(χωρίς τίτλο)

Πέθανε ο θρυλικός μπάρμαν του Galaxy, Τζίμης Αλαμπάνος

    Εκτύπωση

    Πέθανε ο θρυλικός μπάρμαν του Galaxy Bar στην οδό Σταδίου, Τζίμης Αλαμπάνος, όπως γνωστοποίησε ο αδελφός του, Γιάννης. Η κηδεία του θα γίνει την ερχόμενη Τετάρτη στου Ζωγράφου. 
    Ο χαμογελαστός και ευγενέστατος μπάρμαν τα τελευταία χρόνια είχε αναλάβει τις πρωινές βάρδιες στο μαγαζί, επομένως ήταν λιγότερο γνωστός στην νέα γενιά. 
    Από τη μπάρα του Galaxy, της οδού Σταδίου, πέρασαν για δεκαετίες πελάτες όλων των ειδών, από τον Μάνο Χατζιδάκι που έπινε τον καφέ του με τον Νίκο Γκάτσο, μέχρι και διεθνείς αστέρες, όπως ο Φρανκ Σινάτρα. 
    Ο κ. Τζίμης Αλαμπάνος είχε αφήσει την δική του «σφραγίδα» στην οδό Σταδίου. Ο ίδιος, όπως και ο αδελφός του, είναι μερικοί από τους ανθρώπους που έμαθαν στους Αθηναίους την κουλτούρα του μπαρ.
    Όποιος είχε περάσει από το μαγαζί κάποια στιγμή θα είχε τύχει να πιει ποτό από τα χέρια του Τζίμη, o οποίος βρισκόταν πίσω από την μπάρα από το 1972 και είχε σερβίρει προσωπικότητες όπως ο Ηλίας Καζάν.

    HuffPost Greece
    Άλλο ενα σημείο / αναφορα της νιότης μας, πέρασε τη γραμμη 
    Α, ρε Τζίμη …
    Με πηγε πρώτη φορα στο Galaxy παλιός συνάδελφος νομιζω την εποχή της Μεσημβρινής. Της παλιάς, οχι της επανέκδοσης. Την ίδια εποχή πηγαίναμε στο “17” το υπόγειο της Βουκουρεστιου που άνοιγε απ το πρωι. Τα βραδυα για φαγητό στου Σουλαντικα το άλλο θρυλικό υπόγειο της Σκουφα λίγο πριν την πλατεία. Στέκι δημοσιογραφικό κυρίως που μάζευε κοσμο μετα τις 12.00. Τοτε τελειώναμε αργά. Ο συνάδελφος φίλος μου λεει ενα βραδυ: ρε συ αλλαξε λίγο. Απο υπόγα σε υπόγα. Θα σε παω κάπου άλλου. Και με πηγε στη στοα της Σταδίου στο Galaxy. Συνάντησε πολλούς γνωστούς. Η ατμόσφαιρα μαγική μου φάνηκε. Ενα ωραίο κέφι στην ατμόσφαιρα απο ανθρώπους που “την έβρισκαν” εκει μεσα. Ένιωθαν άνετα, περνούσαν όμορφα. Ο Τζίμης πηγαινοερχόταν πίσω απ τη μπάρα συμμετείχε σε ολα. Σέρβιρε ποτό στη μια άκρη και απαντούσε στην κουβέντα που γινοταν στην αλλη άκρη της μπάρας. Καταλάβαινε αν θέλεις κι άλλο ποτό και σου έδινε μονο αν πίστευε οτι αντέχεις κι άλλο ενα. Το πρώτο ουίσκι μου στο Galaxy μου το έφερε σε ψηλό ποτήρι. Ενα Haig. Του ζήτησα αν μπορουσε να μου φέρει χαμηλό ποτήρι. Εκανε τη μετάγγιση θεατρικά με μαεστρία. Συνήθιζα να ανακατεύω τον πάγο με τον δείκτη του χεριού. Με βλέπει ο Τζίμης και μου λεει “καλώς το μαγκάκι…” Κι ετσι με χαιρετούσε πια καθε φορα. 
    Γεια σου μαγκάκι μου. Γεια σου Τζιμακο
    Κοντονίκα  Κλεοπάτρα