Για να μην ζούμε με μύθους….
Το ύψος των συντάξεων το 2040
Λόγω της σημαντικής μείωσης των συντάξεων τα τελευταία χρόνια, το δημόσιο σύστημα ασφάλισης έχει απαξιωθεί στη συνείδηση των πολιτών. Πολλοί πιστεύουν πως στο μέλλον το δημόσιο σύστημα θα αδυνατεί να καταβάλλει συντάξεις. Αυτή είναι πολύ απαισιόδοξη άποψη στηριγμένη σε λανθασμένη αντίληψη. Ο κρατικός προϋπολογισμός θα συνεχίσει να δαπανά ένα μέρος του ΑΕΠ σε συντάξεις και στο μέλλον. Περίπου το 14% του ΑΕΠ, σύμφωνα με τις προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Ageing Report 2015 εδώ). Οι προβλέψεις της Επιτροπής για επιλεγμένα κράτη της ΕΕ και για τα έτη 2040 και 2060 αποτυπώνονται στο διάγραμμα που ακολουθεί. (Ageing Report 2015).
Σύμφωνα με τις δημογραφικές τάσεις, οι δικαιούχοι σύνταξης το 2040 θα είναι ακόμα περισσότεροι. Ένα μικρότερο μερίδιο του ΑΕΠ (14% αντί για 16%) θα διανέμεται μέσω των συντάξεων σε περισσότερους συνταξιούχους.
Άρα οι σημερινοί νέοι θα λάβουν σημαντικά χαμηλότερες συντάξεις. Και θα συνταξιοδοτηθούν σε μεγαλύτερη ηλικία. Το κρίσιμο ερώτημα για τους σημερινούς νέους ασφαλισμένους και μελλοντικούς συνταξιούχους είναι ποιο θα είναι το ΑΕΠ το 2040.
Αρκεί να αναλογιστούμε πως, αν σήμερα διαθέταμε το 14% του ΑΕΠ του 2009 για συντάξεις, ακόμα και αν είχαμε 20% περισσότερους συνταξιούχους, θα μπορούσαμε να καταβάλλουμε τις ίδιες με τις σημερινές συντάξεις.
Όσο μεγαλύτερο το ΑΕΠ, τόσο υψηλότερες οι συντάξεις. Στον κόσμο χωρίς δανεικά, ο μόνος τρόπος για να αυξηθούν οι συντάξεις είναι η αύξηση του πλούτου, η αύξηση του μεγέθους της οικονομίας, του ΑΕΠ. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς θα επιτύχουμε τη βιώσιμη και αειφόρο ανάπτυξη στην κοινωνία και στην οικονομία μας. Το μήνυμα είναι επίμονο και μονότονο από κάθε σημείο του πλανήτη: για να επιβιώσουμε στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη οικονομία χρειάζεται να βελτιώσουμε την ανταγωνιστικότητά μας κι αυτόν το θεμελιώδη στόχο υπηρετούν οι μεταρρυθμίσεις.
Όσοι πιστεύουν και σήμερα ακόμη ότι η δυνατότητα ευημερίας και αξιοπρέπειας είναι ζήτημα ρητορικής και εξασφαλίζεται με ένα νόμο σε ένα άρθρο, ας συνεχίσουν την ανάγνωση των παραμυθιών.
Για τους υπόλοιπους ενήλικες, το μυστικό κρύβεται στην ίδια τη ζωή μας:
όλοι γνωρίζουμε εκ πείρας ότι το μόνο μέρος όπου η ευημερία προηγείται του μόχθου, η κατανάλωση της παραγωγής και η ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας είναι το Λεξικό.