Η ντροπή είναι πρώτα κοινωνικό και κατόπιν ψυχολογικό μέγεθος.
Στοιχείο του φιλότιμου και το εγωισμό μας.
Στην αιδώ κρυβόμαστε (+αιδοία ).
Δεν έχω μάτια για τον κόσμο σημαίνει έκανα κάτι που με ατιμάζει, με εκθέτει.
Ίσως γι’ αυτό η δημόσια ομολογία σβήνει την τροπή.
Ντρεπόμαστε αντί να μας λυπεί ενεργητικά μια αστοχία.
Πλήττεται η φήμη, η αξία μας, το φιλότιμο μας .
Τυχαία μήπως οι επιχειρηματίες κάνουν το όνομα τους τίτλο της επιχείρησης και όχι το ίδιο το αντικείμενο των εργασιών τους;
Στέλιος Ράμφος