Θουκυδίδης .

Με την ευκαιρία συνάντησης Τραμπ και Μητσοτάκη

Θουκυδίδης επίκαιρος όσο ποτέ !!

Συμβουλές και προειδοποιήσεις του προγόνου μας Θουκυδίδη προς τους πολίτες του σύγχρονου Ελληνικού κράτους για το 2020 και τις επερχόμενες δεκαετίες

ΑΞΙΩΜΑΤΑ που ισχύουν σε κάθε κρατοκεντρικό διεθνές σύστημα

Θουκυδίδης (Διάλογος Μηλίων-Αθηναίων)

(εδ. 89-116): (εδάφιο.89). Αθηναίοι: α) υπαινίσσονται πως δίκαια έχουν την ηγεμονία β) υποδεικνύουν το γεγονός πως κάθε πλευρά έχει την δική της αντίληψη περί δικαίου-δικαιοσύνης και γ) ρητά προειδοποιούν τους Μήλιους πως «δίκαιο υπάρχει όταν υπάρχη ίση δύναμη [σημ. ισορροπία δυνάμεων] και όταν αυτό δεν συμβαίνει, οι δυνατοί κάνουν όσα τους επιτρέπει η δύναμή τους κι οι αδύναμοι υποχωρούν κι αποδέχονται».

(Εδάφιο 97). Αθηναίοι: «λόγια που να στηρίζονται στο δίκαιο δεν λείπουν από κανένα. … όσοι (όμως) διατηρούν την ελευθερία τους το χρωστούν στη δύναμή τους». (εδάφιο 103). Αθηναίοι: «Η ελπίδα, παρηγοριά την ώρα του κινδύνου, όσους την έχουν από περίσσια δύναμη κι αν τους βλάψει δεν τους καταστρέφει όσοι όμως, στηριγμένοι πάνω της, τα παίζουν όλα για όλα (γιατί απ’ τη φύση της είναι σπάταλη), μονάχα όταν αποτύχουν την γνωρίζουν».

Κατάληξη: (εδάφιο 114). «άρχισαν αμέσως τις εχθροπραξίες, κι αφού μοίρασαν τη δουλειά στα στρατιωτικά τμήματα της κάθε πόλης έζωσαν κυκλικά με τείχος τους Μηλίους … έγινε μάλιστα και κάποια προδοσία ανάμεσα στους Μηλίους … (οι Αθηναίοι) σκότωσαν όσους Μηλίους ενήλικούς έπιασαν, κι έκαμαν δούλους τα παιδιά και τις γυναίκες. Το νησί το αποικίσανε οι ίδιοι στέλνοντας αργότερα πεντακόσιους αποίκους».

Κατά συνέπεια, έσχατες αξιωματικές θέσεις όταν χαράσσεται η στρατηγική ενός οποιουδήποτε κράτους εάν θέλει να επιβιώσει υπό συνθήκες ευημερίας, ευταξίας και ασφάλειας

· Κάθε κράτος θεωρεί απαραβίαστη την εθνική του κυριαρχία. Δεν εκχωρείται κυριαρχία παρά μόνο μετά από ένα αποτυχημένο επιθετικό πόλεμο

· Κάθε πολίτης κάθε κράτους υποχρεωμένος (ηθικά και νομικά) να επιδείξει αυτοθυσία εάν και όταν κινδυνεύσει η κρατική κυριαρχία.

· Μόνο εθνοκράτη ανθρωπολογικά ζωντανά, δυναμικά και στρατηγικά προσανατολισμένα μπορούν να έχουν εθνικούς σκοπούς και έσχατα εθνικά συμφέροντα και να συγκροτούν στρατηγικές εκπλήρωσης αυτών των σκοπών. Για να το επιτύχουν πρέπει να υπάρχουν οι προϋποθέσεις συσπείρωσης των πολιτών γύρω από τα εθνικά συμφέροντα.

· Υπέρτατο και έσχατο εθνικό συμφέρον όλων των εθνοκρατών είναι η εθνική επιβίωση μέσα σε ένα ως εκ της φύσεώς του άκρως ανταγωνιστικό διεθνές σύστημα.

· Εάν τα μέλη μιας κοινωνίας αντί πίστης, νομιμοφροσύνης και φιλοπατρίας αλληθωρίζουν εσχατολογικά προσβλέποντας προς ανύπαρκτους και ανέφικτους παγκόσμιους πολιτικούς τόπους, η πολιτεία δύσκολα επιβιώνει και είναι διαρκώς ευάλωτη σε έξωθεν διαβρώσεις και επιβουλές. Δύσκολα επιβιώνει επίσης εάν η ιδιωτεία κυριαρχήσει εις βάρος του κοινού συμφέροντος των πολιτών ενός κράτους.

· Όποια κράτη στερούνται αυτών και άλλων συναφών προϋποθέσεων παραπαίουν ή και αποθνήσκουν.

Αναρτώνται επίσης ο πίνακας-τυπολογία των ιεραρχημένων εθνικών συμφερόντων και διαφάνειες διαλέξεων κορυφαίων Θουκυδίδειων στοχαστών, του του Kenneth Waltz και του John Mearsheimer όπου συνοψίζονται οι προϋποθέσεις κάθε κρατοκεντρικού διεθνούς συστήματος και οι στρατηγικές των ηγεμονικών δυνάμεων.

Μερικά δοκίμια:

Θουκυδίδης και σύγχρονες διεθνείς σχέσεις https://wp.me/p3OlPy-qu

Το Θουκυδίδειο «Παράδειγμα» της επιστημονικής μελέτης της διεθνούς πολιτικής και οι «επιστημονικές επαναστάσεις» http://wp.me/p3OlPy-Lb

Οντολογική θεμελίωση του Πολιτικού και ο ρόλος της ισχύος στην αθέσπιστη διεθνή πολιτική: Πολιτικός στοχασμός versus Πολιτική Θεολογία http://wp.me/p3OlPy-1no

Θουκυδίδης. Ο διάλογος Αθηναίων-Μήλιων http://www.ifestosedu.gr/72ThycididesDialogue.htm