Από τον Γιάννη τον Πεντσμοδιανό
Δεν πρέπει να βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα…Ένας γιατρός μπαίνει βιαστικός στο νοσοκομείο, αφού τον κάλεσαν για μιαεπείγουσα χειρουργική επέμβαση. Φόρεσε γρήγορα τη ρόμπα του και πήγεκατευθείαν στην αίθουσα του χειρουργείου. Στην αίθουσα της αναμονήςσυνάντησε τον πατέρα του παιδιού που θα χειρουργούσε. Εκείνος μόλις είδετο γιατρό του φώναξε:-«Γιατί έκανες τόση ώρα να έρθεις; Δεν ξέρεις, ότι η ζωή του γιου μου είναι σεκίνδυνο; Δεν έχεις καμιά αίσθηση ευθύνης;»Ο γιατρός χαμογέλασε και είπε: -«Συγνώμη, που δεν ήμουν στο νοσοκομείο,αλλά ήρθα όσο μπορούσα πιο γρήγορα, αμέσως όταν με κάλεσαν. Και τώραηρεμήστε για να κάνω και εγώ τη δουλειά μου».– «Να ηρεμήσω; Αν ήταν ο γιος σας τώρα σ’ εκείνο το δωμάτιο, θαηρεμούσατε; Αν ο γιος σας πέθαινε τώρα, τι θα κάνατε;», είπε ο πατέραςοργισμένος.Ο γιατρός χαμογέλασε πάλι και είπε: – «Θα σας έλεγα, ότι από τη σκόνηερχόμαστε και στη σκόνη καταλήγουμε, ευλογημένο να είναι το όνομα τουΚυρίου, προσευχηθείτε και θα κάνουμε το καλύτερο με τη βοήθεια του Θεού».– «Να δίνουμε συμβουλές, όταν δεν μας αφορά κάτι, είναι εύκολο…»,μουρμούρισε ο πατέρας.Το χειρουργείο πήρε κάποιες ώρες. Μετά από αυτό, ο γιατρόςείπε χαρούμενος: – «Δόξα τω Θεώ, ο γιος σας σώθηκε», και χωρίς να περιμένειαπάντηση από τον πατέρα, συνέχισε να περπατάει στο διάδρομο. – «Αν έχετεκάποια ερώτηση, ρωτήστε τη νοσοκόμα».– «Γιατί είναι τόσο αλαζόνας; Δεν μπορούσε να περιμένει λίγα λεπτά για να τονρωτήσω για την κατάσταση του γιου μου;», ρώτησε τη νοσοκόμα λίγα λεπτάαφού έφυγε ο γιατρός.Η νοσοκόμα απάντησε με δάκρυα στα μάτια: – «Ο γιος του πέθανε χτες σεαυτοκινητιστικό ατύχημα. Όταν τον καλέσαμε για το γιο σας, ήταν στην κηδείακαι τώρα που σώθηκε ο γιος σας έφυγε τρέχοντας για να ολοκληρωθεί ηκηδεία»!!Κάποιες φορές απαιτείται μεγάλη εσωτερική δύναμη για να μην κρίνεις τονσυνάνθρωπό σου. Επειδή ποτέ δεν γνωρίζεις πραγματικά τι συμβαίνει στη ζωή του άλλου ανθρώπου και τι μπορεί αυτός να περνάει εκείνη τη στιγμή, μηβιάζεσαι να κρίνεις και να βγάλεις συμπεράσματα. Η “σιωπή του νου” είναι ομοναδικός καθρέφτης που αντανακλά την πραγματικότητα της κατάστασης και η αγάπη το κύριο φίλτρο που πρέπει να χρησιμοποιούμε όταν κρίνουμε τονεαυτό μας και τους άλλους.