Δημήτρης Μπουραντάς

ΛΑΘΕΨΑΜΕ ΑΔΕΡΦΕ        
Κι όμως αδερφέ
Φθάσαμε εδώ που ο νους ποτέ δεν το’χε βάλει
Μας πλάνεψαν οι νεράιδες και τ’αερικά
Πιστέψαμε στα λόγια τους και στην αγγγελική μορφή τους
Δεν είδαμε τις χεροπέδες που έκρυβαν κάτω από τα φανταχτερά φτερά τους
Μας μάγεψαν σαν τα μικρά παιδιά τα χάρτινα δώρα τους
Τρέξαμε ξοπίσω τους λες και μας πότισαν γλυκό κρασί
Φταίνε αυτοί αδερφέ που μας μάγεψαν
Αλλά κι εμείς φταίμε
Ξεχάσαμε ότι χωρίς εμάς τον νου μας δεν τον παίρνουν.
(Από την ποιητική μου συλλογή ΚΡΑΥΓΗ ΣΙΩΠΗΣ 2012)