Συντάκτης: Kostas Bertsias

Μεσολόγγι και Αιτωλικό

οι χαρές της λιμνοθάλασσας.

Η Ιόνια Οδός, που ξεκινάει από το Αντίρριο και φθάνει μέχρι τα Ιωάννινα, μάς φέρνει πιο κοντά σε υπέροχα τοπία όπως η μαγευτική ρηχή λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου και οι ψαράδες

Περισσότερα στο Protagon.gr

Αν ήμασταν στη θέση των Βρετανών…

H τρίτη σε πληθυσμό χώρα της ΕΕ, η δεύτερη οικονομικά ισχυρότερη, η πρώτη στρατιωτική δύναμη, μια πρώην αυτοκρατορία χάνει – το «Rule, Britannia» εξελίχθηκε σε «fool Britannia». Φανταστείτε τι θα είχε γίνει με μια μικρή χρεοκοπημένη χώρα, βυθισμένη στις αυταπάτες των κυβερνώντων…..

Παναγιώτης Κακολύρης

Πηγή : Protagon

Πηγή : NEWSIT

Την βίλα είχε παραχωρήσει στον Γεώργιο Παπαδόπουλο ο Αριστοτέλης Ωνάσης και ήταν πραγματικό οχυρό για τον πραξικοπηματία.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του περιοδικού “Ταχυδρόμος” το 1974, ο Ωνάσης όχι μόνον έδωσε την βίλα στον αρχιπραξικοπηματία, αλλά είχε αναλάβει να πληρώσει όλους τους λογαριασμούς του Γεώργιου Παπαδόπουλου: όχι μόνον του ηλεκτρικού ρεύματος, αλλά ακόμη και της συντήρησης του χώρου, όπως τον… κηπουρό!

Η δημοσίευση των πρώτων φωτογραφιών από την βίλα κατέρριψε τον μύθο του “λιτού βίου” των πρωτεργατών της Χούντας.

Πριν το κανάλι του Μόρνου στον δρόμο προς Ελευσίνα από Στεφάνη

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

Ιδού λοιπόν όχι ο αίρων, αλλά ο φέρων τας αμαρτίας του κόσμου: το Σύνταγμα της Ελλάδος.

Και ιδού ο Αρχιεπίσκοπος που αποφάσισε να φέρει την ειρήνην τω κόσμω τούτω, ώστε να τακτοποιηθούμε επί τέλους βρε παιδί μου, μη γινόμαστε θέατρο τοις ανθρώποις, δηλαδή μπάχαλο.

Και ο μεν Πρωθυπουργός μας, αποφάσισε να ετοιμάζεται για τις εκλογές και αυτό σημαίνει να δυναμώνει τα καχεκτικά πλευρά του, προς τα αριστερά και τα δεξιά του.

Ένα στοιχείο είναι και ο διαχωρισμός κράτους και Εκκλησίας: όνειρο της πάσης αριστεράς, μετά σφυρίου και δρεπάνου ή άνευ αυτών. Και αντί να ακούμε το «εν τούτω νίκα», θα ακούμε το εν τούτω καρα-νίκα!

Καθ´οδόν πάντως βρίσκεται και ο πάλαι ποτέ δημοσιογράφος κ. Κώστας Δήμτσας, στον οποίο ο εξ αριστερών παράτονος ψάλτης κ. Τσίπρας θέλει να αναθέσει τη διοίκηση της Εκκλησίας βάζοντάς τον προφανώς και οσονούπω, επί κεφαλής της εταιρίας που θα πάρει υπό την τσέπην της τα οικονομικά της 50-50 με το κράτος εταιρίας της Εκκλησίας…

Εκεί βρίσκεται η ταυτότης απόψεων Αρχιεπισκόπου-Πρωθυπουργού.

Αλλά όλοι (πλην του κ. Τσίπρα) γνωρίζουμε ότι η Εκκλησία της Ελλάδος δεν είναι ακριβώς ειπείν της Ελλάδος. Άλλη η Εκκλησία Κρήτης, άλλη η Δωδεκανήσου, σε αυτονομία διοικητική το Άγιον Όρος και σε μια ιδιόρρυθμη σχέση η Μακεδονίας – Ηπείρου – Θράκης και νήσων βορείου Αιγαίου με αυθέντη και δεσπότη τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.

Επομένως για ποιά περιουσία, ποιών Εκκλησιών μιλάμε; Θα έπρεπε, λοιπόν, να έχει συζητηθεί το θέμα με το Πατριαρχείο ΚΠόλεως, αφού αυτό ελέγχει τμήμα της Ελλάδος. Αυτό δεν έγινε, απ´όσα λέγονται, τη επιφοιτήσει τίνος; Απορίας άξιον.

Οπότε, τα ερωτήματα σπάνε γόνατα. Οι ιερείς οι ανήκοντες σε μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος ιδιωτικοποιούνται όλοι, τουτέστιν απολύονται όλοι; Μόνον αυτοί; Ενώ παραμένουν δημόσιοι υπάλληλοι όσοι ανήκουν σε Μητροπόλεις Κρήτης και Δωδεκανήσου; Ποιός θα μας το εξηγήσει αυτό;

Και ποιός θα πληρώνει πλέον τους ιερείς που δεν ανήκουν στην Εκκλησία της Ελλάδος; Ποιός θα πληρώνει τους ιερείς που υπηρετούν στην Ευρώπη;

Η περιουσία η οποία κατάσχεται προς υποχρεωτική αξιοποίηση είναι αυτή που ανήκει μόνον στην Εκκλησία την υπό τον Αρχιεπίσκοπον Ιερώνυμον; Η άλλη; Η περιουσία Κρήτης, Δωδεκανήσου, Αγίου Όρους, και συζητουμένων χωρών, κι ακόμη αυτή που ανήκει στα άλλα πατριαρχεία, τα πρεσβυγενή; Αυτή θα μείνει άνευ κατασχέσεως; Ή θα είναι το επόμενο βήμα;

Υπάρχουν όμως και άλλα ερωτήματα. Αίφνης, η αναφορά του Συντάγματος στην Αγία Τριάδα είναι έργο των αγωνιστών του 1821. Δεν το έθεσαν οι πρωτεργάτες για να κολακεύσουν το ιερατείο τότε.

Ερωτάται: Θα καταργηθούν και τα άλλα δηλωτικά της σύνδεσης αυτής που επέβαλαν οι ίδιοι αγωνιστές, όπως ας πούμε ο Σταυρός από τη σημαία;

Τι νομίζει η υπό τον κ. Τσίπρα αριστερά ότι είναι η αναφορά αυτή: νικάμπ του Συντάγματος;

Ή μήπως η κλειτορίδα της Ελλάδος που πρέπει να την κόψουμε για νάναι τίμια;

Υπάρχουν κι άλλα σημεία που θα πρεπε να συζητήσουμε πριν καταλήξουμε, όπως: είναι αλήθεια ότι η Εκκλησία της Ελλάδος έχει προνόμια και μάλιστα οικονομικά που δεν έχουν οι Εκκλησίες της Ευρώπης; Ποια είναι αυτά; Αλλά θα χρειασθούμε άλλο κείμενο γι αυτό. Όλος ο χρόνος είναι δικός μας θα επανέλθουμε!

Πηγή , εξάψαλμος

Εγκρίθηκε η ιστορική αναθεώρηση του ορισμού του κιλού

16 Νοεμβρίου 2018

Το «αληθινό» κιλό, ένας κύλινδρος από κράμα πλατίνας και ιριδίου, που εδώ και 130 χρόνια ήταν το παγκόσμιο πρότυπο για τη μέτρηση της μάζας, έπαψε πια να αποτελεί το σημείο αναφοράς για τον ορισμό του κιλού.

Οι αντιπρόσωποι από τα 60 κράτη-μέλη του Διεθνούς Γραφείου Μέτρων και Σταθμών (ΒΙΡΜ), που συνήλθαν αυτήν την εβδομάδα στις Βερσαλλίες της Γαλλίας, στο πλαίσιο της 26ης Γενικής Συνδιάσκεψης για τα Μέτρα και τα Σταθμά (CGPM), αναθεώρησαν ξανά το Διεθνές Σύστημα Μονάδων (SI) και ενέκριναν σήμερα –διά ψηφοφορίας- την αναθεώρηση του ορισμού του κιλού, σύμφωνα με το BBC και τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης».

H αναθεώρηση -που θα τεθεί επίσημα σε ισχύ στις 20 Μαΐου του 2019– είχε ως στόχο τέσσερις από τις βασικές μονάδες του συστήματος –το χιλιόγραμμο ή κιλό (μονάδα μέτρησης της μάζας), το αμπέρ (μονάδα μέτρησης της έντασης του ηλεκτρικού ρεύματος), το κέλβιν (μονάδα μέτρησης της θερμοκρασίας) και το γραμμομόριο (μονάδα μέτρησης για την ποσότητα ύλης ενός σώματος)- έτσι ώστε να ορίζονται πλέον έμμεσα, με όρους κάποιας φυσικής σταθεράς.

Συγκεκριμένα, το κιλό θα ορίζεται πλέον με βάση την κβαντική Σταθερά Πλανκ, τη μικρότερη δυνατή μονάδα ενέργειας που δεν αλλάζει ποτέ και από την οποία μπορεί να προκύψει η μάζα σύμφωνα με τη θεωρία του Αϊνστάιν για τη σχέση μάζας-ενέργειας. Το αμπέρ θα ορίζεται με βάση το φορτίο του ηλεκτρονίου, το κέλβιν με βάση τη Σταθερά Μπόλτζμαν και το γραμμομόριο με βάση τη Σταθερά Αβογκάντρο.

Με απόφαση δικαστηρίου της Καμπότζης, οι θάνατοι τουλάχιστον 1,7 εκατομμυρίων ανθρώπων από τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις των Ερυθρών Χ- Words matterμερ αναγνωρίστηκαν ως γενοκτονία. Δύο από τους τελευταίους εν ζωή ηγέτες της δικτατορίας του Pol Pot και των Ερυθρών Χμερ, οι Nuon Chea και Khieu Samphanof, κρίθηκαν ένοχοι για γενοκτονία.

Η απόφαση είχε περισσότερο συμβολικό χαρακτήρα καθώς οι δύο υπερήλικες ήταν ήδη καταδικασμένοι σε ισόβια κάθειρξη, όμως δίνει απάντηση σε ένα ακαδημαϊκό και δημοσιογραφικό debate δεκαετιών ως προς το αν οι κτηνωδίες των Ερυθρών Χμερ πληρούν τον ορισμό των Ηνωμένων Εθνών για τη γενοκτονία. Η δίκη πήρε μεγάλη δημοσιότητα – υπολογίστηκε ότι συνολικά τουλάχιστον 80.000 άνθρωποι παρακολούθησαν τις ακροαματικές διαδικασίες.

Ένα πράγμα δεν μπορώ παρά να θαυμάσω στην Theresa May, μέσα στο χάος που έχει απελευθερώσει η συμφωνία που κατάφερε να κλείσει με τους Ευρωπαίους. Εν μέσω εχθρικών πυρών από πάσα κατεύθυνση, διατηρεί μια ψυχραιμία αξιοθαύμαστη και μια ακλόνητη αφοσίωση στη στρατηγική που έχει εξ αρχής επιλέξει: θέλατε Brexit, θα έχετε Brexit, με δύσκολους όμως όρους, γιατί δεν γίνεται αλλιώς αφού η εναλλακτική της άτακτης εξόδου θα ήταν καταστροφική. Πόσο πειστική είναι τώρα η στρατηγική της είναι μια άλλη ιστορία. Για την ώρα, το πώς θα καταφέρει να περάσει τη συμφωνία από τη Βουλή των Κοινοτήτων αποτελεί άλυτο γρίφο, ενώ το πόσο μπορεί να αντέξει ακόμα στον πρωθυπουργικό θώκο αποτελεί αντικείμενο ζωηρών συζητήσεων.

Τίθεται πάντως και ένα πολύ σοβαρό ερώτημα ως προς τον τρόπο που χειρίζεται το διαζύγιο η Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι σαφές ότι οι Βρυξέλλες είχαν το πάνω χέρι σ’ αυτή τη διαπραγμάτευση και ορθώς έχουν τηρήσει μια αυστηρή στάση που λειτουργεί αποτρεπτικά για άλλους πιθανούς ενδιαφερόμενους για έξοδο με μπόνους μια ειδική σχέση με την Ευρώπη. Όμως, το σκληρό Brexit δεν το θέλει κανείς. Μπορεί το κόστος να είναι βαρύτερο για τους Βρετανούς αν πάμε στο καταστροφικό αυτό σενάριο, όμως είναι βαρύ και για τους Ευρωπαίους. Αναρωτιέμαι λοιπόν μήπως, εδώ που έχουμε φτάσει, έπρεπε να δώσουν στη May μια-δυο μικρές νίκες παραπάνω, μήπως κατάφερνε να κλείσει το ζήτημα εδώ. Με την Ιταλία να αρνείται προς ώρας να συμμορφωθεί, πόσες εστίες μπορεί να αντέξει η Ευρωπαϊκή Ένωση αναμμένες, μάλιστα σε χρονιά Ευρωεκλογών;

ε ρε μαέστρο που μας άφησες….

1986