Θεσσαλονίκη
Μινέττα Ασφαλιστική 
Μελέτη επιστημόνων του “Αγία Σοφία”
Λειτουργικές διαταραχές στο πεπτικό παιδιών από junk food – Μελέτη επιστημόνων του “Αγία Σοφία”
Οι γαστρεντερικές διαταραχές είναι πιο συχνές σε όσα καταναλώνουν περισσότερο πρόχειρο φαγητό και λιγότερο ψάρι.
Δημοσίευση: 24 Ιανουαρίου 2019
Γράφει: Καραγιώργος Δημήτρης
Δεν είναι μόνον η παχυσαρκία που απειλεί παιδιά και νέους που καταναλώνουν γρήγορο και πλούσιο σε λίπος και ζάχαρη φαγητό, το οποίο περιέχει ελάχιστες φυτικές ίνες (junk food).
Μελέτη επιστημόνων του νοσοκομείου Παίδων “Αγία Σοφία’, η οποία διενεργήθηκε σε 1.365 παιδιά, έδειξε πως η κακή διατροφή σχετίζεται με λειτουργικές γαστρεντερικές διαταραχές που σχετίζονται με πόνο στην κοιλιά.
Η μελέτη, που παρατίθεται πιο κάτω, πραγματοποιήθηκε από την Α’ Παιδιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου της Αθήνας και υπογράφεται από τον καθηγητή Γεώργιο Χρούσο και τους παιδιάτρους Γ. Χουλιάρα, Χ. Κονδύλη, Ι. Μπούζιο, Ν. Σπυρόπουλο και Ε. Ρώμα – Γιαννίκου.
Η επιστημονική ομάδα περιέλαβε στο δείγμα παιδιά από δημόσια και ιδιωτικά σχολεία (δημοτικά σχολεία: παιδιά ηλικίας 6-11 ετών, γυμνάσια: παιδιά ηλικίας 12-14 ετών και λύκεια: ηλικίας 15-17 ετών) συμμετέχουν μέσω επιστολής που αποστέλλεται στους γονείς τους.
Από τα 1.365 παιδιά που συμμετείχαν, τα 1.218 ήταν μάρτυρες και τα 130 είχαν διαγνωστεί με λειτουργικές γαστρεντερικές διαταραχές που σχετίζονται με πόνο στην κοιλιά και δυσπεψία.
Τα πάσχοντα παιδιά ανέφεραν συχνότερη κατανάλωση υποπροϊόντων και χαμηλότερη κατανάλωση ψαριών σε σύγκριση με τους μάρτυρες, ενώ στις ηλικίες κάτω των 12 ετών δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές.
Τα πάσχοντα παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας ανέφεραν χαμηλότερη συχνότητα κατανάλωσης γαλακτοκομικών προϊόντων σε σύγκριση με τους μάρτυρες.
Από την ανάλυση προκύπτει πως οι ειδικές διατροφικές συνήθειες είναι πιο συχνές στα παιδιά με γαστρεντερικές διαταραχές, ειδικά σε όσα καταναλώνουν περισσότερο πρόχειρο φαγητό και λιγότερο ψάρι.
Παχυσαρκία
Η κακή διατροφή αποτελεί ένα από τα βασικά προβλήματα στα παιδιά, με την Ελλάδα να καταλαμβάνει μία από τις υψηλότερες θέσεις σε παιδική παχυσαρκία.
Το παρήγορο είναι πως στα χρόνια της κρίσης η κατάσταση φαίνεται να αναστρέφεται, με το ποσοστό των παιδιών 7 έως 8 ετών με παχυσαρκία να υποχωρεί από το 22% που ήταν το 2007, στο 17% το 2017.
Την πρώτη ευρωπαϊκή θέση κατέχει πλέον η Κύπρος (20%) και ακολουθούν η Ισπανία και η Ιταλία (18%).
Τα παχύσαρκα παιδιά έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη, υπέρτασης και δυσλιπιδαιμιών. Εκτός από τις σωματικές επιπτώσεις, η παχυσαρκία έχει και δυσμενείς επιπτώσεις στην ψυχολογία του παιδιού.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗΝ,
Yannis Emm. Anagnostakis Ph.D.
Pharmacist for
Opus Materia Ltd
Scientific Instruments
Pharmaceutical Products
33 Paleologou Str.
17564 P. Faliron
Athens, Greece.
Στο κονάκι του Προέδρου
Γιατί η περιέργεια μπορεί να μας βοηθήσει να επιτύχουμε;
Οι περισσότεροι επιτυχημένοι έχουν ένα κοινό μυστικό: ρωτάνε διαρκώς πράγματα γιατί είναι περίεργοι.
Photo: strategyfocusedhr.com
Οι έρευνες δείχνουν ότι η περιέργεια προετοιμάζει τον εγκέφαλό μας για να μάθει νέα πράγματα. Πολλοί πιστεύουν ότι ο αξέχαστος Steve Jobs δεν ήταν περίεργος επειδή ήταν επιτυχημένος, αλλά ήταν επιτυχημένος επειδή ήταν περίεργος.
Η περιέργεια μπορεί να μας βοηθήσει να πετύχουμε με 5 τρόπους:
Η περιέργεια μπορεί να μας κάνει σοφότερους.
Η περιέργεια είναι ίσως ακόμα πιο σημαντική και από την ευφυΐα. Έρευνες έδειξαν ότι οι άνθρωποι με μεγάλη περιέργεια είναι πολύ πιο ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες και διαχειρίζονται καλύτερα την ασάφεια, με αποτέλεσμα να μπορούν να βρίσκουν απλές λύσεις σε πολύπλοκα προβλήματα. Άρα, όσο πιο περίεργοι είμαστε, τόσο πιο σοφοί μπορούμε να γίνουμε. Σοφία δεν είναι μόνο η γνώση και οι εμπειρίες που έχουμε, αλλά ένας συνδυασμός αισθήσεων οι οποίες τρέφονται και αναπτύσσονται με ταχύτερους ρυθμούς, μέσω της περιέργειάς μας.
Η περιέργεια μας ωθεί να εμβαθύνουμε αντί να μένουμε στην επιφάνεια των πραγμάτων.
Είναι άλλο πράγμα να φανταζόμαστε ταξίδια στον Άρη και άλλο πράγμα να ρωτάμε διαρκώς πώς αυτό το ταξίδι μπορεί πρακτικά να γίνει εφικτό. Η διαφορά ανάμεσα σε αυτούς που θέλουν να γίνει κάτι και σε αυτούς που κάνουν κάτι δεν είναι η εκτελεστική τους ικανότητα, αλλά το κίνητρο που τους δίνει η ίδια τους η περιέργεια.
Η περιέργεια μας οδηγεί σε νέες σχέσεις.
Όσοι τείνουν να είναι εσωστρεφείς και λίγο “σπασικλάκια”, έχουν ως όπλο την περιέργειά τους, ώστε να σπάσουν τον πάγο σε θέματα σχέσεων. Το να είσαι περίεργος και να ρωτάς τους άλλους για τη ζωή τους, για τα πράγματα που τους οδήγησαν εκεί που έφτασαν, είναι ένας πολύ καλός τρόπος να δημιουργήσεις νέες σχέσεις και να συνδεθείς με ανθρώπους που έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα με σένα.
Η περιέργεια καταπολεμά την αναβλητικότητα.
Όταν είμαστε τρομερά περίεργοι για κάτι, θα κάνουμε τα πάντα να το μάθουμε. Νιώθουμε μέσα μας μια φαγούρα, μας τρώει να μάθουμε. Και αυτή η φαγούρα σταματάει όταν ικανοποιήσουμε την περιέργειά μας. Αυτό, λοιπόν, το ισχυρό κίνητρο διαχωρίζει αυτούς που διαρκώς ονειρεύονται, από αυτούς που αναλαμβάνουν δράση.
Η περιέργεια βελτιώνει τις μαθησιακές μας ικανότητες.
Όλες οι έρευνες δείχνουν, ότι το μυαλό των ανθρώπων που έχουν περιέργεια για τα πάντα γύρω τους, λειτουργεί διαφορετικά. Η αδημονία τους να βρουν μια λύση σε κάποιο πρόβλημα, ενεργοποιεί το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου μας, το οποίο με τη σειρά του προετοιμάζει τον ιππόκαμπο για να δεχθεί και να μάθει κάτι νέο. Αυτό το κομμάτι του εγκεφάλου σχετίζεται με τη δημιουργία αναμνήσεων.
Άλλωστε, ο Αϊνστάιν συνήθιζε να λέει “Δεν έχω κανένα ιδιαίτερο ταλέντο, απλά είμαι παθιασμένα περίεργος”!
Πηγή : BLOG ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΤΣΕΜΠΕΡΛΙΔΟΥ
Επιχειρήσεις / καινοτομία
King Camp Gillette γεννήθηκε στο Wisconsin το 1855.
Για να υποστηρίξει την οικογένειά του όταν καταστράφηκε το σπίτι τους στην πυρκαγιά του Σικάγου το 1871, ο Gillette έγινε πλανώδιος πωλητής. Ένα πρωϊνό του 1895 ο Gillette, την ώρα που ξυριζόταν, είχε μία λαμπρή ιδέα :
να μπορούσε να κατασκευάσει ένα ασφαλές, νέο ξυραφάκι με λεπίδα μιας χρήσης. Την ιδέα αυτή τη δούλεψε 6 χρόνια μέχρι να εξασφαλίσει ότι θα ήταν δυνατόν να παραχθεί τόσο λεπτή και ανθεκτική λεπίδα με χαμηλό όμως κόστος. Τελικά το 1903 το πέτυχε ! Η εταιρεία που άμεσα δημιούργησε στη Βοστώνη, η Gillette Safety Razor Company είχε τεράστια επιτυχία, με αρχικό πελάτη το στρατό. Μέχρι το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, περίπου 3,5 εκατομμύρια ξυραφάκια και 32 εκατομμύρια λεπίδες δόθηκαν σε στρατιωτικά χέρια. Σήμερα 100 χρόνια μετά την καινοτομία του Gillette, η εταιρεία συνεχίζει να κερδοφορεί.
Δ Κοντομηνας
Η δυσκολία να συμβιβαστούμε με τις πιθανότητες
Λευτέρης Ζούρος –
Η δυσκολία να συμβιβαστούμε με τις πιθανότητες
Ο Ντάνιελ Κάνεμαν έκανε καριέρα στήνοντας παγίδες λογικής. Σκαρφιζόταν μια ερώτηση, την υπέβαλλε στους φοιτητές του και αποδείκνυε πόσο παράλογη ήταν η απάντησή τους. Αυτά ήταν τα πειράματά του και γι’ αυτά πήρε βραβείο Νόμπελ. Καθόλου περίεργο. Το να ρίξεις φως στο πώς σχηματίζουμε απόψεις για καθημερινά θέματα δεν είναι μικρό κατόρθωμα. Ιδίως αν οι εν λόγω απόψεις πολλές φορές δεν αντέχουν στη λογική. Πίσω από τους παραλογισμούς μας κρύβεται η λειψή εικόνα που έχουμε για τα πιθανά και τα εφικτά.
Πρέπει να μάθουμε να ζούμε σε έναν πιθανοκρατικό κόσμο. Τα τετράγωνα και τα διαγράμματα στα οποία αναφέρθηκα δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να απλώνουν μπροστά μας τις πιθανότητες, να μας λένε πως ό,τι αποφασίζουμε να κάνουμε είναι μόνον ένα μικρό μέρος ενός κόσμου που συχνά αγνοούμε, ενός κόσμου τον οποίο δεν είναι πάντοτε εύκολο να συνειδητοποιήσουμε.
Το πόσο ανέθιστοι είμαστε με τον πιθανοκρατικό τρόπο σκέψης φαίνεται από το λεξιλόγιό μας. Τη λέξη «τύχη» τη χρησιμοποιούμε για να αναφερθούμε στο απόλυτα προκαθορισμένο (το έγραφε η τύχη του, όπου τύχη = πεπρωμένο), αλλά και στο απρόβλεπτο και το απίθανο (στον δρόμο συνάντησα τον Κώστα κατά τύχη). Καλά θα κάνουμε να την αντικαταστήσουμε με μια άλλη λέξη, την πιθανότητα, που μας είναι λιγότερο οικεία. Η πιθανότητα είναι σαν μια μετροταινία, μια κλίμακα, που ξεκινά από το μηδέν και φτάνει μέχρι το 1 (ή, αν θέλετε, από το 0% στο 100%).
Στην καθημερινή μας γλώσσα χρησιμοποιούμε διάφορες λέξεις για να αναφερθούμε στα ακραία σημεία αυτής της κλίμακας: «αδύνατο» είναι εκείνο που εξ ορισμού έχει πιθανότητα μηδέν και «βέβαιο» εκείνο που έχει πιθανότητα 100% (η αθανασία είναι αδύνατη, ο θάνατος είναι βέβαιος). Εκεί που η καθημερινή γλώσσα μας μάς εγκαταλείπει είναι στα ενδιάμεσα. Συνήθως χρησιμοποιούμε το «απίθανο» για περιπτώσεις που έχουν πάρα πολύ μικρή, αλλά όχι μηδενική, πιθανότητα να συμβούν. Και το «πιθανό» για περιπτώσεις που η πιθανότητα να συμβούν είναι μικρή, αλλά μέσα στην καθημερινότητα. Αν μένετε στον πέμπτο όροφο μιας πολυκατοικίας, δεν πηδάτε από το μπαλκόνι για να πάτε στη δουλειά σας, προτιμάτε τον ανελκυστήρα. Περίεργο! Γιατί δεν είναι βέβαιο ότι θα σκοτωθείτε αν κάνετε το σάλτο. Δεν αποκλείεται εκείνη ακριβώς τη στιγμή να περάσει ένας σίφουνας έξω από την πολυκατοικία σας, να σας κρατήσει στον αέρα και να σας προσγειώσει ομαλά σαν αλεξίπτωτο. Ούτε μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι ο ανελκυστήρας δεν θα χαλάσει και δεν θα εγκλωβιστείτε. Και όμως, προτιμάτε τον ανελκυστήρα. Γιατί ο σίφουνας είναι απίθανος, ενώ το να χαλάσει ο ανελκυστήρας είναι απλώς πιθανό. Στη γλώσσα των αριθμών, η πιθανότητα του σίφουνα είναι 0,00000…1, ενώ η πιθανότητα να χαλάσει ο ανελκυστήρας είναι 0,05 (μάθετε να μιλάτε με πιθανότητες· αν μη τι άλλο, θα σας βοηθήσει να εξηγήσετε στους φίλους σας γιατί προτιμάτε τον ανελκυστήρα αντί να πηδάτε από το μπαλκόνι σας). Όμως σήμερα ο ανελκυστήρας χάλασε! Πριν πατήσετε το κουμπί, η πιθανότητα να χαλάσει ήταν 5% και να λειτουργήσει 95% (άθροισμα 100%). Αυτές ήταν οι πιθανότητες πριν από το συμβάν, πριν από τη βλάβη του ανελκυστήρα. Τώρα, μετά τη βλάβη, οι πιθανότητες έχουν αλλάξει: η πρώτη έχει γίνει 100% (ο ανελκυστήρας έχει χαλάσει) και η δεύτερη μηδέν (ο ανελκυστήρας δεν λειτουργεί). Το άθροισμα των πιθανοτήτων πριν και μετά τη βλάβη παραμένει το ίδιο, εκείνο που άλλαξε είναι οι τιμές. Όταν ένα από τα ενδεχόμενα αποκτήσει τιμή 1 (ή 100%) και όλα τα άλλα γίνουν μηδέν, τότε μιλούμε για βεβαιότητες.
Συνεχίστε την ανάγνωση του “Η δυσκολία να συμβιβαστούμε με τις πιθανότητες”
Hans Christian Andersen
Το να ζεις μόνο δεν είναι αρκετό, είπε η πεταλούδα. Πρέπει να έχεις λιακάδα, ελευθερία και ένα μικρό λουλούδι.