Το ζήτημα της ονομασίας του κράτους της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας εντάσσεται ιστορικά στο “Μακεδονικό Ζήτημα”, όπως αυτό προέκυψε μετά τη Συνθήκη του Βερολίνου το 1878 και κορυφώθηκε για την Ελλάδα με τον Μακεδονικό Αγώνα και τους Βαλκανικούς Πολέμους, που οδήγησαν στην προσάρτηση ενός μεγάλου μέρους της γεωγραφικής έκτασης της Μακεδονίας στον εθνικό κορμό το 1913. Το υπόλοιπο έδαφος αυτού που σήμερα ορίζεται ως γεωγραφικός χώρος της Μακεδονίας, βρίσκεται στην πΓΔΜ και στη Βουλγαρία (Μακεδονία του Πιρίν). To Μακεδονικό Ζήτημα αποτελεί επιμέρους τμήμα του “Ανατολικού Ζητήματος”, οι απαρχές του οποίου εντοπίζονται στα τέλη του 18ου αιώνα και η επίλυση του οποίου επήλθε μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, με την διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι διπλωματικές σχέσεις της Ελλάδας με το νεοσύστατο κράτος της πΓΔΜ, το οποίο διακήρυξε την ανεξαρτησία του με το όνομα “Δημοκρατία της Μακεδονίας” μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991, διαταράχθηκαν με αφορμή το ζήτημα της ονομασίας του. Εξαιτίας του ζητήματος αυτού, η Ελλάδα υφίσταται από το 1992 ένα διαρκές διπλωματικό κόστος. Η συνέχεια του άρθρου, εδώ.