Γερμανοί.

Το συχνά δεν το λέμε θαμά, έχουμε όμως πολλούς θαμώνες στα καφενεία.

Το γεύμα ή το δείπνο δεν είναι πλέον δόρπον, αυτό όμως δεν μας εμποδίζει να γευθούμε κάποιο επιδόρπιον.

Στους ναούς υπάρχει πάντα ο νεωκόρος άν και το σκουπίζω, σαρώνω, φροντίζω δεν το λέμε κορέω. Αυτό το ομηρικό ρήμα κορέω γέννησε δεκάδες λέξεων στις δυτικές γλώσσες, μέσω των λατίνων, που το δανείσθηκαν και το πρόφεραν curo με την ίδια έννοια : «φροντίζω, επιμελούμαι» π.χ. cura = η θεραπεία, η φροντίδα για το σώμα.

Το πλοίο δεν ονομάζεται πλέον ναύς, έχουμε όμως και ναυπηγούς και ναυτιλία με ναυτικούς και ναυστάθμους με ναυτικό με ναυάρχους, ναύτες και ναυμαχίες και ναυαγούς με ναυαγοσώστες …και ναυτοδικείο και ναυτία.

Το ψωμί μόνο στις εκκλησίες το αποκαλούμε άρτο, όμως έχουμε αρτοποιεία, αρτοσκευάσματα.

Μπορεί να μην ονομάζουμε ιχθείς τα ψάρια, λέμε όμως ιχθυοπώλης, ιχθυοπωλείο, ιχθυοκαλλιέργεια, κ.λπ.

Αλέξω στην εποχή του Ομήρου σημαίνει εμποδίζω, αποτρέπω.

Τώρα χρησιμοποιούμε τις λέξεις αλεξίπτωτο, αλεξίσφαιρο, αλεξικέραυνο, αλεξήλιο. Αλέξανδρος (αυτός που αποκρούει τους άνδρες) κ.τ.λ.

Με το επίρρημα τήλε στον Όμηρο εννοούσαν μακριά, εμείς χρησιμοποιούμε τις λέξεις τηλέφωνο, τηλεόραση, τηλεπικοινωνία, τηλεβόλο, τηλεπάθεια κ.τ.λ.

Λάας ή λας έλεγαν την πέτρα. Εμείς λέμε λατομείο, λαξεύω.

Πέδον στον Όμηρο σημαίνει έδαφος, τώρα λέμε στρατόπεδο, πεδινός.

Πόρο έλεγαν την διάβαση, το πέρασμα, σήμερα χρησιμοποιούμε την λέξη πορεία. Επίσης αποκαλούμε εύπορο κάποιον που έχει χρήματα, γιατί έχει εύκολες διαβάσεις, μπορεί δηλαδή να περάσει όπου θέλει, και άπορο αυτόν που δεν έχει πόρους, τον φτωχό.

Φρην είναι η λογική. Από αυτή την λέξη προέρχονται το φρενοκομείο, ο φρενοβλαβής, ο εξωφρενικός, ο άφρων κ.τ.λ.

Ύλη ονόμαζαν ένα τόπο με δένδρα, εμείς λέμε υλοτόμος.

Τον θυμό τον αποκαλούσαν χόλο. Από την λέξη αυτή πήρε το όνομα της η χολή, με την έννοια της πίκρας. Λέμε επίσης αυτός είναι χολωμένος.

Νόστος σημαίνει επιστροφή στην πατρίδα. Η λέξη παρέμεινε ως παλινόστηση, ή νοσταλγία.

Άλγος στον Όμηρο είναι ο σωματικός πόνος, από αυτό προέρχεται το αναλγητικό.

Το βάρος το αποκαλούσαν άχθος, σήμερα λέμε αχθοφόρος.

Ο ρύπος, δηλαδή η ακαθαρσία, εξακολουθεί και λέγεται έτσι – ρύπανση.

Από την λέξη αιδώς (ντροπή) προήλθε ο αναιδής.

Πέδη, σημαίνει δέσιμο και τώρα λέμε πέδιλο. Επίσης χρησιμοποιούμε τις λέξεις χειροπέδες, …ορθοπεδικός (όχι ορθοπαιδικός!!!).

Από το φάος, το φως προέρχεται η φράση φαεινές ιδέες.

Άγχω, σημαίνει σφίγγω τον λαιμό, σήμερα λέμε αγχόνη.

Επίσης άγχος είναι η αγωνία από κάποιο σφίξιμο, ή από πίεση.

Βρύχια στον Όμηρο είναι τα βαθιά νερά, εξ ου και τo υποβρύχιο.

Φερνή έλεγαν την προίκα. Από εκεί επικράτησε την καλά προικισμένη να την λέμε «πολύφερνη νύφη».

Το γεύμα στο οποίο ο κάθε παρευρισκόμενος έφερνε μαζί του το φαγητό του λεγόταν έρανος. Η λέξη παρέμεινε, με την διαφορά ότι σήμερα δεν συνεισφέρουμε φαγητό, αλλά χρήματα.

Υπάρχουν λέξεις, από τα χρόνια του Ομήρου, που ενώ η πρώτη τους μορφή μεταβλήθηκε – η χειρ έγινε χέρι, το ύδωρ νερό, η ναυς έγινε πλοίο, στην σύνθεση διατηρήθηκε η πρώτη μορφή της λέξεως.

Από την λέξη χειρ έχομε : χειρουργός, χειριστής, χειροτονία, χειραφέτηση, χειρονομία, χειροδικώ κ.τ.λ.

Από το ύδωρ έχομε τις λέξεις : ύδρευση υδραγωγείο, υδραυλικός, υδροφόρος, υδρογόνο, υδροκέφαλος, αφυδάτωση, ενυδρείο, κ.τ.λ.

Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα παραδείγματα προκύπτει ότι: Δεν υπάρχουν αρχαίες και νέες Ελληνικές λέξεις, αλλά μόνο Ελληνικές.

Η Ελληνική γλώσσα είναι ενιαία και ουσιαστικά αδιαίρετη χρονικά.

Η γνώση των εννοιών των λέξεων θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε ότι μιλάμε την γλώσσα της ομηρικής ποίησης, μια γλώσσα που δεν ανακάλυψε ο Όμηρος αλλά προϋπήρχε πολλές χιλιετίες πριν από αυτόν.

Σκοπός μας είναι να ανακαλύπτουμε τις έννοιες των λέξεων για να μπορούμε να επικοινωνούμε καλύτερα.

—

Δημοσθένης Παπαγεωργίου