Μέχρι τους ολυμπιακούς αγώνες του 1968 στο Μεξικό ο συνήθης τρόπος με τον οποίο περνούσε ένας άλτης τον πήχη στο άλμα εις ύψος ήταν να φέρνει το σώμα του σε παράλληλη θέση προς τον πήχη ,τεχνική που ήταν γνωστή ως Δυτική στροφή. Αυτό όμως επρόκειτο να αλλάξει.
Ένας ελάχιστα γνωστός αθλητής πλησίασε τον πήχη ,ο οποίος είχε τοποθετηθεί στο ύψος του παγκόσμιου ρεκόρ που ήταν 2 μέτρα και 23 εκατοστά.
Πήρε φορά αλλά αντί να στρέψει το σώμα του προς τον πήχη έστρεψε την πλάτη του προς αυτόν .
Σήκωσε τα πόδια του και πέρασε τον πήχη έχοντας στραμμένη προς αυτόν την πλάτη του .
Ήταν ο Ντικ Φόσμπερι κι η μέθοδος του στο αγώνισμα του άλματος εις ύψος έγινε γνωστή ως άλμα Φόσμπερι. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα. Ο Φόσμπερι πήδηξε πιο ψηλά από όλους τους αλήτες έως τότε επειδή σκέφτηκε το αντίθετο από όλους τους άλλους.
Το παράδειγμα αυτό είναι απλώς μια τεχνική για την σκέψη αλλά εδώ η τεχνική για την σκέψη αναδείχθηκε σε μια τεχνική για το άλμα εις ύψος, μετατρέποντας ένα άλμα σε επιτυχία
ΠΟΛ ΑΡΝΤΕΝ ( ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥ ΤΗΣ ΣΑΑΤΣΙ ΚΑΙ ΣΑΑΤΣΙ)
Από το βιβλίο του,ότι και αν σκέφτεσαι σκέψου το αντίθετο .