Τα νέα πράγματα εμφανίζονται σαν μια παραδοξότητα, ασχηματοποίητη και εκτός μόδας, που σαν ιός εισδύει στη συνείδηση και γίνεται έμμονη ιδέα – για λίγους στην αρχή, για όλους στο τέλος.
Τα καινούργια πράγματα πάντα στην αρχή ξενίζουν. Οι διορατικοί άνθρωποι αυτό το ξένισμα το ξέρουν και το επεξεργάζονται, μέσω αυτού μυρίζονται τα επόμενα. Οι υπόλοιποι τρολάρουν (είναι εύκολο να τρολάρεις την ποίηση για πολλούς λόγους που δεν είναι του παρόντος) και τρέχουν προς τις οικείες πεζότητες, τρέχουν στις μόδες.
Είναι τόσο σπάνιο να σου χαλάει κάποιος τη βολή, να μπαίνει καθαρός αέρας στα κλειστά δωμάτια που, δεν βαριέσαι, ας γίνει και καμιά ζημιά. Το κύκλωμα της τέχνης είναι πια χρήμα. Μόνο χρήμα. Το πνεύμα, η νόηση, οι καλλιτέχνες, οι πρωτοπόροι, έχουν αντικατασταθεί από τζογαδόρους που αναπαράγουν (σαν εγγαστρίμυθοι, σαν αυτιστικοί) μόνο την ορολογία και τα ονόματα ενός κλειστού συστήματος που δεν έχει σχέση με την κοινωνία αλλά αυστηρά με το εμπόριο.
Στάθης Τσαγκαρουσιάνος
Πηγή: www.lifo.gr