Κ Μ

1) Πριν την εργασία απολυμάντε καλά με οινόπνευμα τις λάμες από τα κλαδευτήρια και από τα άλλα εργαλεία που θα χρησιμοποιήσετε, ώστε να είστε σίγουροι πως δεν θα μεταφέρετε κάποια μολυσματική ασθένεια ή μύκητα από προηγούμενα δέντρα που κλαδέψατε. Καλό είναι να σκουπίζετε με οινόπνευμα τις λάμες κάθε φορά που προχωράτε σε επόμενο δέντρο.

Χρησιμοποιήστε πριόνι κλαδέματος ή αλυσοπρίονο για να αφαιρέσετε κλαδιά με διάμετρο μεγαλύτερη από 5 εκατοστά, μεγάλα κλαδευτήρια για κλαδιά με μικρότερη διάμετρο και κλαδευτήρια χειρός για κλαδίσκους με διάμετρο μικρότερη από 1 εκατοστό.

2) Κλαδέψτε από τη βάση τους όλα τα σπασμένα κλαδιά, τα άρρωστα και αυτά που δείχνουν σημάδια σήψης ή έχουν ξεραθεί. Κόψτε τα κλαδιά αυτά χαμηλά στη βάση τους κοντά και πάνω από το κολάρο (το εξόγκωμα που υπάρχει στη βάση του κλαδιού στο σημείο που ενώνεται με τον βραχίονα που το φέρει). Φροντίστε να μην τραυματίσετε το κολάρο και με την τομή να αφήσετε το λεγόμενο «τακούνι». Όπως είπαμε και πιο πριν, αν αφαιρέσατε άρρωστους κλάδους θα πρέπει να απολυμάνετε το εργαλείο που χρησιμοποιήσατε για να μη μολυνθούν άλλα σημεία πάνω στο ίδιο δέντρο.

Για τους μεγαλύτερους βραχίονες και κλάδους με μεγάλη διάμετρο συνιστάται το κλάδεμα να γίνεται με 3 τομές. Κάντε μια πρώτη τομή 15 εκατοστά από το κολάρο της βάσης από κάτω μέχρι τη μέση, μια δεύτερη τομή 2-3 εκατοστά πιο πάνω από την πρώτη στο πάνω μέρος του κλάδου μέχρι αυτός να σπάσει, τέλος η τρίτη τομή γίνεται κοντά στο κολάρο και αφαιρείται το ξύλο του κλάδου που απέμεινε. Η διαδικασία αυτή γίνεται για να μην σκιστεί και τραυματιστεί το κολάρο και ο βραχίονας που φέρει τον κλάδο που θέλουμε να αφαιρέσουμε.

3) Κλαδέψτε τα κλαδιά εκείνα που αναπτύσσονται με κατεύθυνση προς τα κάτω(σχηματίζουν οξεία γωνία με τον κορμό του δέντρου). Τέτοια κλαδιά το πιθανότερο είναι να έμεναν στη σκιά και να παρήγαγαν μικρότερους καρπούς σπαταλώντας τους χυμούς του δέντρου.

4) Εντοπίστε πάνω στο δέντρο τα κλαδιά που μπλέκονται και αγγίζουν το ένα το άλλο ή αλληλοεπικαλύπτονται. Κλαδέψτε το ένα από αυτά για να επιτρέψετε στο άλλο να αναπτυχθεί χωρίς ανταγωνισμό. Αφήστε το κλαδί που μοιάζει πιο δυνατό και υγιές.

5) Αφού ξεμπερδέψατε με τα άρρωστα και κατεστραμμένα μέρη του φυτού, κλαδέψτε περίπου το 20 τοις εκατό της κόμης που προέρχεται από την ανάπτυξη του προηγούμενου έτους είτε με βράχυνση των διετών κλάδων που έδωσαν καρπούς στην προηγούμενη χρονιά είτε με αραίωση ετήσιων κλάδων που βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους ή σε σημεία που θα πέφτει σκιά, γενικά το ιδανικό είναι να απέχουν μεταξύ τους τουλάχιστον 20 εκατοστά. Κλαδέψτε τους κλάδους που αναπτύσσονται με κατεύθυνση  εσωτερικά της κόμης του δέντρου, αλλά και αυτούς στην κορυφή ομοιόμορφα ώστε να επιτρέψετε στο φως να περνά και να φτάνει και στα χαμηλότερα κλαδιά.

Φροντίστε όταν αφαιρείτε τους υγιείς κλάδους να αφήνετε έναν οφθαλμό στη βάση του προς την έξω πλευρά της κόμης του δέντρου για να δώσει τον ετήσιο βλαστό της επόμενης χρονιάς όταν θέλετε να δώσετε σχήμα (κυρίως σε νεαρά δέντρα) ή όταν κάνετε κλάδεμα ανανέωσης να αφήνεται έναν διπλανό βλαστό να αναπτυχθεί στη θέση αυτού που αφαιρείτε.

6) Σε περίπτωση που τα μόνιμα ή ημιμόνιμα καρποφόρα όργανα είναι πολύ πυκνά μεταξύ τους ή γηρασμένα μπορούμε να κλαδέψουμε περίπου το 10% αυτών ώστε να πάρουμε πιο ποιοτικούς καρπούς. Αυτό ενδείκνυται όταν το δέντρο είναι γηρασμένο ή εξασθενημένο, ενώ σε άλλες περιπτώσεις αφήνουμε ακλάδευτα τα καρποφόρα όργανα και κάνουμε αραίωση καρπών αργότερα αν χρειαστεί το καλοκαίρι όταν οι καρποί σχηματίζονται.

7) Κλαδέψτε τους κατακόρυφους λαίμαργους βλαστούς που αναπτύσσονται πάνω στους βραχίονες και γύρω από τη βάση του κορμού, οι οποίοι ξοδεύουν τους χυμούς και την ενέργεια του δέντρου για βλαστική ανάπτυξη.

Προσέξτε να μην αφαιρέσετε ποτέ πάνω από το ⅓ της κόμης του δέντρου, μιας και από εκεί και ύστερα το δέντρο θα χάσει αρκετούς βλαστοφόρους και ανθοφόρους οφθαλμούς. Επίσης, σιγουρευτείτε πως δεν αφήστε κάποιο άρρωστο βλαστό πάνω στο δέντρο.

Του Θανάση Αργυρόπουλου (Γεωπόνος ΑΠΘ)