Σήμερα ορίζουμε τους εαυτούς μας και τους άλλους με βάση την τάξη, τη θρησκεία, τη φυλή και την εθνικότητα, σε μια προσπάθεια να ελέγξουμε τις δυσκολίες της ζωής και να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι που έζησαν πριν από εμάς πέτυχαν ή απέτυχαν. Αλλά οι υπαρξιστές υποστήριξαν ότι «αυτός ο έλεγχος είναι παραπλανητικός, μια δελεαστική απόσπαση της προσοχής μας από την ευθραυστότητά μας που τελικά διαβρώνει τη δυνατότητά μας να ζούμε καλά». Για τους υπαρξιστές, η επιδίωξη της καλής ζωής απαιτεί πρώτα την αποδοχή όχι μόνο της ευθραυστότητας αλλά και της ματαιότητας, της αδυναμίας, του παραλογισμού και της ασάφειας, μεταξύ άλλων συνθηκών που μας πλήττουν βαθιά. Όπως το έθεσε ο Camus, πρέπει να φανταστούμε τον Σίσυφο χαρούμενο. Μπορούμε όμως;

Πηγή:lifo.gr