της Μαριάννας Σκυλακάκη
Για το σημερινό editorial, είχα ξεκινήσει να σχολιάζω τον ισχυρισμό του Γιάνη Βαρουφάκη ότι θα ήμασταν καλύτερα με τη δραχμή -θα σας εκπλήξει να σας πω ότι διαφωνώ κάθετα;- όμως κάτι άλλο μου τράβηξε στο μεταξύ την προσοχή, έτσι δεσμεύομαι να επανέλθω στο ζήτημα αυτό αύριο.
Αντ’ αυτού λοιπόν, πιστεύω ότι αξίζει να δείτε ένα απόσπασμα από πρόσφατη τοποθέτηση του Barack Obama πάνω στην τάση που έχουμε να κρίνουμε τους άλλους, εν χορώ, με τη βοήθεια των social media, για να αποδείξουμε την κοινωνική μας αφύπνιση. “Ο κόσμος είναι σύνθετος. Υπάρχουν αμφισημίες. Οι άνθρωποι που κάνουν πραγματικά καλά πράγματα έχουν ελαττώματα. Οι άνθρωποι τους οποίους μάχεστε μπορεί να αγαπούν τα παιδιά τους και να μοιράζονται μαζί σας ορισμένα κοινά”, ανέφερε ο πρώην Αμερικανός πρόεδρος, υπενθυμίζοντας ότι το να σχολιάσουμε κάτι σκωπτικά μπορεί να μας κάνει να νιώθουμε καλά με τον εαυτό μας, από μόνο του όμως, δεν είναι αρκετό. “Αν το μόνο που κάνεις είναι να πετάς πέτρες, πιθανότατα δεν θα φτάσεις τόσο μακριά”, συμπληρώνει.
Στην εποχή μας, το να ενώσει κάποιος τη φωνή του με αυτή άλλων ανθρώπων για την προώθηση ενός ζητήματος είναι πιο εύκολο παρά ποτέ, και αυτό έχει ασφαλώς πάμπολλα πλεονεκτήματα για τη λειτουργία της δημοκρατίας και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας. Όμως, το να λειτουργούμε ως όχλος είναι επικίνδυνο.
Υπάρχουν κι άλλα χρώματα πέρα από το άσπρο και το μαύρο. Το να στηλιτεύουμε πράξεις και συμπεριφορές είναι χρήσιμο, πρέπει να διατηρούμε όμως την ψυχραιμία μας και να καταλαβαίνουμε παράλληλα ότι, δίπλα στην κριτική, πρέπει να προτείνουμε και λύσεις. Και πολλές φορές αυτή είναι η πιο δύσκολη -και σύνθετη- υπόθεση.