Οι αρχαίοι Σοφοί ήταν:
Μαζεμένοι σαν να περνούσαν ένα ποτάμι το χειμώνα.
Τι σύνεση!
Σαν να παραμόνευε παντού γύρω ο κίνδυνος.
Τι προσοχή!
Σαν να ήταν παντού φιλοξενούμενοι.
Τι αξιοπρέπεια!
Σαν τον πάγο που αρχίζει να λιώνει.
Τι ταπεινότητα!
Σαν το παρθένο Δάσος τ’ ανέγγιχτο.
Τι ειλικρίνεια!
Σαν μια όαση που περιμένει τον οδοιπόρο.
Τι δεκτικότητα!
Σαν έναν χείμαρρο που τρέχει ορμητικά!
Τι θολερότητα!
Αλλά ποιος προχωρώντας θολός επιστρέφει διαυγής;
Ποιος, ενώ είναι αδρανής, γεμίζε

ΛΑΟ ΤΣΕ