ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΞΥΛΟΥΡΗ η «ΨΑΡΟΝΙΚΟ» – 40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ

Σαράντα χρόνια συμπληρώνονται από τον πρόωρο χαμό του μεγάλου Ανωγειανού άντρα, του Αρχάγγελου της Κρήτης και όλης της Ελλάδας, του Νίκου Ξυλούρη. Μια παγωμένη Παρασκευή διάλεξε ο χάρος να πάρει έναν άνθρωπο που ξεπέρασε τα στενά όρια της Ελλάδας και πλέον έχει γίνει Παγκόσμιο σύμβολο Ανθρωπιάς, αγνότητας και αυθεντικότητας.

”Μια μέρα μια Παρασκευή θα πέσω να πεθάνω,

και μια Λαμπρή θα αναστηθώ από το χώμα απάνω………”.

Στις 8 Φεβρουαρίου 1980, ήταν η μέρα που σταμάτησε ο χρόνος στα Ανώγεια και όσοι δεν κατάφεραν να τον αποχαιρετήσουν από κοντά στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών θρηνούσαν ο καθείς με τον τρόπο του στο χωριό. Εκατοντάδες ήταν οι μαυροφορεμένοι Ανωγειανοί που πήγαν στην Αθήνα τότε και κράτησαν στους ώμους του το φέρετρο αυτού που τους έδειξε ότι ο Ανωγειανός φέρει μεγάλη την ευθύνη και το βάρος της καταγωγής του όπου και να ζει.

Εκφράζοντας και τα συναισθήματα σύσσωμης σχεδόν της κοινής γνώμης του χωριού, περιμένουν οι περισσότεροι μετά το άγαλμα που στήθηκε για αυτόν έξω από το Θέατρο που φέρει το όνομα του και την μεταφορά κάποια μέρα των οστών του στα Ανώγεια για την δημιουργία ενός ειδικού μνημείου για τον Ψαρονίκο.

Στα Ανώγεια τα μοιρολόγια ηχούσαν από τις γυναίκες σε όλο το χωριό, ειδικά στο αγαπημένο του Περαχώρι. Ένα από αυτά το είπε τότε η χαροκαμένη μάνα του Ψαρονίκο άρρωστη και η ίδια στο κρεβάτι της.

Ένα απόσπασμα από αυτά που είπε η μητέρα του σε μοιρολόγι είναι το εξής:

«Υγιέ μου φεγγαρόλουστε υγιέ μου,

αθέ τω γαρεφάλω, καντιφέ μου.

Ποια μοίρα σε κυνήγησε παιδί μου,

να πάω να τση κλάψω γιασεμί μου.

Να πάρει εμέ να αφήσει εσέ χαρά μου,

ι τη δυστυχισμένη έρωτα μου.

Και που να βρω ένα βότανο αθέ μου,

ω!για να σ’ αναστήσω μενεξέ μου.

Ίντα καιρός σε πλάνταξε αητέ μου,

Νίκο μου Ψαρονίκο διαλεχτέ μου.»

Ο Νίκος Ξυλούρης μπορεί να έφυγε πολύ νωρίς, αλλά τα άσματα του και η μουσική του θα ζουν στον νου και στις καρδιές όλων μας στους αιώνες.

Αιωνία σου η Μνήμη Αθάνατε Ψαρονίκο!

ΜΒ