Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.
Πολλοί ηγέτες παίρνουν μεγάλα ρίσκα όχι επειδή η στρατηγική το απαιτεί, αλλά επειδή θέλουν να τροφοδοτήσουν την εικόνα του «τολμηρού οραματιστή».
Σύμφωνα με τον Λα Ροσφουκώ, εδώ η φιλαυτία υπερτερεί της ευθύνης. Ένα τέτοιο ρίσκο δεν είναι πράξη ηγεσίας, αλλά πράξη ναρκισσισμού. Ο ηγέτης ρισκάρει τους πόρους των άλλων για να κερδίσει ο ίδιος σε «ιστορικό εκτόπισμα».