Δημοσιεύτηκε στισ από
Τ’ αρνιά κι οι λύκοι αθώα συναπατιούνται 
Στο ίδιο μαντρί την άγια τούτη μέρα
Γύρω κάποιος Ντουνιάς τραντάζει, σειέται!
Μα ω Φαρισαίοι κυρτοί γιατί φοβάστε;
Κι είναι ο σκλάβος χλωμός και ταπεινός.