I Am Who I Say I Am
της Μαριάννας Σκυλακάκη
“Στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις.” Πρόκειται για τη φράση που γράφτηκε αμέτρητες φορές το τελευταίο εικοσιτετράωρο με αφορμή την υπόθεση της Ελένης Αντωνιάδου, της νεαρής επιστήμονα την οποία πιθανώς γνωρίζετε ως “ερευνήτρια της NASA”, όμως τελικά φαίνεται ότι δεν ήταν ακριβώς αυτό.
Φυσικά, αν την κυρία Αντωνιάδου τη γνωρίζαμε, είναι ακριβώς επειδή τα μέσα ενημέρωσης, στην πλειοψηφία τους, είχαν προηγουμένως καταπιεί αμάσητο το βιογραφικό της. Αν δεν είχαν κερδίσει αρκετά κλικ μέσα από αναφορές στην “καλλονή επιστήμονα” -λες και ο ένας χαρακτηρισμός έχει οιαδήποτε σχέση με τον άλλον- η δημοσιότητα που θα είχε κερδίσει, θα ήταν πολύ μικρότερη.
Η αλήθεια είναι ότι ξέρω ανθρώπους που θα φρόντιζαν να διορθώσουν μια υπερβολή που γράφτηκε για τους ίδιους ως ζήτημα αρχής ή υπό το άγχος του να φανεί ότι δηλώνουν κάτι παραπάνω απ’ ό,τι είναι. Υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι γύρω μας, αλλά στην κουλτούρα του σήμερα κάποιοι θα τους χαρακτήριζαν κορόιδα. Αντιθέτως, η Ελένη Αντωνιάδου φαίνεται να επωφελήθηκε από την ανακριβή παραφιλολογία γύρω από το πρόσωπό της και αυτό δεν την τιμά. Αν μάλιστα δεν είχε αναδειχθεί το θέμα από κάποιους, θα εξακολουθούσε να θεωρείται επιτυχημένη στον “τομέα της” κατά την ευρεία κοινή γνώμη.
Μη ξεχνάμε δε ότι μεγάλη μερίδα της κοινωνίας μας δεν έχει κανένα πρόβλημα με όσους “κόβουν δρόμο”. Καλά κάνουν, μπράβο τους, “αφού τους βγαίνει”, θα τους ακούσετε να λένε. Μάλλον οι υπόλοιποι κάνουμε κάτι λάθος, κρίνοντας φυσικά εκ του αποτελέσματος. Είναι βέβαια οι ίδιοι που με ενθουσιασμό θα ρίξουν την πρώτη πέτρα και θα επιδοθούν στην πιο φανατική ανθρωποφαγία όταν η παλίρροια γυρνά.
Έτσι, στην Ελλάδα θα εξακολουθείς να είσαι ό,τι δηλώσεις. Και θα είσαι χαμένος μόνο αν σε πιάσουν να ψεύδεσαι. Στο μεταξύ, θα μπορείς να απολαμβάνεις τις δάφνες μιας -παραφουσκωμένης- πραγματικότητας, εντελώς ανενόχλητος.