του ΗΡΑΚΛΗ ΛΟΓΟΘΕΤΗ/νέο πλανόδιον 

Μοντέρνοι καπιταλιστές

Ενώ ο ιστορικός καπιταλισμός προέκυψε από τον, ομολογουμένως σκαμπρόζικο, συνδυασμό του τυχοδιωκτικού πνεύματος των corsairs-capitalists και της προτεσταντικής ηθικής, οι κατιόντες επίγονοί του έφτιαξαν ένα καινούργιο κοκτέιλ με τα πιο απεχθή συστατικά του προηγούμενου. Από τους κουρσάρους κράτησαν τη ληστρική ροπή αλλά όχι την παράτολμη διάθεση και από τους προτεστάντες τη φιλαργυρία αλλά όχι και την προθυμία επανεπένδυσης ιδίων κεφαλαίων.

Οι σημερινοί πολυεκατομμυριούχοι λοιπόν, δεν είναι τίποτε αετονύχηδες αλλά κοράκια που κόβουν κύκλους πάνω από την κάθε εθνική οικονομία, προτιμώντας να παίζουν με ξένα λεφτά και ελάχιστο ρίσκο. Ιδρύουν επενδυτικές εταιρείες σπεκουλάροντας πάνω στην πλάτη όσων τους εμπιστεύονται και εξασφαλίζουν με δωροδοκίες σκανδαλωδώς ευνοϊκούς όρους σε κρατικές παραγγελίες. Όταν οι μπίζνες πάνε καλά τσεπώνουν τα κέρδη φοροδιαφεύγοντας ανενόχλητοι κι αν το πράγμα στραβώσει καταφεύγουν στο δημόσιο για να τους ξελασπώσει με το υστέρημα των φορολογούμενων.

Οι πιο θρασείς ανάμεσά τους, τύποι σαν τον Μπερλουσκόνι, τον Τράμπ και εσχάτως τον Ρίσι Σούνακ, σκέφτονται μάλιστα ότι αφού ο δημόσιος κορβανάς έχει μετατραπεί λαθραία σε παράπλευρο ιδιωτικό τους ταμείο, ήρθε ο καιρός να επισημοποιήσουν την μετατροπή αναλαμβάνοντας οι ίδιοι τη διαχείρισή του. Μ’ αυτή τη φιλοδοξία βγαίνουν στην αγορά, ηγούνται παλαιών παρατάξεων ή φτιάχνουν νέα κόμματα και κατεβαίνουν στις εκλογές. Αντί δηλαδή, όπως συνέβαινε άλλοτε, ν’ αφήνουν το υπηρετικό πολιτικό τους προσωπικό να κάνει διακριτικά τη βρώμικη δουλειά, ανακατεύονται οι ίδιοι με τα πίτουρα — και το πιο θλιβερό: οι πολίτες των δυτικών δημοκρατιών είναι πλέον τόσο μεταλλαγμένες κότες που όχι μόνο δεν τους τρώνε αλλά τους ψηφίζουν!

•Ο Μωυσής Ελισάφ δεν είναι τυχαίος ανθρωπος.Δήμαρχος Ιωαννίνων αλλά με πορεία στην ιατρική. Καθηγητής Παθολογίας. Δεν τον γνωρίζω αλλά ακούω από παντού τα καλύτερα.

Πως μου ήρθε; Διάβαζα προ ολίγου στα Νέα ένα άρθρο του. Έπεσε στα μάτια μου εν μέσω της σαββατιάτικης βαρειάς αρθρογραφίας ο τίτλος: «να κρατήσουμε ανοιχτά τα καφενεία». Μου έκανε μεγάλη εντύπωση.

Τι είναι τούτο; Όταν το διάβασα συνειδητοποίησα για μια ακόμα φορά το πως ένας άνθρωπος που διένυσε βίο σε επάγγελμα και όχι σε κομματικά γραφεία μπορεί να διακρίνει, κάτω από την επιφανεια, το ζωτικό και το ουσιωδες για τον συμπολιτη και να προτείνει δημιουργικά. Χωρίς ίχνος φόβου μη του πουν οι «αριστοκράτες». Μα με αυτό βρήκες να ασχοληθείς;

•Στο νου του ο άνθρωπος του χωριού και της μικρής πόλης ιδίως το χειμώνα.Γράφει:

«Τα έχουν αποκαλέσει μικρά κοινοβούλια. Τα καφενεία…Στα χωριά όμως είναι αυτά που ενώνουν τους ανθρώπους. Όσο πιο μικρά είναι τα χωριά τόσο πιο σημαντικός ο ρόλος του καφενείου. Είναι αυτά που κρατούν ζωντανές τις μικρές κοινωνίες. Φέρνουν γύρω από τη σόμπα το χειμώνα ή κάτω από το πλάτανο το καλοκαίρι τους μεγάλους και τους νεότερους.Θα συζητήσουν,θα διαφωνήσουν για τα πολιτικά και τα κόμματα,θα πούνε ιστορίες, θα καβγαδίσουν για τις ποδοσφαιρικές ομάδες και στο τέλος θα φύγουν όλοι αγαπημένοι». Και το πιο σοβαρό: «Υπάρχουν περιπτώσεις όπου το κλείσιμο του καφενείου καταδίκασε στην ερημιά ένα ολόκληρο χωριό.»

Αναλύει το πρόβλημα διεξοδικά για την ασφυξία των μικρων αυτών επιχειρήσεων καταλήγοντας: «ένα από αυτά τα απλά είναι η στήριξη των καφενείων. Η αλλαγή στο ασφαλιστικό καθεστώς δεν θα αποτελέσει σίγουρα απειλή για το προϋπολογισμό της χώρας».

Έτσι ώστε να μην υπάρχουν τόποι ελληνικοί όπου οι να περνούν μέρες χωρίς να μπορούν οι άνθρωποι «να ανταλλάξουν μια καλημέρα».

•Η απλότητα, η γνώση και το μεράκι είναι πάντα το απόγειο και η κατάληξη της αληθινής σοφίας στη πολιτική δράση.

Πάνος Μπιτσαξής

Θυρανοίξια Ιερού Παρεκκλησίου στα Σκούρτα στην θέση Πάτημα

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θηβών κ. Γεώργιος τέλεσε στα Σκούρτα τα θυρανοίξια Ιερού Παρεκκλησίου επ΄ ονόματι των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, σε χώρο όπου σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων της περιοχής παλαιά ευρίσκετο Μοναστήρι.

Στα χθεσινά θυρανοίξια συμμετείχαν πολλοί πιστοί της περιοχής.

H αναδημοσίευση του παραπάνω άρθρου ή μέρους του επιτρέπεται μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το ORTHODOXIANEWSAGENCY.GR με ενεργό σύνδεσμο στην εν λόγω καταχώρηση.

Ακολούθησε το ORTHODOXIANEWSAGENCY.gr στο Google News και μάθε πρώτος όλες τις ειδήσεις.

!

Να μην σταματούν να εργάζονται, να διασκεδάζουν και να μην κουράζουν το σώμα τους με κανόνες ήταν οι βασικότερες συμβουλές του γιατρού.

Ο Ιάπωνας Dr. Shigeaki Hinohara, ο οποίος έθεσε τα θεμέλια της σύγχρονης ιατρικής της χώρας του και συνέβαλλε στο να γίνει η Ιαπωνία η χώρα με την μεγαλύτερη μακροζωία, έφτασε στην ηλικία των 105 ετών και λίγους μήνες πριν τον περασμένο Ιούλιο, οπότε και άφησε την τελευταία του πνοή, αποκάλυψε στους Times της χώρας του κάποια από τα μυστικά του.

Η βασικότερη συμβουλή του Hinohara ήταν να καθυστερούν όσο μπορούν οι άνθρωποι την συνταξιοδότηση τους. Ο ίδιος δικαιολόγησε τα λόγια του, σχολιάζοντας πως το όριο συνταξιοδότησης ήταν από τα παλαιότερα χρόνια τα 65 έτη, καθώς το όριο ζωής ήταν τα 68 έτη. Στις μέρες μας, όμως, το όριο ζωής στην Ιαπωνία αγγίζει τα 84 χρόνια, γεγονός που συνεπάγεται πως οι άνθρωποι δεν θα έπρεπε να σταματούν την εργασία τόσο νωρίς.

Ο Hinohara από την πλευρά του, στα 105 του χρόνια εργαζόταν μέχρι και 18 ώρες την ημέρα, φροντίζοντας τους ασθενείς του. Όπως σχολίασε ο Kawaguchi, ο οποίος χαρακτήρισε τον Hinohara ως μέντορα του: «Πίστευε ότι η ζωή είναι για να προσφέρεις, οπότε είχε αυτή την απίστευτη ανάγκη να βοηθά ανθρώπους, να ξυπνά νωρίς το πρωί και να κάνει κάτι υπέροχο για τους άλλους. Αυτό ήταν που τον οδηγούσε και τον κρατούσε στη ζωή». Ο ίδιος πρόσθεσε πως: «Πάντοτε είχε κατά νου τους στόχους της σημερινής ημέρας, της επομένης και των επόμενων πέντε χρόνων».

Σύμφωνα με την κοσμοθεωρία του Ιάπωνα γιατρού ήταν να σταματήσουν οι άνθρωποι να ανησυχούν για το να τρώνε καλύτερα ή να κοιμούνται περισσότερο και απλά να διασκεδάζουν.

Όπως είχε δηλώσει ο ίδιος: «Όλοι θυμόμαστε πως σαν παιδιά, όταν περνούσαμε ωραία, συχνά ξεχνούσαμε να φάμε ή να κοιμηθούμε. Πιστεύω πως μπορούμε να διατηρήσουμε αυτή τη συμπεριφορά και ως ενήλικες. Είναι καλύτερο να μην κουράζουμε το σώμα μας με τόσο πολλούς κανόνες όπως το μεσημεριανό γεύμα και η ώρα ύπνου».

Ακόμα, ο Hinohara είχε τονίσει πως όσοι θέλουν να ζήσουν πολύ, δεν πρέπει να είναι υπέρβαροι. Ο ίδιος είχε αποκαλύψει πως: «Για πρωινό πίνω καφέ, ένα ποτήρι γάλα και λίγο χυμό πορτοκάλι μαζί με μια κουταλιά ελαιόλαδο. Το ελαιόλαδο είναι καταπληκτικό για τις αρτηρίες μου και διατηρεί νεανικό το δέρμα μου.

Το μεσημεριανό μου είναι γάλα με μερικά μπισκότα ή τίποτα, όταν είμαι πολύ απασχολημένος για να φάω. Ποτέ δεν πεινάω γιατί επικεντρώνομαι στη δουλειά μου. Το δείπνο είναι λαχανικά, λίγο ψάρι με ρύζι και δύο φορές την εβδομάδα 100 γραμμάρια άπαχου κρέατος».

Για την κατάσταση της υγείας των ανθρώπων ο 105χρονος Ιάπωνας είχε συμβουλεύσει το εξής: «Μην ακολουθείτε στα τυφλά ο,τι λέει ο γιατρός σας. όταν ο γιατρός συμβουλεύει να κάνετε μια εξέταση ή ένα χειρουργείο, ρωτήστε αν ο ίδιος θα πρότεινε στο σύζυγο και στα παιδιά του να κάνει την ίδια επέμβαση. Αντίθετα με ο,τι πιστεύουν όλοι, οι γιατροί δεν μπορούν να θεραπεύσουν τα πάντα. Επομένως, γιατί να προκαλέσουν αχρείαστο πόνο με χειρουργεία; Νομίζω πως η μουσική και η θεραπεία με ζώα μπορούν να βοηθήσουν περισσότερο από ο,τι φαντάζονται οι γιατροί».

Όσον αφορά τον πόνο και πως να τον ξεπερνούν οι άνθρωποι, η συμβουλή του Hinohara ήταν να διασκεδάζουν. Σύμφωνα με τη συνέντευξη του: «Ο πόνος είναι μυστήριος και το να διασκεδάζουμε είναι ο καλύτερος τρόπος να τον ξεχάσουμε.

Αν ένα παιδί έχει πονόδοντο και αρχίσεις να παίζεις μαζί του ένα παιχνίδι, τότε αυτό αμέσως ξεχνά τον πόνο. Τα νοσοκομεία πρέπει να φροντίζουν τη βασικότερη ανάγκη των ασθενών: όλοι θέλουμε να περνάμε καλά. Στο νοσοκομείο St. Luke έχουμε μουσική και θεραπείες με ζώα και μαθήματα τέχνης».

Ακόμα, ο Shigeaki Hinohara συμβουλεύει τους ανθρώπους να κινούνται, να ανεβαίνουν σκάλες και να μεταφέρουν οι ίδιοι τα πράγματα τους. Όπως είχε αποκαλύψει: «Ανεβαίνω δύο σκάλες μαζί για να κινηθούν οι μύες μου

Κάποιοι από εμάς αφιερώνουμε πολλές ώρες της ζωής μας στην ξέφρενη απόλαυση. Το κάνουμε ξαπλωμένοι, καθιστοί, γερμένοι, κουλουριασμένοι. Στο κρεβάτι φυσικά, αλλά και σε άλλα μέρη. Μερικές φορές μπρούμυτα, μερικές φορές ανάσκελα. Μια φωνή μας ψιθυρίζει στο αυτί και ξαφνικά ο κόσμος που μας περιβάλλει χάνεται. Τότε αρχίζει το αργό τελετουργικό των χαδιών: τα χέρια χαϊδεύουν τις σελίδες του βιβλίου· τα μάτια τις σειρές των γραμμάτων. Κάποιες λαμπρές στιγμές, το να διαβάζεις αγγίζει την ευτυχία.

Τι αποτελέσματα έχει το ανομολόγητο πάθος της ανάγνωσης; Ο φιλόσοφος Ρίτσαρντ Ρόρτυ σκέφτεται ότι μας αλλάζει το μυαλό με τρόπο μη αναστρέψιμο. Αποκτούμε μια ανωμαλία που λέγεται εσωτερικά μάτια. Το να μαθαίνεις τους πρωταγωνιστές μιας ιστορίας είναι σαν να γνωρίζεις καινούριους ανθρώπους καταλαβαίνοντας το χαρακτήρα τους και τη λογική τους. Όσο πιο διαφορετικοί άνθρωποι είναι αυτά τα πρόσωπα, τόσο περισσότερο μας ανοίγουν τον ορίζοντα και πλουτίζουν το σύμπαν μας. Σύμφωνα με το Ρόρτυ, η λογοτεχνία δεν αλλάζει μόνο το περιεχόμενο των σκέψεων μας, αλλά και τη στάση μας. Όχι αυτό που αντιλαμβανόμαστε, αλλά αυτό καθαυτό το όργανο της αντίληψης: η λογοτεχνία μας βοηθά να αποκτήσουμε μια νέα ικανότητα επικοινωνίας με διαφορετικά άτομα. Χάρη στα βιβλία, κατοικούμε στο δέρμα των άλλων, χαϊδεύουμε τα κορμιά τους και βυθιζόμαστε στη ματιά τους. Και σε έναν κόσμο εγωλάτρη και νάρκισσο, το καλύτερο που μπορεί να συμβεί σε κάποιον είναι να είναι οι πάντες

Iréne Vallejo Moreu*

*Iréne Vallejo Moreu (Θαραγόθα, 1979) σπούδασε κλασσική φιλολογία και έκανε τη διδακτορική της διατριβή στα πανεπιστήμια της γενέτειράς της και της Φλωρεντίας. Μόνιμη συνεργάτιδα γνωστών εφημερίδων και περιοδικών της Ισπανίας, με τη φιλοσοφική δημοσιογραφία της υφαίνει τα θέματα του παρόντος με τις διδαχές του παρελθόντος.

“Ρωτάμε συνεχώς για το νόημα.
Ίσως το λάθος μας είναι στο ίδιο το ερώτημα.
Ίσως δεν πρέπει να ζητάμε νόημα – αλλά να δίνουμε νόημα..”

Νίκος Δήμου