Ε ΑΒΕΡΩΦ ΤΟΣΙΤΣΑΣ

Ευάγγελος Αβέρωφ Τοσίτσας

Επιφανής πολιτικός, πρόεδρος του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας (1981 – 1984) και λογοτέχνης.

Γόνος ιστορικής οικογένειας από το Μέτσοβο, σπούδασε νομικά και οικονομικά στην Ελβετία.

Το 1940 -1941, κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, υπηρέτησε σε επιχειρήσεις δολιοφθοράς κατά του ιταλικού στρατού. Μετά την κατάληψη της Ελλάδος από τους Γερμανούς, το 1941, συμμετέσχε στην Εθνική Αντίσταση, συνελήφθη και μεταφέρθηκε στην Ιταλία, απέδρασε και εξακολούθησε να αναπτύσσει αντιστασιακή δραστηριότητα.

Εξελέγη βουλευτής το 1946, με το Κόμμα Φιλελευθέρων και το 1952 υπηρέτησε για σύντομο χρονικό διάστημα ως υφυπουργός Εξωτερικών. Μετά την ανάδειξη στην πρωθυπουργία του Κ. Καραμανλή, προσχώρησε στην ΕΡΕ, με την οποία εκλεγόταν συνεχώς ως το 1967. Το 1956 ανέλαβε το υπουργείο Γεωργίας, και από το Μάιο 1956 ως το 1963 χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών. Σημαντικό μέρος των προσπαθειών του εντοπίστηκε στη ενίσχυση του κυπριακού αγώνα (1955 – 1959): εκτός από τη διπλωματική δραστηριότητα που ανέπτυξε, επέβλεψε τον ανεφοδιασμό της ΕΟΚΑ με όπλα και υπήρξε εκ των πρωτεργατών των συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου, που απέδωσαν στη Μεγαλόνησο την ανεξαρτησία της. Το 1967 έγινε υπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση Π. Κανελλόπουλου, η οποία ανατράπηκε στις 21 Απριλίου.

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1967-1974), διατήρησε στενή επαφή με τον Κ. Καραμανλή, που βρισκόταν στο Παρίσι, αναμίχθηκε στο κίνημα του Ναυτικού το 1973 και συνελήφθη. Κατά τις κρίσιμες συσκέψεις που, τον Ιούλιο του 1974, οδήγησαν στη Μεταπολίτευση, διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο, ιδιαίτερα στην απόφαση να κληθεί στην πρωθυπουργία ο Κ. Καραμανλής.

Ως σημαίνον στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και υπουργός Εθνικής Αμύνης, το 1974-1981, συνέβαλε αποφασιστικά στην αποκατάσταση της νομιμότητας στο στράτευμα, καθώς και στην ισχυροποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων, σε μία εποχή που ο πόλεμος με την Τουρκία φαινόταν πιθανός.

Το Μάιο του 1980 διεκδίκησε την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας και την πρωθυπουργία. Μετά την επικράτηση του Γ. Ράλλη, εξακολούθησε να κατέχει το αξίωμα του υπουργού Αμύνης και το επόμενο έτος ανέλαβε και την αντιπροεδρία της κυβερνήσεως. Το Δεκέμβριο του 1981, εξελέγη πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Μετά όμως την ήττα της ΝΔ στις ευρωεκλογές του 1984, και καθώς αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, αποφάσισε να παραιτηθεί. Παρέμεινε επίτιμος πρόεδρος του κόμματος ως το θάνατό του, στις αρχές Ιανουαρίου 1990.

Παράλληλα με την πολιτική του δραστηριότητα, συνέγραψε σειρά ιστορικών και λογοτεχνικών έργων. Επίσης, επιτέλεσε σημαντικό κοινωνικό έργο στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Μέτσοβο.

Παράτολμες πρωτοποριακές επιχειρηματικές αποφάσεις

Κάποιες φορές χρειάζεται κάτι παράτολμο και με μεγάλο ρίσκο για να φέρει την επιτυχία. Και κάποιες από αυτές τις φορές, η απόφαση αυτή μπορεί να αλλάξει μια ολόκληρη αγορά ή ακόμη και τον τρόπο που σκέφτονται οι άνθρωποι

Η ιστοσελίδα Fast Company συγκέντρωσε, σε πρόσφατο άρθρο, μερικές από τις πιο παράτολμες αποφάσεις που πήραν διάφοροι CEO, τις σημαντικότερες από τις οποίες σας παρουσιάζουμε παρακάτω.

H. J. Heinz, 1897: Κατά τη διάρκεια μιας περιόδου ανησυχίας των καταναλωτών γύρω από θέματα που σχετίζονταν με την ασφάλεια των τροφίμων, ο «βασιλιάς της κέτσαπ» ήταν ο πρώτος που άρχισε να δέχεται το κοινό στο εργοστάσιο του και να πραγματοποιεί περιηγήσεις σε αυτό. Με αυτόν τον τρόπο, κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη του και να δέχεται ακόμη και 20.000 επισκέπτες στο εργοστάσιο, σε ετήσια βάση.

William Wrigley Jr, 1915: Ο Wrigley θέλησε να αυξήσει τις πωλήσεις του προϊόντος του, που δεν ήταν άλλο από τις τσίχλες που παρήγαγε. Αποφάσισε λοιπόν να στείλει δωρεάν δείγματα σε 1,5 εκατομμύριο σπίτια Αμερικανών που διέθεταν τηλέφωνο. Η προσπάθεια του είχε επιτυχία και ξεκίνησε παράλληλα και την πρακτική του direct marketing, μια βιομηχανία που αποτιμάται σήμερα σε πολλά δισεκατομμύρια.

Walt Disney, 1954: Όταν ο Disney σχεδίασε το ψυχαγωγικό πάρκο Disneyland, απευθύνθηκε στο τηλεοπτικό δίκτυο ABC για την απαιτούμενη χρηματοδότηση, με αντάλλαγμα την παιδική σειρά Disneyland. Η συγκεκριμένη σειρά έμελλε να αποτελέσει μια τρομερή διαφήμιση για το πάρκο και να μείνει στον τηλεοπτικό αέρα για τα επόμενα τριάντα χρόνια. Το ABC είναι σήμερα μέρος της Walt Disney Company.

Katharine Graham, 1971: Ως επικεφαλής της εφημερίδας Washington Post, η Graham αποφάσισε να δημοσιεύσει – μαζί με τους New York Times και λίγο πριν την IPO της εταιρείας – τα Pentagon Papers, στα οποία εντοπίζονταν αποκαλυπτικές πληροφορίες για την εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ. Ως αποτέλεσμα, κατάφερε να ανεβάσει το κύρος της εφημερίδας και να αποτελέσει μέρος ενός σημαντικού επιτεύγματος για την ελευθερία του Τύπου, εμπνέοντας ολόκληρες γενιά δημοσιογράφων.

Steve Jobs, 1984: Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του Macintosh, ο Jobs θα βγάλει τον υπολογιστή από μια τσάντα και, μετά από μια μικρή παρουσίαση, η συσκευή θα πει: «Hello, I’m Macintosh. It sure is great to get out of that bag». Το σύνολο εκείνης της παρουσίασης αναφέρεται πως άλλαξε τον τρόπο που πραγματοποιούνται από τότε οι επιδείξεις τεχνολογικών προϊόντων, με παρόμοιες πρακτικές να χρησιμοποιούνται ακόμη και στις μέρες μας.

Ted Turner, 1997: Ο ιδρυτής του CNN εκπλήσσει, αποφασίζοντας εκείνη την χρονιά να δωρίσει 1 δισεκατομμύριο δολάρια στα Ηνωμένα Έθνη, σε μια ανακοίνωση που αναφέρεται πως δεν ήταν προσυμφωνημένη, δημιουργώντας το United Nations Foundation. Η απόφαση του Turner, που βοήθησε στη δημιουργία υποστηρικτικών προγραμμάτων σε χώρες όπως η Ζάμπια και η Κένυα, θεωρείται πως επηρέασε και άλλους δισεκατομμυριούχους στο θέμα των φιλανθρωπιών, όπως ο Bill Gates.

Debbi Fields, 1977: Την πρώτη μέρα στη νέα της επιχείρηση, η Fields έβαλε στόχο να πουλήσει μπισκότα συνολικής αξίας 50 δολαρίων, μετά από στοίχημα με τον άντρα της. Τελικά, η συνολική αξία έφτασε τα 75 δολάρια, με την Fields να βγαίνει στον δρόμο και να καλεί τον κόσμο να δοκιμάσει τα προϊόντα της. Η ίδια θα βρεθεί αργότερα να αναλύει υπολογιστικά μοντέλα και πωλήσεις, επηρεάζοντας στην πορεία και τον τρόπο που λειτουργούν από τότε οι αλυσίδες εστιατορίων.

Πηγή : epixeiro.gr

«Μαζικές και πρωτόγνωρες» αντιδράσεις προαναγγέλλουν οι κληρικοί

Την έντονη αντίδρασή του για τη συμφωνία μεταξύ Αλέξη Τσίπρα και Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου αναφορικά με τις σχέσεις Κράτους-Εκκλησίας εκφράζει με ανακοίνωσή του ο Ιερός Σύνδεσμος Κληρικών Ελλάδος, καλώντας τους μητροπολίτες να ακυρώσουν τη συμφωνία.

Οι κληρικοί δηλώνουν προδομένοι από όσους συμμετείχαν στις διαβουλεύσεις για την λήψη των αποφάσεων, διαμηνύουν ότι θα πράξουν τα δέοντα για να ακυρωθεί η «επαίσχυντη» συμφωνία προβαίνοντας σε όλες τις νόμιμες διαδικασίες, ενώ προαναγγέλλουν πως οι αντιδράσεις τους θα είναι μαζικές και πρωτόγνωρες στην ελληνική ιστορία.

Η αρχαιότερη βελανιδιά της Ευρώπη

Η αρχαιότερη βελανιδιά της Ευρώπης βρίσκεται στην Ελλάδα: Δρυς 1.300 ετών στη Δεσκάτη Γρεβενών

HuffPost Greece

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στην Δεσκάτη Γρεβενών, μόλις δύο χιλιόμετρα από την πλατεία, βρίσκεται μια βελανιδιά ηλικίας 1.300 ετών: Πρόκειται για μία σπάνια, ποδισκοφόρο δρυ (quersus pedunculiflora), που σύμφωνα με τους επιστήμονες που πραγματοποίησαν την δενδροχρονολόγησή του, φαίνεται να φύτρωσε περίπου το 720 μΧ.

Έχει διάμετρο 2,25 μέτρα και η περίμετρος του κορμού της, στο ύψους του στηθαίου, είναι 7,06 μέτρα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 658 μέτρων και το ύψους της ξεπερνά τα είκοσι τρία μέτρα. Το δένδρο, τόσο από το μέγεθος του κορμού του, όσο και από την παλαιότητά του, κίνησε το ενδιαφέρον του Δήμου Δεσκάτης.

«Αποφασίσαμε να πραγματοποιήσουμε μελέτη με ειδικούς επιστήμονες, δασολόγους και ερευνητές, προκειμένου να μάθουμε την παλαιότητα του δένδρου» δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δήμαρχος, Δημήτρης Καραστέργιος.

Οι παλιότεροι κάτοικοι της Δεσκάτης θυμούνται πως όταν γυρνούσαν από τα κτήματα έκαναν οπωσδήποτε στάση στο «χοντρό δένδρο» -έτσι το έλεγαν τότε- για να δροσιστούν στην σκιά του, αλλά φαίνεται ότι κανείς δεν πίστευε ότι μόλις δύο χλμ από τα πρώτα σπίτια της μικρής αυτής κωμόπολης θα υπάρχει δένδρο που θα φτάνει σε ηλικία τα 1.300 χρόνια.

«Όταν μας ενημέρωσαν από την επιστημονική ομάδα για τα αποτελέσματα της έρευνας και την πραγματική ηλικία της βελανιδιάς, χαρήκαμε πολύ γιατί η περιοχή της Δεσκάτης θα έχει στο εξής δύο φορές σπάνια και μοναδικά στο κόσμο ευρήματα» σημείωσε ο Δημήτρης Καραστέργιος. Εκτός από την αρχαιότερη δρυ της Ευρώπης, στην Δεσκάτη, μετά από γεωλογικές έρευνες και μετρήσεις επιστημόνων, εντοπίσθηκαν και πιστοποιήθηκαν τα αρχαιότερα πετρώματα της Ελλάδας, ηλικίας 1 δισ. ετών.

Ο δασολόγος Ιωάννης Σπανός, μελετητής της Γενικής διεύθυνσης Αγροτικής Έρευνας «Ελγο-Δήμητρα» με την ομάδα του, έλαβαν δείγματα από το δένδρο, έκαναν ειδικές μετρήσεις στους δακτυλίους του κορμού και μετά από μελέτη κατέληξαν, με απόκλιση σφάλματος 30-50 έτη, ότι η ηλικία της βελανιδιάς είναι 1.300 έτη.

Κινήθηκαν άμεσα όλες οι απαραίτητες διαδικασίες και με απόφαση του γενικού γραμματέα αποκεντρωμένης διοίκησης Ηπείρου-Δυτικής Μακεδονίας, Βασίλη Μιχελάκη, η υπεραιωονόβια βελανιδιά κηρύχθηκε «διατηρητέο μνημείο της φύσης» που έχει ιδιαίτερη επιστημονική, οικολογική, ιστορική και πολιτισμική αξία και μπορεί στο μέλλον να αποτελέσει πολύτιμο παιδαγωγικό και εκπαιδευτικό πόρο που χρειάζεται ειδική φροντίδα και προστασία.

Το επόμενο διάστημα αναμένεται να εκδοθούν οι απαγορευτικές διατάξεις για την προστασία του δένδρου, από το δασαρχείο Γρεβενών, ενώ, όπως σημείωσε ο Ιωάννης Σπανός, θα πρέπει «να ξεκινήσουν άμεσα οι ενέργειες συντήρησής του, όπως ο καθαρισμός του από τα ξερά κλαδιά του, το γέμισμα του κούφιου κορμού με φελλό και γενικότερα η απολύμανσή του».

Το συγκεκριμένο είδος βελανιδιάς φύεται από τα 400 έως τα 700 μέτρα υψόμετρο, είναι σπάνιο, αντέχει πολλά χρόνια και υπάρχουν ελάχιστα όμοια είδη, πολύ μικρότερης ηλικίας, σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Είναι το παλιότερο δένδρο στην Ευρώπη στο είδος του και το αρχαιότερο στη Ελλάδα, αφού ξεπέρασε κατά πολύ το αρχαίο Ρομπόλα της Πίνδου, πάλι στην περιοχή των Γρεβενών, ηλικίας 1.075 ετών. Έτσι, η ποδισκοφόρος δρυς της Δεσκάτης ξεκίνησε την ζωή της όταν στο Βυζάντιο άρχισε η περίοδος της Δυναστείας των Ισαύρων και τα γεγονότα της εικονομαχίας.

Αξιοσημείωτο είναι ότι αυτό το θηριώδες δένδρο κατάφερε να μείνει ζωντανό στο χρόνο, επιβιώνοντας σ’ ένα περιβάλλον με έντονη ανθρώπινη παρουσία τα τελευταία 5.000 χρόνια. «Η μεγαλύτερη ζημιά στα χρόνια που εμείς γνωρίζουμε έγινε από έναν εκσκαφέα, κατά την διάρκεια έργων διάνοιξης του δρόμου» επισήμανε ο δήμαρχος Δεσκάτης, ωστόσο -όπως λέει,- έκτοτε οι κάτοικοι φροντίζουν και προσέχουν ακόμη πιο πολύ το σπάνιο δένδρο τους.

FT: Η εκκλησιαστική αντιπαλότητα στην Ορθοδοξία έχει πολιτικά κίνητρα

FT: Η εκκλησιαστική αντιπαλότητα στην Ορθοδοξία έχει πολιτικά κίνητρα
Είναι ένας αγώνας εξουσίας για επιρροή στους ορθόδοξους χριστιανούς, αλλά είναι και βαθιά πολιτικός
Στα πολιτικά κίνητρα ενός ακόμη “σχίσματος” στην Ορθόδοξη Εκκλησία αναφέρεται δημοσίευμα των Financial Times, και της Roula Khalaf, η οποία μίλησε με ρώσους αξιωματούχους της Εκκλησίας, για τη γεωπολιτική διάσταση της στάσης των Εκκλησιών.
“Οποιοσδήποτε σχίσμα είναι κακό”, λέει ο Vladimir Legoida, αξιωματούχος της ρωσικής εκκλησίας, ο οποίος αναφερόμενος στο Μεγάλο Σχίσμα του 1054, τη διάσπαση των Καθολικών και Ανατολικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, επισημαίνει ότι “αυτή ήταν μια πληγή στο σώμα του Χριστιανισμού.
“Τη θυμόμαστε ως τραγωδία”.
Η Ρωσία τώρα θρηνεί μια νέα πληγή.
Προς απογοήτευση των αξιωματούχων της εκκλησίας και της κυβέρνησης του Vladimir Putin, το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης, άνοιξε τον περασμένο μήνα το δρόμο για την Ουκρανία να έχει την δική της εκκλησία, ανεξάρτητη από τη Μόσχα.
Παρόλο που η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι αποκεντρωμένη, χωρίς ενιαία ανώτερη εξουσία, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος της Κωνσταντινούπολης έχει μια ορισμένη πνευματική ηγεσία.
Η θέση του έχει σημασία.
Η κίνηση του έδωσε ένα πλήγμα στη θρησκευτική υπεροχή της Ρωσίας στην Ουκρανία και άνοιξε ένα άλλο κεφάλαιο στη μακρόχρονη μάχη μεταξύ του Κιέβου και της Μόσχας.
Σε αντίποινα, η ρωσική εκκλησία έσπασε όλους τους δεσμούς με την Κωνσταντινούπολη, θέτοντας ένα νέο ιστορικό σχίσμα που αφήνει άλλες ορθόδοξες εκκλησίες να κλονίζονται μεταξύ Μόσχας και Κωνσταντινούπολης.
Όπως και εγώ, πολλοί στον Ορθόδοξο κόσμο έχουν αιχμαλωτιστεί από τον πόλεμο των πατριάρχων – τον Ρώσο Κύριλο, τον Βαρθολομαίο της Κωνσταντινούπολης και τον Φιλάρετο της Ουκρανίας.
Είναι ένας αγώνας εξουσίας για επιρροή στους ορθόδοξους χριστιανούς, αλλά είναι και βαθιά πολιτικός.
Η διαμάχη είναι μια βολική διάσπαση για τον Petro Poroshenko, Πρόεδρο της Ουκρανίας, ο οποίος αναμένεται να επανεκλεγεί το επόμενο έτος.
Έχει προσδώσει στον αγώνα για την ανεξαρτησία της ουκρανικής εκκλησίας ένα μέρος της κίνησης του Κιέβου να ξεφύγει από τη ρωσική ανάμειξη και να ενταχθεί περισσότερο στην Ευρώπη.
Η έννοια της “Τρίτης Ρώμης”, που χρησιμοποιείται συχνά για τη Μόσχα, “καταρρέει”, δήλωσε ο Petro Poroshenko πρόσφατα.
Η πολιτικοποίηση της εκκλησιαστικής αντιπαλότητας ήταν αναπόφευκτη, καταλήγει η αρθρογράφος, μετά από την περιγραφή περιστατικών αντιπαλότητας, στις εκκλησίες της Ουκρανίας.

www.bankingnews.gr